ସହସ୍ରାଣି ସହସ୍ରଶୋ ବାହ୍ଵୋସ୍ ତଵ ହେତଯଃ । ତାସାମ୍ ଈଶାନୋ ଭଗଵଃ ପରାଚୀନା ମୁଖା କୃଧି
ଭଗବନ୍, ତୁମର ବାହୁରେ ହଜାର ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି। ସେଗୁଡ଼ିକର ଅଧିପତି ହେଉ, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ସହସ୍ରାଣି ଯେ ରୁଦ୍ରା ଽ ଅଧି ଭୂମ୍ଯାମ୍ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏ ପୃଥିବୀରେ ଅସଂଖ୍ୟ ହଜାର ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଅସ୍ମିନ୍ ମହତ୍ଯ୍ ଅର୍ଣଵେ ଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଭଵା ଽ ଅଧି । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଓ ଆକାଶରେ ତୁମେ ବସିଛ। ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନୀଲଗ୍ରୀଵାଃ ଶିତିକଣ୍ଠା ଦିଵꣳ ରୁଦ୍ରା ଽ ଉପଶ୍ରିତାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଧଳା ଗଳା ବିଶିଷ୍ଟ ରୁଦ୍ରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନୀଲଗ୍ରୀଵାଃ ଶିତିକଣ୍ଠାଃ ଶର୍ଵା ଽ ଅଧଃ କ୍ଷମାଚରାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଧଳା ଗଳା ଶର୍ବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିରେ ଚଳିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଵୃକ୍ଷେଷୁ ଶଷ୍ପିଞ୍ଜରା ନୀଲଗ୍ରୀଵା ଵିଲୋହିତାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପିତାମ୍ବର, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଭୂତାନାମ୍ ଅଧିପତଯୋ ଵିଶିଖାସଃ କପର୍ଦିନଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କର ମାଲିକ, ତୀରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ପଥାଂ ପଥିରକ୍ଷସ ଽ ଐଲବୃଦା ଽ ଆଯୁର୍ଯୁଧଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ରାସ୍ତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାତ୍ରୀମାନେଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଜୀବନ ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ତୀର୍ଥାନି ପ୍ରଚରନ୍ତି ସୃକାହସ୍ତା ନିଷଙ୍ଗିଣଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ତୀରଥ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି, ତୀରଧାରୀ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଽନ୍ନେଷୁ ଵିଵିଧ୍ଯନ୍ତି ପାତ୍ରେଷୁ ପିବତୋ ଜନାନ୍ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା, ପାତ୍ରରୁ ପିଉଥିବା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଏତାଵନ୍ତଶ୍ ଚ ଭୂଯାꣳସଶ୍ ଚ ଦିଶୋ ରୁଦ୍ରା ଵିତସ୍ଥିରେ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏମିତି ଯେତେ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି ଓ ତାଠାରୁ ଅଧିକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଦିଵି ଯେଷାଂ ଵର୍ଷମ୍ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁ ରୁଦ୍ରମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ତାଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷା ହେଉଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦଶ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଦଶ, ପଶ୍ଚିମରେ ଦଶ, ଉତ୍ତରରେ ଦଶ, ଉପରେ ଦଶ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଓ ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ତୁମର ଜଉ ମଧ୍ୟରେ ଦିଅ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯେଷାଂ ଵାତ ଽ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ଯେ ରୁଦ୍ରମାନେ ଆକାଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ପବନ ତାଙ୍କର ଶର, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଉପର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦଶଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ତୁମର ଜ଼ିହ୍ବାରେ ଦେଉଛୁ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯେଷାମ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ଯେ ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶର, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଉପର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦଶଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ତୁମର ଜ଼ିହ୍ବାରେ ଦେଉଛୁ।
