ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾ-ਸਥਲ ਉੱਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੋਲੇ, “ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਬਲਵਾਨ, ਅਤੇ ਸੂਰਵੀਰ ਹੈਂ। ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਆ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀ ਹਵਨ-ਆਹੁਤੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧ ਰਹੇ ਬਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ। ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਾਂਗ ਅਜੈ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਵਾਰੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੀਲ ਘੋੜੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਤੇ ਦਇਆ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਯਜਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਮਦਦਗਾਰ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੌਖੀ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ, ਤੇ ਸਰਬਜਾਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਅਡੋਲ ਬਣਾ ਦੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਵੇ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, “ਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਨੀਲ ਘੋੜੀਆਂ ਤੇ, ਮੋਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।” ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸਦੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ, ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰਾਂ, ਗਰਮ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹਵਨ ਪਾਤ੍ਰੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਇਥੇ ਚਮਕਦਾ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਾਰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੈਦ ਹਨ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਨਰਸ਼ੰਸਾ, ਨਗਨਹੁ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਦਵਾਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਦਾਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੇਦਿਕਾ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਸਰਸਵਤੀ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਦੋ ਜਹਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਦੇਵ-ਪੁਜਾਰੀ, ਚੰਗੇ ਵੈਦ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਰਸ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਮਿੱਠਾ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਰੱਖੀ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਨਿਕਾਲਿਆ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਪਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੈ, “ਸ੍ਵਾਹਾ!” ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀ ਭੇਟ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ, ਦੈਵੀ ਧਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਲਾ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗਾ ਨੇ ਜੋੜਿਆ, ਉਹ ਯਜਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਯਜਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਨਮੁਚੀ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸੋਭਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੋਲ ਆਏ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਭੇਟ ਨਾਲ ਯਜਕ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਇਆ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਤੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਵੈਦ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁਹਣ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੋਮ ਨਾਲ, ਨਮੁਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਆਣਪ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤੀ, ਤਦ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੋੜੇ, ਬਲਦ, ਬਲਦਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਤੇ ਭੇਡਾਂ, ਛੱਡ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਰਜਕ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਚਿੰਤਨ ਅਗਨਿ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। “ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਚਮਚੇ ਲਈ, ਸੋਮ ਪਿਆਲੇ ਲਈ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਜੱਸ ਤੇ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਿੱਲਾ।” ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨੈਣ ਦਿੱਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਵਨ, ਬੋਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ। “ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਓ; ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ ਆਓ।” ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ, ਨਾ ਅੰਦਰੂਨੀ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵੈਰੀ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। “ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ।” ਸਰਸਵਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ, ਉੱਚੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਜਾਗਣੀ, ਉਸਨੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਯਜਕ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਤਾਕਤ, ਧਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।