ଯେ ରୂପାଣି ପ୍ରତିମୁଞ୍ଚମାନା ଽ ଅସୁରାଃ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵଧଯା ଚରନ୍ତି । ପରାପୁରୋ ନିପୁରୋ ଯେ ଭରନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟାଁନ୍ ଲୋକାତ୍ ପ୍ର ଣୁଦାତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମାତ୍
ଯେ ଅସୁରମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବାଧା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଲୋକରୁ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ।
ଅତ୍ର ପିତରୋ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯଧ୍ଵମ୍ । ଅମୀମଦନ୍ତ ପିତରୋ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯିଷତ
ଏଠାରେ, ପିତୃମାନେ, ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ରସାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ଶୋଷାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଜୀଵାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଘୋରାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ମନ୍ଯଵେ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ପିତରୋ ନମୋ ଵୋ ଗୃହାନ୍ନଃ ପିତରୋ ଦତ୍ତ ସତୋ ଵଃ ପିତରୋ ଦେଷ୍ମୈତଦ୍ଵଃ ପିତରୋ ଵାସଃ
ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ରସ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଶୁଷ୍କତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଜୀବନ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ସ୍ୱଧା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଭୟଙ୍କରତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଆପଣମାନେଙ୍କ ଘରରୁ ଆମକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଧତ୍ତ ପିତରୋ ଗର୍ଭଂ କୁମାରଂ ପୁଷ୍କରସ୍ରଜମ୍ । ଯଥେହ ପୁରୁଷୋ ଽସତ୍
ପିତୃମାନେ, ଗର୍ଭ, କୁମାର ଓ ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏଠାରେ ଏକ ମଣିଷ କରେ।
ଊର୍ଜଂ ଵହନ୍ତୀର୍ ଅମୃତଂ ଘୃତଂ ପଯଃ କୀଲାଲଂ ପରିସ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ଵଧା ସ୍ଥ ତର୍ପଯତ ମେ ପିତୄନ୍
ଉର୍ଜା, ଅମୃତ, ଘିଅ, ଦୁଧ, ମିଠା ପାନୀୟ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା, ସେଉଁଠି ସ୍ୱଧା ହେଉ, ମୋର ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର।
ସମିଧାଗ୍ନିଂ ଦୁଵସ୍ଯତ ଘୃତୈର୍ ବୋଧଯତାତିଥିମ୍ । ଆସ୍ମିନ୍ ହଵ୍ଯା ଜୁହୋତନ
ସମିଧାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଘିଅ ଦେଇ ଅତିଥିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏଠି ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ସୁସମିଦ୍ଧାଯ ଶୋଚିଷେ ଘୃତଂ ତୀଵ୍ରଂ ଜୁହୋତନ । ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ
ଭଲ ଭାବେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ତୀବ୍ର ଘିଅ ଅର୍ପଣ କର; ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ସମିଦ୍ଭିର୍ ଅଙ୍ଗିରୋ ଘୃତେନ ଵର୍ଧଯାମସି । ବୃହଚ୍ଛୋଚା ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ସମିଧ ଓ ଘିଅ ଦେଇ, ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛୁ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଅଗ୍ନି।
ଉପ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତୀର୍ ଘୃତାଚୀର୍ ଯନ୍ତୁ ହର୍ଯତ । ଜୁଷସ୍ଵ ସମିଧୋ ମମ
ଘିଅ ଓ ହବି ଭରିଥିବା ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଅଗ୍ନି; ମୋର ସମିଧ ଗ୍ରହଣ କର।
ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ । ଦ୍ଯୌର୍ ଇଵ ଭୂମ୍ନା ପୃଥିଵୀଵ ଵରିମ୍ଣା । ତସ୍ଯାସ୍ ତେ ପୃଥିଵି ଦେଵଯଜନି ପୃଷ୍ଠେଽ ଗ୍ନିମ୍ ଅନ୍ନାଦମ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ଯାଯା ଦଧେ
ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ। ଯେପରି ଆକାଶ ଏହାର ବିଶାଳତାରେ, ପୃଥିବୀ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୃତିରେ—ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମ ପିଠିରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ଖାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ରଖୁଛି।
ଆଯଂ ଗୌଃ ପୃଶ୍ନିର୍ ଅକ୍ରମୀଦ୍ ଅସଦନ୍ ମାତରଂ ପୁରଃ । ପିତରଂ ଚ ପ୍ରଯନ୍ତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି ଚିଟିଏ ଗାଈ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି; ସେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ଓ ପରେ ବାପାଙ୍କୁ ଖୋଜିଛି।
