ଵୀତꣳ ହଵିଃ ଶମିତꣳ ଶମିତା ଯଜଧ୍ଯୈ ତୁରୀଯୋ ଯଜ୍ଞୋ ଯତ୍ର ହଵ୍ଯମ୍ ଏତି । ତତୋ ଵାକା ଽ ଆଶିଷୋ ନୋ ଜୁଷନ୍ତାମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ହବିଷ୍ୟ, ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା, ପୂଜା ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ହବିଷ୍ୟ ଯାଏ। ସେଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କଥା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ।
ସୂର୍ଯରଶ୍ମିର୍ ହରିକେଶଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ ସଵିତା ଜ୍ଯୋତିର୍ ଉଦ୍ ଅଯାꣳଽ ଅଜସ୍ରମ୍ । ତସ୍ଯ ପୂଷା ପ୍ରସଵେ ଯାତି ଵିଦ୍ଵାନ୍ତ୍ ସମ୍ପଶ୍ଯନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଗୋପାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ସବିତା ସମ୍ମୁଖରେ ଶାଶ୍ୱତ ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ଗତିରେ, ପୂଷା ଜଣା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖୁଥିବା ରକ୍ଷକ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ଵିମାନ ଽ ଏଷ ଦିଵୋ ମଧ୍ଯ ଽ ଆସ୍ତ ଽ ଆପପ୍ରିଵାନ୍ ରୋଦସୀ ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ସ ଵିଶ୍ଵାଚୀର୍ ଅଭି ଚଷ୍ଟେ ଘୃତାଚୀର୍ ଅନ୍ତରା ପୂର୍ଵମ୍ ଅପରଂ ଚ କେତୁମ୍
ଏହିଜଣେ, ମାପି ମାପି, ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଏବଂ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଘୃତର ଦୀପ୍ତିରେ ଜଳନ୍ତି, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି।
ଉକ୍ଷା ସମୁଦ୍ରୋ ଽ ଅରୁଣଃ ସୁପର୍ଣଃ ପୂର୍ଵସ୍ଯ ଯୋନିଂ ପିତୁର୍ ଆ ଵିଵେଶ । ମଧ୍ଯେ ଦିଵୋ ନିହିତଃ ପୃଶ୍ନିର୍ ଅଶ୍ମା ଵି ଚକ୍ରମେ ରଜସସ୍ ପାତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତୌ
ବୃଷଭ, ସମୁଦ୍ର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଗରୁଡ଼, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚିହ୍ନିତ ପଥର ଭଳି, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରି ଚାଲନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ । ରଥୀତମꣳ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାꣳ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ସମୁଦ୍ର ସମାନ ଅଧିକାର। ରଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଳକ, ପୁରସ୍କୃତିର ନିଜ ସ୍ୱାମୀ।
ଦେଵହୂର୍ ଯଜ୍ଞ ଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍ ସୁମ୍ନହୂର୍ ଯଜ୍ଞ ଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍ । ଯକ୍ଷଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଦେଵୋ ଦେଵାꣳଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍
ଦେବତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ, ମଙ୍ଗଳ ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ। ଅଗ୍ନି, ଦେବତା, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ।
ଵାଜସ୍ଯ ମା ପ୍ରସଵ ଽ ଉଦ୍ଗ୍ରାଭେଣୋଦ୍ ଅଗ୍ରଭୀତ୍ । ଅଧ ସପତ୍ନାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମେ ନିଗ୍ରାଭେଣାଧରାꣳଽ ଅକଃ
ଉପରକୁ ଉଠାଇଥିବା ହାତରେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସକୁ ଧରିଛି। ତାପରେ, ତଳକୁ ଧରିଥିବା ହାତରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତଳେ ପକାଇଦିଅନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ଗ୍ରାଭଂ ଚ ନିଗ୍ରାଭଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମ ଦେଵା ଽ ଅଵୀଵୃଧନ୍ । ଅଧା ସପତ୍ନାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମେ ଵିଷୂଚୀନାନ୍ ଵ୍ଯସ୍ଯତାମ୍
