ସହଦାନୁଂ ପୁରୁହୂତ କ୍ଷିଯନ୍ତମ୍ ଅହସ୍ତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସଂ ପିଣକ୍ କୁଣାରୁମ୍ । ଅଭି ଵୃତ୍ରଂ ଵର୍ଧମାନଂ ପିଯାରୁମ୍ ଅପାଦମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତଵସା ଜଘନ୍ଥ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘକାଳ ରହୁଥିବା, ହାତ ନଥିବାକୁ ମାରିଦେଲା; ଚତୁର ଏବଂ ଚଳାକକୁ ଚୁର୍ମାର କଲା; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବିପକ୍ଷୀ, ପାଦ ନଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଦେଲା।
ଵି ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଧୋ ଜହି ନୀଚା ଯଚ୍ଛ ପୃତନ୍ଯତଃ । ଯୋ ଽ ଅସ୍ମାꣳଽ ଅଭିଦାସତ୍ଯ୍ ଅଧରଂ ଗମଯା ତମଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସହିତ ରୁଢ଼ିଛନ୍ତି ସେମାନେକୁ ନମ୍ର କର; ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ତଳକୁ ଫେଙ୍କିଦେ, ଅନ୍ଧକାରରେ ପହଞ୍ଚାଇଦେ।
ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଽ ଆ ଜଗନ୍ଥା ପରସ୍ଯାଃ । ସୃକꣳ ସꣳଶାଯ ପଵିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ପରି, ତୁମେ ଦୂର ଥିବା, ପାରପାର ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲ; ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରକୁ ତଣି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଚିଥରାଇଦେ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନ ଽ ଊତଯ ଽ ଆ ପ୍ର ଯାତୁ ପରାଵତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ ନଃ ସୁଷ୍ଟୁତୀର୍ ଉପ
ବୈଶ୍ୱାନର ପରି, ତୁମର ସହାୟତା ଦୂରରୁ ଆସୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର।
ପୃଷ୍ଟୋ ଦିଵି ପୃଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଓଷଧୀର୍ ଆ ଵିଵେଶ । ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ସହସା ପୃଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷସ୍ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ଦିଗନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଔଷଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ବଳିୟା ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ସେ ଦିନେ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଶ୍ଯାମ ତଂ କାମମ୍ ଅଗ୍ନେ ତଵୋତୀ ଽ ଅଶ୍ଯାମ ରଯିꣳ ରଯିଵଃ ସୁଵୀରମ୍ । ଅଶ୍ଯାମ ଵାଜମ୍ ଅଭି ଵାଜଯନ୍ତୋ ଽଶ୍ଯାମ ଦ୍ଯୁମ୍ନମ୍ ଅଜରାଜରଂ ତେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମେ ସେଇ ଆଶା ପୂରଣ କରିପାରିବା; ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବୀରତା ଆମେ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା; ପୁନିପୁନି ବିଜୟ ଓ ଅକ୍ଷୟ ମହିମା ଆମେ ପାଇପାରିବା।
ଵଯଂ ତେ ଽ ଅଦ୍ଯ ରରିମା ହି କାମମ୍ ଉତ୍ତାନହସ୍ତା ନମସୋପସଦ୍ଯ । ଯଜିଷ୍ଠେନ ମନସା ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ ଅସ୍ରେଧତା ମନ୍ମନା ଵିପ୍ରୋ ଽ ଅଗ୍ନେ
ଆଜି ଆମେ ତୁମର ଆଶା ପୂରଣ କରିଛୁ, ଉଠା ହାତରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆସି; ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନରେ, ଅବିଚଳ ଭାବରେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହେ ଅଗ୍ନି, ଆହୁତି ଦିଅ।
ଧାମଚ୍ଛଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ସଚେତସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନଃ ଶୁଭେ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ସଚେତନ ଦେବତାମାନେ—ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଦାଶୁଷୋ ନୄଁଃ ପାହି ଶୃଣୁଧୀ ଗିରଃ । ରକ୍ଷା ତୋକମ୍ ଉତ ତ୍ମନା
