ଯା ଽ ଓଷଧୀଃ ସୋମରାଜ୍ଞୀର୍ ଵିଷ୍ଠିତାଃ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅନୁ । ବୃହସ୍ପତିପ୍ରସୂତା ଽ ଅସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତ ଵୀର୍ଯମ୍
ସୋମ ରାଜାଙ୍କର ଯେଉଁ ଔଷଧୀମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାରିତ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ସେମାନେ ଏହି ଜଣେକୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଯାଶ୍ ଚେଦମ୍ ଉପଶୃଣ୍ଵନ୍ତି ଯାଶ୍ ଚ ଦୂରଂ ପରାଗତାଃ । ସର୍ଵାଃ ସଂଗତ୍ଯ ଵୀରୁଧୋ ଽସ୍ଯୈ ସଂ ଦତ୍ତ ଵୀର୍ଯମ୍
ଏଠାରେ ଶୁଣୁଥିବା ଓ ଦୂରକୁ ଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଔଷଧୀମାନେ, ଏକତାରେ ଏହି ଜଣେକୁ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ମା ଵୋ ରିଷତ୍ ଖନିତା ଯସ୍ମୈ ଚାହଂ ଖନାମି ଵଃ । ଦ୍ଵିପାଚ୍ ଚତୁଷ୍ପାଦ୍ ଅସ୍ମାକꣳ ସର୍ଵମ୍ ଅସ୍ତ୍ଵ୍ ଅନାତୁରମ୍
ଯିଏ ତୁମକୁ ଖୋଦେ, ବା ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଦୁଛି, ସେମାନେ କେବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଜନ୍ତୁ ରୋଗମୁକ୍ତ ରହନ୍ତୁ।
ଓଷଧଯଃ ସମ୍ ଅଵଦନ୍ତ ସୋମେନ ସହ ରାଜ୍ଞା । ଯସ୍ମୈ କୃଣୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ ତꣳ ରାଜନ୍ ପାରଯାମସି
ଔଷଧୀମାନେ ସୋମ ରାଜା ସହିତ ଏକାଠି କହିଲେ: 'ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିଆରି କରନ୍ତି, ହେ ରାଜା, ଆମେ ସେଉଁଠି ଉଦ୍ଧାର କରିଦେବୁ।'
ନାଶଯିତ୍ରୀ ବଲାସସ୍ଯାର୍ଶସ ଽଉପଚିତାମ୍ ଅସି । ଅଥୋ ଶତସ୍ଯ ଯକ୍ଷ୍ମାଣାଂ ପାକାରୋର୍ ଅସି ନାଶନୀ
ତୁମେ ଫୁଲିଯିବା ରୋଗର ନାଶକ, ଅର୍ଶ ଦୂର କରିବାରି; ଏବଂ ଶତଧା ରୋଗର ପାକକାରୀ ଓ ନାଶକ ହେଉଛ।
ତ୍ଵାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଽଅଖନꣳସ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵାଂ ବୃହସ୍ପତିଃ । ତ୍ଵାମ୍ ଓଷଧେ ସୋମୋ ରାଜା ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଯକ୍ଷ୍ମାଦ୍ ଅମୁଚ୍ଯତ
ତୁମକୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଖୋଦିଥିଲେ; ଔଷଧି, ସୋମ ରାଜା ଜ୍ଞାନୀ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ସହସ୍ଵ ମେ ଽ ଅରାତୀଃ ସହସ୍ଵ ପୃତନାଯତଃ । ସହସ୍ଵ ସର୍ଵଂ ପାପ୍ମାନꣳ ସହମାନାସ୍ଯ୍ ଓଷଧେ
ମୋ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁତାକୁ ସହିଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ସହିଅ; ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ସହିଅ, ହେ ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁ ଔଷଧି।
ଦୀର୍ଘାଯୁସ୍ତ ଽ ଓଷଧେ ଖନିତା ଯସ୍ମୈ ଚ ତ୍ଵା ଖନାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ । ଅଥୋ ତ୍ଵଂ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ ଭୂତ୍ଵା ଶତଵଲ୍ଶା ଵି ରୋହତାତ୍
ଯାହା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଖୋଦାଯାଏ, ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଖୋଦୁଛି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୋଇ ଶତମୂଳ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ।
ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମାସ୍ଯ୍ ଓଷଧେ ତଵ ଵୃକ୍ଷା ଽ ଉପସ୍ତଯଃ । ଉପସ୍ତିର୍ ଅସ୍ତୁ ସୋ ସ୍ମାକଂ ଯୋଽଅସ୍ମାꣳ୨ଽ ଅଭିଦାସତି
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଔଷଧି, ତୁମର ଗଛମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। ଯେଉଁଠିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଆଶ୍ରୟ ଆମ ପକ୍ଷରେ ରହୁ।
ମା ମା ହିꣳସୀଜ୍ ଜନିତା ଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଯୋ ଵା ଦିଵꣳ ସତ୍ଯଧର୍ମା ଵ୍ଯାନଟ୍ । ଯଶ୍ ଚାପଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରଥମୋ ଜଜାନ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ପାଦକ, କିମ୍ବା ଯିଏ ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ଜଳକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଆମେ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବି ଦେବା?
