ଅସୌ ଯା ସେନା ମରୁତଃ ପରେଷାମ୍ ଅଭ୍ଯେତି ନ ଽ ଓଜସା ସ୍ପର୍ଧମାନା । ତାଂ ଗୂହତ ତମସାପଵ୍ରତେନ ଯଥାମୀ ଽ ଅନ୍ଯୋ ଽ ଅନ୍ଯଂ ନ ଜାନନ୍
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମାରୁତ ସେନା ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରି ଆସୁଛି; ସେମାନେ ଏକାଉଁ ନଜାଣିବା ପାଇଁ ତାହାକୁ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଗୁପ୍ତତାରେ ଲୁଚାଇଦିଅ।
ଯତ୍ର ଵାଣାଃ ସମ୍ପତନ୍ତି କୁମାରା ଵିଶିଖାଽଇଵ । ତନ୍ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ ଅଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ ଵିଶ୍ଵାହା ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ଯେଉଁଠାରେ ତୀରମାନେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି, ଯୁବକମାନେ ତୀର ପରି ଦୌଡ଼ୁଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ଅଦିତି ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ—ସେମାନେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ମର୍ମାଣି ତେ ଵର୍ମଣା ଛାଦଯାମି ସୋମସ୍ ତ୍ଵା ରାଜାମୃତେନାନୁ ଵସ୍ତାମ୍ । ଉରୋର୍ ଵରୀଯୋ ଵରୁଣସ୍ ତେ କୃଣୋତୁ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାନୁ ଦେଵା ମଦନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମର ଜୀବନ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ କବଚରେ ଢାକୁଛି; ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତତ୍ୱରେ ବଢ଼ାନ୍ତୁ; ବରୁଣ ତୁମର ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ତୁମର ବିଜୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ ଏନମ୍ ଉତ୍ତରାଂ ନଯାଗ୍ନେ ଘୃତେନାହୁତ । ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସꣳ ସୃଜ ପ୍ରଜଯା ଚ ବହୁଂ କୃଧି
ଅଗ୍ନି, ଘୃତର ଉପରି ହୋମରେ ଏହାକୁ ଉପରକୁ ନେଉ; ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ବହୁ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରେମଂ ପ୍ରତରାଂ ନଯ ସଜାତାନାମ୍ ଅସଦ୍ଵଶୀ । ସମ୍ ଏନଂ ଵର୍ଚସା ସୃଜ ଦେଵାନାଂ ଭାଗଦା ଽ ଅସତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହିଜଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ କର; ଦେବମାନଙ୍କର ତେଜ ଦିଅ, ସେମାନଙ୍କର ଅଂଶରେ ଅଂଶୀ ହେଉ।
ଯସ୍ଯ କୁର୍ମୋ ଗୃହେ ହଵିସ୍ ତମ୍ ଅଗ୍ନେ ଵର୍ଧଯା ତ୍ଵମ୍ । ତସ୍ମୈ ଦେଵା ଽ ଅଧି ବ୍ରୁଵନ୍ନ୍ ଅଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଘରେ ହବିଷ୍ୟ ଦେଉଛୁ, ଅଗ୍ନି, ସେଠି ସେମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ; ଦେବମାନେ ଏହି କଥା କହନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ଉଦ୍ ଉ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଽ ଅଗ୍ନେ ଭରନ୍ତୁ ଚିତ୍ତିଭିଃ । ସ ନୋ ବହ୍ଵ ଶିଵସ୍ ତ୍ଵꣳ ସୁପ୍ରତୀକୋ ଵିଭାଵସୁଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ ଉନ୍ନତ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମେ ଆମକୁ ବହୁତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ।
ପଞ୍ଚ ଦିଶୋ ଦୈଵୀର୍ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅଵନ୍ତୁ ଦେଵୀର୍ ଅପାମତିଂ ଦୁର୍ମତିଂ ବାଧମାନାଃ । ରାଯସ୍ପୋଷେ ଯଜ୍ଞପତିମ୍ ଆଭଜନ୍ତୀ ରାଯସ୍ପୋଷେ ଽ ଅଧି ଯଜ୍ଞୋ ଽ ଅସ୍ଥାତ୍
ପଞ୍ଚ ଦିଗର ଦେବୀମାନେ, ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଖରାପ ଚିନ୍ତାକୁ ଦୂର କରି ଦିଅନ୍ତୁ। ସମ୍ପଦ ଦେଇ, ଯଜ୍ଞର ଅଧିପତ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ସମ୍ପଦ ବୃଦ୍ଧିରେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥିର ହେଉ।
