ଋତାଷାଡ୍ ଋତଧାମାଗ୍ନିର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯୌଽଷଧଯୋପ୍ସରସୋ ମୁଦୋ ନାମ । ସ ନ ଽ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର ଔଷଧି ଓ ଜଳର ନାମ ଆନନ୍ଦ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ସꣳହିତୋ ଵିଶ୍ଵସାମା ସୂର୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯ ମରୀଚଯୋ ଽପ୍ସରସ ଆଯୁଵୋ ନାମ । ସ ନ ଽ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ସମସ୍ତ ସ୍ୱର ଏକତ୍ର କରିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର କିରଣ ଓ ଜଳର ନାମ ଆୟୁଷ୍ୟ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ସୁଷୁମ୍ଣଃ ସୂର୍ଯରଶ୍ମିଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯ ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସୋ ଭେକୁରଯୋ ନାମ । ସ ନ ଽ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ସୁଷୁମ୍ଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର ତାରା ଓ ଜଳର ନାମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ଇଷିରୋ ଵିଶ୍ଵଵ୍ଯଚା ଵାତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯାପୋ ଽ ଅପ୍ସରସ ଽ ଊର୍ଜୋ ନାମ । ସ ନ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଇଷିର, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ବାୟୁ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର ଜଳର ନାମ ପୋଷଣ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ଭୁଜ୍ଯୁଃ ସୁପର୍ଣୋ ଯଜ୍ଞୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣା ଽ ଅପ୍ସରସ ସ୍ତାଵା ନାମ । ସ ନ ଽ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଭୁଜ୍ୟୁ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଯଜ୍ଞ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣା ଓ ଜଳର ନାମ ସ୍ତୁତି। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ପ୍ରଜାପତିର୍ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ମନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତସ୍ଯ ଽ ଋକ୍ସାମାନ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସ ଽ ଏଷ୍ଟଯୋ ନାମ । ସ ନ ଽ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରଂ ପାତୁ ତସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ ତାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତ ତିଆରିକାରୀ, ମନ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯାହାଙ୍କର ଋକ୍ ସାମ ଓ ଜଳର ନାମ ଉପହାର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଉପବନକୁ ସ୍ୱାହା।
ସ ନୋ ଭୁଵନସ୍ଯ ପତେ ପ୍ରଜାପତେ ଯସ୍ଯ ତ ଽ ଉପରି ଗୃହା ଯସ୍ଯ ଵେହ । ଅସ୍ମୈ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଽସ୍ମୈ କ୍ଷତ୍ରାଯ ମହି ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ପ୍ରଜାପତି, ଯାହାଙ୍କର ଗୃହ ଉପରେ ଅଛି, ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏଠାରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ବଡ଼ ରକ୍ଷା ଦିଅ। ସ୍ୱାହା।
ସମୁଦ୍ରୋ ଽସି ନଭସ୍ଵାନ୍ ଆର୍ଦ୍ରଦାନୁଃ ଶମ୍ଭୂର୍ ମଯୋଭୂର୍ ଅଭି ମା ଵାହି ସ୍ଵାହା । ମାରୁତୋ ଽସି ମରୁତାଂ ଗଣଃ ଶମ୍ଭୂର୍ ମଯୋଭୂର୍ ଅଭି ମା ଵାହି ସ୍ଵାହା । ଅଵସ୍ଯୂର୍ ଅସି ଦୁଵସ୍ଵାଞ୍ ଛମ୍ଭୂର୍ ମଯୋଭୂର୍ ଅଭି ମା ଵାହି ସ୍ଵାହା