ଅନ୍ତଶ୍ ଚରତି ରୋଚନାସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଦ୍ ଅପାନତୀ । ଵ୍ଯଖ୍ଯନ୍ ମହିଷୋ ଦିଵମ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଚଳିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ ବାୟୁ ବାହାରେ ଆସେ। ବଡ଼ ବୃଷଭ ଆକାଶକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ରିꣳଶଦ୍ ଧାମ ଵି ରାଜତି ଵାକ୍ ପତଙ୍ଗାଯ ଧୀଯତେ । ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋର୍ ଅହ ଦ୍ଯୁଭିଃ
ତିରିଶି ଅଧିକ ନିବାସରେ ବାଣୀ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ; ଏହା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏକାକିକୁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ; ପ୍ରତିଦିନ ଦେବମାନେ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଏହା ଦିଆଯାଏ।
ଅଗ୍ନିର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଗ୍ନିଃ ସ୍ଵାହା । ସୂର୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ଅଗ୍ନିର୍ ଵର୍ଚୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଵର୍ଚଃ ସ୍ଵାହା । ସୂର୍ଯୋ ଵର୍ଚୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଵର୍ଚଃ ସ୍ଵାହା । ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯଃ ସୂର୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକାଶ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ତେଜ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ତେଜ, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ତେଜ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ତେଜ, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶ, ସ୍ୱାହା।
ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ସଵିତ୍ରା ସଜୂ ରାତ୍ର୍ଯେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ଯା । ଜୁଷାଣୋ ଽଅଗ୍ନିର୍ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ସଵିତ୍ରା ସଜୂ ଉଷସେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ଯା । ଜୁଷାଣଃ ସୂର୍ଯୋ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଶକ୍ତି ଥିବା ରାତି ସହିତ, ଅଗ୍ନି ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା। ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଶକ୍ତି ଥିବା ପ୍ରଭାତ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା।
ଉପପ୍ରଯନ୍ତୋ ଽ ଅଧ୍ଵରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୋଚେମାଗ୍ନଯେ । ଆରେ ଽ ଅସ୍ମେ ଚ ଶୃଣ୍ଵତେ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛୁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା। ଯିଏ ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିର୍ ମୂର୍ଧା ଦିଵଃ କକୁତ୍ ପତିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଯମ୍ । ଅପାᳬଂ ରେତାᳬଂସି ଜିନ୍ଵତି
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ଶିଖର, ପୃଥିବୀର ନାଥ; ସେ ଜଳର ମଣ୍ଡରେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉଭା ଵାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଽ ଆହୁଵଧ୍ଯା ଽ ଉଭା ରାଧସଃ ସହ ମାଦଯଧ୍ଯୈ । ଉଭା ଦାତାରାଵ୍ ଇଷାꣳ ରଯୀଣାମ୍ ଉଭା ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ହୁଵେ ଵାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁଇଁଜଣ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଦୁଇଁଜଣ ଆମକୁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୁଇଁଜଣ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଧନର ଦାତା, ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅଯଂ ତେ ଯୋନିର୍ ଋତ୍ଵିଯୋ ଯତୋ ଜାତୋ ଽ ଅରୋଚଥାଃ । ତଂ ଜାନନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନ ଽ ଆରୋହାଥା ନୋ ଵର୍ଧଯା ରଯିମ୍
ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଆସନ, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଯାଁଠାରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲ। ଏହାକୁ ଜାଣି, ଅଗ୍ନି, ଉପରକୁ ଉଠ; ଆମର ଧନ ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ଅଯମ୍ ଇହ ପ୍ରଥମୋ ଧାଯି ଧାତୃଭିର୍ ହୋତା ଯଜିଷ୍ଠୋ ଽ ଅଧ୍ଵରେଷ୍ଵ୍ ଈଡ୍ଯଃ । ଯମ୍ ଅପ୍ନଵାନୋ ଭୃଗଵୋ ଵିରୁରୁଚୁର୍ ଵନେଷୁ ଚିତ୍ରଂ ଵିଭ୍ଵଂ ଵିଶେ-ଵିଶେ
ଏଠାରେ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଦାତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ହୋତା ରଖାଯାଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ; ଯାହାକୁ ଅପ୍ନବାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଭୃଗୁମାନେ ଅଟବାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
ଅସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ନାମ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯୁତꣳ ଶୁକ୍ରଂ ଦୁଦୁହ୍ରେ ଽ ଅହ୍ରଯଃ । ପଯଃ ସହସ୍ରସାମ୍ ଋଷିମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ପୁରୁଣା ତେଜ ପଛରେ, ଗାଈମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଋଷି, ହଜାର ଗୀତର ଗାୟକ, ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତନୂପା ଽ ଅଗ୍ନେ ଽସି ତନ୍ଵଂ ମେ ପାହି । ଆଯୁର୍ଦା ଽ ଅଗ୍ନେଽ ସ୍ଯ୍ ଆଯୁର୍ ମେ ଦେହି । ଵର୍ଚୋଦା ଽ ଅଗ୍ନେ ଽସି ଵର୍ଚୋ ମେ ଦେହି । ଅଗ୍ନେ ଯନ୍ ମେ ତନ୍ଵା ଽ ଊନଂ ତନ୍ ମଽ ଆ ପୃଣ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ; ମୋ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେବାଳୁ; ମୋତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତେଜ ଦେବାଳୁ; ମୋତେ ତେଜ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ମୋ ଦେହରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ଅଭାବ ଅଛି, ସେଠି ଭରିଦିଅ।
ଇନ୍ଧାନାସ୍ ତ୍ଵା ଶତꣳ ହିମା ଦ୍ଯୁମନ୍ତꣳ ସମ୍ ଇଧୀମହି । ଵଯସ୍ଵନ୍ତୋ ଵଯସ୍କୃତꣳ ସହସ୍ଵନ୍ତଃ ସହସ୍କୃତମ୍ । ଅଗ୍ନେ ସପତ୍ନଦମ୍ଭନମ୍ ଅଦବ୍ଧାସୋ ଽ ଅଦାଭ୍ଯମ୍ । ଚିତ୍ରାଵସୋ ସ୍ଵସ୍ତି ତେ ପାରମ୍ ଅଶୀଯ
ଆମେ ତୁମକୁ ଶତବାରି ଇନ୍ଧନ ଦେଇ ଜଳାଉଛୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି। ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଦାୟକ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅଚେତିତ ଓ ଅଚେତିତ ହେବାକୁ ଅସମ୍ଭବ, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କର। ଚମତ୍କାର ଧନର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ପାର ହେଉ।
ସଂ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନେ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଚସାଗଥାଃ ସମ୍ ଋଷୀଣାᳬଂ ସ୍ତୁତେନ । ସଂ ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ସମ୍ ଅହମ୍ ଆଯୁଷା ସଂ ଵର୍ଚସା ସଂ ପ୍ରଜଯା ସꣳ ରାଯସ୍ ପୋଷେଣ ଗ୍ମିଷୀଯ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ; ଋଷିମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ପ୍ରିୟ ତେଜ, ଆୟୁଷ୍ୟ, ତେଜ, ସନ୍ତାନ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ମୁଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଅନ୍ଧ ସ୍ଥାନ୍ଧୋ ଵୋ ଭକ୍ଷୀଯ ମହ ସ୍ଥ ମହୋ ଵୋ ଭକ୍ଷୀଯୋର୍ଜ ସ୍ଥୋର୍ଜଂ ଵୋ ଭକ୍ଷୀଯ ରାଯସ୍ ପୋଷ ସ୍ଥ ରାଯସ୍ ପୋଷଂ ଵୋ ଭକ୍ଷୀଯ
ପ୍ରଚୁର ହୁଅ, ପ୍ରଚୁରତା ଖାଅ; ବଡ଼ ହୁଅ, ବଡ଼ତ୍ୱ ଖାଅ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅ, ଶକ୍ତି ଖାଅ; ଧନ ଓ ପୋଷଣରେ ପ୍ରଚୁର ହୁଅ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଖାଅ।
ରେଵତୀ ରମଧ୍ଵମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯୋନାଵ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଗୋଷ୍ଠେ ଽସ୍ମିଂଲ୍ ଲୋକେ ସ୍ମିନ୍ କ୍ଷଯେ । ଇହୈଵ ସ୍ତ ମାପଗାତ
ଏହି ସମୃଦ୍ଧ ଗର୍ଭରେ, ଏହି ଗୋଶାଳାରେ, ଏହି ଲୋକରେ, ଏହି ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଏଠାରେ ରୁହ, ଯାଅନି।
ସꣳହିତାସି ଵିଶ୍ଵରୂପ୍ଯ୍ ଊର୍ଜା ମାଵିଶ ଗୌପତ୍ଯେନ । ଉପ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ଦିଵେ-ଦିଵେ ଦୋଷାଵସ୍ତର୍ ଧିଯା ଵଯମ୍ । ନମୋ ଭରନ୍ତ ଽଏମସି
ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ; ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଗୋପତି ଭାବେ। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରତିଦିନ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ, ଚିନ୍ତାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁ।
ରାଜନ୍ତମ୍ ଅଧ୍ଵରାଣାଂ ଗୋପାମ୍ ଋତସ୍ଯ ଦୀଦିଵିମ୍ । ଵର୍ଧମାଣꣳ ସ୍ଵେ ଦମେ
ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ରାଜା, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ନିଜ ଘରେ ବଢ଼ୁଥିବା।
ସ ନଃ ପିତେଵ ସୂନଵେ ଽଗ୍ନେ ସୂପାଯନୋ ଭଵ । ସଚସ୍ଵା ନଃ ସ୍ଵସ୍ତଯେ
ଅଗ୍ନି, ବାପା ଯେପରି ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ଉପଲବ୍ଧ ହେଉ। ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସହଯାତ୍ରୀ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ନୋଽ ଅନ୍ତମଽ ଉତ ତ୍ରାତା ଶିଵୋ ଭଵା ଵରୂଥ୍ଯଃ । ଵସୁର୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵସୁଶ୍ରଵାଽ ଅଚ୍ଛାନକ୍ଷି ଦ୍ଯୁମତ୍ତମꣳ ରଯିଂ ଦାଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ, ଆମର ରକ୍ଷକ; ଶୁଭ ହେଉ, ଆଶ୍ରୟଦାତା। ଦାନଶୀଳ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ।