ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੀਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਤਤਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਤਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਨਾਇਕ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤਨੂਨਪਾਤ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਹਨ। ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਤੇਜ਼, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਕਾਵਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਲਦੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵਦੁਆਰ ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਾਇਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਨਕਤਾ, ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਤਲ ਧਾਗਾ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਬੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉੱਜਵਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪੂਜਨਯੋਗ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਜੋਤ ਨੂੰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ—ਸਰਸਵਤੀ, ਇਡਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ—ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗੇ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਬਲਦ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਠੀਕ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੇਟ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਛੋਟੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨਾਇਕ, ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਅਮਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਅਜੇਤ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਦਾ ਰਹੇ। ਇੰਦਰ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਉਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਆਉਣ। ਵਜਰਧਾਰੀ, ਦੂਰ-ਨਿਗਾਹੀ, ਦਾਤਾਰ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਇੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦਇਆਲੂ ਹੋਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਬਣਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਵੀਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਉਸ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ—even ਦੂਰੋਂ ਵੀ—ਬਚਾਈ ਰੱਖਣ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਨੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕ ਆਉਣ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਮਹਾਨ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਹਿਮਨਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ, ਇਉਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦਿੰਦੈ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਬਚਾਈ ਰੱਖਣ। ਅੱਗ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤਾਪੀ ਹੋਈ ਪਾਤ੍ਰੀ, ਚਮਕਦਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ; ਸਰਸਵਤੀ, ਗਾਂ, ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾ ਸੋਮਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਵੈਦ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਰਸਵਤੀ, ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਨਗਨਹੁ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੇ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਇਡਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਨਾਮੁਚੀ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ; ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਵਚ, ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ—ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਦਿਨ, ਇੰਦਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿਚ ਬਚਾਓ; ਸਰਸਵਤੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵ ਵੈਦ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਓਵਰਫਲੋ ਸੋਮਾ ਵਗਾਇਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਮਿੱਠਾ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਰੂਪ ਰੱਖਿਆ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ। ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਓਵਰਫਲੋ ਸੋਮਾ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਠਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਪਾਣੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੈ, "ਸ੍ਵਾਹਾ" ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਭੇਟ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ, ਨਾਮੁਚੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵਿਆ ਧਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਲਾ, ਖਜ਼ਾਨਾ, ਨਾਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਭਗ ਹਨ—ਉਹ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੇ, ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਪਾਸਕ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਲਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਇੰਦਰ ਲਈ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਭਗ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦਿੱਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ; ਸਰਸਵਤੀ, ਭੇਟ ਨਾਲ, ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਦੋ ਵੈਦ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ—ਉਹ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।