ନମଃ ସିକତ୍ଯାଯ ଚ ପ୍ରଵାହ୍ଯାଯ ଚ ନମଃ କିꣳଶିଲାଯ ଚ କ୍ଷଯଣାଯ ଚ ନମଃ କପର୍ଦିନେ ଚ ପୁଲସ୍ତଯେ ଚ ନମ ଽ ଇରିଣ୍ଯାଯ ଚ ପ୍ରପଥ୍ଯାଯ ଚ
ବାଲୁକା ଓ ପ୍ରବାହିତ ଥିବାକୁ ନମସ୍କାର। ପାଥର ଓ ଭସିଯାଉଥିବାକୁ ନମସ୍କାର। ଜଟାଧାରୀ ଓ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମାରୁଭୂମି ଓ ବିସ୍ତୃତ ପଥକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଵ୍ରଜ୍ଯାଯ ଚ ଗୋଷ୍ଠ୍ଯାଯ ଚ ନମସ୍ ତଲ୍ପ୍ଯାଯ ଚ ଗେହ୍ଯାଯ ଚ ନମୋ ହୃଦଯ୍ଯାଯ ଚ ନିଵେଷ୍ଯାଯ ଚ ନମଃ କାଟ୍ଯାଯ ଚ ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠାଯ ଚ
ଚରାଗାହ ଓ ଗୋଶାଳାକୁ ନମସ୍କାର। ଛାପର ଓ ଘରକୁ ନମସ୍କାର। ହୃଦୟ ଓ ନିବାସକୁ ନମସ୍କାର। ଖାଳି ଓ ଗୁହାରେ ବସୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶୁଷ୍କ୍ଯାଯ ଚ ହରିତ୍ଯାଯ ଚ ନମଃ ପାꣳସଵ୍ଯାଯ ଚ ରଜସ୍ଯାଯ ଚ ନମୋ ଲୋପ୍ଯାଯ ଚୋଲପ୍ଯାଯ ଚ ନମ ଽ ଊର୍ଵ୍ଯାଯ ଚ ସୂର୍ଵ୍ଯାଯ ଚ
ଶୁଷ୍କ ଓ ହରିତକୁ ନମସ୍କାର। ଧୂଳି ଓ ଧୂସରକୁ ନମସ୍କାର। ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଓ ଚାଷ ହେଉଥିବା ଜମିକୁ ନମସ୍କାର। ଭୂମି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ଲାଗିଥିବାକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପର୍ଣାଯ ଚ ପର୍ଣଶଦାଯ ଚ ନମ ଽ ଉଦ୍ଗୁରମାଣାଯ ଚାଭିଘ୍ନତେ ଚ ନମ ଽ ଆଖିଦତେ ଚ ପ୍ରଖିଦତେ ଚ ନମ ଽ ଇଷୁକୃଦ୍ଭ୍ଯୋ ଧନୁଷ୍କୃଦ୍ଭ୍ଯସ୍ ଚ ଵୋ ନମୋ ନମୋ ଵଃ କିରିକେଭ୍ଯୋ ଦେଵାନାꣳ ହୃଦଯେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଵିଚିନ୍ଵତ୍କେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଵିକ୍ଷିଣତ୍କେଭ୍ଯୋ ନମ ଽ ଆନିର୍ହତେଭ୍ଯଃ
ପତ୍ର ଓ ପତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଉପଡ଼ି ଦେଉଥିବା ଓ ଆଘାତ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହଲାଇ ଦେଉଥିବା ଓ କମ୍ପିତ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶର ତିଆରି କରୁଥିବା ଓ ଧନୁଷ୍ୟ ତିଆରି କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତୁମମାନେ, ବିକିରଣ କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ହୃଦୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଖୋଜୁଥିବା ଓ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଦ୍ରାପେ ଽ ଅନ୍ଧସସ୍ ପତେ ଦରିଦ୍ର ନୀଲଲୋହିତ । ଆସାଂ ପ୍ରଜାନାମ୍ ଏଷାଂ ପଶୂନାଂ ମା ଭେର୍ ମା ରୋଙ୍ ମୋ ଚ ନଃ କିଂ ଚନାମମତ୍
ହେ ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ଖାଦ୍ୟର ମାଲିକ, ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଏହି ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ଏହି ପଶୁମାନେଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିନହଅ, ଆମକୁ ମାରିନହଅ, ଆମକୁ କିଛି ଅପକାର କରିନହଅ।
ଇମା ରୁଦ୍ରାଯ ତଵସେ କପର୍ଦିନେ କ୍ଷଯଦ୍ଵୀରାଯ ପ୍ର ଭରାମହେ ମତୀଃ । ଯଥା ଶମ୍ ଅସଦ୍ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଟଂ ଗ୍ରାମେ ଽ ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନାତୁରମ୍
ଏହି ମନୋଭାବମାନେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଟାଧାରୀ, ବୀର ନାଶକ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଯେପରି ଦୁଇପାଦୀ ଓ ଚାରିପାଦୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ରହୁ, ଏହି ଗାଁରେ ସମସ୍ତେ ସୁସ୍ଥ ଓ ନିରାପଦ ରହନ୍ତୁ।