ଅଭ୍ଯା ଵର୍ତସ୍ଵ ପୃଥିଵି ଯଜ୍ଞେନ ପଯସା ସହ । ଵପାଂ ତେ ଅଗ୍ନିର୍ ଽ ଇଷିତୋ ଽ ଅରୋହତ୍
ହେ ପୃଥିବୀ, ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଓ ଦୁଧ ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼। ତୁମ ଶରୀରର ଚର୍ବିରେ ଅଗ୍ନି ନିବେଶ କରୁ।
ଅଗ୍ନେ ଯତ୍ ତେ ଶୁକ୍ରଂ ଯଚ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଯତ୍ ପୂତଂ ଯଚ୍ ଚ ଯଜ୍ଞିଯମ୍ । ତଦ୍ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଭରାମସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଯେଉଁ ଚମକ, ଯେଉଁ ପବିତ୍ରତା ଓ ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେସବୁ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ।
ଇଷମୂର୍ଜମ୍ ଅହମ୍ ଇତ ଽ ଆଦମ୍ ଋତସ୍ଯ ଯୋନିଂ ମହିଷସ୍ଯ ଧାରାମ୍ । ଆ ମା ଗୋଷୁ ଵିଶତ୍ଵା ତନୂଷୁ ଜହାମି ସେଦିମ୍ ଅନିରାମ୍ ଅମୀଵାମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଆହାର ଓ ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟର ମୂଳ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ଧାରା ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ଆମର ଗାଈ ଓ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ମୁଁ ରୋଗ, ବନ୍ଧ୍ୟତ୍ୱ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ଅଗ୍ନେ ତଵ ଶ୍ରଵୋ ଵଯୋ ମହି ଭ୍ରାଜନ୍ତେ ଽ ଅର୍ଚଯୋ ଵିଭାଵସୋ । ବୃହଦ୍ଭାନୋ ଶଵସା ଵାଜମ୍ ଉକ୍ଥ୍ଯଂ ଦଧାସି ଦାଶୁଷେ କଵେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ବଡ଼; ତୁମର ଶିଖାମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ବିଶାଳ ଆଲୋକରେ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛ।
ପାଵକଵର୍ଚାଃ ଶୁକ୍ରଵର୍ଚା ଽ ଅନୂନଵର୍ଚା ଽ ଉଦ୍ ଇଯର୍ଷି ଭାନୁନା । ପୁତ୍ରୋ ମାତରା ଵିଚରନ୍ନ୍ ଉପାଵସି ପୃଣକ୍ଷି ରୋଦସୀ ଽ ଉଭେ
ପବିତ୍ର ଚମକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚମକ, ଅକ୍ଷୟ ଚମକ ସହିତ ତୁମେ ଆଲୋକରେ ଉପରକୁ ବଢ଼ୁଛ। ଜଣେ ପୁଅ ଦୁଇ ମାଆଁ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଚଳାଚଳ କରେ, ସେପରି ତୁମେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ପୂରଣ କରୁଛ।
ଊର୍ଜୋ ନପାଜ୍ ଜାତଵେଦଃ ସୁଶସ୍ତିଭିର୍ ମନ୍ଦସ୍ଵ ଧୀତିଭିର୍ ହିତଃ । ତ୍ଵେ ଽ ଇଷଃ ସଂ ଦଧୁର୍ ଭୂରିଵର୍ପସଶ୍ ଚିତ୍ରୋତଯୋ ଵାମଜାତାଃ
ହେ ଜାତବେଦ, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଭଲ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ, ଜ୍ଞାନୀ ଚିନ୍ତାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ତୁମେ ଯେଉଁ ବହୁ ରୂପରେ ଅଛ, ଦାତାମାନେ ତାହାରେ ତାଙ୍କର ଦାନ ରଖିଛନ୍ତି।
ଇରଜ୍ଯନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରଥଯସ୍ଵ ଜନ୍ତୁଭିର୍ ଅସ୍ମେ ରାଯୋ ଽ ଅମର୍ତ୍ଯ । ସ ଦର୍ଶତସ୍ଯ ଵପୁଷୋ ଵି ରାଜସି ପୃଣକ୍ଷି ସାନସିଂ କ୍ରତୁମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସହିତ ଧନ ବଢ଼ା। ହେ ଅମର, ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ତୁମେ ଚମକୁଛ, ଶକ୍ତିରେ ଆସନକୁ ପୂରଣ କରୁଛ।
ଇଷ୍କର୍ତାରମ୍ ଅଧ୍ଵରସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଂ କ୍ଷଯନ୍ତꣳ ରାଧସୋ ମହଃ । ରାତିଂ ଵାମସ୍ଯ ସୁଭଗାଂ ମହୀମ୍ ଇଷଂ ଦଧାସି ସାନସିꣳ ରଯିମ୍
ଯଜ୍ଞର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନୀ, ବଡ଼ ଧନର ନିବାସୀ, ତୁମେ ଶୁଭ୍ର, ବଡ଼ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦାନ ଦେଉଛ। ଆସନରେ ଅଧିକ ଆହାର ଓ ଧନ ଦେଉଛ।
ଋତାଵାନଂ ମହିଷଂ ଵିଶ୍ଵଦର୍ଶତମ୍ ଅଗ୍ନିꣳ ସୁମ୍ନାଯ ଦଧିରେ ପୁରୋ ଜନାଃ । ଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣꣳ ସପ୍ରଥସ୍ତମଂ ତ୍ଵା ଗିରା ଦୈଵ୍ଯଂ ମାନୁଷା ଯୁଗା
ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁକିଛି ଦେଖୁଥିବା, ଋତର ଅନୁସରଣକାରୀ ଭାବେ ଭଲ ଫଳ ପାଇଁ ବସାଇଛନ୍ତି। ହେ ଦିବ୍ୟ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସବୁଠାରୁ ବିସ୍ତୃତ, ସମସ୍ତ ଯୁଗର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଆ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ ସମ୍ ଏତୁ ତେ ଵିଶ୍ଵତଃ ସୋମ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯମ୍ । ଭଵା ଵାଜସ୍ଯ ସଂଗଥେ
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ନିଜକୁ ପୂରଣ କର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ଶକ୍ତିର ସମାବେଶରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ସଂ ତେ ପଯାꣳସି ସମ୍ ଉ ଯନ୍ତୁ ଵାଜାଃ ସଂ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଅଭିମାତିଷାହଃ । ଆପ୍ଯାଯମାନୋ ଽ ଅମୃତାଯ ସୋମ ଦିଵି ଶ୍ରଵାꣳସ୍ଯ୍ ଉତ୍ତମାନି ଧିଷ୍ଵ
ତୁମ ଦୁଧ, ତୁମ ଶକ୍ତି, ତୁମ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି, ତୁମ ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ସମେତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ପୂରଣ ହେଉଥିବା, ହେ ସୋମ, ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଗୌରବ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ।
ଆ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ ମଦିନ୍ତମ ସୋମ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ ଅꣳଶୁଭିଃ । ଭଵା ନଃ ସୁଶ୍ରଵସ୍ତମଃ ସଖା ଵୃଧେ
ହେ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତୁମ ସମସ୍ତ ଧାରା ସହିତ ନିଜକୁ ପୂରଣ କର। ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ ହେଉ।
ଆ ତେ ଵତ୍ସୋ ମନୋ ଯମତ୍ ପରମାଚ୍ ଚିତ୍ ସଧସ୍ଥାତ୍ । ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂ କାମଯା ଗିରା
ମୋ ମନ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଯେପରି ଏକ ଛୁଆଁ ଦୂର ଥିବା ନିବାସକୁ ଯାଏ। ମୁଁ ଗୀତରେ ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଛି, ହେ ଅଗ୍ନି।
ତୁଭ୍ଯଂ ତା ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ତମ ଵିଶ୍ଵାଃ ସୁକ୍ଷିତଯଃ ପୃଥକ୍ । ଅଗ୍ନେ କାମାଯ ଯେମିରେ
ହେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗିରସ, ସମସ୍ତ ଭଲ ଗୃହଗୁଡ଼ିକ ଅଲଗା ଭାବରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ।
ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରିଯେଷୁ ଧାମସୁ କାମୋ ଭୂତସ୍ଯ ଭଵ୍ଯସ୍ଯ । ସମ୍ରାଡ୍ ଏକୋ ଵି ରାଜତି
ଅଗ୍ନି, ପ୍ରିୟ ଗୃହମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଭୂତକାଳ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ଆକାଂକ୍ଷା ଅଟୁଟ ଅଛି। ସେ ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ମଯି ଗୃହ୍ଣାମ୍ଯ୍ ଅଗ୍ରେ ଽ ଅଗ୍ନିꣳ ରାଯସ୍ପୋଷାଯ ସୁପ୍ରଜାସ୍ତ୍ଵାଯ ସୁଵୀର୍ଯାଯ । ମାମ୍ ଉ ଦେଵତାଃ ସଚନ୍ତାମ୍
ମୁଁ ଆଗରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିଜ ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଧନ ବୃଦ୍ଧି, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଓ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ। ଦେବତାମାନେ ମୋ ସହ ରହନ୍ତୁ।
ଅପାଂ ପୃଷ୍ଠମ୍ ଅସି ଯୋନିର୍ ଅଗ୍ନେଃ ସମୁଦ୍ରମ୍ ଅଭିତଃ ପିନ୍ଵମାନମ୍ । ଵର୍ଧମାନୋ ମହାଁ୨ ଽ ଆ ଚ ପୁଷ୍କରେ ଦିଵୋ ମାତ୍ରଯା ଵରିମ୍ଣା ପ୍ରଥସ୍ଵ
ତୁମେ ଜଳର ପଛ, ଅଗ୍ନିର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରକୁ ଘେରି ଉଠୁଥିବା ତାର ମୂଳ। ବଡ଼ ହେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ, ପଦ୍ମରେ ଆସ, ଆକାଶର ବିସ୍ତାର ଏବଂ ମାପରେ ଆପଣକୁ ବିସ୍ତାର କର।
ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଵି ସୀମତଃ ସୁରୁଚୋ ଵେନ ଽ ଆଵଃ । ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଽ ଉପମା ଽ ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠାଃ ସତଶ୍ ଚ ଯୋନିମ୍ ଅସତଶ୍ ଚ ଵି ଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଆରମ୍ଭରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ସୀମାର ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ତେଜ ଝଲମଲ କରୁଥିଲା। ସେ, ବେନ, ଗଭୀର ମୂଳ ଧରି ଚଳିଲେ; ସେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ର ଗର୍ଭ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ସମ୍ ଅଵର୍ତତାଗ୍ରେ ଭୂତସ୍ଯ ଜାତଃ ପତିର୍ ଏକ ଽ ଆସୀତ୍ । ସ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମ୍ ଉତେମାଂ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ପ୍ରଥମେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ବଳି ଦେବୁ?
ଦ୍ରପ୍ସଶ୍ ଚସ୍କନ୍ଦ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାମ୍ ଇମଂ ଚ ଯୋନିମ୍ ଅନୁ ଯଶ୍ ଚ ପୂର୍ଵଃ । ସମାନଂ ଯୋନିମ୍ ଅନୁ ସଂଚରନ୍ତଂ ଦ୍ରପ୍ସଂ ଜୁହୋମ୍ଯ୍ ଅନୁ ସପ୍ତ ହୋତ୍ରାଃ
ଏହି ତୁଣ୍ଡ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତରେ, ଏହି ଗର୍ଭ ଓ ପୂର୍ବ ଗର୍ଭରେ ପଡ଼ିଲା। ସାଧାରଣ ଗର୍ଭ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଥିବା ଏହି ତୁଣ୍ଡକୁ, ସାତଜଣ ପୂଜାରୀଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।