ସମିଦ୍ଧେ ଽ ଅଗ୍ନାଵ୍ ଅଧି ମାମହାନ ଽ ଉକ୍ଥପତ୍ର ଽ ଈଡ୍ଯୋ ଗୃଭୀତଃ । ତପ୍ତଂ ଘର୍ମଂ ପରିଗୃହ୍ଯାଯଜନ୍ତୋର୍ଜା ଯଦ୍ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅଯଜନ୍ତ ଦେଵାଃ
ଅଗ୍ନି ଜଳିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବଡ଼ ହେଉ, ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ। ତାପିତ ଘର୍ମକୁ ଧରି, ସେମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଦୈଵ୍ଯାଯ ଧର୍ତ୍ରେ ଜୋଷ୍ଟ୍ରେ ଦେଵଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀମନାଃ ଶତପଯାଃ । ପରିଗୃହ୍ଯ ଦେଵା ଯଜ୍ଞମ୍ ଆଯନ୍ ଦେଵା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଽ ଅଧ୍ଵର୍ଯନ୍ତୋ ଽ ଅସ୍ଥୁଃ
ଦିବ୍ୟ ଧାରକ ଓ ଭୋଗୀ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀ, ମହିମା ଓ ଶତଗୁଣ ସମ୍ପଦ ନେଇ, ଯଜ୍ଞକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଆସିଲେ। ପୁରୋହିତମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦଢ଼ ହେଲେ।
ଵୀତꣳ ହଵିଃ ଶମିତꣳ ଶମିତା ଯଜଧ୍ଯୈ ତୁରୀଯୋ ଯଜ୍ଞୋ ଯତ୍ର ହଵ୍ଯମ୍ ଏତି । ତତୋ ଵାକା ଽ ଆଶିଷୋ ନୋ ଜୁଷନ୍ତାମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ହବିଷ୍ୟ, ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା, ପୂଜା ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ହବିଷ୍ୟ ଯାଏ। ସେଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କଥା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ।
ସୂର୍ଯରଶ୍ମିର୍ ହରିକେଶଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ ସଵିତା ଜ୍ଯୋତିର୍ ଉଦ୍ ଅଯାꣳଽ ଅଜସ୍ରମ୍ । ତସ୍ଯ ପୂଷା ପ୍ରସଵେ ଯାତି ଵିଦ୍ଵାନ୍ତ୍ ସମ୍ପଶ୍ଯନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଗୋପାଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ସବିତା ସମ୍ମୁଖରେ ଶାଶ୍ୱତ ଆଲୋକରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ଗତିରେ, ପୂଷା ଜଣା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖୁଥିବା ରକ୍ଷକ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି।
ଵିମାନ ଽ ଏଷ ଦିଵୋ ମଧ୍ଯ ଽ ଆସ୍ତ ଽ ଆପପ୍ରିଵାନ୍ ରୋଦସୀ ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ସ ଵିଶ୍ଵାଚୀର୍ ଅଭି ଚଷ୍ଟେ ଘୃତାଚୀର୍ ଅନ୍ତରା ପୂର୍ଵମ୍ ଅପରଂ ଚ କେତୁମ୍
ଏହିଜଣେ, ମାପି ମାପି, ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଏବଂ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଘୃତର ଦୀପ୍ତିରେ ଜଳନ୍ତି, ପୁରୁଣା ଓ ନୂତନ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି।
ଉକ୍ଷା ସମୁଦ୍ରୋ ଽ ଅରୁଣଃ ସୁପର୍ଣଃ ପୂର୍ଵସ୍ଯ ଯୋନିଂ ପିତୁର୍ ଆ ଵିଵେଶ । ମଧ୍ଯେ ଦିଵୋ ନିହିତଃ ପୃଶ୍ନିର୍ ଅଶ୍ମା ଵି ଚକ୍ରମେ ରଜସସ୍ ପାତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତୌ
ବୃଷଭ, ସମୁଦ୍ର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଗରୁଡ଼, ପୂର୍ବ ଦିଗର ପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚିହ୍ନିତ ପଥର ଭଳି, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରି ଚାଲନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅଵୀଵୃଧନ୍ତ୍ ସମୁଦ୍ରଵ୍ଯଚସଂ ଗିରଃ । ରଥୀତମꣳ ରଥୀନାଂ ଵାଜାନାꣳ ସତ୍ପତିଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ସମୁଦ୍ର ସମାନ ଅଧିକାର। ରଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଳକ, ପୁରସ୍କୃତିର ନିଜ ସ୍ୱାମୀ।
ଦେଵହୂର୍ ଯଜ୍ଞ ଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍ ସୁମ୍ନହୂର୍ ଯଜ୍ଞ ଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍ । ଯକ୍ଷଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଦେଵୋ ଦେଵାꣳଽ ଆ ଚ ଵକ୍ଷତ୍
ଦେବତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ, ମଙ୍ଗଳ ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉ। ଅଗ୍ନି, ଦେବତା, ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ।
ଵାଜସ୍ଯ ମା ପ୍ରସଵ ଽ ଉଦ୍ଗ୍ରାଭେଣୋଦ୍ ଅଗ୍ରଭୀତ୍ । ଅଧ ସପତ୍ନାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମେ ନିଗ୍ରାଭେଣାଧରାꣳଽ ଅକଃ
ଉପରକୁ ଉଠାଇଥିବା ହାତରେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସକୁ ଧରିଛି। ତାପରେ, ତଳକୁ ଧରିଥିବା ହାତରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତଳେ ପକାଇଦିଅନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ଗ୍ରାଭଂ ଚ ନିଗ୍ରାଭଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମ ଦେଵା ଽ ଅଵୀଵୃଧନ୍ । ଅଧା ସପତ୍ନାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମେ ଵିଷୂଚୀନାନ୍ ଵ୍ଯସ୍ଯତାମ୍
ଦେବତାମାନେ ଉପର ଓ ତଳ ଧରିବାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବଢ଼ାଇଲେ। ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବିପକ୍ଷୀ, ସେମାନେକୁ ଚିଥରାଇଦିଅ।
କ୍ରମଧ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିନା ନାକମ୍ ଉଖ୍ଯꣳ ହସ୍ତେଷୁ ବିଭ୍ରତଃ । ଦିଵସ୍ ପୃଷ୍ଠꣳ ସ୍ଵର୍ ଗତ୍ଵା ମିଶ୍ରା ଦେଵେଭିର୍ ଆଧ୍ଵମ୍
ଅଗ୍ନି ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିଯାଅ, ତାହାକୁ ହାତରେ ଧର। ଆକାଶର ପଛକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆଲୋକକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରାଚୀମ୍ ଅନୁ ପ୍ରଦିଶଂ ପ୍ରେହି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଅଗ୍ନେ ପୁରୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଭଵେହ । ଵିଶ୍ଵା ଽ ଆଶା ଦୀଦ୍ଯାନୋ ଵି ଭାହ୍ଯ୍ ଊର୍ଜଂ ନୋ ଧେହି ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଜାଅ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଅଗ୍ନି ଆଗରେ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ଏଠାରେ ରୁହ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଲୋକରେ ଚମକ, ଆମ ପାଇଁ ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅହମ୍ ଉଦ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଆରୁହମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ ଦିଵମ୍ ଆରୁହମ୍ । ଦିଵୋ ନାକସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାତ୍ ସ୍ଵର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଗାମ୍ ଅହମ୍
ମୁଁ ପୃଥିବୀରୁ ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡକୁ ଚଢ଼ିଛି, ମଧ୍ୟଖଣ୍ଡରୁ ଦିବକୁ ଚଢ଼ିଛି। ଦିବର ଶୀର୍ଷରୁ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛି।
ସ୍ଵର୍ ଯନ୍ତୋ ନାପେକ୍ଷନ୍ତ ଽ ଆ ଦ୍ଯାꣳ ରୋହନ୍ତି ରୋଦସୀ । ଯଜ୍ଞଂ ଯେ ଵିଶ୍ଵତୋଧାରꣳ ସୁଵିଦ୍ଵାꣳସୋ ଵିତେନିରେ
ଯେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ। ସେମାନେ ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଚଢ଼ନ୍ତି, ସେ ସବୁଜ୍ଞାନୀ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ପ୍ରେହି ପ୍ରଥମୋ ଦେଵଯତାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ ଦେଵାନାମ୍ ଉତ ମର୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଇଯକ୍ଷମାଣା ଭୃଗୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ ସ୍ଵର୍ ଯନ୍ତୁ ଯଜମାନାଃ ସ୍ଵସ୍ତି
ଅଗ୍ନି, ଦେବପୂଜକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବତା ଓ ମଣିଷଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ଆଗକୁ ଯାଅ। ଭୃଗୁମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଭାବରେ ଆଲୋକକୁ ଯାଉନ୍ତୁ।
ନକ୍ତୋଷାସା ସମନସା ଵିରୂପେ ଧାପଯେତେ ଶିଶୁମ୍ ଏକꣳ ସମୀଚୀ । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ରୁକ୍ମୋ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଵି ଭାତି ଦେଵା ଽ ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ
ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଦୁଇଁଜଣ ଭିନ୍ନ ରୂପ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶିଶୁକୁ ଏକତାରେ ପାଳନ କରନ୍ତି। ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି, ଭିତରେ ଚମକେ, ଦେବତାମାନେ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଶତମୂର୍ଧଞ୍ ଛତଂ ତେ ପ୍ରାଣାଃ ସହସ୍ରଂ ଵ୍ଯାନାଃ । ତ୍ଵꣳ ସାହସ୍ରସ୍ଯ ରାଯ ଽ ଈଶିଷେ ତସ୍ମୈ ତେ ଵିଧେମ ଵାଜାଯ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ହଜାର ଆଖି ଓ ଶତମୁଣ୍ଡିଆ, ତୁମର ଶତ ପ୍ରାଣ ଓ ହଜାର ବାୟୁ ଅଛି। ତୁମେ ହଜାର ଧନର ମାଲିକ। ଆମେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ନମନ କରୁଛୁ। ସ୍ୱାହା।
ସୁପର୍ଣୋ ଽସି ଗରୁତ୍ମାନ୍ ପୃଷ୍ଠେ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସୀଦ । ଭାସାନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଆ ପୃଣ ଜ୍ଯୋତିଷା ଦିଵମ୍ ଉତ୍ ତଭାନ ତେଜସା ଦିଶ ଽ ଉଦ୍ ଦୃꣳହ
ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପଖିର ଗରୁଡ଼, ପୃଥିବୀର ପିଠିରେ ବସ। ତୁମ ଆଲୋକରେ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କର, ତୁମ ଜ୍ୟୋତିରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର, ତୁମ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ କର।
ଆଜୁହ୍ଵାନଃ ସୁପ୍ରତୀକଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଅଗ୍ନେ ଯୋନିମ୍ ଆ ସୀଦ ସାଧୁଯା । ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଯଜମାନଶ୍ ଚ ସୀଦତ
ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ ଥିବା, ଆମ ପୂଜା ନେଇ ଆଗରେ ଠିକ୍ ସ୍ଥାନରେ ବସ। ଏହି ପବିତ୍ର ଆସନରେ ଓ ଉପର ଆସନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଯଜମାନ ବସନ୍ତୁ।
ତꣳ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ରାମ୍ ଆହଂ ଵୃଣେ ସୁମତିଂ ଵିଶ୍ଵଜନ୍ଯାମ୍ । ଯାମ୍ ଅସ୍ଯ କଣ୍ଵୋ ଅଦୁହତ୍ ପ୍ରପୀନାꣳ ସହସ୍ରଧାରାଂ ପଯସା ମହୀଂ ଗାମ୍
ମୁଁ ସବିତାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ କୃପାକୁ ବାଛିଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଦୟାକୁ କଣ୍ବ ଏହି ବଡ଼ ଗାଈରୁ ଦୁଧ ଭରି ହଜାର ଧାରାରେ ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଧେମ ତେ ପରମେ ଜନ୍ମନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନେ ଵିଧେମ ସ୍ତୋମୈର୍ ଅଵରେ ସଧସ୍ଥେ । ଯସ୍ମାଦ୍ ଯୋନେର୍ ଉଦାରିଥା ଯଜେ ତଂ ପ୍ର ତ୍ଵେ ହଵୀꣳଷି ଜୁହୁରେ ସମିଦ୍ଧେ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛୁ, ତଳ ଆସନରେ ଗୀତରେ ପୂଜା କରୁଛୁ। ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲ, ମୁଁ ସେଠାରେ ତୁମକୁ ପୂଜିଅଛି; ତୁମେ ଜଳିଲେ, ତୁମ ପାଖକୁ ହବି ଆଣାଯାଏ।
ପ୍ରେଦ୍ଧୋ ଽ ଅଗ୍ନେ ଦୀଦିହି ପୁରୋ ନୋ ଽଜସ୍ରଯା ସୂର୍ମ୍ଯା ଯଵିଷ୍ଠ । ତ୍ଵାꣳ ଶଶ୍ଵନ୍ତ ଽ ଉପ ଯନ୍ତି ଵାଜାଃ
ଅଗ୍ନି, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅକ୍ଷୟ ଯୁବ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉ। ସଦା ତୁମ ପାଖକୁ ବିଜୟ ଆସେ।