ହେ ସବୁଠୁ ଅପର, ଭକ୍ତମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ; ଆମ ପିଲାମାନେ ଓ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସ୍ଵାଦ୍ଵୀଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵାଦୁନା ତୀଵ୍ରାଂ ତୀଵ୍ରେଣାମୃତାମ୍ ଅମୃତେନ । ମଧୁମତୀଂ ମଧୁମତା ସୃଜାମି ସꣳ ସୋମେନ । ସୋମୋଽସି । ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ ପଚ୍ଯସ୍ଵ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଠା ସ୍ୱାଦ ସହିତ, ତୀବ୍ରତା ସହିତ, ଅମୃତତ୍ୱ ସହିତ, ମଧୁରତା ସହିତ, ସୋମ ସହିତ ମୁକ୍ତ କରୁଛି; ତୁମେ ସୋମ; ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ, ସରସ୍ୱତୀକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ।
ପରୀତୋ ଷିଞ୍ଚତା ସୁତꣳ ସୋମୋ ଯ ଽ ଉତ୍ତମꣳ ହଵିଃ । ଦଧନ୍ଵାନ୍ ଯୋ ନର୍ଯୋ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ଆ ସୁଷାଵ ସୋମମ୍ ଅଦ୍ରିଭିଃ
ପିସା ହୋଇଥିବା ସୋମକୁ ଚାରିପାଖରେ ଢାଳ; ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆହୁତି; ଯିଏ ଜଳରେ ବହୁଛି, ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ସୋମକୁ ଚିପିଛି।
ଵାଯୋଃ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍କ୍ ସୋମୋ ଽ ଅତିଦ୍ରୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା । ଵାଯୋଃ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ପ୍ରାଙ୍ ସୋମୋ ଽ ଅତିଦ୍ରୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ବାୟୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଛାନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମ ପଶ୍ଚିମକୁ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ବହୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଠିକ ସାଙ୍ଗ; ବାୟୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଛାନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ସୋମ ପୂର୍ବକୁ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ବହୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଠିକ ସାଙ୍ଗ।
ପୁନାତି ତେ ପରିସ୍ରୁତꣳ ସୋମꣳ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦୁହିତା । ଵାରେଣ ଶଶ୍ଵତା ତନା
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କନ୍ୟା ତୁମ ପାଇଁ ସୋମର ଝରିଥିବା ଧାରାକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ, ସେ ଧାରା ସଦା ଚାଲିଥାଏ।
ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପଵତେ ତେଜ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରିଯꣳ ସୁରଯା ସୋମଃ ସୁତ ଽ ଆସୁତୋ ମଦାଯ । ଶୁକ୍ରେଣ ଦେଵ ଦେଵତାଃ ପିପୃଗ୍ଧି ରସେନାନ୍ନଂ ଯଜମାନାଯ ଧେହି
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ଚାପି ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ସୋମ ଶକ୍ତି ଓ ତାଜାରେ ମଦ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ; ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦେବତାମାନେ ପୋଷିତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଏହାର ସାର ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ।
କୁଵିଦ୍ ଅଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଯଵଂ ଚିଦ୍ ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମ ଽ ଉକ୍ତିଂ ଯଜନ୍ତି । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିସ୍ ତେଜସେ ତ୍ଵା ଵୀର୍ଯାଯ ତ୍ଵା ବଲାଯ ତ୍ଵା
