ଅଗ୍ନେଽ ଦବ୍ଧାଯୋ ଽଶୀତମ ପାହି ମା ଦିଦ୍ଯୋଃ । ପାହି ପ୍ରସିତ୍ଯୈ । ପାହି ଦୁରିଷ୍ଟ୍ଯୈ । ପାହି ଦୁରଦ୍ମନ୍ଯାଽ ଅଵିଷଂ ନଃ ପିତୁଂ କୃଣୁ । ସୁଷଦା ଯୋନୌ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ । ଅଗ୍ନଯେ ସଂଵେଶପତଯେ ସ୍ଵାହା । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ଯଶୋଭଗିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଜର ଓ ଅଭେଦ୍ୟ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ବିଜୁଳିର ଆଘାତରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର। ଖରାପ କାମରୁ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଷ୍ଟ ମନଭାବରୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ଦୂରେଇ ରଖ। ଭଲ ଅସନରେ ବସିବା ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି, ସଭାର ନାଥଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ଯଶ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା।
ଵେଦୋ ଽସି ଯେନ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଵେଦ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵେଦୋଽ ଭଵସ୍ ତେନ ମହ୍ଯଂ ଵେଦୋ ଭୂଯାଃ । ଦେଵା ଗାତୁଵିଦୋ ଗାତୁଂ ଵିତ୍ତ୍ଵା ଗାତୁମ୍ ଇତ । ମନସସ୍ ପତଽ ଇମଂ ଦେଵ ଯଜ୍ଞꣳ ସ୍ଵାହା ଵାତେ ଧାଃ
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଜାଣିପାରିଥାଅ; ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛ; ସେଇ ଜ୍ଞାନ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ପଥ ଜାଣି, ସେଇ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି। ମନର ଦ୍ରୁତ ଗତି ଥିବା, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନେଇଯାଅ, ସ୍ୱାହା; ଏହାକୁ ବାୟୁରେ ରଖ।
ସଂ ବର୍ହିର୍ ଅଙ୍କ୍ତାꣳ ହଵିଷା ଘୃତେନ ସମ୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଵସୁଭିଃ ସଂ ମରୁଦ୍ଭିଃ । ସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଦେଵେଭିର୍ ଅଙ୍କ୍ତାଂ ଦିଵ୍ଯଂ ନଭୋ ଗଚ୍ଛତୁ ଯତ୍ ସ୍ଵାହା
ବର୍ହିକୁ ହବିଷ୍ୟ ଓ ଘୃତ ସହିତ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଅଙ୍ଗିକାର କରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ଅଙ୍ଗିକାର କରନ୍ତୁ; ଏହା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ସ୍ୱାହା।
କସ୍ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି ସ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି କସ୍ମୈ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି ତସ୍ମୈ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି । ପୋଷାଯ । ରକ୍ଷସାଂ ଭାଗୋ ଽସି
କିଏ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ? ସେ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ। କାହା ପାଖରେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି? ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି। ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ତୁମେ ରକ୍ଷସମାନେର ଅଂଶ।
ସଂ ଵର୍ଚସା ପଯସା ସଂ ତନୂଭିର୍ ଅଗନ୍ମହି ମନସା ସꣳ ଶିଵେନ । ତ୍ଵଷ୍ଟା ସୁଦତ୍ରୋ ଵି ଦଧାତୁ ରାଯୋଽ ନୁମାର୍ଷ୍ଟୁ ତନ୍ଵୋ ଯଦ୍ ଵିଲିଷ୍ଟମ୍
ଆମେ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ପୋଷଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମନ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦୟାଳୁ ଦାତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମ ଦେହରୁ ଯେଉଁ ଅଶୁଦ୍ଧି ଅଛି, ସେଉଁଠାରୁ ସେ ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵଯମ୍ଭୂର୍ ଅସି ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ରଶ୍ମିର୍ ଽଵର୍ଚୋଦା ଅସି ଵର୍ଚୋ ମେ ଦେହି । ସୂର୍ଯସ୍ଯାଵୃତମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଆଵର୍ତେ
