ଅସୁନ୍ଵନ୍ତମ୍ ଅଯଜମାନମ୍ ଇଚ୍ଛ ସ୍ତେନସ୍ଯେତ୍ଯାମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଇହି ତସ୍କରସ୍ଯ । ଅନ୍ଯମ୍ ଅସ୍ମଦ୍ ଇଚ୍ଛ ସା ତ ଇତ୍ଯା ନମୋ ଦେଵି ନିର୍ଋତେ ତୁଭ୍ଯମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯିଏ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରୁନାହାଁନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରୁନାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋର, ତାଙ୍କ ପଛେ ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ ଧର। ଆମକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟକୁ ଚାହ — ସେଠିପାଇଁ ସେ କହେ। ନିରୃତି ଦେବୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସୁ ତେ ନିର୍ଋତେ ତିଗ୍ମତେଜୋ ଽଯସ୍ମଯଂ ଵି ଚୃତା ବନ୍ଧମ୍ ଏତମ୍ । ଯମେନ ତ୍ଵଂ ଯମ୍ଯା ସଂଵିଦାନୋତ୍ତମେ ନାକେ ଽ ଅଧି ରୋହଯୈନମ୍
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜ ଥିବା ନିରୃତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଏହି ଲୋହା ଶୃଙ୍ଖଳ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ଯମ ଓ ଯମମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ, ଏହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ।
ଯସ୍ଯାସ୍ ତେ ଘୋର ଽ ଆସନ୍ ଜୁହୋମ୍ଯ୍ ଏଷାଂ ବନ୍ଧାନାମ୍ ଅଵସର୍ଜନାଯ । ଯାଂ ତ୍ଵା ଜନୋ ଭୂମିର୍ ଇତି ପ୍ରମନ୍ଦତେ ନିର୍ଋତିଂ ତ୍ଵାହଂ ପରି ଵେଦ ଵିଶ୍ଵତଃ
ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ, ଭୟଙ୍କରୀ, ଏହି ବନ୍ଧନ ଦେଇଥିଲ, ସେମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଭୂମି ବୋଲି ଭ୍ରମରେ କୁହନ୍ତି—ହେ ନିରୃତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ଜାଣେ।
ଯଂ ତେ ଦେଵୀ ନିର୍ଋତିର୍ ଆବବନ୍ଧ ପାଶଂ ଗ୍ରୀଵାସ୍ଵ୍ ଅଵିଚୃତ୍ଯମ୍ । ତଂ ତେ ଵି ଷ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଆଯୁଷୋ ନ ମଧ୍ଯାଦ୍ ଅଥୈତଂ ପିତୁମ୍ ଅଦ୍ଧି ପ୍ରସୂତଃ । ନମୋ ଭୂତ୍ଯୈ ଯେଦଂ ଚକାର
ଦେବୀ ନିରୃତି ଯେଉଁ ପାଶ ତୁମ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହା ଅନୁଲୋମ ହୋଇନାହିଁ—ମୁଁ ସେହି ବନ୍ଧନକୁ ତୁମ ଜୀବନ ମଧ୍ୟରୁ ଦୂର କରୁଛି। ଏବେ, ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ। ଯିଏ ଏହା କରିଛନ୍ତି, ସେ ଭୂତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନିଵେଶନଃ ସଂଗମନୋ ଵସୂନାଂ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଽଭି ଚଷ୍ଟେ ଶଚୀଭିଃ । ଦେଵ ଽ ଇଵ ସଵିତା ସତ୍ଯଧର୍ମେନ୍ଦ୍ରୋ ନ ତସ୍ଥୌ ସମରେ ପଥୀନାମ୍
ସେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ନିବାସ ଓ ମିଳନ ସ୍ଥାନ, ସେ ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଶକ୍ତିମାନୀ ଦେଖନ୍ତି। ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ପରି, ସତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ଇନ୍ଦ୍ର ମାନେ ପଥର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବିଚଳ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ସୀରା ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି କଵଯୋ ଯୁଗା ଵି ତନ୍ଵତେ ପୃଥକ୍ । ଧୀରା ଦେଵେଷୁ ସୁମ୍ନଯା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ହଳକୁ ଯୋଡନ୍ତି, ଏହି ଯୋକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା କରନ୍ତି; ଧୀର ଲୋକେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃପା ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଯୁନକ୍ତ ସୀରା ଵି ଯୁଗା ତନୁଧ୍ଵଂ କୃତେ ଯୋନୌ ଵପତେହ ବୀଜମ୍ । ଗିରା ଚ ଶ୍ରୁଷ୍ଟିଃ ସଭରା ଅସନ୍ ନୋ ନେଦୀଯଽ ଇତ୍ ସୃଣ୍ଯଃ ପକ୍ଵମ୍ ଏଯାତ୍
ହଳକୁ ଯୋଡ, ଯୋକୁ ଭଲଭାବେ ଟାଣ, ମାଟିରେ ଚିରା ଦେ; ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଭୂମିରେ ଏଠି ବିଆଁ ପକା। ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଭାର ବୋହି ଚାଲନ୍ତି—ହେ ଚିରାମାନେ, ପକା ଧାନ ଆମ ପାଖକୁ ନିକଟକୁ ଆସୁ।
ଶୁନꣳ ସୁ ଫାଲା ଵି କୃଷନ୍ତୁ ଭୂମିꣳ ଶୁନଂ କୀନାଶା ଽ ଅଭି ଯନ୍ତୁ ଵାହୈଃ । ଶୁନାସୀରା ହଵିଷା ତୋଶମାନା ସୁପିପ୍ପଲା ଽ ଓଷଧୀଃ କର୍ତନାସ୍ମେ
ଭଲ ଧାର ଥିବା ହଳମାନେ ଭୂମିକୁ ଭଲ ଚାଷ କରନ୍ତୁ; ଚାଷୀମାନେ ତାଙ୍କ ଜୋଡା ଜନ୍ତୁ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ଚିରାମାନେ ଅର୍ପିତ ହବିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ, ମଧୁର ଫଳ ଥିବା ଔଷଧିମାନେ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁରତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଘୃତେନ ସୀତା ମଧୁନା ସମ୍ ଅଜ୍ଯତାଂ ଵିଶ୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ଅନୁମତା ମରୁଦ୍ଭିଃ । ଊର୍ଜସ୍ଵତୀ ପଯସା ପିନ୍ଵମାନାସ୍ମାନ୍ତ୍ ସୀତେ ପଯସାଭ୍ଯା ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ
ଘୃତ ଓ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ସୀତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମରୁତମାନେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଧିକ ପୋଷଣ ଓ ଦୁଧରେ ପ୍ରବଳ—ହେ ସୀତା, ଆମ ପାଇଁ ଦୁଧରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ଲାଙ୍ଗଲଂ ପଵୀରଵତ୍ ସୁଶେଵꣳ ସୋମପିତ୍ସରୁ । ତଦ୍ ଉଦ୍ ଵପତି ଗାମ୍ ଅଵିଂ ପ୍ରଫର୍ଵ୍ଯଂ ଚ ପୀଵରୀଂ ପ୍ରସ୍ଥାଵଦ୍ ରଥଵାହନମ୍
