ଅହର୍-ଅହର୍ ଅପ୍ରଯାଵଂ ଭରନ୍ତୋଽଶ୍ଵାଯେଵ ତିଷ୍ଠତେ ଘାସମ୍ ଅସ୍ମୈ । ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସମ୍ ଇଷା ମଦନ୍ତୋ ଽଗ୍ନେ ମା ତେ ପ୍ରତିଵେଶା ରିଷାମ
ପ୍ରତିଦିନ ଅନ୍ୟଥା ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବରେ ଏକ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଘାସ ଆଣିଦିଆଯାଏ ପରି ସେ ଦଢ଼ ଭାବରେ ଦଢ଼ି ରହେ । ଧନର ପୋଷଣ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଆନନ୍ଦରେ ଆମେ ଏକାସাথে ଖୁସି ହୁଅଁ । ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପଡ଼ୋଶୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆମେ କେବେ କଷ୍ଟ ଭୋଗୁନାହୁଁ ।
ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସମିଧାନେ ଽ ଅଗ୍ନୌ ରାଯସ୍ପୋଷାଯ ବୃହତେ ହଵାମହେ । ଇରଂମଦଂ ବୃହଦୁକ୍ଥ୍ଯଂ ଯଜତ୍ରଂ ଜେତାରମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପୃତନାସୁ ସାସହିମ୍
ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ସ୍ଥାନରେ, ଧନର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମେ ବଡ଼ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ । ଯିଏ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ପୂଜ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ବିଜୟୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ।
ଯାଃ ସେନା ଽ ଅଭୀତ୍ଵରୀର୍ ଆଵ୍ଯାଧିନୀର୍ ଉଗଣା ଽ ଉତ । ଯେ ସ୍ତେନା ଯେ ଚ ତସ୍କରାସ୍ ତାꣳସ୍ ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ଽପି ଦଧାମ୍ଯ୍ ଆସ୍ଯେ
ଯେଉଁ ସେନାମାନେ ଭୟହୀନ ଓ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦଳମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହାସହିତ ଯେଉଁ ଚୋର ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅଛନ୍ତି—ହେ ଅଗ୍ନି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମ ମୁହଁରେ ଦେଉଛି ।
ଦꣳଷ୍ଟ୍ରାଭ୍ଯାଂ ମଲିମ୍ଲୂନ୍ ଜମ୍ଭ୍ଯୈସ୍ ତସ୍କରାꣳ ଽଉତ । ହନୁଭ୍ଯାꣳ ସ୍ତେନାନ୍ ଭଗଵସ୍ ତାꣳସ୍ ତ୍ଵଂ ଖାଦ ସୁଖାଦିତାନ୍
ତୁମ ଦାନ୍ତରେ ମେଳା ଲଗିଥିବା ଏବଂ ଚୋରମାନେ ଉପରେ ଚବା, ତୁମ ହନୁରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ଚବା, ହେ ଭାଗ୍ୟବାନ, ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସହଜରେ ଖାଯାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେକୁ ତୁମେ ଖାଅ ।
ଯେ ଜନେଷୁ ମଲିମ୍ଲଵ ସ୍ତେନାସସ୍ ତସ୍କରା ଵନେ । ଯେ କକ୍ଷେଷ୍ଵ୍ ଅଘାଯଵସ୍ ତାꣳସ୍ ତେ ଦଧାମି ଜମ୍ଭଯୋଃ
ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ମେଳା ଓ ଚୋର ଅଛନ୍ତି, ଅଟବାରେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଦୁର୍ଜନମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଝାଡ଼ି ଭିତରେ ଯେଉଁମାନେ ଅପକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ତୁମ ଜବଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ ଦେଉଛି ।
ଯୋ ଽ ଅସ୍ମଭ୍ଯମ୍ ଅରାତୀଯାଦ୍ ଯଶ୍ ଚ ନୋ ଦ୍ଵେଷତେ ଜନଃ । ନିନ୍ଦାଦ୍ ଯୋ ଽ ଅସ୍ମାନ୍ ଧିପ୍ସାଚ୍ ଚ ସର୍ଵଂ ତଂ ଭସ୍ମସା କୁରୁ
ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ଅପବାଦ କରନ୍ତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମେ ଛାର କରିଦିଅ ।