ଯା ତେ ରୁଦ୍ର ଶିଵା ତନୂଃ ଶିଵା ଵିଶ୍ଵାହା ଭେଷଜୀ । ଶିଵା ରୁତସ୍ଯ ଭେଷଜୀ ତଯା ନୋ ମୃଡ ଜୀଵସେ
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଶୁଭ ଦେହ, ଯେଉଁଠି ସଦା ମଙ୍ଗଳ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ଔଷଧ ଅଛି, ସେଇ ଦୟାରେ ଆମକୁ ଖୁସି ଓ ଜୀବନ ଦିଅ।
ପରି ନୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ହେତିର୍ ଵୃଣକ୍ତୁ ପରି ତ୍ଵେଷସ୍ଯ ଦୁର୍ମତିର୍ ଅଘାଯୋଃ । ଅଵ ସ୍ଥିରା ମଘଵଦ୍ଭ୍ଯସ୍ ତନୁଷ୍ଵ ମୀଢ୍ଵସ୍ ତୋକାଯ ତନଯାଯ ମୃଡ
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହୁ, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଖରାପ ଭାବ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ। ହେ ଦୟାଳୁ, ଦାନଶୀଳମାନେ, ଆମ ପିଲାମାନେ ଓ ସନ୍ତାନମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର।
ମୀଢୁଷ୍ଟମ ଶିଵତମ ଶିଵୋ ନଃ ସୁମନା ଭଵ । ପରମେ ଵୃକ୍ଷ ଽ ଆଯୁଧଂ ନିଧାଯ କୃତ୍ତିଂ ଵସାନ ଽ ଆ ଚର ପିନାକଂ ବିଭ୍ରଦ୍ ଆ ଗହି
ସବୁଠାରୁ ଦାନଶୀଳ, ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ, ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗଛରେ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ରଖି, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ପିନାକ ଧନୁଷ ଧରି ଆସ।
ଵିକିରିଦ୍ର ଵିଲୋହିତ ନମସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ତୁ ଭଗଵଃ । ଯାସ୍ ତେ ସହସ୍ରꣳ ହେତଯୋ ଽନ୍ଯମ୍ ଅସ୍ମନ୍ ନି ଵପନ୍ତୁ ତାଃ
ବିକିରଣ କରୁଥିବା, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଭଗବନ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମର ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ପଡ଼ୁ।
ସହସ୍ରାଣି ସହସ୍ରଶୋ ବାହ୍ଵୋସ୍ ତଵ ହେତଯଃ । ତାସାମ୍ ଈଶାନୋ ଭଗଵଃ ପରାଚୀନା ମୁଖା କୃଧି
ଭଗବନ୍, ତୁମର ବାହୁରେ ହଜାର ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି। ସେଗୁଡ଼ିକର ଅଧିପତି ହେଉ, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।
ଅସଂଖ୍ଯାତା ସହସ୍ରାଣି ଯେ ରୁଦ୍ରା ଽ ଅଧି ଭୂମ୍ଯାମ୍ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏ ପୃଥିବୀରେ ଅସଂଖ୍ୟ ହଜାର ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଅସ୍ମିନ୍ ମହତ୍ଯ୍ ଅର୍ଣଵେ ଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଭଵା ଽ ଅଧି । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଓ ଆକାଶରେ ତୁମେ ବସିଛ। ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନୀଲଗ୍ରୀଵାଃ ଶିତିକଣ୍ଠା ଦିଵꣳ ରୁଦ୍ରା ଽ ଉପଶ୍ରିତାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଧଳା ଗଳା ବିଶିଷ୍ଟ ରୁଦ୍ରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନୀଲଗ୍ରୀଵାଃ ଶିତିକଣ୍ଠାଃ ଶର୍ଵା ଽ ଅଧଃ କ୍ଷମାଚରାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଧଳା ଗଳା ଶର୍ବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭୂମିରେ ଚଳିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଵୃକ୍ଷେଷୁ ଶଷ୍ପିଞ୍ଜରା ନୀଲଗ୍ରୀଵା ଵିଲୋହିତାଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପିତାମ୍ବର, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଭୂତାନାମ୍ ଅଧିପତଯୋ ଵିଶିଖାସଃ କପର୍ଦିନଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କର ମାଲିକ, ତୀରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ପଥାଂ ପଥିରକ୍ଷସ ଽ ଐଲବୃଦା ଽ ଆଯୁର୍ଯୁଧଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ରାସ୍ତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାତ୍ରୀମାନେଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଜୀବନ ଅସ୍ତ୍ର ଧରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ତୀର୍ଥାନି ପ୍ରଚରନ୍ତି ସୃକାହସ୍ତା ନିଷଙ୍ଗିଣଃ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ତୀରଥ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି, ତୀରଧାରୀ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଽନ୍ନେଷୁ ଵିଵିଧ୍ଯନ୍ତି ପାତ୍ରେଷୁ ପିବତୋ ଜନାନ୍ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଯେଉଁମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା, ପାତ୍ରରୁ ପିଉଥିବା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ଯେ ଏତାଵନ୍ତଶ୍ ଚ ଭୂଯାꣳସଶ୍ ଚ ଦିଶୋ ରୁଦ୍ରା ଵିତସ୍ଥିରେ । ତେଷାꣳ ସହସ୍ରଯୋଜନେ ଽଵ ଧନ୍ଵାନି ତନ୍ମସି
ଏମିତି ଯେତେ ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି ଓ ତାଠାରୁ ଅଧିକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସେମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରେ ରଖାଯାଉ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଦିଵି ଯେଷାଂ ଵର୍ଷମ୍ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁ ରୁଦ୍ରମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ତାଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷା ହେଉଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦଶ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଦଶ, ପଶ୍ଚିମରେ ଦଶ, ଉତ୍ତରରେ ଦଶ, ଉପରେ ଦଶ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ଓ ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ତୁମର ଜଉ ମଧ୍ୟରେ ଦିଅ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯେଷାଂ ଵାତ ଽ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ଯେ ରୁଦ୍ରମାନେ ଆକାଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ପବନ ତାଙ୍କର ଶର, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଉପର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦଶଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ତୁମର ଜ଼ିହ୍ବାରେ ଦେଉଛୁ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯେଷାମ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଇଷଵଃ । ତେଭ୍ଯୋ ଦଶ ପ୍ରାଚୀର୍ ଦଶ ଦକ୍ଷିଣା ଦଶ ପ୍ରତୀଚୀର୍ ଦଶୋଦୀଚୀର୍ ଦଶୋର୍ଧ୍ଵାଃ । ତେଭ୍ଯୋ ନମୋ ଽ ଅସ୍ତୁ ତେ ନୋ ଽଵନ୍ତୁ ତେ ନୋ ମୃଡଯନ୍ତୁ ତେ ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ତମ୍ ଏଷାଂ ଜମ୍ଭେ ଦଧ୍ମଃ
ଯେ ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି, ଯାଁଠାରେ ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶର, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ଉପର—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଦଶଜଣ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆମପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ତୁମର ଜ଼ିହ୍ବାରେ ଦେଉଛୁ।
