ਹੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੇ ਸਾਡੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਵੰਸ਼, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਫ਼ਰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਉੱਤਮ, ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਹੇ ਅਡੋਲ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਰਵਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਵੈ-ਧਾਰੀ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰ। ਹੇ ਘਰਾਂ, ਡਰੋ ਨਾ, ਕੰਪੋ ਨਾ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਬਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ繁ਤਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਜਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਜੁਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿਚ繁ਤਾ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੰਸਕਾਰਤ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ। ਜਲ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ; ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ। ਦਰਅਸਲ, ਦਿਵਿਆ ਜਲ ਸਾਰੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਰੂਪ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਹਾਨਾਂ ਦੀ ਦੂਧ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਪਟਾ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ। ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ; ਬੋਲੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ; ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਅਟੁੱਟ ਪਵਿਤ੍ਰ ਫਿਲਟਰ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ। ਹੇ ਫਿਲਟਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਫਿਲਟਰ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ੁੱਧ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੂਜਿਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਅਸੀਸਾਂ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਮਨ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਦੋ ਲੋਕਾਂ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ; ਹਵਾ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ। ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਤਪ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਨ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦਿਵਿਆ, ਮਹਾਨ, ਸਭ-ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਜਲਾਂ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿਸਤ੍ਰਤ ਆਕਾਸ਼—ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਸਵਾਹਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਮਰਤਭੀ, ਦਿਵਿਆ ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲੱਭੇ; ਸਭ ਧਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ;繁ਤਾ ਲਈ ਮਾਣ ਚੁਣਨ—ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੇਂ। ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇ। ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ। ਤੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਰੋਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਹੈ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਯਜਕ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗਰਭ ਹੈ। ਖੇਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਨਾਲ繁ਤਾ ਵਾਲਾ ਕਰ। ਉਠ, ਹੇ ਰੁੱਖ; ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਅਗਨੀ, ਪੂਜਾਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਅੱਗ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੁੱਖ ਨੇ ਸੰਕਲਪ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਦਯਾਲੂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ, ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਤਬਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਧੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਜਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ; ਇਹ ਦਿਵਿਆ, ਅਮਰ, ਸਤਿਆਧਾਰੀ ਜਲ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤ, ਰੋਗ-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਦੇਣ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਾਪ-ਹਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆਓ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਓ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਅਡੋਲ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾ। ਮੇਰਾ ਮਨ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ, ਮੇਰਾ ਆਪ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ, ਅਟੱਲ, ਦੇਹ ਦਾ ਰਾਖੀ, ਸਾਨੂੰ ਅਸੁਭਾ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਰਾਖੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ—ਇਸ ਨਾਲ ਏਕ ਹੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਨਿਕਲ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ, ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੇਹ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈ। ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਦੋ-ਮੁੱਥਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੈਨੂੰ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਪੁਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਇੰਦਰ ਤੇਰੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰੇ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ-ਭਾਈ, ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ, ਤੇਰਾ ਝੁੰਡ-ਸਾਥੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਰੁਦ੍ਰਾ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਕੋਲ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਿਤ੍ਰ, ਮੁੜ ਆ। ਤੂੰ ਵਸਵੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ; ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਮੈਂ ਦਿਵਿਆ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਇਡਾ ਦਾ ਘੀ-ਭਰਿਆ ਪਗ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੱਸ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਬੰਧੀ ਹੈ। ਧਨ ਤੈਨੂੰ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਧਨ ਤੈਨੂੰ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਹਾਨੀ ਨਾਲ ਧਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਉਹ ਧਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਮੇਰਾ ਆਪ, ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂ। ਇਹ ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਨੂੰ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਨੂੰ; ਜਗਤੀ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮਾ ਨੂੰ; ਛੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਫੜੀ ਜਾਵੇ; ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ। ਮੈਂ ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਤ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਪਿਆਰਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਵੀਤ੍ਰ, ਸੋਨੇ-ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਨ, ਦਯਾਲੂ, ਸਵਰਗੀ, ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈਣ; ਤੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਖਰੀਦਦਾ ਹਾਂ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ। ਤੇਰੀ ਗਾਂ ਮਿਲੀ; ਤੇਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਪ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਰੰਗ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਗੁਣਾ繁ਤਾ ਪਾਲਾਂ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਚੰਗੇ ਮਿਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਦੂ, ਹੇ ਸੁਖਦਾਈ। ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਲਦੇ, ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ-ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਾ ਹੋ। ਜੀਵਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਠ। ਅਸੀਂ ਰਸਤਾ ਲੱਭੀਏ, ਸੁਖ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਚਮੜਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਿਤਿਆ ਨਾਲ ਬੈਠ। ਬਲਦ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਮਾਪਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ। ਸਰਵਭੌਮ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਧ। ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੰਕਲਪ ਰੱਖਿਆ; ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਦੇ ਪਟੇ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਚਮਕਦੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।