ହେତେବା, ଯେଉଁମାନେ ଯବ ରଖନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯବ ଯେପରି ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଅନୁକ୍ରମରେ ବଣ୍ଟନ କରାଯାଏ; ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ବର୍ହିସ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଏହି ଅର୍ପଣ ତୁମ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୁତ୍ରାମ୍ଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି; ଏହା ତୁମର ମୂଳ—ତୁମ ତେଜ, ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ।
ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଆଶ୍ଵିନଂ ତେଜଃ ସାରସ୍ଵତଂ ଵୀର୍ଯମ୍ ଐନ୍ଦ୍ରଂ ବଲମ୍ । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ମୋଦାଯ ତ୍ଵାନନ୍ଦାଯ ତ୍ଵା ମହସେ ତ୍ଵା
ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ତେଜ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ପ୍ରଭାବ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶକ୍ତି ତୁମ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି; ଏହା ତୁମର ମୂଳ—ଆନନ୍ଦ, ଖୁସି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ।
ତେଜୋ ଽସି ତେଜୋ ମଯି ଧେହି । ଵୀର୍ଯମ୍ ଅସି ଵୀର୍ଯଂ ମଯି ଧେହି । ବଲମ୍ ଅସି ବଲଂ ମଯି ଧେହି । ଓଜୋ ଽସ୍ଯ୍ ଓଜୋ ମଯି ଧେହି । ମନ୍ଯୁର୍ ଅସି ମନ୍ଯୁଂ ମଯି ଧେହି । ସହୋ ଽସି ସହୋ ମଯି ଧେହି
ତୁମେ ତେଜ, ମୋରେ ତେଜ ଦିଅ; ତୁମେ ପ୍ରଭାବ, ମୋରେ ପ୍ରଭାବ ଦିଅ; ତୁମେ ଶକ୍ତି, ମୋରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମେ ଉତ୍ସାହ, ମୋରେ ଉତ୍ସାହ ଦିଅ; ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା, ମୋରେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ଦିଅ; ତୁମେ ସାହସ, ମୋରେ ସାହସ ଦିଅ।
ଯା ଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଵିଷୂଚିକୋଭୌ ଵୃକଂ ଚ ରକ୍ଷତି । ଶ୍ଯେନଂ ପତତ୍ରିଣꣳ ସିꣳହꣳ ସେମଂ ପାତ୍ଵ୍ ଅꣳହସଃ
ଯିଏ ବାଘ, ନରି, ଗୃଧ୍ର, ଶ୍ୟେନ, ସିଂହକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ ଆପିପେଷ ମାତରଂ ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରମୁଦିତୋ ଧଯନ୍ । ଏତତ୍ ତଦ୍ ଅଗ୍ନେ ଽ ଅନୃଣୋ ଭଵାମ୍ଯ୍ ଅହତୌ ପିତରୌ ମଯା । ସମ୍ପୃଚ ସ୍ଥ ସଂ ମା ଭଦ୍ରେଣ ପୃଙ୍କ୍ତ । ଵିପୃଚ ସ୍ଥ ଵି ମା ପାପ୍ମନା ପୃଙ୍କ୍ତ
ଯେପରି ଖୁସି ହୋଇଥିବା ପୁଅ ତାଙ୍କ ମାଆକୁ ପୋଷଣ କରେ, ସେପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ମୋ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଋଣମୁକ୍ତ ହେଉ; ମୋ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୁଅ, ମୋତେ ଭଲରେ ପୂରଣ କର; ମୋଠାରୁ ଦୂର ହେଉ, ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କର।
ଦେଵା ଯଜ୍ଞମ୍ ଅତନ୍ଵତ ଭେଷଜଂ ଭିଷଜାଶ୍ଵିନା । ଵାଚା ସରସ୍ଵତୀ ଭିଷଗ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଦଧତଃ
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ଅଶ୍ୱିନୀ ଚିକିତ୍ସକ; ସରସ୍ୱତୀ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି।
ଦୀକ୍ଷାଯୈ ରୂପꣳ ଶଷ୍ପାଣି ପ୍ରାଯଣୀଯସ୍ଯ ତୋକ୍ମାନି । କ୍ରଯସ୍ଯ ରୂପꣳ ସୋମସ୍ଯ ଲାଜାଃ ସୋମାꣳଶଵୋ ମଧୁ
ଦୀକ୍ଷାର ରୂପ ହେଉଛି ଘାସ; ଯାତ୍ରାର ଚିହ୍ନ ହେଉଛି କୁଡି; କ୍ରୟର ରୂପ ହେଉଛି ସୋମ; ସୋମର ଧାନ୍ୟ ହେଉଛି ମଧୁ।
ଆତିଥ୍ଯରୂପଂ ମାସରଂ ମହାଵୀରସ୍ଯ ନଗ୍ନହୁଃ । ରୂପମ୍ ଉପସଦାମ୍ ଏତତ୍ ତିସ୍ରୋ ରାତ୍ରୀଃ ସୁରାସୁତା
ଆତିଥ୍ୟର ରୂପ ହେଉଛି ମାସିକ ଅର୍ପଣ; ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥା ମହାବୀରର ଚିହ୍ନ; ଏହା ଉପସଦ ନିୟମର ରୂପ—ତିନି ରାତି, ଦେବତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ।
ସୋମସ୍ଯ ରୂପ କ୍ରୀତସ୍ଯ ପରିସ୍ରୁତ୍ ପରି ଷିଚ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଦୁଗ୍ଧଂ ଭେଷଜମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯୈନ୍ଦ୍ରꣳ ସରସ୍ଵତ୍ଯା
କିଣାଯାଇଥିବା ସୋମର ରୂପ ହେଉଛି ପ୍ରବାହିତ ସୋମ; ଅଶ୍ୱିନୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ଔଷଧ ଭାବେ ଦିଆଯାଏ।
ଆସନ୍ଦୀ ରୂପꣳ ରାଜାସନ୍ଦ୍ଯୈ ଵେଦ୍ଯୈ କୁମ୍ଭୀ ସୁରାଧାନୀ । ଅନ୍ତର ଽ ଉତ୍ତରଵେଦ୍ଯା ରୂପଂ କାରୋତରୋ ଭିଷକ୍
ଆସନର ରୂପ ରାଜାସନ ପାଇଁ; ବେଦୀ ହେଉଛି ଦେବତାଙ୍କ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପାତ୍ର; ଉପର ବେଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ରୂପ ରହିଛି।
ଵେଦ୍ଯା ଵେଦିଃ ସମ୍ ଆପ୍ଯତେ ବର୍ହିଷା ବର୍ହିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ । ଯୂପେନ ଯୂପ ଽ ଆପ୍ଯତେ ପ୍ରଣୀତୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଅଗ୍ନିନା
ବେଦୀ ବେଦୀ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ; ବର୍ହି ବର୍ହି ସହିତ ଶକ୍ତି ଦିଏ; ଯୂପ ଯୂପ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଏ; ଅଗ୍ନିକୁ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଏ।
କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିର୍ ଅସି କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ନାଭିର୍ ଅସି । ମା ତ୍ଵା ହିꣳସୀନ୍ ମା ମା ହିꣳସୀଃ
ତୁମେ ଶାସନର ମୂଳ, ତୁମେ ଶାସନର ନାଭି; ମୁଁ ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଉ ନାହିଁ, ତୁମେ ମୋତେ କଷ୍ଟ ଦିଅ ନାହିଁ।
ନି ଷସାଦ ଘୃତଵ୍ରତୋ ଵରୁଣଃ ପସ୍ତ୍ଯାସ୍ଵ୍ ଆ । ସାମ୍ରାଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ । ମୃତ୍ଯୋଃ ପାହି । ଵିଦ୍ଯୋତ୍ ପାହି
ଘୃତ ନିୟମ ଅନୁସରି ବରୁଣ ଘରେ ବସିଛନ୍ତି; ଶାସନ ପାଇଁ ଶୁଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ; ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କର; ବିନାଶରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଅଶ୍ଵିନୋର୍ ଭୈଷଜ୍ଯେନ ତେଜସେ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସାଯାଭି ଷିଞ୍ଚାମି । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ଭୈଷଜ୍ଯେନ ଵୀର୍ଯାଯାନ୍ନାଦ୍ଯାଯାଭି ଷିଞ୍ଚାମି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯେଣ ବଲାଯ ଶ୍ରିଯୈ ଯଶସେଽଭି ଷିଞ୍ଚାମି
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଉଦ୍ବୋଧନ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ହାତ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତ ଦ୍ୱାରା ସିଞ୍ଚିଅଛି; ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ତେଜ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ; ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି, ଶୋଭା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ସିଞ୍ଚିଅଛି।
କୋ ଽସି କତମୋ ଽସି କସ୍ମୈ ତ୍ଵା କାଯ ତ୍ଵା । ସୁଶ୍ଲୋକ ସୁମଙ୍ଗଲ ସତ୍ଯରାଜନ୍
ତୁମେ କିଏ? କେଉଁଠି ଅଛ? କାହା ପାଇଁ, କାହିଁକି ଅଛ? ଶୁଭ କୀର୍ତ୍ତି, ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳ, ସତ୍ୟ ରାଜା।
ଶିରୋ ମେ ଶ୍ରୀର୍ ଯଶୋ ମୁଖଂ ତ୍ଵିଷିଃ କେଶାଶ୍ ଚ ଶ୍ମଶ୍ରୂଣି । ରାଜା ମେ ପ୍ରାଣୋ ଽ ଅମୃତꣳ ସମ୍ରାଟ୍ ଚକ୍ଷୁର୍ ଵିରାଟ୍ ଶ୍ରୋତ୍ରମ୍
ମୋ ମୁଣ୍ଡ ହେଉ ମହିମା, ମୋ ମୁଖ ହେଉ କୀର୍ତ୍ତି, ମୋ କେଶ ଓ ଦାଢ଼ି ହେଉ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା; ମୋ ପ୍ରାଣ ହେଉ ରାଜା, ଅମୃତତ୍ୱ; ମୋ ଚକ୍ଷୁ ହେଉ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ କାନ ହେଉ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।