ଅଶ୍ମନ୍ନ୍ ଊର୍ଜଂ ପର୍ଵତେ ଶିଶ୍ରିଯାଣାମ୍ ଽ ଅଦ୍ଭ୍ଯ ଓଷଧୀଭ୍ଯୋ ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯୋ ଽଧି ସମ୍ଭୃତଂ ପଯଃ । ତାଂ ନ ଽ ଇଷମୂର୍ଜଂ ଧତ୍ତ ମରୁତଃ ସꣳରରାଣାଃ । ଽ ଅଶ୍ମꣳସ୍ ତେ କ୍ଷୁତ୍ । ମଯି ତ ଊର୍କ୍ । ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ ତଂ ତେ ଶୁଗ୍ ଋଚ୍ଛତୁ
ପାହାଡ଼ ଓ ପାଥରରେ ଥିବା, ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ଠାରୁ ଆସିଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ—ମାରୁତମାନେ ଏହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ପାଥର ତୁମର ଭୋକ। ସେଇ ଶକ୍ତି ମୋରେ ରହୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ବଜ୍ର ଲାଗୁ।
ଇମା ମେ ଽ ଅଗ୍ନ ଽ ଇଷ୍ଟକା ଧେନଵଃ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଏକା ଚ ଦଶ ଚ ଦଶ ଚ ଶତଂ ଚ ଶତଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚାଯୁତଂ ଚାଯୁତଂ ଚ ନିଯୁତଂ ଚ ନିଯୁତଂ ଚ ପ୍ରଯୁତଂ ଚାର୍ବୁଦଂ ଚ ନ୍ଯର୍ବୁଦꣳ ସମୁଦ୍ରଶ୍ ଚ ମଧ୍ଯଂ ଚାନ୍ତଶ୍ ଚ ପରାର୍ଧଶ୍ ଚୈତା ମେ ଽ ଅଗ୍ନ ଇଷ୍ଟକା ଧେନଵଃ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଅମୁତ୍ରାମୁଷ୍ମିଂଲ୍ ଲୋକେ
ଏହି ମୋ ଇଷ୍ଟକାମାନେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗାଁ ହେଉନ୍ତୁ—ଏକ, ଦଶ, ଶତ, ସହସ୍ର, ଆୟୁତ, ନିୟୁତ, ପ୍ରୟୁତ, ଅର୍ବୁଦ, ନ୍ୟର୍ବୁଦ, ସମୁଦ୍ର, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଏହି ମୋ ଇଷ୍ଟକାମାନେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଗାଁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଋତଵ ସ୍ଥ ଽ ଋତାଵୃଧ ଽ ଋତୁଷ୍ଠା ସ୍ଥ ଽ ଋତାଵୃଧଃ । ଘୃତଶ୍ଚ୍ଯୁତୋ ମଧୁଶ୍ଚ୍ଯୁତୋ ଵିରାଜୋ ନାମ କାମଦୁଘା ଽ ଅକ୍ଷୀଯମାଣାଃ
ତୁମେ ଋତୁର, ତୁମେ ଋତୁଦ୍ୱାରା ବଳବତୀ, ତୁମେ ଋତୁରେ ଦଢ଼ିଆ, ତୁମେ ଋତୁଦ୍ୱାରା ବଳିୟା। ଘିଅ ଓ ମଧୁ ଝରୁଥିବା, ଚମକିଲା, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା, ଅକ୍ଷୟ।
ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଵକଯାଗ୍ନେ ପରି ଵ୍ଯଯାମସି । ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ସମୁଦ୍ରର ଫେଣାରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରିଛୁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ହିମସ୍ଯ ତ୍ଵା ଜରାଯୁଣାଗ୍ନେ ପରି ଵ୍ଯଯାମସି । ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ହିମର ଝିଲିକାରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରିଛୁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଉପ ଜ୍ମନ୍ନ୍ ଉପ ଵେତସେଽଵ ତର ନଦୀଷ୍ଵ୍ ଆ । ଅଗ୍ନେ ପିତ୍ତମ୍ ଅପାମ୍ ଅସି । ମଣ୍ଡୂକି ତାଭିର୍ ଆ ଗହି ସେମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ପାଵକଵର୍ଣꣳ ଶିଵଂ କୃଧି
ନଦୀପରେ ଯେପରି ଆସ, କାଠିରେ ଯେପରି ଆସ, ଆସି ପାର୍ହ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିତ୍ତ। ବେଙ୍ଗ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସ; ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଚମକଦାର ଓ ଶୁଭ କର।
ଅପାମ୍ ଇଦଂ ନ୍ଯଯନꣳ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ନିଵେଶନମ୍ । ଅନ୍ଯାꣳସ୍ ଽ ତେ ଅସ୍ମତ୍ ତପନ୍ତୁ ହେତଯଃ ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ଏହା ଜଳର ଅବତରଣ, ସମୁଦ୍ରର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ। ତୁମର ଆଗ୍ନିଶିଖା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରୁ, ଆମକୁ ନୁହେଁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ ପାଵକ ରୋଚିଷା ମନ୍ଦ୍ରଯା ଦେଵ ଜିହ୍ଵଯା । ଆ ଦେଵାନ୍ ଵକ୍ଷି ଯକ୍ଷି ଚ
ଅଗ୍ନି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଚମକିଲା ଆଲୋକରେ, ମଧୁର ଦେବତା ଜିହ୍ବାରେ, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆଣି ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର।
ସ ନଃ ପାଵକ ଦୀଦିଵୋ ଗ୍ନେ ଦେଵାꣳ ଽ ଇହା ଵହ । ଉପ ଯଜ୍ଞꣳ ହଵିଶ୍ ଚ ନଃ
ହେ ପବିତ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ। ଆମର ଯଜ୍ଞ ଓ ହବି ଆଣ।
ପାଵକଯା ଯଶ୍ ଚିତଯନ୍ତ୍ଯା କୃପା କ୍ଷାମନ୍ ରୁରୁଚ ଽ ଉଷସୋ ନ ଭାନୁନା । ତୂର୍ଵନ୍ ନ ଯାମନ୍ନ୍ ଏତଶସ୍ଯ ନୂ ରଣ ଽ ଆ ଯୋ ଘୃଣେ ନ ତତୃଷାଣୋ ଽ ଅଜରଃ
ପବିତ୍ର, ବୁଝିପାରୁଥିବା ଓ କୃପାଳୁ ଜଣେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଆଲୋକିତ ହେଲା, ଯେପରି ଉଷା ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଆଲୋକିତ। ତୁରଙ୍ଗ ଭଳି ଦ୍ରୁତ, ପବନର ଚଳନ ଭଳି, ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ତୃଷ୍ଣା ଭଳି, ଅଜର।
ନମସ୍ ତେ ହରସେ ଶୋଚିଷେ ନମସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ତ୍ଵ୍ ଅର୍ଚିଷେ । ଅନ୍ଯାꣳସ୍ ତେ ଅସ୍ମତ୍ ତପନ୍ତୁ ହେତଯଃ ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ତୁମର ଆଗ୍ନିଶିଖାକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମର ଆଲୋକକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ଆଗ୍ନିଶିଖା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରୁ, ଆମକୁ ନୁହେଁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ନୃଷଦେ ଵେଟ୍ । ଅପ୍ସୁଷଦେ ଵେଟ୍ । ବର୍ହିଷଦେ ଵେଟ୍ । ଵନସଦେ ଵେଟ୍ । ସ୍ଵର୍ଵିଦେ ଵେଟ୍
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ଜଳରେ ପ୍ରଭୁ, କୁଶରେ ପ୍ରଭୁ, ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ଆଲୋକରେ ପ୍ରଭୁ।
ଯେ ଦେଵା ଦେଵାନାଂ ଯଜ୍ଞିଯା ଯଜ୍ଞିଯାନାꣳ ସଂଵତ୍ସରୀଣମ୍ ଉପ ଭାଗମ୍ ଆସତେ । ଅହୁତାଦୋ ହଵିଷୋ ଯଜ୍ଞେ ଽ ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ ସ୍ଵଯଂ ପିବନ୍ତୁ ମଧୁନୋ ଘୃତସ୍ଯ
ଯେ ଦେବତାମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଯଜ୍ଞରେ ଯୋଗ୍ୟ, ସମ୍ବତ୍ସରର ଭାଗ ନେଇ ବସିଛନ୍ତି—ସେମାନେ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଛାଡ଼ି, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ୱୟଂ ମଧୁ ଓ ଘିଅ ପିଉନ୍ତୁ।
ଯେ ଦେଵା ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଅଧି ଦେଵତ୍ଵମ୍ ଆଯନ୍ ଯେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁରଏତାରୋ ଽ ଅସ୍ଯ । ଯେଭ୍ଯୋ ନ ଽ ଋତେ ପଵତେ ଧାମ କିଂ ଚନ ନ ତେ ଦିଵୋ ନ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧି ସ୍ନୁଷୁ
ଯେ ଦେବତାମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ, ସେମାନେ ଛାଡ଼ି କିଛି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ; ସେମାନେ ଛାଡ଼ି ଦିବ ଓ ପୃଥିବୀରେ, ଜଳରେ କିଛି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ।
ପ୍ରାଣଦା ଽ ଅପାନଦା ଵ୍ଯାନଦା ଵର୍ଚୋଦା ଵରିଵୋଦାଃ । ଅନ୍ଯାꣳସ୍ ଽ ତେ ଅସ୍ମତ୍ ତପନ୍ତୁ ହେତଯଃ ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ଯେମାନେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅପାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ବ୍ୟାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଚମକ ଦେଇଥାନ୍ତି, ବିସ୍ତାର ଦେଇଥାନ୍ତି। ତୁମର ଆଗ୍ନିଶିଖା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରୁ, ଆମକୁ ନୁହେଁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଗ୍ନିସ୍ ତିଗ୍ମେନ ଶୋଚିଷା ଯାସଦ୍ ଵିଶ୍ଵଂ ନ୍ଯ୍ ଅତ୍ରିଣମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ ନୋ ଵନତେ ରଯିମ୍
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଗ୍ନିଶିଖାରେ ସମସ୍ତ ଅଶୁଦ୍ଧତା ଦହିଯାଉ। ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।