ଶୁଭ୍ର ଶୋଭା ଓ ଭଲ ଚଳନ ଥିବା ହଳ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ—ଏହା ଦ୍ୱାରା ଗାଈ, ଛାଗ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୁଷ୍ଟି ଧାନ, ଏବଂ ପ୍ରଚୁରତା, ଯେପରି ରଥ ଯାତ୍ରୀକୁ ବୋହେ, ଏମିତି ଉତ୍ପାଦିତ ହୁଏ।
କାମଂ କାମଦୁଘେ ଧୁକ୍ଷ୍ଵ ମିତ୍ରାଯ ଵରୁଣାଯ ଚ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯାଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣେ ପ୍ରଜାଭ୍ଯ ଽ ଓଷଧୀଭ୍ଯଃ
ଯେପରି ଇଚ୍ଛା, ଏଇ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା ଗାଈ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ପୂଷା, ଲୋକମାନେ ଓ ଔଷଧିମାନେ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦିଅ।
ଵି ମୁଚ୍ଯଧ୍ଵମ୍ ଅଘ୍ନ୍ଯା ଦେଵଯାନା ଽ ଅଗନ୍ମ ତମସସ୍ ପାରମ୍ ଅସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଆପାମ
ହେ ଅଯୁକ୍ତ ଗାଈମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା, ମୁକ୍ତ ହେଉ; ଆମେ ଅନ୍ଧକାରର ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ, ଏହି ଆଲୋକକୁ ଲାଭ କରିଛୁ।
ସଜୂର୍ ଅବ୍ଦୋ ଽ ଅଯଵୋଭିଃ ସଜୂର୍ ଉଷା ଽ ଅରୁଣୀଭିଃ ସଜୋଷସାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଦꣳସୋଭିଃ ସଜୂଃ ସୂର ଽ ଏତଶେନ ସଜୂର୍ ଵୈଶ୍ଵାନର ଽ ଇଡଯା ଘୃତେନ ସ୍ଵାହା
ବର୍ଷ ସହିତ, ଋତୁମାନେ ସହିତ; ପ୍ରଭାତ ସହିତ, ଲାଲ ଆଲୋକ ସହିତ; ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ରଥଚାଳକ ସହିତ; ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର, ଇଡା, ଘୃତ ସହିତ—ସ୍ୱାହା!
ଯା ଓଷଧୀଃ ପୂର୍ଵା ଜାତା ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ରିଯୁଗଂ ପୁରା । ମନୈ ନୁ ବଭ୍ରୂଣାମ୍ ଅହꣳ ଶତଂ ଧାମାନି ସପ୍ତ ଚ
ଯେଉଁ ଔଷଧିମାନେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ତିନି ଯୁଗ ତଳେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ—ସେଇ ବାଡ଼ ରଙ୍ଗର ଔଷଧିମାନଙ୍କର ଏବେ ମୁଁ ଶତ ଘର ଓ ସାତଟି ସ୍ଥାନ ସ୍ମରଣ କରୁଛି।
ଶତଂ ଵୋ ଽ ଅମ୍ବ ଧାମାନି ସହସ୍ରମ୍ ଉତ ଵୋ ରୁହଃ । ଅଧା ଶତକ୍ରତ୍ଵୋ ଯୂଯମ୍ ଇମଂ ମେ ଽ ଅଗଦଂ କୃତ
ହେ ମାଆମାନେ, ତୁମର ଶତ ଘର ଅଛି, ହଜାର ଶାଖା ଅଛି; ଏହିପରି, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ମୋ ଔଷଧିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର।
ଓଷଧୀଃ ପ୍ରତି ମୋଦଧ୍ଵଂ ପୁଷ୍ପଵତୀଃ ପ୍ରସୂଵରୀଃ । ଅଶ୍ଵା ଽ ଇଵ ସଜିତ୍ଵରୀର୍ ଵୀରୁଧଃ ପାରଯିଷ୍ଣ୍ଵଃ
ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଥିବା ଔଷଧିମାନେ, ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି, ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛମାନେ ଆମକୁ ସଫଳତାରେ ନେଉନ୍ତୁ।