ତୁମେ ସମୁଦ୍ର, ଆକାଶ, ଶିତଳତା ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା—ମୋତେ ଆଗେକୁ ନେଉ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ପବନ, ମରୁତମାନେ, ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା—ମୋତେ ଆଗେକୁ ନେଉ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସହାୟ, ଭଲ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା—ମୋତେ ଆଗେକୁ ନେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଯାସ୍ ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ସୂର୍ଯେ ରୁଚୋ ଦିଵମ୍ ଆତନ୍ଵନ୍ତି ରଶ୍ମିଭିଃ । ତାଭିର୍ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ସର୍ଵାଭୀ ରୁଚେ ଜନାଯ ନସ୍ କୃଧି
ହେ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମର ଯେଉଁ ରଶ୍ମିଗୁଡିକ ଆକାଶକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର।
ଯା ଵୋ ଦେଵାଃ ସୂର୍ଯେ ରୁଚୋ ଗୋଷ୍ଵ୍ ଅଶ୍ଵେଷୁ ଯା ରୁଚଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତାଭିଃ ସର୍ଵାଭୀ ରୁଚଂ ନୋ ଧତ୍ତ ବୃହସ୍ପତେ
ହେ ଦେବମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଗାୟରେ, ଘୋଡ଼ାରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଆଲୋକ ଅଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ସେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ବୃହସ୍ପତି, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ରୁଚଂ ନୋ ଧେହି ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ରୁଚꣳ ରାଜସୁ ନସ୍ କୃଧି । ରୁଚଂ ଵିଶ୍ଯେଷୁ ଶୂଦ୍ରେଷୁ ମଯି ଧେହି ରୁଚା ରୁଚମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ।
ତତ୍ ତ୍ଵା ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵନ୍ଦମାନସ୍ ତଦ୍ ଆ ଶାସ୍ତେ ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିଃ । ଅହେଡମାନୋ ଵରୁଣେହ ବୋଧ୍ଯ୍ ଉରୁଶꣳସ ମା ନ ଽ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ବନ୍ଦନା କରି ଆସୁଛି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହବି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ହେ ବରୁଣ, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ଜାଣ, ହେ ବିଶାଳ ମନବଳୀ, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ନେଉନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଣ ଘର୍ମଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣାର୍କଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ଶୁକ୍ରଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵର୍ଣ ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ସୁନା ତାପ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ଆଲୋକ, ସ୍ୱାହା। ସୁନା ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନିଂ ଯୁନଜ୍ମି ଶଵସା ଘୃତେନ ଦିଵ୍ଯꣳ ସୁପର୍ଣଂ ଵଯସା ବୃହନ୍ତମ୍ । ତେନ ଵଯଂ ଗମେମ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପꣳ ସ୍ଵୋ ରୁହାଣା ଽ ଅଧି ନାକମ୍ ଉତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଉଛି, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ପଖିର ଭଳି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେଠି ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିବା।
ଇମୌ ତେ ପକ୍ଷାଵ୍ ଅଜରୌ ପତତ୍ରିଣୌ ଯାଭ୍ଯାꣳ ରକ୍ଷାꣳସ୍ଯ୍ ଅପହꣳସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ । ତାଭ୍ଯାଂ ପତେମ ସୁକୃତାମ୍ ଉ ଲୋକଂ ଯତ୍ର ଽ ଋଷଯୋ ଜଗ୍ମୁଃ ପ୍ରଥମଜାଃ ପୁରାଣାଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଏହି ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷୟ, ଉଡ଼ୁଥିବା ପଖ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଦୂର କର, ସେଇ ପଖ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଦ୍ଗତି ଲୋକକୁ ଉଡ଼ିପହଞ୍ଚିବା, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଣା ପ୍ରଥମ ଋଷିମାନେ ଗଲେ।