ତୁମେ ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କିରଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦାନ କରୁଥିବା; ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଢାକାଯାଇଛି, ସେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ପଛକୁ ଫେରାଉଛି।
ଅଗ୍ନେ ଗୃହପତେ ସୁଗୃହପତିସ୍ ତ୍ଵଯାଽଗ୍ନେ ଽହଂ ଗୃହପତିନା ଭୂଯାସꣳ ସୁଗୃହପତିସ୍ ତ୍ଵଂ ମଯାଽଗ୍ନେ ଗୃହପତିନା ଭୂଯାଃ । ଅସ୍ଥୂରି ଣୌ ଗାର୍ହପତ୍ଯାନି ସନ୍ତୁ ଶତꣳ ହିମାଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯାଵୃତମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଆଵର୍ତେ
ଅଗ୍ନି, ଘରର ମାଳିକ, ତୁମେ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଘରମାଳିକ ଥିଲେ, ମୁଁ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ମୁଁ ଘରମାଳିକ ହେଲେ, ତୁମେ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ଆମର ଘରର ଅଗ୍ନି ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଦୃଢ଼ ରୁହୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଢାକାଯାଇଛି, ସେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ପଛକୁ ଫେରାଉଛି।
ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପତେ ଵ୍ରତମ୍ ଅଚାରିଷଂ ତଦ୍ ଅଶକଂ ତନ୍ ମେଽ ରାଧି । ଇଦମ୍ ଅହଂ ଯଽ ଏଵାଽସ୍ମି ସୋଽସ୍ମି
ଅଗ୍ନି, ବ୍ରତର ମାଳିକ, ମୁଁ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି, ଏହା ସଫଳ କରିଛି—ମୋତେ ଏହା ଦିଅ। ମୁଁ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅଛି।
ଅଗ୍ନଯେ କଵ୍ଯଵାହନାଯ ସ୍ଵାହା । ସୋମାଯ ପିତୃମତେ ସ୍ଵାହା । ଅପହତା ଽ ଅସୁରା ରକ୍ଷାꣳସି ଵେଦିଷଦଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅଫର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ସୋମଙ୍କୁ, ପିତୃମାନେର ମାଳିକଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ବେଦିରେ ବସୁଥିବା ଅସୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ।
ଯେ ରୂପାଣି ପ୍ରତିମୁଞ୍ଚମାନା ଽ ଅସୁରାଃ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵଧଯା ଚରନ୍ତି । ପରାପୁରୋ ନିପୁରୋ ଯେ ଭରନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟାଁନ୍ ଲୋକାତ୍ ପ୍ର ଣୁଦାତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମାତ୍
ଯେ ଅସୁରମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବାଧା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଲୋକରୁ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ।
ଅତ୍ର ପିତରୋ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯଧ୍ଵମ୍ । ଅମୀମଦନ୍ତ ପିତରୋ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯିଷତ
ଏଠାରେ, ପିତୃମାନେ, ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ରସାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ଶୋଷାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଜୀଵାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଘୋରାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ମନ୍ଯଵେ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ପିତରୋ ନମୋ ଵୋ ଗୃହାନ୍ନଃ ପିତରୋ ଦତ୍ତ ସତୋ ଵଃ ପିତରୋ ଦେଷ୍ମୈତଦ୍ଵଃ ପିତରୋ ଵାସଃ
ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ରସ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଶୁଷ୍କତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଜୀବନ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ସ୍ୱଧା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଭୟଙ୍କରତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଆପଣମାନେଙ୍କ ଘରରୁ ଆମକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଧତ୍ତ ପିତରୋ ଗର୍ଭଂ କୁମାରଂ ପୁଷ୍କରସ୍ରଜମ୍ । ଯଥେହ ପୁରୁଷୋ ଽସତ୍
ପିତୃମାନେ, ଗର୍ଭ, କୁମାର ଓ ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏଠାରେ ଏକ ମଣିଷ କରେ।