ଅଶ୍ମନ୍ନ୍ ଊର୍ଜଂ ପର୍ଵତେ ଶିଶ୍ରିଯାଣାମ୍ ଽ ଅଦ୍ଭ୍ଯ ଓଷଧୀଭ୍ଯୋ ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯୋ ଽଧି ସମ୍ଭୃତଂ ପଯଃ । ତାଂ ନ ଽ ଇଷମୂର୍ଜଂ ଧତ୍ତ ମରୁତଃ ସꣳରରାଣାଃ । ଽ ଅଶ୍ମꣳସ୍ ତେ କ୍ଷୁତ୍ । ମଯି ତ ଊର୍କ୍ । ଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ ତଂ ତେ ଶୁଗ୍ ଋଚ୍ଛତୁ
ପାହାଡ଼ ଓ ପାଥରରେ ଥିବା, ଜଳ, ଔଷଧି ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ଠାରୁ ଆସିଥିବା ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ—ମାରୁତମାନେ ଏହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ପାଥର ତୁମର ଭୋକ। ସେଇ ଶକ୍ତି ମୋରେ ରହୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁଛୁ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ବଜ୍ର ଲାଗୁ।
ଇମା ମେ ଽ ଅଗ୍ନ ଽ ଇଷ୍ଟକା ଧେନଵଃ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଏକା ଚ ଦଶ ଚ ଦଶ ଚ ଶତଂ ଚ ଶତଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚାଯୁତଂ ଚାଯୁତଂ ଚ ନିଯୁତଂ ଚ ନିଯୁତଂ ଚ ପ୍ରଯୁତଂ ଚାର୍ବୁଦଂ ଚ ନ୍ଯର୍ବୁଦꣳ ସମୁଦ୍ରଶ୍ ଚ ମଧ୍ଯଂ ଚାନ୍ତଶ୍ ଚ ପରାର୍ଧଶ୍ ଚୈତା ମେ ଽ ଅଗ୍ନ ଇଷ୍ଟକା ଧେନଵଃ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଅମୁତ୍ରାମୁଷ୍ମିଂଲ୍ ଲୋକେ
ଏହି ମୋ ଇଷ୍ଟକାମାନେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଗାଁ ହେଉନ୍ତୁ—ଏକ, ଦଶ, ଶତ, ସହସ୍ର, ଆୟୁତ, ନିୟୁତ, ପ୍ରୟୁତ, ଅର୍ବୁଦ, ନ୍ୟର୍ବୁଦ, ସମୁଦ୍ର, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଏହି ମୋ ଇଷ୍ଟକାମାନେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଗାଁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଋତଵ ସ୍ଥ ଽ ଋତାଵୃଧ ଽ ଋତୁଷ୍ଠା ସ୍ଥ ଽ ଋତାଵୃଧଃ । ଘୃତଶ୍ଚ୍ଯୁତୋ ମଧୁଶ୍ଚ୍ଯୁତୋ ଵିରାଜୋ ନାମ କାମଦୁଘା ଽ ଅକ୍ଷୀଯମାଣାଃ
ତୁମେ ଋତୁର, ତୁମେ ଋତୁଦ୍ୱାରା ବଳବତୀ, ତୁମେ ଋତୁରେ ଦଢ଼ିଆ, ତୁମେ ଋତୁଦ୍ୱାରା ବଳିୟା। ଘିଅ ଓ ମଧୁ ଝରୁଥିବା, ଚମକିଲା, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା, ଅକ୍ଷୟ।
ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାଵକଯାଗ୍ନେ ପରି ଵ୍ଯଯାମସି । ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ସମୁଦ୍ରର ଫେଣାରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରିଛୁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ହିମସ୍ଯ ତ୍ଵା ଜରାଯୁଣାଗ୍ନେ ପରି ଵ୍ଯଯାମସି । ପାଵକୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯꣳ ଶିଵୋ ଭଵ
ହିମର ଝିଲିକାରେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଘେରିଛୁ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଉପ ଜ୍ମନ୍ନ୍ ଉପ ଵେତସେଽଵ ତର ନଦୀଷ୍ଵ୍ ଆ । ଅଗ୍ନେ ପିତ୍ତମ୍ ଅପାମ୍ ଅସି । ମଣ୍ଡୂକି ତାଭିର୍ ଆ ଗହି ସେମଂ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ପାଵକଵର୍ଣꣳ ଶିଵଂ କୃଧି
ନଦୀପରେ ଯେପରି ଆସ, କାଠିରେ ଯେପରି ଆସ, ଆସି ପାର୍ହ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିତ୍ତ। ବେଙ୍ଗ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସ; ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଚମକଦାର ଓ ଶୁଭ କର।