ଇନ୍ଦୁର୍ ଦକ୍ଷଃ ଶ୍ଯେନ ଽ ଋତାଵା ହିରଣ୍ଯପକ୍ଷଃ ଶକୁନୋ ଭୁରଣ୍ଯୁଃ । ମହାନ୍ତ୍ ସଧସ୍ଥେ ଧ୍ରୁଵ ଽ ଆ ନିଷତ୍ତୋ ନମସ୍ ତେ ଅସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସୀଃ
ଇନ୍ଦୁ, ଦକ୍ଷ, ଶ୍ୟେନ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ସୁନା ପଖି, ପଖି, ବଳବାନ୍—ବଡ଼ ଗୃହରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବସିଛ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମକୁ କେବେ କ୍ଷତି କରନାହିଁ।
ଦିଵୋ ମୂର୍ଧାସି ପୃଥିଵ୍ଯା ନାଭିର୍ ଊର୍ଗ୍ ଅପାମ୍ ଓଷଧୀନାମ୍ । ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥା ନମସ୍ ପଥେ
ତୁମେ ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ପୃଥିବୀର ନାଭି, ଜଳ ଓ ଔଷଧିର ଶକ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା, ପଥକୁ ନମସ୍କାର।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ନ୍ ଅଧି ତିଷ୍ଠସି ଶ୍ରିତଃ ସମୁଦ୍ରେ ତେ ହୃଦଯମ୍ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଆଯୁର୍ ଅପୋ ଦତ୍ତୋଦଧିଂ ଭିନ୍ତ୍ତ । ଦିଵସ୍ ପର୍ଜନ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତତୋ ନୋ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯାଵ
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛ, ସମୁଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ; ତୁମର ହୃଦୟ ଜଳରେ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଆୟୁଷ୍ୟ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଫାଟିଦେଉଛ। ଆକାଶ, ବର୍ଷା, ମଧ୍ୟାକାଶ, ପୃଥିବୀରୁ—ଆମକୁ ବର୍ଷା ଦିଅ।
ଇଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞୋ ଭୃଗୁଭିର୍ ଆଶୀର୍ଦା ଵସୁଭିଃ । ତସ୍ଯ ନ ଽ ଇଷ୍ଟସ୍ଯ ପ୍ରୀତସ୍ଯ ଦ୍ରଵିଣେହାଗମେଃ
ଭୃଗୁ ଓ ବସୁମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିବା ଇଚ୍ଛିତ ଯଜ୍ଞ; ଏଠାରେ ଆମେ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ପାଉ।
ଇଷ୍ଟୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଆହୁତଃ ପିପର୍ତୁ ନ ଽ ଇଷ୍ଟꣳ ହଵିଃ । ସ୍ଵଗେଦଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ନମଃ
ଇଚ୍ଛିତ ଅଗ୍ନି, ଆହୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପୋଷଣ କରୁନ୍ତୁ; ଇଚ୍ଛିତ ହବି ପ୍ରସନ୍ନ କରୁନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯଦ୍ ଆକୂତାତ୍ ସମସୁସ୍ରୋଦ୍ ହୃଦୋ ଵା ମନସୋ ଵା ସମ୍ଭୃତଂ ଚକ୍ଷୁଷୋ ଵା । ତଦ୍ ଅନୁ ପ୍ରେତ ସୁକୃତାମ୍ ଉ ଲୋକଂ ଯତ୍ର ଽ ଋଷଯୋ ଜଗ୍ମୁଃ ପ୍ରଥମଜାଃ ପୁରାଣାଃ
ମନୋଭାବ, ହୃଦୟ, ମନ, କିମ୍ବା ଚକ୍ଷୁରୁ ଯେଉଁ ଜମା ହୋଇଛି, ସେ ସବୁ ପରେ, ସଦ୍ଗତି ଲୋକକୁ ଯିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଣା ପ୍ରଥମ ଋଷିମାନେ ଗଲେ।
ଏତꣳ ସଧସ୍ଥ ପରି ତେ ଦଦାମି ଯମ୍ ଆଵହାଚ୍ ଶେଵଧିଂ ଜାତଵେଦାଃ । ଅନ୍ଵାଗନ୍ତା ଯଜ୍ଞପତିର୍ ଵୋ ଽ ଅତ୍ର ତꣳ ସ୍ମ ଜାନୀତ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍
ମୁଁ ଏହି ଆସନ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛି, ଯାହା ଜନ୍ମବିଦ୍ୟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଧନ ଭାବେ ଆଣିଥାଏ; ଯଜ୍ଞର ନାଥ ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଅନୁସରିବେ—ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଜାଣ।
ଏତଂ ଜାନାଥ ପରମେ ଵ୍ଯୋମନ୍ ଦେଵାଃ ସଧସ୍ଥା ଵିଦ ରୂପମ୍ ଅସ୍ଯ । ଯଦ୍ ଆଗଚ୍ଛାତ୍ ପଥିଭିର୍ ଦେଵଯାନୈର୍ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତେ କୃଣଵାଥାଵିର୍ ଅସ୍ମୈ
ଦେବମାନେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣ, ଆସନକୁ ଚିହ୍ନ, ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ପରିଚୟ କର। ସେ ଦେବମାନେଙ୍କର ପଥରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ କର।
ଉଦ୍ ବୁଧ୍ଯସ୍ଵାଗ୍ନେ ପ୍ରତି ଜାଗୃହି ତ୍ଵମ୍ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତେ ସꣳ ସୃଜେଥାମ୍ ଅଯଂ ଚ । ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜମାନାଶ୍ ଚ ସୀଦତ
ଉଠ, ଅଗ୍ନି, ଜାଗ, ଇଚ୍ଛିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ କାମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଏହି ଜଣକୁ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଆସନରେ, ଉପର ଆସନରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ବସନ୍ତୁ।
ଯେନ ଵହସି ସହସ୍ରଂ ଯେନାଗ୍ନେ ସର୍ଵଵେଦସମ୍ । ତେନେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ନଯ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ଗନ୍ତଵେ ॥ 18. 63 ପ୍ରସ୍ତରେଣ ପରିଧିନା ସ୍ରୁଚା ଵେଦ୍ଯା ଚ ବର୍ହିଷା । ଋଚେମଂ ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ନଯ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ଗନ୍ତଵେ
ଯିଏ ଆପଣେ ହଜାର ଭାର ବୋହେ, ଯିଏ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନ ବୋହି ନେଉଛି, ସେଇ ଆମର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେ।
ଯଦ୍ ଦତ୍ତଂ ଯତ୍ ପରାଦାନଂ ଯତ୍ ପୂର୍ତଂ ଯାଶ୍ ଚ ଦକ୍ଷିଣାଃ । ତଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵୈଶ୍ଵକର୍ମଣଃ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦଧତ୍
ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁ ଦାନ ପୁନି ଫେରାଯାଇଛି, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଆଯାଇଛି—ଏ ସବୁକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଉ।
ଯତ୍ର ଧାରା ଽ ଅନପେତା ମଧୋର୍ ଘୃତସ୍ଯ ଚ ଯାଃ । ତଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵୈଶ୍ଵକର୍ମଣଃ ସ୍ଵର୍ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଦଧତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁ ଓ ଘିଅର ଧାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଛି—ସେଠାକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଉ।
ଅଗ୍ନିର୍ ଅସ୍ମି ଜନ୍ମନା ଜାତଵେଦା ଘୃତଂ ମେ ଚକ୍ଷୁର୍ ଅମୃତଂ ମ ଽ ଆସନ୍ । ଅର୍କସ୍ ତ୍ରିଧାତୂ ରଜସୋ ଵିମାନୋ ଽଜସ୍ରୋ ଘର୍ମୋ ହଵିର୍ ଅସ୍ମି ନାମ
ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା; ଘିଅ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି, ଅମୃତ ମୋର ଖାଦ୍ୟ; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତିନିଟି ଆଧାର, ଆକାଶର ଯାନ; ଅଶେଷ ତାପ, ମୁଁ ହବି, ଏହା ମୋର ନାମ।
ଋଚୋ ନାମାସ୍ମି ଯଜୂꣳଷି ନାମାସ୍ମି ସାମାନି ନାମାସ୍ମି । ଯେ ଽ ଅଗ୍ନଯଃ ପ୍ରାଞ୍ଚଜନ୍ଯା ଽ ଅସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅଧି । ତେଷାମ୍ ଅସି ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମଃ ପ୍ର ନୋ ଜୀଵତଵେ ସୁଵ
ମୁଁ ଋକ୍ ନାମରେ, ମୁଁ ଯଜୁଷ୍ ନାମରେ, ମୁଁ ସାମ ନାମରେ; ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବଦିଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଆମକୁ ଜୀବନର ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଵାର୍ତ୍ରହତ୍ଯାଯ ଶଵସେ ପୃତନାଷାହ୍ଯାଯ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଵର୍ତଯାମସି
ବାଧା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆଗେ ବଢ଼ାଉଛୁ।