ଶିଵୋ ଭଵ ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ମାନୁଷୀଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଙ୍ଗିରଃ । ମା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅଭି ଶୋଚୀର୍ ମାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ମା ଵନସ୍ପତୀନ୍
ପ୍ରଜାମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ହେ ଅଙ୍ଗିରାସ ନନ୍ଦନ; ଦିନ-ରାତି, ତୁମ ଆଗ୍ନି, ଆକାଶ ଓ ଗଛମାନେ କେହି ଅପକାର ନ ପାଉ।
ପ୍ରୈତୁ ଵାଜୀ କନିକ୍ରଦନ୍ ନାନଦଦ୍ ରାସଭଃ ପତ୍ଵା । ଭରନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯଂ ମା ପାଦ୍ଯ୍ ଆଯୁଷଃ ପୁରା । ଵୃଷାଗ୍ନିଂ ଵୃଷଣଂ ଭରନ୍ନ୍ ଅପାଂ ଗର୍ଭꣳ ସମୁଦ୍ରିଯମ୍ । ଅଗ୍ନ ଽ ଆଯାହି ଵୀତଯେ
ଗୁଞ୍ଜୁଥିବା, ହେଉଥିବା ଘୋଡ଼ା ଆସୁ, ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ଗଧା ଆସୁ, ଅଞ୍ଜଳି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ବହି ଆସୁ; ଜୀବନର ପଥରେ ଚାଲି ନ ଯାଉ; ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଳର ଗର୍ଭ, ସମୁଦ୍ରର ଅଗ୍ନିକୁ ବହି ଆସୁ—ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଆସ।
ଋତꣳ ସତ୍ଯମ୍ ଋତꣳ ସତ୍ଯମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଭରାମଃ । ଓଷଧଯଃ ପ୍ରତି ମୋଦଧ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିମ୍ ଏତꣳ ଶିଵମ୍ ଆଯନ୍ତମ୍ ଅଭ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ଯୁଷ୍ମାଃ । ଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅନିରା ଽ ଅମୀଵା ନିଷୀଦନ୍ ନୋ ଽ ଅପ ଦୁର୍ମତିଂ ଜହି
ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ; ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ। ଅଞ୍ଜଳି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଅଙ୍ଗିରାସ ଶକ୍ତି ଅଗ୍ନିକୁ ଆମେ ବହି ଆଣୁଛୁ। ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ଏହି ଶୁଭ ଅଗ୍ନି ଆସୁଥିବାରେ ଆନନ୍ଦ କର; ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କର, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ଓଷଧଯଃ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣୀତ ପୁଷ୍ପଵତୀଃ ସୁପିପ୍ପଲାଃ । ଅଯଂ ଵୋ ଗର୍ଭ ଽ ଋତ୍ଵିଯଃ ପ୍ରତ୍ନꣳ ସଧସ୍ଥମ୍ ଆସଦତ୍
ଉଦ୍ଭିଦମାନେ, ଫୁଲ ଓ ମିଠା ଫଳ ଥିବା ଗଛମାନେ ଧର; ଏହି ତୁମ ଗର୍ଭ, ଅଞ୍ଜଳି କରିବା ପୁରୋହିତ, ପୁରାତନ ଆସନରେ ବସିଯାଉ।
ଵି ପାଜସା ପୃଥୁନା ଶୋଶୁଚାନୋ ବାଧସ୍ଵ ଦ୍ଵିଷୋ ରକ୍ଷସୋ ଽ ଅମୀଵାଃ । ସୁଶର୍ମଣୋ ବୃହତଃ ଶର୍ମଣି ସ୍ଯାମ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଅହꣳ ସୁହଵସ୍ଯ ପ୍ରଣୀତୌ
ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋକରେ ଚମକି, ଶତ୍ରୁ, ଦେମନ୍, ଓ ରୋଗ ଦୂର କର; ଅଗ୍ନିର ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ ଭିତରେ, ଶୁଭ ଡାକରେ, ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଆମେ ବସିପାରିବା।
ଆପୋ ହି ଷ୍ଠା ମଯୋଭୁଵସ୍ ତା ନ ଽ ଊର୍ଜେ ଦଧାତନ । ମହେ ରଣାଯ ଚକ୍ଷସେ
ଜଳମାନେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା; ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅ; ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ।
ଯୋ ଵଃ ଶିଵତମୋ ରସସ୍ ତସ୍ଯ ଭାଜଯତେହ ନଃ । ଉଶତୀର୍ ଇଵ ମାତରଃ
ତୁମର ସବୁଠୁ ଶୁଭ ରସ, ସେ ଏଠାରେ ଆମ ସହ ଅଂଶୀଦାର ହେଉ; ମାଆମାନେ ଯେପରି ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମା ଽ ଅରଂ ଗମାମ ଵୋ ଯସ୍ଯ କ୍ଷଯାଯ ଜିନ୍ଵଥ । ଆପୋ ଜନଯଥା ଚ ନଃ
ତେଣୁ, ଆମେ ତୁମଠାରେ ଆସୁ, ଯାହାର ନିବାସରେ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଦେଉ; ଜଳମାନେ, ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦିଅ।
ମିତ୍ରଃ ସꣳସୃଜ୍ଯ ପୃଥିଵୀଂ ଭୂମିଂ ଚ ଜ୍ଯୋତିଷା ସହ । ସୁଜାତଂ ଜାତଵେଦସମ୍ ଅଯକ୍ଷ୍ମାଯ ତ୍ଵା ସꣳ ସୃଜାମି ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ
ମିତ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ଭୂମିକୁ ଆଲୋକ ସହ ଏକତ୍ର କରି, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଜଣା, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଜା ଓ ରୋଗ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏକତ୍ର କରୁଛୁ।
ରୁଦ୍ରାଃ ସꣳସୃଜ୍ଯ ପୃଥିଵୀଂ ବୃହଜ୍ ଜ୍ଯୋତିଃ ସମ୍ ଈଧିରେ । ତେଷାଂ ଭାନୁର୍ ଅଜସ୍ର ଽ ଇଚ୍ ଛୁକ୍ରୋ ଦେଵେଷୁ ରୋଚତେ
ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଏକତ୍ର କରି, ବଡ଼ ଆଲୋକ ଜଳାଇଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଚମକ, ସଦା ପବିତ୍ର, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଛି।
ସꣳସୃଷ୍ଟା ଵସୁଭୀ ରୁଦ୍ରୈର୍ ଧୀରୈଃ କର୍ମଣ୍ଯାଂ ମୃଦମ୍ । ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମୃଦ୍ଵୀଂ କୃତ୍ଵା ସିନୀଵାଲୀ କୃଣୋତୁ ତାମ୍
ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ପୃଥିବୀ କାମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ; ହାତରେ ମୃଦୁ କରି, ସିନୀବାଳୀ ଏହାକୁ ଏଭଳି କରନ୍ତୁ।
ସିନୀଵାଲୀ ସୁକପର୍ଦା ସୁକୁରୀରା ସ୍ଵୌପଶା । ସା ତୁଭ୍ଯମ୍ ଅଦିତେ ମହ୍ଯୋଖାଂ ଦଧାତୁ ହସ୍ତଯୋଃ
ସିନୀବାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଚୁଟି, ଭଲ ସନ୍ତାନ, ଭଲ ଉତ୍ପତି, ଭଲ ଦୁଧ ସହିତ; ଅଦିତି ତୁମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଜୁଆ ହାତରେ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଉଖାଂ କୃଣୋତୁ ଶକ୍ତ୍ଯା ବାହୁଭ୍ଯାମ୍ ଅଦିତିର୍ ଧିଯା । ମାତା ପୁତ୍ରଂ ଯଥୋପସ୍ଥେ ସାଗ୍ନିଂ ବିଭର୍ତୁ ଗର୍ଭ ଽ ଆ । ମଖସ୍ଯ ଶିରୋଽସି
ଅଦିତି ଶକ୍ତି ଓ ଦୁଇ ହାତରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଖା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ; ଜଣେ ମା ଯେପରି ଗୋଦିରେ ପୁଅକୁ ଧରିଥାଏ, ସେପରି ଅଦିତି ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରେ ଧରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ।
ଅଦିତ୍ଯୈ ରାମ୍ନାସି । ଅଦିତିଷ୍ ଟେ ବିଲଂ ଗୃଭ୍ଣାତୁ । କୃତ୍ଵାଯ ସା ମହୀମ୍ ଉଖାଂ ମୃନ୍ମଯୀଂ ଯୋନିମ୍ ଅଗ୍ନଯେ । ପୁତ୍ରେଭ୍ଯଃ ପ୍ରାଯଚ୍ଛଦ୍ ଅଦିତିଃ ଶ୍ରପଯାନ୍ ଇତି
ଅଦିତିର ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଅଦିତି ତୁମ ଉଖାର ମୁହଁ ଧରନ୍ତୁ। ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମାଟିର ଉଖା ଭାବରେ ତିଆରି କରି, ଅଦିତି ଏହାକୁ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, "ଏହା ରନ୍ଧାଯାଉ।"
ଵସଵସ୍ ତ୍ଵା ଧୂପଯନ୍ତୁ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ଵା ଧୂପଯନ୍ତୁ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ଆଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵା ଧୂପଯନ୍ତୁ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ତ୍ଵା ଦେଵା ଵୈଶ୍ଵାନରା ଧୂପଯନ୍ତ୍ଵ୍ ଆନୁଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵା ଧୂପଯତୁ । ଵରୁଣସ୍ ତ୍ଵା ଧୂପଯତୁ । ଵିଷ୍ଣୁ ତ୍ଵା ଧୂପଯତୁ
ମିତ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ଷଣୀଧୃତୋଽଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ସାନସି । ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଚିତ୍ରଶ୍ରଵସ୍ତମମ୍
ମିତ୍ରଙ୍କର କୃପା, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ରହନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି; ଏହା ଗୌରବ ଓ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଦେଵସ୍ ତ୍ଵା ସଵିତୋଦ୍ଵପତୁ ସୁପାଣିଃ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରିଃ ସୁବାହୁର୍ ଉତ ଶକ୍ତ୍ଯା । ଅଵ୍ଯଥମାନା ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଆଶା ଦିଶ ଽ ଆ ପୃଣ
ଦେବତା ସବିତା ନିଜ ଭଲ ହାତ, ସୁନ୍ଦର ଆଙ୍ଗୁଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଓ ଶକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ପୃଥିବୀରେ ଦିଶା ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
ଉତ୍ଥାଯ ବୃହତୀ ଭଵୋଦ୍ ଉ ତିଷ୍ଠ ଧ୍ରୁଵା ତ୍ଵମ୍ । ମିତ୍ରୈତାଂ ତଽଉଖାଂ ପରି ଦଦାମ୍ଯ୍ ଅଭିତ୍ତ୍ଯା ଽଏଷା ମା ଭେଦି
ଉଠିବା, ବଡ ହେବା; ଉଠ, ତୁମେ ଦୃଢ। ମୁଁ ମିତ୍ରଙ୍କର ଦୟାରେ ଏହି ଉଖାକୁ ଚାରିପାଖରେ ରଖୁଛି; ଏହା ଭାଙ୍ଗି ନଯାଉ, କିମ୍ବା କ୍ଷତି ନହେଉ।
ଵସଵସ୍ ତ୍ଵା ଛୃନ୍ଦନ୍ତୁ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ଵା ଛୃନ୍ଦନ୍ତୁ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ଆଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵା ଛୃନ୍ଦନ୍ତୁ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ତ୍ଵା ଦେଵା ଵୈଶ୍ଵାନରା ଽ ଆ ଛୃନ୍ଦନ୍ତ୍ଵ୍ ଆନୁଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ବସୁମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଛିଟି କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ରୁଦ୍ରମାନେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଛିଟି କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଛିଟି କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଛିଟି କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ।
ଆକୂତିମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯୁଜꣳ ସ୍ଵାହା । ମନୋ ମେଧାମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯୁଜꣳ ସ୍ଵାହା । ଚିତ୍ତଂ ଵିଜ୍ଞାତମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯୁଜꣳ ସ୍ଵାହା । ଵାଚୋ ଵିଧୃତିମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଯୁଜꣳ ସ୍ଵାହା । ପ୍ରଜାପତଯେ ମନଵେ ସ୍ଵାହା । ଽ ଅଗ୍ନଯେ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ସ୍ଵାହା
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଚଳାଇଛି, ସ୍ୱାହା। ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଚଳାଇଛି, ସ୍ୱାହା। ଚିନ୍ତା ଓ ବୁଝିବାରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଚଳାଇଛି, ସ୍ୱାହା। କଥା ଓ ସଂୟମରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଚଳାଇଛି, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରଜାପତି ଓ ମନୁଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ, ସ୍ୱାହା।
ଵିଶ୍ଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ନେତୁର୍ ମର୍ତୋ ଵୁରୀତ ସଖ୍ଯମ୍ । ଵିଶ୍ଵୋ ରାଯ ଽ ଇଷୁଧ୍ଯତି ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଵୃଣୀତ ପୁଷ୍ଯସେ ସ୍ଵାହା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତା, ନେତାଙ୍କର ସାଠିଏ ଚାହିଁ। ସମସ୍ତେ ଧନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ; ଗୌରବ ନିଜ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଚୟନ କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା।
ମା ସୁ ଭିତ୍ଥା ମା ସୁ ରିଷୋ ଽମ୍ବ ଧୃଷ୍ଣୁ ଵୀରଯସ୍ଵ ସୁ । ଅଗ୍ନିଶ୍ ଚେଦଂ କରିଷ୍ଯଥଃ
ମା ଭାଙ୍ଗିବା, ମା କ୍ଷତି ହେବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମା; ଦୃଢ ହେବା, ଶୂର ହେବା। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏହି କାମ କରିବ।
ଦୃꣳହସ୍ଵ ଦେଵି ପୃଥିଵି ସ୍ଵସ୍ତଯ ଽ ଆସୁରୀ ମାଯା ସ୍ଵଧଯା କୃତାସି । ଜୁଷ୍ଟଂ ଦେଵେଭ୍ଯ ଽ ଇଦମ୍ ଅସ୍ତୁ ହଵ୍ଯମ୍ ଅରିଷ୍ଟା ତ୍ଵମ୍ ଉଦ୍ ଇହି ଯଜ୍ଞେ ଽ ଅସ୍ମିନ୍
ଦେବୀ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଭଲରେ ଦୃଢ ହେବା; ତୁମେ ଆସୁରୀ ଶକ୍ତି ଓ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ତିଆରି ହେଇଛ। ଏହି ହବି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେଉ; ଅକ୍ଷତ ହେଇ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଉଠିବା।
ଦ୍ର୍ଵନ୍ନ ସର୍ପିରାସୁତିଃ ପ୍ରତ୍ନୋ ହୋତା ଵରେଣ୍ଯଃ । ସହସସ୍ ପୁତ୍ରୋ ଽ ଅଦ୍ଭୁତଃ
ଘୃତର ଅର୍ପଣ ଝରିଯାଉଛି; ପୁରୁଣା ହୋତା, ଚୟନ ଯୋଗ୍ୟ, ଶକ୍ତିର ପୁଅ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ପରସ୍ଯା ଽ ଅଧି ସଂଵତୋ ଵରାꣳ ଽ ଅଭ୍ଯ୍ ଆତର । ଯତ୍ରାହମ୍ ଅସ୍ମି ତାꣳ ଽ ଅଵ
ପର ଦୂର ଅଞ୍ଚଳରୁ, ଦୂର ସ୍ଥାନରୁ, ସେଉଁଠୁ ତାକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛି, ସେଉଁଠାରେ ଆଣ।
ପରମସ୍ଯାଃ ପରାଵତୋ ରୋହିଦ୍ ଅଶ୍ଵ ଽ ଇହା ଗହି । ପୁରୀଷ୍ଯଃ ପୁରୁପ୍ରିଯୋଽଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ତରା ମୃଧଃ
ପରମ ଦୂରରୁ, ଲାଲ ଘୋଡା, ଏଠାକୁ ଆସ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବହୁ ପ୍ରିୟ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା।
ଯଦ୍ ଅଗ୍ନେ କାନି କାନି ଚିଦ୍ ଆ ତେ ଦାରୂଣି ଦଧ୍ମସି । ସର୍ଵଂ ତଦ୍ ଅସ୍ତୁ ତେ ଘୃତଂ ତଜ୍ ଜୁଷସ୍ଵ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ଦାରୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ରଖୁଛି, ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ହେଉ; ସେଉଁଠି ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ଅତି କମ୍ବୟସ୍କ।
ଯଦ୍ ଅତ୍ତ୍ଯ୍ ଉପଜିହ୍ଵିକା ଯଦ୍ ଵମ୍ରୋ ଽ ଅତିସର୍ପତି । ସର୍ଵଂ ତଦ୍ ଅସ୍ତୁ ତେ ଘୃତଂ ତଜ୍ ଜୁଷସ୍ଵ ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ଉପଜିହ୍ୱିକା ଯେଉଁ ଖାଏ, ପିପିଳିକା ଯେଉଁ ଚାଲିଯାଏ, ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଘୃତ ହେଉ; ସେଉଁଠି ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ଅତି କମ୍ବୟସ୍କ।
ଵସଵସ୍ ତ୍ଵା କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସାଽଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଧ୍ରୁଵାସି ପୃଥିଵ୍ଯସି । ଧାରଯା ମଯି ପ୍ରଜା ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଗୌପତ୍ଯꣳ ସୁଵୀର୍ଯꣳ ସଜାତାନ୍ ଯଜମାନାଯ । ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ଵା କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଽଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଧ୍ରୁଵାସ୍ଯ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅସି । ଧାରଯା ମଯି ପ୍ରଜାꣳ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଗୌପତ୍ଯꣳ ସୁଵୀର୍ଯꣳ ସଜାତାନ୍ ଯଜମାନାଯ । ଆଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵା କୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସାଽଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଧ୍ରୁଵାସି ଦ୍ଯୌର୍ ଅସି । ଧାରଯା ମଯି ପ୍ରଜା ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଗୌପତ୍ଯꣳ ସୁଵୀର୍ଯꣳ ସଜାତାନ୍ ଯଜମାନାଯ । ଵିଶ୍ଵେ ତ୍ଵା ଦେଵା ଵୈଶ୍ଵାନରାