ਸ਼ੁਕ੍ਲਯਜੁਰ੍ਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਬਲਵਾਨੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁਣੀਆਂ। ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੈਵੀ ਸਵੀਤ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਉਹ ਵਧਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ। ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਕੂਮਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਗੋਪਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਮਾਤਰੀਸ਼ਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਸੀ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਵਾਲੀ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ, ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾ ਹਨ, ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੇ ਦਿਦਾਰੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਆਸ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ। ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਵਰਤ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰਤ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਝੂਠ ਤੋਂ ਹਕੀਕਤ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਲਈ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ, ਤੇ ਵਿਚਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ। ਜੋ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੁਆ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਹਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਲਾਪੂ, ਭਰਪੂਰ, ਮਨਪਸੰਦ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਲਾਇਕ ਹੈ। ਜੋ ਅਜੇ ਤਕ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਰਪਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ, ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਆਵੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਪਾਏ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਪੰਜ ਤੱਤ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਬਲ, ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਗੀ ਲਈ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਲਈ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਲਈ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤੀ ਲਈ, ਚੀਜ਼ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨ ਜਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੜ੍ਹ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਵਿਚਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ। ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੈਵੀ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ, ਕਿ ਉਹ ਆਜ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ, ਉਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਅੱਗੀ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ, ਸੋਮ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਚੀਜ਼ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈ, ਆਦਿਤੀ ਇਸਨੂੰ ਪਛਾਣੇ। ਇਹ ਲੱਕੜ ਦੀ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਵਿਅਪਕ ਆਧਾਰ ਵਾਲੀ। ਆਦਿਤਿਆ ਇਸਦੀ ਚਮੜੀ ਪਛਾਣਣ। ਇਹ ਅੱਗੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਬੋਲੀ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਹੈ। ਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ। ਇਹ ਕੁਕੜ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਹਰ ਇਕ ਇਕੱਠ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ। ਇਹ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ; ਮੀਂਹ ਇਸਨੂੰ ਪਛਾਣੇ। ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋਏ। ਵਾਯੂ ਵੱਖਰਾ ਕਰੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਸੁਵਰਨ-ਹੱਥੀ, ਅਟੁੱਟ ਹੱਥ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਫੜੇ। ਇਹ ਹੌਸਲਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੇਵ-ਭਗਤ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ-ਵਧ ਲਈ ਇਹ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਅੱਗੀ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਵਿਚਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਨ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ-ਵਧ ਲਈ ਇਹ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਹਾਰਾ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਹਰੇਕ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇਹ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਭਰਗੂ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਗਰਮ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਰਾਖੀ ਹੈ। ਦੈਤਿਆ ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਆਦਿਤੀ ਪਛਾਣੇ। ਧਿਸ਼ਣਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਪਹਾੜ ਪਛਾਣੇ। ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਥੰਮ ਹੈ। ਇਹ ਅਨਾਜ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ। ਸਾਹ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਸਾਹ ਲਈ, ਵਿਆਪਕ ਸਾਹ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਸੁਵਰਨ-ਹੱਥੀ, ਲੰਬੀ, ਅਟੁੱਟ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ। ਇਹ ਧਰਤੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹੈ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਲ, ਪੌਦਿਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ, ਧਨਵਾਨ ਇਕੱਠ ਹੋਏ। ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮਿਲਾਇਆ। ਇਹ ਅੱਗੀ ਲਈ ਹੈ, ਅੱਗੀ ਤੇ ਸੋਮ ਲਈ ਹੈ। ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ। ਇਹ ਗਰਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਨਦਾਇਕ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਇਸਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਕਰੇ। ਅੱਗੀ ਇਸਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ, ਇਸਨੂੰ ਪਕਾਏ। "ਡਰੋ ਨਹੀਂ, ਘਬਰਾਓ ਨਹੀਂ। ਯਜਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ; ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ। ਤੀਜੇ, ਦੂਜੇ, ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ।" ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ। ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਨੁੱਕਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰ। "ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਹਾਤੇ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਵੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸੌ ਫਾਂਸੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਰਾਹ ਨਾ ਆਵੇ।" "ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵਾਂ, ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ। ਅਹਾਤੇ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਵੇ। ਸਵੀਤ੍ਰ, ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸੌ ਫਾਂਸੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਰਾਹ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਨਾ ਡਿੱਗ। ਤੇਰਾ ਬੂੰਦ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਨਾ ਡਿੱਗੇ।" ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਤੇ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਘੇਰੀਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਚੀਜ਼ ਨਿਰਲੇਪ, ਮੰਗਲਮਈ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਤੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਵੈਰੀ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰ ਹੈ। ਦੈਤਿਆ ਤੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਸਾੜੇ ਗਏ। ਇਹ ਨੁੱਕਰਹੀਣ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾਈ ਗਈ। ਮਾਯਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ। ਮਾਯਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਘੋੜੀ ਹੈਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾਈ। ਇਹ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਪੱਟੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਢੱਕਣੀ। ਤਾਕਤ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ। ਨਿਸ਼ਚਲ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀ। ਇਹ ਅੱਗੀ ਦੀ ਜੀਭ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਤਰ; ਹਰ ਯਜੁਸ ਤੇ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋ। ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸੁਚੱਜੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਜਿਆਲਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਹੈ। ਇਹ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਅਟੂਟ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਾਲੀ ਹੈਂ, ਯਜਨਾ-ਕੁੰਡ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੂੰ ਵੇਦੀ ਹੈਂ, ਕੁਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੂੰ ਕੁਸ਼ ਹੈਂ, ਚਮਚਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੂੰ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਢੱਕਣੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਥੰਮ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਗੰਧਰਵ ਵਿਸ਼ਵਾਸੁ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਾਂਗ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗੀ, ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਾਂਗ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਕਾਇਮ ਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਾਂਗ ਲਗਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੀ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਤੂੰ ਸਮਿਧ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਵੀਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ। ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਚਮਚ ਹੈਂ; ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੀ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਉਪਭ੍ਰਿਤ ਹੈਂ; ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੀ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਅਟੱਲ ਹੈਂ; ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੀ। ਅਟੱਲ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ; ਵਿਸ਼ਣੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਅੱਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ ਲਗਾਇਆ, ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ। ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਮਿਲੇ। ਅੱਜ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਘੀ ਬਿਨਾ ਝਲਕਣ ਦੇ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਾ ਕਰਾਂ। ਅੱਗੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਅੱਗੀ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਦੂਤ ਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਚਾਨਣ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸੱਚੇ ਸਵਰੂਪ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਪਦਾਰਥ, ਹਰ ਕਰਮ, ਹਰ ਆਹੁਤੀ, ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰਾਖੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।