ସꣳଶିତଂ ମେ ବ୍ରହ୍ମ ସꣳଶିତଂ ଵୀର୍ଯଂ ବଲମ୍ । ସꣳଶିତଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଜିଷ୍ଣୁ ଯସ୍ଯାହମ୍ ଅସ୍ମି ପୁରୋହିତଃ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଛି, ମୋର ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଛି । ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ପୁରୋହିତ, ସେ ବିଜୟୀର ଶାସନ ଶକ୍ତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଛି ।
ଉଦ୍ ଏଷାଂ ବାହୂ ଽ ଅତିରମ୍ ଉଦ୍ ଵର୍ଚୋ ଽ ଅଥୋ ବଲମ୍ । କ୍ଷିଣୋମି ବ୍ରହ୍ମଣାମିତ୍ରାନ୍ ଉନ୍ ନଯାମି ସ୍ଵାꣳ ଅହମ୍
ସେମାନଙ୍କର ବାହୁ ଉଠିଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କର ତେଜ ଓ ବଳ ମଧ୍ୟ । ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ମୋ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଉଛି ।
ଅନ୍ନପତେ ଽନ୍ନସ୍ଯ ନୋ ଦେହ୍ଯ୍ ଅନମୀଵସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମିଣଃ । ପ୍ର-ପ୍ର ଦାତାରଂ ତାରିଷ ଽଊର୍ଜଂ ନୋ ଧେହି ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ
ହେ ଅନ୍ନର ଠାକୁର, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ । ଯିଏ ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ ।
ଦୃଶାନୋ ରୁକ୍ମ ଽ ଉର୍ଵ୍ଯା ଵ୍ଯଦ୍ଯୌଦ୍ ଦୁର୍ମର୍ଷମ୍ ଆଯୁଃ ଶ୍ରିଯେ ରୁଚାନଃ । ଅଗ୍ନିର୍ ଅମୃତୋ ଽ ଅଭଵଦ୍ ଵଯୋଭିର୍ ଯଦ୍ ଏନଂ ଦ୍ଯୌର୍ ଜନଯତ୍ ସୁରେତାଃ
ତାପରା ରୂପରେ, ସୁନା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ସେ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଚମକି ଉଠିଲେ, ଯାହା ସହିବା କଷ୍ଟକର, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ମହିମା ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ । ଅଗ୍ନି, ଅମର, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେବେ ସ୍ୱର୍ଗ, ଅଧିକ ଶକ୍ତି ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ନକ୍ତୋଷାସା ସମନସା ଵିରୂପେ ଧାପଯେତେ ଶିଶୁମ୍ ଏକꣳ ସମୀଚୀ । ଦ୍ଯାଵାକ୍ଷାମା ରୁକ୍ମୋ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଵି ଭାତି ଦେଵା ଽ ଅଗ୍ନିଂ ଧାରଯନ୍ ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ
ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଦୁଇଁଜଣ ଏକ ମନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ଏକ ଶିଶୁକୁ ଏକାସাথে ପାଳନ କରନ୍ତି । ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି ।
ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚତେ କଵିଃ ପ୍ରାସାଵୀଦ୍ ଭଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିପଦେ ଚତୁଷ୍ପଦେ । ଵି ନାକମ୍ ଅଖ୍ଯତ୍ ସଵିତା ଵରେଣ୍ଯୋଽନୁ ପ୍ରଯାଣମ୍ ଉଷସୋ ଵି ରାଜତି
ଋଷି ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦକୁ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି । ସବିତା, ପୂଜ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଖାଇଛନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଭାତର ପଥରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି ।
ସୁପର୍ଣୋଽସି ଗରୁତ୍ମାꣳସ୍ ତ୍ରିଵୃତ୍ ତେ ଶିରୋ ଗାଯତ୍ରଂ ଚକ୍ଷୁର୍ ବୃହଦ୍ରଥନ୍ତରେ ପକ୍ଷୌ । ସ୍ତୋମ ଽ ଆତ୍ମା ଛନ୍ଦାꣳସ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗାନି ଯଜୂꣳଷି ନାମ । ସାମ ତେ ତନୂର୍ ଵାମଦେଵ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞାଯଜ୍ଞିଯଂ ପୁଚ୍ଛଂ ଧିଷ୍ଣ୍ଯାଃ ଶଫାଃ । ସୁପର୍ଣୋ ଽସି ଗରୁତ୍ମାନ୍ ଦିଵଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵଃ ପତ
ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗରୁଡ଼, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ତିନିଟି, ଚକ୍ଷୁ ଗାୟତ୍ରୀ, ପଖ ଦୁଇଟି ବୃହଦ୍ରଥନ୍ତର । ସ୍ତୁତି ତୁମ ଆତ୍ମା, ଛନ୍ଦ ତୁମ ଅଙ୍ଗ, ଯଜୁସ୍ ତୁମ ନାମ । ସାମ ତୁମ ଦେହ, ବାମଦେବ ତୁମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଲମ୍ବା ପୁଛ, ଦିଷ୍ଠାନ ତୁମ ଉରୁ, ଶଫା ତୁମ ପାଦ । ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗରୁଡ଼, ଦିଗନ୍ତକୁ ଯାଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଡ଼ିଯାଅ ।
ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରମୋଽସି ସପତ୍ନହା ଗାଯତ୍ରଂ ଛନ୍ଦ ଽ ଆ ରୋହ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅନୁ ଵି କ୍ରମସ୍ଵ । ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରମୋଽସ୍ଯ୍ ଅଭିମାତିହା ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭଂ ଛନ୍ଦ ଽ ଆ ରୋହାନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅନୁ ଵି କ୍ରମସ୍ଵ । ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରମୋଽସ୍ଯ୍ ଅରାତୀଯତୋ ହନ୍ତା ଜାଗତଂ ଛନ୍ଦ ଽ ଆ ରୋହ ଦିଵମ୍ ଅନୁ ଵି କ୍ରମସ୍ଵ । ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରମୋଽସି ଶତ୍ରୂଯତୋ ହନ୍ତାଽଽନୁଷ୍ଟୁଭଂ ଛନ୍ଦ ଽ ଆ ରୋହ ଦିଶୋଽନୁ ଵି କ୍ରମସ୍ଵ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାଶକ । ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ସହ ଭୂମିରେ ଚଡ଼, ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ଜୟ କର । ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦ ସହ ଆକାଶରେ ଚଡ଼, ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କର । ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ସହ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚଡ଼, ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପଦଚିହ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କର । ଅନୁଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦ ସହ ଦିଗରେ ଚଡ଼ ।
ଅକ୍ରନ୍ଦଦ୍ ଅଗ୍ନି ସ୍ତନଯନ୍ନ୍ ଇଵ ଦ୍ଯୌଃ କ୍ଷାମା ରେରିହଦ୍ ଵୀରୁଧଃ ସମଞ୍ଜନ୍ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵି ହୀମ୍ ଇଦ୍ଧୋଽ ଅଖ୍ଯଦ୍ ଆ ରୋଦସୀ ଭାନୁନା ଭାତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତଃ
ଅଗ୍ନି ଗର୍ଜନ କଲେ, ଆକାଶ ଭଳି ଗଜଗଜ କଲେ; ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେଲା, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଶୋଭିତ ହେଲେ । ସେ ଏକାକାଳେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁରନ୍ତ ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲେ, ଦୁଇ ଦିଗ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଚମକୁଛନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନେଽଭ୍ଯାଵର୍ତିନ୍ନ୍ ଅଭି ମା ନି ଵର୍ତସ୍ଵାଯୁଷା ଵର୍ଚସା ପ୍ରଜଯା ଧନେନ । ସନ୍ଯା ମେଧଯା ରଯ୍ଯା ପୋଷେଣ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସ, ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେଉନାହଁ । ଆୟୁ, ତେଜ, ସନ୍ତାନ, ଧନ, ବୁଦ୍ଧି, ସମ୍ପଦ ଓ ପୋଷଣ ସହ ଆସ ।