ଦେବତାମାନେ ଉପର ଓ ତଳ ଧରିବାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବଢ଼ାଇଲେ। ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିପକ୍ଷୀ, ସେମାନେକୁ ଚିଥରାଇଦିଅ।
କ୍ରମଧ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିନା ନାକମ୍ ଉଖ୍ଯꣳ ହସ୍ତେଷୁ ବିଭ୍ରତଃ । ଦିଵସ୍ ପୃଷ୍ଠꣳ ସ୍ଵର୍ ଗତ୍ଵା ମିଶ୍ରା ଦେଵେଭିର୍ ଆଧ୍ଵମ୍
ଅଗ୍ନି ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିଯାଅ, ତାହାକୁ ହାତରେ ଧର। ଆକାଶର ପଛକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆଲୋକକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରାଚୀମ୍ ଅନୁ ପ୍ରଦିଶଂ ପ୍ରେହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଅଗ୍ନେ ପୁରୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଭଵେହ । ଵିଶ୍ଵା ଽ ଆଶା ଦୀଦ୍ଯାନୋ ଵି ଭାହ୍ଯ୍ ଊର୍ଜଂ ନୋ ଧେହି ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଜାଅ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଅଗ୍ନି ଆଗରେ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ଏଠାରେ ରୁହ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଲୋକରେ ଚମକ, ଆମ ପାଇଁ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅହମ୍ ଉଦ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଆରୁହମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ ଦିଵମ୍ ଆରୁହମ୍ । ଦିଵୋ ନାକସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାତ୍ ସ୍ଵର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଗାମ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ପୃଥିବୀରୁ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ଚଢ଼ିଛି, ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡରୁ ଦିବକୁ ଚଢ଼ିଛି। ଦିବର ଶୀର୍ଷରୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ସ୍ଵର୍ ଯନ୍ତୋ ନାପେକ୍ଷନ୍ତ ଽ ଆ ଦ୍ଯାꣳ ରୋହନ୍ତି ରୋଦସୀ । ଯଜ୍ଞଂ ଯେ ଵିଶ୍ଵତୋଧାରꣳ ସୁଵିଦ୍ଵାꣳସୋ ଵିତେନିରେ
ଯେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ। ସେମାନେ ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଚଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସବୁଜ୍ଞାନୀ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ପ୍ରେହି ପ୍ରଥମୋ ଦେଵଯତାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ ଦେଵାନାମ୍ ଉତ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଇଯକ୍ଷମାଣା ଭୃଗୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ ସ୍ଵର୍ ଯନ୍ତୁ ଯଜମାନାଃ ସ୍ଵସ୍ତି
ଅଗ୍ନି, ଦେବପୂଜକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବତା ଓ ମଣିଷଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ଆଗକୁ ଯାଅ। ଭୃଗୁମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଭାବରେ ଆଲୋକକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।
ନକ୍ତୋଷାସା ସମନସା ଵିରୂପେ ଧାପଯେତେ ଶିଶୁମ୍ ଏକꣳ ସମୀଚୀ । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ରୁକ୍ମୋ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଵି ଭାତି ଦେଵା ଽ ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ
ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଦୁଇଁଜଣ ଭିନ୍ନ ରୂପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶିଶୁକୁ ଏକତାରେ ପାଳନ କରନ୍ତି। ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି, ଭିତରେ ଚମକେ, ଦେବତାମାନେ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଶତମୂର୍ଧଞ୍ ଛତଂ ତେ ପ୍ରାଣାଃ ସହସ୍ରଂ ଵ୍ଯାନାଃ । ତ୍ଵꣳ ସାହସ୍ରସ୍ଯ ରାଯ ଽ ଈଶିଷେ ତସ୍ମୈ ତେ ଵିଧେମ ଵାଜାଯ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ହଜାର ଆଖି ଓ ଶତମୁଣ୍ଡିଆ, ତୁମର ଶତ ପ୍ରାଣ ଓ ହଜାର ବାୟୁ ଅଛି। ତୁମେ ହଜାର ଧନର ମାଲିକ। ଆମେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ନମନ କରୁଛୁ। ସ୍ୱାହା।
ସୁପର୍ଣୋ ଽସି ଗରୁତ୍ମାନ୍ ପୃଷ୍ଠେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସୀଦ । ଭାସାନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଆ ପୃଣ ଜ୍ଯୋତିଷା ଦିଵମ୍ ଉତ୍ ତଭାନ ତେଜସା ଦିଶ ଽ ଉଦ୍ ଦୃꣳହ
ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଖିର ଗରୁଡ଼, ପୃଥିବୀର ପିଠିରେ ବସ। ତୁମ ଆଲୋକରେ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କର, ତୁମ ଜ୍ୟୋତିରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ତୁମ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ କର।
ଆଜୁହ୍ଵାନଃ ସୁପ୍ରତୀକଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଅଗ୍ନେ ଯୋନିମ୍ ଆ ସୀଦ ସାଧୁଯା । ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜମାନଶ୍ ଚ ସୀଦତ
ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ ଥିବା, ଆମ ପୂଜା ନେଇ ଆଗରେ ଠିକ୍ ସ୍ଥାନରେ ବସ। ଏହି ପବିତ୍ର ଆସନରେ ଓ ଉପର ଆସନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଯଜମାନ ବସନ୍ତୁ।
ତꣳ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ରାମ୍ ଆହଂ ଵୃଣେ ସୁମତିଂ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାମ୍ । ଯାମ୍ ଅସ୍ଯ କଣ୍ଵୋ ଅଦୁହତ୍ ପ୍ରପୀନାꣳ ସହସ୍ରଧାରାଂ ପଯସା ମହୀଂ ଗାମ୍
ମୁଁ ସବିତାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ କୃପାକୁ ବାଛିଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଦୟାକୁ କଣ୍ବ ଏହି ବଡ଼ ଗାଈରୁ ଦୁଧ ଭରି ହଜାର ଧାରାରେ ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଧେମ ତେ ପରମେ ଜନ୍ମନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନେ ଵିଧେମ ସ୍ତୋମୈର୍ ଅଵରେ ସଧସ୍ଥେ । ଯସ୍ମାଦ୍ ଯୋନେର୍ ଉଦାରିଥା ଯଜେ ତଂ ପ୍ର ତ୍ଵେ ହଵୀꣳଷି ଜୁହୁରେ ସମିଦ୍ଧେ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, ତଳ ଆସନରେ ଗୀତରେ ପୂଜା କରୁଛୁ। ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲ, ମୁଁ ସେଠାରେ ତୁମକୁ ପୂଜିଅଛି; ତୁମେ ଜଳିଲେ, ତୁମ ପାଖକୁ ହବି ଆଣାଯାଏ।
ପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଽ ଅଗ୍ନେ ଦୀଦିହି ପୁରୋ ନୋ ଽଜସ୍ରଯା ସୂର୍ମ୍ଯା ଯଵିଷ୍ଠ । ତ୍ଵାꣳ ଶଶ୍ଵନ୍ତ ଽ ଉପ ଯନ୍ତି ଵାଜାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅକ୍ଷୟ ଯୁବ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ। ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ବିଜୟ ଆସେ।
ଅଗ୍ନେ ତମ୍ ଅଦ୍ଯାଶ୍ଵଂ ନ ସ୍ତୋମୈଃ କ୍ରତୁଂ ନ ଭଦ୍ରꣳ ହୃଦିସ୍ପୃଶମ୍ । ଋଧ୍ଯାମା ତ ଽ ଓହୈଃ
ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମେ ଆମର ଗୀତରେ ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ସେ ଶୁଭ ଓ ଜ୍ଞାନମୟ ଶକ୍ତିକୁ ପାଉଁ।
ଚିତ୍ତିଂ ଜୁହୋମି ମନସା ଘୃତେନ ଯଥା ଦେଵା ଽ ଇହାଗମନ୍ ଵୀତିହୋତ୍ରା ଽ ଋତାଵୃଧଃ । ପତ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଭୂମନୋ ଜୁହୋମି ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ ଵିଶ୍ଵାହାଦାଭ୍ଯꣳ ହଵି
ମୁଁ ମନ ଓ ଘୃତରେ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ତିଆରି କରୁଥିବାଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଆଶା ପାଇଁ ଏହି ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ସପ୍ତ ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ସମିଧଃ ସପ୍ତ ଜିହ୍ଵାଃ ସପ୍ତ ଽ ଋଷଯଃ ସପ୍ତ ଧାମ ପ୍ରିଯାଣି । ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଃ ସପ୍ତଧା ତ୍ଵା ଯଜନ୍ତି ସପ୍ତ ଯୋନୀର୍ ଆ ପୃଣସ୍ଵ ଘୃତେନ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସାତଟି ଜଳାଣି, ସାତଟି ଜିଭ, ସାତଟି ଋଷି, ସାତଟି ପ୍ରିୟ ଗୃହ। ସାତଟି ପୂଜାରୀ, ସାତ ଭାଗରେ ତୁମକୁ ପୂଜନ୍ତି; ଘୃତରେ ସାତଟି ଗର୍ଭକୁ ପୂରଣ କର। ସ୍ୱାହା।
ଶୁକ୍ରଜ୍ଯୋତିଶ୍ ଚ ଚିତ୍ରଜ୍ଯୋତିଶ୍ ଚ ସତ୍ଯଜ୍ଯୋତିଶ୍ ଚ ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମାꣳଶ୍ ଚ । ଶୁକ୍ରଶ୍ ଚ ଽ ଋତପାଶ୍ ଚାତ୍ଯꣳହାଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ, ବିବିଧ ଆଲୋକ, ସତ୍ୟ ଆଲୋକ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ଓ ମହାନ।
ଈଦୃଙ୍ ଚାନ୍ଯଦୃଙ୍ ଚ ସଦୃଙ୍ ଚ ପ୍ରତିସଦୃଙ୍ ଚ । ମିତଶ୍ ଚ ସଂମିତଶ୍ ଚ ସଭରାଃ
ଏପରି, ଭିନ୍ନ, ସଦୃଶ ଓ ସମାନ; ମାପିତ, ଭଲରେ ମାପିତ ଓ ସହଯୋଗୀ।
ଋତଶ୍ ଚ ସତ୍ଯଶ୍ ଚ ଧ୍ରୁଵଶ୍ ଚ ଧରୁଣଶ୍ ଚ । ଧର୍ତା ଚ ଵିଧର୍ତା ଚ ଵିଧାରଯଃ
ନୀତି, ସତ୍ୟ, ଦୃଢ଼ତା ଓ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଧାରକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଓ ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ।
ଋତଜିଚ୍ ଚ ସତ୍ଯଜିଚ୍ ଚ ସେନଜିଚ୍ ଚ ସୁଷେଣଶ୍ ଚ । ଅନ୍ତିମିତ୍ରଶ୍ ଚ ଦୂରେଽଅମିତ୍ରଶ୍ ଚ ଗଣଃ
ନୀତିରେ ବିଜୟୀ, ସତ୍ୟରେ ବିଜୟୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଭଲ ସେନା ସହିତ; ସୀମାନ୍ତରେ ବନ୍ଧୁ, ଦୂରରେ ଶତ୍ରୁ, ଦଳ।
ଈଦୃକ୍ଷାସ ଽ ଏତାଦୃକ୍ଷାସ ଽ ଊ ଷୁ ଣଃ ସଦୃକ୍ଷାସଃ ପ୍ରତିସଦୃକ୍ଷାସ ଽ ଏତନ । ମିତାସଶ୍ ଚ ସଂମିତାସୋ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ସଭରସୋ ମରୁତୋ ଯଜ୍ଞେ ଽ ଅସ୍ମିନ୍
ଏପରି ଓ ଏମିତି, ସଦୃଶ ଓ ସମାନ, ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ମାପିତ ଓ ଭଲରେ ମାପିତ, ମାରୁତମାନେ, ଶକ୍ତି ସହିତ, ଆଜି ଆମ ପୂଜାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ସ୍ଵତଵାꣳଶ୍ ଚ ପ୍ରଘାସୀ ଚ ସାଂତପନଶ୍ ଚ ଗୃହମେଧୀ ଚ । କ୍ରୀଡୀ ଚ ଶାକୀ ଚୋଜ୍ଜେଷୀ
ଧନବାନ, ଭୋଗୀ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଗୃହସ୍ଥ; ଖେଳାଳି, ଶାଖାଧାରୀ, ଉତ୍ସାହଦାୟକ।
ଉଗ୍ରଶ୍ ଚ ଭୀମଶ୍ ଚ ଧ୍ଵାନ୍ତଶ୍ ଚ ଧୁନିଶ୍ ଚ । ସାସହ୍ଵାꣳଶ୍ ଚାଭିଯୁଗ୍ଵା ଚ ଵିକ୍ଷିପଃ ସ୍ଵାହା । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦୈଵୀର୍ ଵିଶୋ ମରୁତୋ ଽନୁଵର୍ତ୍ମାନୋ ଽଭଵନ୍ ଯଥେନ୍ଦ୍ରଂ ଦୈଵୀର୍ ଵିଶୋ ମରୁତୋ ଽନୁଵର୍ତ୍ମାନୋ ଽଭଵନ୍ । ଏଵମ୍ ଇମଂ ଯଜମାନଂ ଦୈଵୀଶ୍ ଚ ଵିଶୋ ମାନୁଷୀଶ୍ ଚାନୁଵର୍ତ୍ମାନୋ ଭଵନ୍ତୁ
ଭୟଙ୍କର, ଭୀଷଣ, ଅନ୍ଧକାର, କମ୍ପାଇବା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ, ଛିଁଡ଼ିଦେବା—ସ୍ୱାହା। ଯେପରି ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରିଥିଲେ, ସେପରି ଦେବ ଓ ମାନବ ଦଳ ଏହି ଯଜମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁନ୍ତୁ।