ରୁଚଂ ନୋ ଧେହି ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ରୁଚꣳ ରାଜସୁ ନସ୍ କୃଧି । ରୁଚଂ ଵିଶ୍ଯେଷୁ ଶୂଦ୍ରେଷୁ ମଯି ଧେହି ରୁଚା ରୁଚମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ତତ୍ ତ୍ଵା ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵନ୍ଦମାନସ୍ ତଦ୍ ଆ ଶାସ୍ତେ ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିଃ । ଅହେଡମାନୋ ଵରୁଣେହ ବୋଧ୍ଯ୍ ଉରୁଶꣳସ ମା ନ ଽ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ବନ୍ଦନା କରି ଆସୁଛି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହବି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ହେ ବରୁଣ, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ଜାଣ, ହେ ବିଶାଳ ମନବଳୀ, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ନେଉନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଣ ଘର୍ମଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣାର୍କଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ସୁନା ତାପ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ଆଲୋକ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନିଂ ଯୁନଜ୍ମି ଶଵସା ଘୃତେନ ଦିଵ୍ଯꣳ ସୁପର୍ଣଂ ଵଯସା ବୃହନ୍ତମ୍ । ତେନ ଵଯଂ ଗମେମ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପꣳ ସ୍ଵୋ ରୁହାଣା ଽ ଅଧି ନାକମ୍ ଉତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଉଛି, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ପଖିର ଭଳି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେଠି ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିବା।
ଇମୌ ତେ ପକ୍ଷାଵ୍ ଅଜରୌ ପତତ୍ରିଣୌ ଯାଭ୍ଯାꣳ ରକ୍ଷାꣳସ୍ଯ୍ ଅପହꣳସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ । ତାଭ୍ଯାଂ ପତେମ ସୁକୃତାମ୍ ଉ ଲୋକଂ ଯତ୍ର ଽ ଋଷଯୋ ଜଗ୍ମୁଃ ପ୍ରଥମଜାଃ ପୁରାଣାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଏହି ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷୟ, ଉଡ଼ୁଥିବା ପଖ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କର, ସେଇ ପଖ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଦ୍ଗତି ଲୋକକୁ ଉଡ଼ିପହଞ୍ଚିବା, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଣା ପ୍ରଥମ ଋଷିମାନେ ଗଲେ।
ଇନ୍ଦୁର୍ ଦକ୍ଷଃ ଶ୍ଯେନ ଽ ଋତାଵା ହିରଣ୍ଯପକ୍ଷଃ ଶକୁନୋ ଭୁରଣ୍ଯୁଃ । ମହାନ୍ତ୍ ସଧସ୍ଥେ ଧ୍ରୁଵ ଽ ଆ ନିଷତ୍ତୋ ନମସ୍ ତେ ଅସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସୀଃ
ଇନ୍ଦୁ, ଦକ୍ଷ, ଶ୍ୟେନ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ସୁନା ପଖି, ପଖି, ବଳବାନ୍—ବଡ଼ ଗୃହରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିଛ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମକୁ କେବେ କ୍ଷତି କରନାହିଁ।
ଦିଵୋ ମୂର୍ଧାସି ପୃଥିଵ୍ଯା ନାଭିର୍ ଊର୍ଗ୍ ଅପାମ୍ ଓଷଧୀନାମ୍ । ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥା ନମସ୍ ପଥେ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀର ନାଭି, ଜଳ ଓ ଔଷଧିର ଶକ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା, ପଥକୁ ନମସ୍କାର।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ନ୍ ଅଧି ତିଷ୍ଠସି ଶ୍ରିତଃ ସମୁଦ୍ରେ ତେ ହୃଦଯମ୍ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଆଯୁର୍ ଅପୋ ଦତ୍ତୋଦଧିଂ ଭିନ୍ତ୍ତ । ଦିଵସ୍ ପର୍ଜନ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତତୋ ନୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯାଵ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛ, ସମୁଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ; ତୁମର ହୃଦୟ ଜଳରେ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଫାଟିଦେଉଛ। ଆକାଶ, ବର୍ଷା, ମଧ୍ୟାକାଶ, ପୃଥିବୀରୁ—ଆମକୁ ବର୍ଷା ଦିଅ।
ଇଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞୋ ଭୃଗୁଭିର୍ ଆଶୀର୍ଦା ଵସୁଭିଃ । ତସ୍ଯ ନ ଽ ଇଷ୍ଟସ୍ଯ ପ୍ରୀତସ୍ଯ ଦ୍ରଵିଣେହାଗମେଃ
ଭୃଗୁ ଓ ବସୁମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିବା ଇଚ୍ଛିତ ଯଜ୍ଞ; ଏଠାରେ ଆମେ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ପାଉ।
ଇଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଆହୁତଃ ପିପର୍ତୁ ନ ଽ ଇଷ୍ଟꣳ ହଵିଃ । ସ୍ଵଗେଦଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ନମଃ
ଇଚ୍ଛିତ ଅଗ୍ନି, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୋଷଣ କରୁନ୍ତୁ; ଇଚ୍ଛିତ ହବି ପ୍ରସନ୍ନ କରୁନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଦ୍ ଆକୂତାତ୍ ସମସୁସ୍ରୋଦ୍ ହୃଦୋ ଵା ମନସୋ ଵା ସମ୍ଭୃତଂ ଚକ୍ଷୁଷୋ ଵା । ତଦ୍ ଅନୁ ପ୍ରେତ ସୁକୃତାମ୍ ଉ ଲୋକଂ ଯତ୍ର ଽ ଋଷଯୋ ଜଗ୍ମୁଃ ପ୍ରଥମଜାଃ ପୁରାଣାଃ
ମନୋଭାବ, ହୃଦୟ, ମନ, କିମ୍ବା ଚକ୍ଷୁରୁ ଯେଉଁ ଜମା ହୋଇଛି, ସେ ସବୁ ପରେ, ସଦ୍ଗତି ଲୋକକୁ ଯିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଣା ପ୍ରଥମ ଋଷିମାନେ ଗଲେ।
ଏତꣳ ସଧସ୍ଥ ପରି ତେ ଦଦାମି ଯମ୍ ଆଵହାଚ୍ ଶେଵଧିଂ ଜାତଵେଦାଃ । ଅନ୍ଵାଗନ୍ତା ଯଜ୍ଞପତିର୍ ଵୋ ଽ ଅତ୍ର ତꣳ ସ୍ମ ଜାନୀତ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍
ମୁଁ ଏହି ଆସନ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛି, ଯାହା ଜନ୍ମବିଦ୍ୟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଧନ ଭାବେ ଆଣିଥାଏ; ଯଜ୍ଞର ନାଥ ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଅନୁସରିବେ—ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଜାଣ।
ଏତଂ ଜାନାଥ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ ଦେଵାଃ ସଧସ୍ଥା ଵିଦ ରୂପମ୍ ଅସ୍ଯ । ଯଦ୍ ଆଗଚ୍ଛାତ୍ ପଥିଭିର୍ ଦେଵଯାନୈର୍ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତେ କୃଣଵାଥାଵିର୍ ଅସ୍ମୈ
ଦେବମାନେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣ, ଆସନକୁ ଚିହ୍ନ, ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ପରିଚୟ କର। ସେ ଦେବମାନେଙ୍କର ପଥରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ କର।
ଉଦ୍ ବୁଧ୍ଯସ୍ଵାଗ୍ନେ ପ୍ରତି ଜାଗୃହି ତ୍ଵମ୍ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତେ ସꣳ ସୃଜେଥାମ୍ ଅଯଂ ଚ । ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜମାନାଶ୍ ଚ ସୀଦତ
ଉଠ, ଅଗ୍ନି, ଜାଗ, ଇଚ୍ଛିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଏହି ଜଣକୁ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଆସନରେ, ଉପର ଆସନରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ବସନ୍ତୁ।
ଯେନ ଵହସି ସହସ୍ରଂ ଯେନାଗ୍ନେ ସର୍ଵଵେଦସମ୍ । ତେନେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ନଯ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ଗନ୍ତଵେ ॥ 18. 63 ପ୍ରସ୍ତରେଣ ପରିଧିନା ସ୍ରୁଚା ଵେଦ୍ଯା ଚ ବର୍ହିଷା । ଋଚେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ନଯ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ଗନ୍ତଵେ