ଅଗ୍ନେ ଽ ଅଙ୍ଗିରଃ ଶତଂ ତେ ସନ୍ତ୍ଵାଵୃତଃ ସହସ୍ରଂ ତ ଽ ଉପାଵୃତଃ । ଅଧା ପୋଷସ୍ଯ ପୋଷେଣ ପୁନର୍ ନୋ ନଷ୍ଟମ୍ ଆ କୃଧି ପୁନର୍ ନୋ ରଯିମ୍ ଆ କୃଧି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରା, ତୁମ ଖୋଲା ଶତଟି ହେଉ, ଢାକା ହଜାରଟି ହେଉ । ପୋଷ୍ୟର ପୋଷ୍ୟ ସହ, ଆମର ହାରାଇଥିବା ଦେଉଥିବାକୁ ପୁନି ଫେରାଇଦିଅ, ଆମକୁ ଧନ ଦେଉ ।
ପୁନର୍ ଊର୍ଜା ନି ଵର୍ତସ୍ଵ ପୁନର୍ ଅଗ୍ନ ଽ ଇଷାଯୁଷା । ପୁନର୍ ନଃ ପାହ୍ଯ୍ ଅꣳହସଃ
ପୁନି ପୋଷଣ ସହ ଫେରିଆସ, ପୁନି ଅଗ୍ନି, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଆୟୁ ସହ ଫେରିଆସ । ପୁନି ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର ।
ସହ ରଯ୍ଯା ନି ଵର୍ତସ୍ଵାଗ୍ନେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ ଧାରଯା । ଵିଶ୍ଵପ୍ସ୍ନ୍ଯା ଵିଶ୍ଵତସ୍ ପରି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ପୁନି ଫେରିଆ, ପୋଷଣରେ ବୃଦ୍ଧି ପା, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କର।
ଆ ତ୍ଵାହାର୍ଷମ୍ ଅନ୍ତର୍ ଅଭୂର୍ ଧ୍ରୁଵସ୍ ତିଷ୍ଠାଵିଚାଚଲିଃ । ଵିଶସ୍ ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତୁ ମା ତ୍ଵଦ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରମ୍ ଅଧି ଭ୍ରଶତ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୂମି ଭିତରୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଛି, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ଆଶା କରୁନ୍ତୁ, ତୁମର ରାଜ୍ୟ କେବେ ବି ହାରାଇ ନଯାଉ।
ଉଦ୍ ଉତ୍ତମଂ ଵରୁଣ ପାଶମ୍ ଅସ୍ମଦ୍ ଅଵାଧମଂ ଵି ମଧ୍ଯମꣳ ଶ୍ରଥାଯ । ଅଥା ଵଯମ୍ ଆଦିତ୍ଯ ଵ୍ରତେ ତଵାନାଗସୋ ଽ ଅଦିତଯେ ସ୍ଯାମ
ହେ ବରୁଣ, ଆମଠାରୁ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଫାନ୍ଦା ଉଠାଇ ଦିଅ, ମଧ୍ୟମ ଖୁଲିଦିଅ, ଓ ସବୁଠାରୁ ତଳ ଅପସାରଣ କର; ଏହା ପରେ, ହେ ଆଦିତ୍ୟ, ଆମେ ଅପରାଧ ଛାଡ଼ି, ତୁମର ନ୍ୟାୟ ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ଶାସନରେ ରୁହିପାରିବା।
ଅଗ୍ରେ ବୃହନ୍ନ୍ ଉଷସାମୂର୍ଧ୍ଵୋ ଽ ଅସ୍ଥାନ୍ ନିର୍ଜଗନ୍ଵାନ୍ ତମସୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଗାତ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ ଭାନୁନା ରୁଶତା ସ୍ଵଙ୍ଗ ଽ ଆ ଜାତୋ ଵିଶ୍ଵା ସଦ୍ମାନ୍ଯ୍ ଅପ୍ରାଃ
ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ବଡ଼ ହୋଇ, ସେ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠିଲେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି ଆଲୋକ ସହିତ ଆସିଲେ; ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଘରକୁ ପୂରଣ କଲେ।
ହꣳସଃ ଶୁଚିଷଦ୍ ଵସୁର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷସଦ୍ ହୋତା ଵେଦିଷଦ୍ ଅତିଥିର୍ ଦୁରୋଣସତ୍ । ନୃଷଦ୍ ଵରସଦ୍ ଋତସଦ୍ ଵ୍ଯୋମସଦ୍ ଅବ୍ଜା ଗୋଜା ଽ ଋତଜା ଅଦ୍ରିଜା ଽ ଋତମ୍ ବୃହତ୍
ହଂସ ପବିତ୍ରତାରେ ବସେ, ଧନଦାତା ମଧ୍ୟାକାଶରେ ରହେ, ଯଜ୍ଞପାଳକ ବେଦିରେ, ଅତିଥି ଘରରେ ବସେ; ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ନ୍ୟାୟରେ, ଆକାଶରେ ବସେ; ଜଳରୁ, ଗାଈଁରୁ, ନ୍ୟାୟରୁ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି—ଏହି ବଡ଼ ନ୍ୟାୟ।
ସୀଦ ତ୍ଵଂ ମାତୁର୍ ଅସ୍ଯା ଽ ଉପସ୍ଥେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ମୈନାଂ ତପସା ମାର୍ଚିଷାଽଭିଶୋଚୀର୍ ଅନ୍ତର୍ ଅସ୍ଯାꣳ ଶୁକ୍ରଜ୍ଯୋତିର୍ ଵି ଭାହି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ମାଆର କୋଳରେ ବସ, ସମସ୍ତ ମାର୍ଗ ଜାଣ; ତୁମ ତାପ କିମ୍ବା ଆଗୁନିରେ ଏହାକୁ ଦହିନିଅ, ତାହାର ଭିତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଭାବେ ଚମକ।
ଅନ୍ତର୍ ଅଗ୍ନେ ରୁଚା ତ୍ଵମ୍ ଉଖାଯାଃ ସଦନେ ସ୍ଵେ । ତସ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵꣳ ହରସା ତପନ୍ ଜାତଵେଦଃ ଶିଵୋ ଭଵ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଘରର ଚୁଲିରେ ବସ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ, ତାପରେ, ହେ ଜାତବେଦ, ଶୁଭ ହୁଅ।
ଶିଵୋ ଭୂତ୍ଵା ମହ୍ଯମ୍ ଅଗ୍ନେଽ ଅଥୋ ସୀଦ ଶିଵସ୍ ତ୍ଵମ୍ । ଶିଵଃ କୃତ୍ଵା ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵଂ ଯୋନିମ୍ ଇହାସଦଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ ହୋଇ ମୋ ପାଇଁ ବସ; ଶୁଭ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଶୁଭ କର, ଏଠି ତୁମ ନିଜ ମୂଳରେ ବସ।
ଦିଵସ୍ ପରି ପ୍ରଥମଂ ଜଜ୍ଞେ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଅସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ପରି ଜାତଵେଦାଃ । ତୃତୀଯମ୍ ଅପ୍ସୁ ନୃମଣା ଽ ଅଜସ୍ରମ୍ ଇନ୍ଧାନ ଽ ଏନଂ ଜରତେ ସ୍ଵାଧୀଃ
ଅଗ୍ନି ପ୍ରଥମେ ଆକାଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଜାତବେଦ ଜନ୍ମିଲେ; ତୃତୀୟଥର ଲୋକମାନେ ସହିତ ଜଳରେ ସେ ସଦା ଜଳାଯାନ୍ତି—ନିଜ ଧର୍ମ ଜାଣୁଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ମା ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ତ୍ରେଧା ତ୍ରଯାଣି ଵିଦ୍ମା ତେ ଧାମ ଵିଭୃତା ପୁରୁତ୍ରା । ଵିଦ୍ମା ତେ ନାମ ପରମଂ ଗୁହା ଯଦ୍ ଵିଦ୍ମା ତମ୍ ଉତ୍ସଂ ଯତ ଽ ଆଜଗନ୍ଥ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ତିନିଟି ରୂପ ଜାଣୁଛୁ; ଆମେ ତୁମର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ଜାଣୁଛୁ; ଆମେ ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ନାମ ଜାଣୁଛୁ—ହଁ, ଆମେ ସେଠି ମୂଳ ଜାଣୁଛୁ, ଯେଉଁଠାରୁ ତୁମେ ଆସିଛ।
ସମୁଦ୍ରେ ତ୍ଵା ନୃମଣା ଽ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ନୃଚକ୍ଷା ଽ ଈଧେ ଦିଵୋ ଅଗ୍ନ ଽ ଊଧନ୍ । ତୃତୀଯେ ତ୍ଵା ରଜସି ତସ୍ଥିଵାꣳସମ୍ ଅପାମ୍ ଉପସ୍ଥେ ମହିଷା ଽ ଅଵର୍ଧନ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମୁଦ୍ରରେ, ଜଳରେ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତୁମେ ଆକାଶର ଦୁଧରୁ ଜଳାଯାଉଛ; ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଦଣ୍ଡାଇଛ; ଜଳର କୋଳରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ଅକ୍ରନ୍ଦଦ୍ ଅଗ୍ନି ସ୍ତନଯନ୍ନ୍ ଇଵ ଦ୍ଯୌଃ କ୍ଷାମା ରେରିହଦ୍ ଵୀରୁଧଃ ସମଞ୍ଜନ୍ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵି ହୀମ୍ ଇଦ୍ଧୋ ଽ ଅଖ୍ଯଦ୍ ଆ ରୋଦସୀ ଭାନୁନା ଭାତ୍ଯ୍ ଅନ୍ତଃ
ଅଗ୍ନି ଗର୍ଜନ କଲେ, ଯେପରି ଆକାଶ ଗର୍ଜନ କରେ; ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଲା, ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ଶୋଭିତ ହେଲେ; ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଜ୍ୱଳି ଉଠି, ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ—ସେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଚମକି ଉଠନ୍ତି।