ଓଷଧୀର୍ ଇତି ମାତରସ୍ ତଦ୍ ଵୋ ଦେଵୀର୍ ଉପ ବ୍ରୁଵେ । ସନେଯମ୍ ଅଶ୍ଵଂ ଗାଂ ଵାସ ଽ ଆତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଔଷଧିମାନେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାଆ ବୋଲି ଡାକୁଛି, ଦେବୀମାନେ; ମୁଁ ଏକ ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ପୋଷାକ ଓ ତୁମ ଆତ୍ମା ଲାଭ କରିପାରିଁ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵୋ ନିଷଦନଂ ପର୍ଣେ ଵୋ ଵସତିଷ୍ କୃତା । ଗୋଭାଜ ଽ ଇତ୍ କିଲାସଥ ଯତ୍ ସନଵଥ ପୂରୁଷମ୍
ତୁମର ବାସ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛରେ, ତୁମର ନିବାସ ପତ୍ରରେ; ଗାଈର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୋଷିତ, କୁହାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମଣିଷକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କର।
ଯତ୍ରୌଷଧୀଃ ସମଗ୍ମତ ରାଜାନଃ ସମିତାଵ୍ ଇଵ । ଵିପ୍ରଃ ସ ଽ ଉଚ୍ଯତେ ଭିଷଗ୍ ରକ୍ଷୋହାମୀଵଚାତନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଔଷଧିମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ସଭାରେ ଯେପରି—ସେଠାରେ ଯିଏ ଦେଉତା, ଚିକିତ୍ସକ, ଭୂତ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ମହାପୁରୁଷ କୁହାଯାଏ।
ଅଶ୍ଵାଵତୀꣳ ସୋମାଵତୀମୂର୍ଜଯନ୍ତୀମ୍ ଉଦୋଜସମ୍ । ଆଵିତ୍ସି ସର୍ଵା ଽ ଓଷଧୀର୍ ଅସ୍ମା ଅରିଷ୍ଟତାତଯେ
ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ସୋମରେ ପ୍ରଚୁର, ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି, ପ୍ରବଳତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ସମସ୍ତ ଔଷଧିମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ଉଚ୍ ଛୁଷ୍ମା ଽ ଓଷଧୀନାଂ ଗାଵୋ ଗୋଷ୍ଠାଦ୍ ଇଵେରତେ । ଧନꣳ ସନିଷ୍ଯନ୍ତୀନାମ୍ ଆତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ ॥ 12. 83 ଇଷ୍କୃତିର୍ ନାମ ଵୋ ମାତାଥୋ ଯୂଯꣳ ସ୍ଥ ନିଷ୍କୃତୀଃ । ସୀରାଃ ପତତ୍ରିଣୀ ସ୍ଥନ ଯଦ୍ ଆମଯତି ନିଷ୍କୃଥ
ଔଷଧୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଗାଈମାନେ ଗୋଠରୁ ବାହାରିଯିବା ପରି ଚାଲିଯାଏ; ହେ ପୁରୁଷ, ଧନ ଆଣିଦେବା ଏହି ଅଔଷଧୀମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ତୁମେ।
ଅତି ଵିଶ୍ଵାଃ ପରିଷ୍ଠା ସ୍ତେନ ଇଵ ଽ ଵ୍ରଜମ୍ ଅକ୍ରମୁଃ । ଓଷଧୀଃ ପ୍ରାଚୁଚ୍ଯଵୁର୍ ଯତ୍ କିଂ ଚ ତନ୍ଵୋ ରପଃ
ସମସ୍ତ ସୀମା ଛାଡ଼ି, ଚୋର ଝୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି, ଔଷଧୀମାନେ ହିଲାଇଦିଆଯାଇଛନ୍ତି; ଦେହରେ ଯେଉଁ ଅଶୁଦ୍ଧି ଥିଲା, ସେ ସବୁ ବିଲିନ ହୋଇଗଲା।
ଯଦ୍ ଇମା ଵାଜଯନ୍ନ୍ ଅହମ୍ ଓଷଧୀର୍ ହସ୍ତ ଽ ଆଦଧେ । ଆତ୍ମା ଯକ୍ଷ୍ମସ୍ଯ ନଶ୍ଯତି ପୁରା ଜୀଵଗୃଭୋ ଯଥା
ମୁଁ ଶକ୍ତି ଆଶା କରି, ଏହି ଔଷଧୀମାନେକୁ ହାତରେ ନେଲି, ତେବେ ରୋଗର ମୂଳ ନଶିଯାଏ, ଯେପରି ପୂର୍ବେ ମୃତ୍ୟୁର ଗଢ଼ି ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା।
ଯସ୍ଯୌଷଧୀଃ ପ୍ରସର୍ପଥାଙ୍ଗମ୍-ଅଙ୍ଗଂ ପରୁଷ୍-ପରୁଃ । ତତୋ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧଧ୍ଵ ଽ ଉଗ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଶୀର୍ ଇଵ
ଯେଉଁଠାରେ ଔଷଧୀମାନେ ଦେହର ଅଂଶେ ଅଂଶେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ତୁମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶୂର ବିରୋଧୀକୁ ହଟାଏ।
ସାକଂ ଯକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରପତ ଚାଷେଣ କିକିଦୀଵିନା । ସାକଂ ଵାତସ୍ଯ ଧ୍ରାଜ୍ଯା ସାକଂ ନଶ୍ଯ ନିହାକଯା
ରୋଗ ସହିତ, ଚାଷ ଓ କିକିଦୀବି ପକ୍ଷୀ ସହିତ, ବାତାସର ଝୋକାରେ, କୁହୁଡ଼ି ହଟିଯିବା ପରି, ସମସ୍ତେ ଦୂରେ ହଟିଯାଅ।
ଅନ୍ଯା ଵୋ ଽ ଅନ୍ଯାମ୍ ଅଵତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯାନ୍ଯସ୍ଯା ଽ ଉପାଵତ । ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସଂଵିଦାନା ଽ ଇଦଂ ମେ ପ୍ରାଵତା ଵଚଃ
ତୁମେ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅନ୍ୟେ ଆଉ ଅନ୍ୟକୁ ସମର୍ଥନ କର; ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ଏହି ମୋର ଅନୁଗ୍ରହ ପୂରଣ କର।
ଯାଃ ଫଲିନୀର୍ ଯା ଽ ଅଫଲା ଽ ଅପୁଷ୍ପା ଯାଶ୍ ଚ ପୁଷ୍ପିଣୀଃ । ବୃହସ୍ପତିପ୍ରସୂତାସ୍ ତା ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵ୍ ଅꣳହସଃ
ଯେଉଁଠି ଫଳ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ଅଛି, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଏହି ଔଷଧୀମାନେ ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମା ଶପଥ୍ଯାଦ୍ ଅଥୋ ଵରୁଣ୍ଯାଦ୍ ଉତ । ଅଥୋ ଯମସ୍ଯ ପଡ୍ଵୀଶାତ୍ ସର୍ଵସ୍ମାଦ୍ ଦେଵକିଲ୍ଵିଷାତ୍
ମୋତେ ଶାପରୁ, ବା ଵରୁଣଙ୍କ ରୋଷରୁ, ଯମଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଅଵପତନ୍ତୀର୍ ଅଵଦନ୍ ଦିଵ ଽ ଓଷଧଯସ୍ ପରି । ଯଂ ଜୀଵମ୍ ଅଶ୍ନଵାମହୈ ନ ସ ରିଷ୍ଯାତି ପୂରୁଷଃ
ଔଷଧୀମାନେ ଆକାଶରୁ ଚାରିପାଖରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି, କଥା କହୁଛନ୍ତି; ଏହି ଜୀବନର ଆସ୍ବାଦ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ନଶିଯାଏ ନାହିଁ।
ଯା ଽ ଓଷଧୀଃ ସୋମରାଜ୍ଞୀର୍ ବହ୍ଵୀଃ ଶତଵିଚକ୍ଷଣାଃ । ତାସାମ୍ ଅସି ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମାରଂ କାମାଯ ଶꣳ ହୃଦେ
ସୋମ ରାଜାଙ୍କର ଅନେକ, ଶତଚକ୍ଷୁ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ହୃଦୟର ସୁଖ ପାଇଁ।