ଯିଏ ଆପଣେ ହଜାର ଭାର ବୋହେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନ ବୋହି ନେଉଛି, ସେଇ ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେ।
ଯଦ୍ ଦତ୍ତଂ ଯତ୍ ପରାଦାନଂ ଯତ୍ ପୂର୍ତଂ ଯାଶ୍ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଃ । ତଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵୈଶ୍ଵକର୍ମଣଃ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦଧତ୍
ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁ ଦାନ ପୁନି ଫେରାଯାଇଛି, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଆଯାଇଛି—ଏ ସବୁକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଉ।
ଯତ୍ର ଧାରା ଽ ଅନପେତା ମଧୋର୍ ଘୃତସ୍ଯ ଚ ଯାଃ । ତଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵୈଶ୍ଵକର୍ମଣଃ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦଧତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁ ଓ ଘିଅର ଧାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଛି—ସେଠାକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଉ।
ଅଗ୍ନିର୍ ଅସ୍ମି ଜନ୍ମନା ଜାତଵେଦା ଘୃତଂ ମେ ଚକ୍ଷୁର୍ ଅମୃତଂ ମ ଽ ଆସନ୍ । ଅର୍କସ୍ ତ୍ରିଧାତୂ ରଜସୋ ଵିମାନୋ ଽଜସ୍ରୋ ଘର୍ମୋ ହଵିର୍ ଅସ୍ମି ନାମ
ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା; ଘିଅ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି, ଅମୃତ ମୋର ଖାଦ୍ୟ; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତିନିଟି ଆଧାର, ଆକାଶର ଯାନ; ଅଶେଷ ତାପ, ମୁଁ ହବି, ଏହା ମୋର ନାମ।
ଋଚୋ ନାମାସ୍ମି ଯଜୂꣳଷି ନାମାସ୍ମି ସାମାନି ନାମାସ୍ମି । ଯେ ଽ ଅଗ୍ନଯଃ ପ୍ରାଞ୍ଚଜନ୍ଯା ଽ ଅସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅଧି । ତେଷାମ୍ ଅସି ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମଃ ପ୍ର ନୋ ଜୀଵତଵେ ସୁଵ
ମୁଁ ଋକ୍ ନାମରେ, ମୁଁ ଯଜୁଷ୍ ନାମରେ, ମୁଁ ସାମ ନାମରେ; ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବଦିଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଆମକୁ ଜୀବନର ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଵାର୍ତ୍ରହତ୍ଯାଯ ଶଵସେ ପୃତନାଷାହ୍ଯାଯ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵର୍ତଯାମସି
ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆଗେ ବଢ଼ାଉଛୁ।
ସହଦାନୁଂ ପୁରୁହୂତ କ୍ଷିଯନ୍ତମ୍ ଅହସ୍ତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସଂ ପିଣକ୍ କୁଣାରୁମ୍ । ଅଭି ଵୃତ୍ରଂ ଵର୍ଧମାନଂ ପିଯାରୁମ୍ ଅପାଦମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତଵସା ଜଘନ୍ଥ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘକାଳ ରହୁଥିବା, ହାତ ନଥିବାକୁ ମାରିଦେଲା; ଚତୁର ଏବଂ ଚଳାକକୁ ଚୁର୍ମାର କଲା; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ବିପକ୍ଷୀ, ପାଦ ନଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଦେଲା।
ଵି ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଧୋ ଜହି ନୀଚା ଯଚ୍ଛ ପୃତନ୍ଯତଃ । ଯୋ ଽ ଅସ୍ମାꣳଽ ଅଭିଦାସତ୍ଯ୍ ଅଧରଂ ଗମଯା ତମଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କର, ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସହିତ ରୁଢ଼ିଛନ୍ତି ସେମାନେକୁ ନମ୍ର କର; ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ତଳକୁ ଫେଙ୍କିଦେ, ଅନ୍ଧକାରରେ ପହଞ୍ଚାଇଦେ।
ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପରାଵତ ଽ ଆ ଜଗନ୍ଥା ପରସ୍ଯାଃ । ସୃକꣳ ସꣳଶାଯ ପଵିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତିଗ୍ମଂ ଵି ଶତ୍ରୂନ୍ ତାଢି ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ପରି, ତୁମେ ଦୂର ଥିବା, ପାରପାର ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲ; ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରକୁ ତଣି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାର, ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ଚିଥରାଇଦେ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନ ଽ ଊତଯ ଽ ଆ ପ୍ର ଯାତୁ ପରାଵତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ ନଃ ସୁଷ୍ଟୁତୀର୍ ଉପ
ବୈଶ୍ୱାନର ପରି, ତୁମର ସହାୟତା ଦୂରରୁ ଆସୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କର।
ପୃଷ୍ଟୋ ଦିଵି ପୃଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଷ୍ଟୋ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଓଷଧୀର୍ ଆ ଵିଵେଶ । ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ସହସା ପୃଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିଃ ସ ନୋ ଦିଵା ସ ରିଷସ୍ ପାତୁ ନକ୍ତମ୍
ଦିଗନ୍ତରେ, ପୃଥିବୀରେ, ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଔଷଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ବଳିୟା ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ସେ ଦିନେ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅଶ୍ଯାମ ତଂ କାମମ୍ ଅଗ୍ନେ ତଵୋତୀ ଽ ଅଶ୍ଯାମ ରଯିꣳ ରଯିଵଃ ସୁଵୀରମ୍ । ଅଶ୍ଯାମ ଵାଜମ୍ ଅଭି ଵାଜଯନ୍ତୋ ଽଶ୍ଯାମ ଦ୍ଯୁମ୍ନମ୍ ଅଜରାଜରଂ ତେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସହାୟତାରେ ଆମେ ସେଇ ଆଶା ପୂରଣ କରିପାରିବା; ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବୀରତା ଆମେ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା; ପୁନିପୁନି ବିଜୟ ଓ ଅକ୍ଷୟ ମହିମା ଆମେ ପାଇପାରିବା।
ଵଯଂ ତେ ଽ ଅଦ୍ଯ ରରିମା ହି କାମମ୍ ଉତ୍ତାନହସ୍ତା ନମସୋପସଦ୍ଯ । ଯଜିଷ୍ଠେନ ମନସା ଯକ୍ଷି ଦେଵାନ୍ ଅସ୍ରେଧତା ମନ୍ମନା ଵିପ୍ରୋ ଽ ଅଗ୍ନେ
ଆଜି ଆମେ ତୁମର ଆଶା ପୂରଣ କରିଛୁ, ଉଠା ହାତରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆସି; ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନରେ, ଅବିଚଳ ଭାବରେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ହେ ଅଗ୍ନି, ଆହୁତି ଦିଅ।
ଧାମଚ୍ଛଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵୋ ବୃହସ୍ପତିଃ । ସଚେତସୋ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ନଃ ଶୁଭେ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତା ବୃହସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ସଚେତନ ଦେବତାମାନେ—ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଂ ଯଵିଷ୍ଠ ଦାଶୁଷୋ ନୄଁଃ ପାହି ଶୃଣୁଧୀ ଗିରଃ । ରକ୍ଷା ତୋକମ୍ ଉତ ତ୍ମନା
ହେ ସବୁଠୁ ଅପର, ଭକ୍ତମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ; ଆମ ପିଲାମାନେ ଓ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସ୍ଵାଦ୍ଵୀଂ ତ୍ଵା ସ୍ଵାଦୁନା ତୀଵ୍ରାଂ ତୀଵ୍ରେଣାମୃତାମ୍ ଅମୃତେନ । ମଧୁମତୀଂ ମଧୁମତା ସୃଜାମି ସꣳ ସୋମେନ । ସୋମୋଽସି । ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ ପଚ୍ଯସ୍ଵ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଠା ସ୍ୱାଦ ସହିତ, ତୀବ୍ରତା ସହିତ, ଅମୃତତ୍ୱ ସହିତ, ମଧୁରତା ସହିତ, ସୋମ ସହିତ ମୁକ୍ତ କରୁଛି; ତୁମେ ସୋମ; ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ, ସରସ୍ୱତୀକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ପାଇଁ ରନ୍ଧ।