ଊର୍ଜଂ ଵହନ୍ତୀର୍ ଅମୃତଂ ଘୃତଂ ପଯଃ କୀଲାଲଂ ପରିସ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ଵଧା ସ୍ଥ ତର୍ପଯତ ମେ ପିତୄନ୍
ଉର୍ଜା, ଅମୃତ, ଘିଅ, ଦୁଧ, ମିଠା ପାନୀୟ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା, ସେଉଁଠି ସ୍ୱଧା ହେଉ, ମୋର ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର।
ସମିଧାଗ୍ନିଂ ଦୁଵସ୍ଯତ ଘୃତୈର୍ ବୋଧଯତାତିଥିମ୍ । ଆସ୍ମିନ୍ ହଵ୍ଯା ଜୁହୋତନ
ସମିଧାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଘିଅ ଦେଇ ଅତିଥିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏଠି ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ସୁସମିଦ୍ଧାଯ ଶୋଚିଷେ ଘୃତଂ ତୀଵ୍ରଂ ଜୁହୋତନ । ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ
ଭଲ ଭାବେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ତୀବ୍ର ଘିଅ ଅର୍ପଣ କର; ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ସମିଦ୍ଭିର୍ ଅଙ୍ଗିରୋ ଘୃତେନ ଵର୍ଧଯାମସି । ବୃହଚ୍ଛୋଚା ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ସମିଧ ଓ ଘିଅ ଦେଇ, ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛୁ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଅଗ୍ନି।
ଉପ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତୀର୍ ଘୃତାଚୀର୍ ଯନ୍ତୁ ହର୍ଯତ । ଜୁଷସ୍ଵ ସମିଧୋ ମମ
ଘିଅ ଓ ହବି ଭରିଥିବା ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଅଗ୍ନି; ମୋର ସମିଧ ଗ୍ରହଣ କର।
ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ । ଦ୍ଯୌର୍ ଇଵ ଭୂମ୍ନା ପୃଥିଵୀଵ ଵରିମ୍ଣା । ତସ୍ଯାସ୍ ତେ ପୃଥିଵି ଦେଵଯଜନି ପୃଷ୍ଠେଽ ଗ୍ନିମ୍ ଅନ୍ନାଦମ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ଯାଯା ଦଧେ
ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ। ଯେପରି ଆକାଶ ଏହାର ବିଶାଳତାରେ, ପୃଥିବୀ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୃତିରେ—ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମ ପିଠିରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ଖାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ରଖୁଛି।
ଆଯଂ ଗୌଃ ପୃଶ୍ନିର୍ ଅକ୍ରମୀଦ୍ ଅସଦନ୍ ମାତରଂ ପୁରଃ । ପିତରଂ ଚ ପ୍ରଯନ୍ତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି ଚିଟିଏ ଗାଈ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି; ସେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ଓ ପରେ ବାପାଙ୍କୁ ଖୋଜିଛି।
ଅନ୍ତଶ୍ ଚରତି ରୋଚନାସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଦ୍ ଅପାନତୀ । ଵ୍ଯଖ୍ଯନ୍ ମହିଷୋ ଦିଵମ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଚଳିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ ବାୟୁ ବାହାରେ ଆସେ। ବଡ଼ ବୃଷଭ ଆକାଶକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ରିꣳଶଦ୍ ଧାମ ଵି ରାଜତି ଵାକ୍ ପତଙ୍ଗାଯ ଧୀଯତେ । ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋର୍ ଅହ ଦ୍ଯୁଭିଃ
ତିରିଶି ଅଧିକ ନିବାସରେ ବାଣୀ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ; ଏହା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏକାକିକୁ ଅର୍ପିତ ହୁଏ; ପ୍ରତିଦିନ ଦେବମାନେ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ଏହା ଦିଆଯାଏ।
ଅଗ୍ନିର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଗ୍ନିଃ ସ୍ଵାହା । ସୂର୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ଅଗ୍ନିର୍ ଵର୍ଚୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଵର୍ଚଃ ସ୍ଵାହା । ସୂର୍ଯୋ ଵର୍ଚୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଵର୍ଚଃ ସ୍ଵାହା । ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯଃ ସୂର୍ଯୋ ଜ୍ଯୋତିଃ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକାଶ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ତେଜ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ତେଜ, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ତେଜ, ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ତେଜ, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶ, ସ୍ୱାହା।
ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ସଵିତ୍ରା ସଜୂ ରାତ୍ର୍ଯେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ଯା । ଜୁଷାଣୋ ଽଅଗ୍ନିର୍ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ସଵିତ୍ରା ସଜୂ ଉଷସେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ଯା । ଜୁଷାଣଃ ସୂର୍ଯୋ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଶକ୍ତି ଥିବା ରାତି ସହିତ, ଅଗ୍ନି ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା। ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଶକ୍ତି ଥିବା ପ୍ରଭାତ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା।
ଉପପ୍ରଯନ୍ତୋ ଽ ଅଧ୍ଵରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵୋଚେମାଗ୍ନଯେ । ଆରେ ଽ ଅସ୍ମେ ଚ ଶୃଣ୍ଵତେ
ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯଜ୍ଞକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛୁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା। ଯିଏ ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିର୍ ମୂର୍ଧା ଦିଵଃ କକୁତ୍ ପତିଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଯମ୍ । ଅପାᳬଂ ରେତାᳬଂସି ଜିନ୍ଵତି
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ, ଶିଖର, ପୃଥିବୀର ନାଥ; ସେ ଜଳର ମଣ୍ଡରେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉଭା ଵାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଽ ଆହୁଵଧ୍ଯା ଽ ଉଭା ରାଧସଃ ସହ ମାଦଯଧ୍ଯୈ । ଉଭା ଦାତାରାଵ୍ ଇଷାꣳ ରଯୀଣାମ୍ ଉଭା ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ହୁଵେ ଵାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁଇଁଜଣ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଦୁଇଁଜଣ ଆମକୁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୁଇଁଜଣ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଧନର ଦାତା, ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଅଯଂ ତେ ଯୋନିର୍ ଋତ୍ଵିଯୋ ଯତୋ ଜାତୋ ଽ ଅରୋଚଥାଃ । ତଂ ଜାନନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନ ଽ ଆରୋହାଥା ନୋ ଵର୍ଧଯା ରଯିମ୍
ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଆସନ, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଯାଁଠାରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲ। ଏହାକୁ ଜାଣି, ଅଗ୍ନି, ଉପରକୁ ଉଠ; ଆମର ଧନ ବଢ଼ାଇଦିଅ।
ଅଯମ୍ ଇହ ପ୍ରଥମୋ ଧାଯି ଧାତୃଭିର୍ ହୋତା ଯଜିଷ୍ଠୋ ଽ ଅଧ୍ଵରେଷ୍ଵ୍ ଈଡ୍ଯଃ । ଯମ୍ ଅପ୍ନଵାନୋ ଭୃଗଵୋ ଵିରୁରୁଚୁର୍ ଵନେଷୁ ଚିତ୍ରଂ ଵିଭ୍ଵଂ ଵିଶେ-ଵିଶେ
ଏଠାରେ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଦାତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ହୋତା ରଖାଯାଇଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ; ଯାହାକୁ ଅପ୍ନବାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଭୃଗୁମାନେ ଅଟବାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
ଦିଵି ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋଽ ସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ଅସ୍ମାଦ୍ ଽଅନ୍ନାଦସ୍ଯୈ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ । ଽ ଅଗନ୍ମ ସ୍ଵଃ । ସଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଭୂମ
ବିଷ୍ଣୁ ଆକାଶରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ବିଷ୍ଣୁ ପୃଥିବୀରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ଏହି ଅନ୍ନରୁ, ଏହି ଆଧାର ପାଇଁ, ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ଆମେ ଆଲୋକରେ ଏକତାରେ ହୋଇଛୁ।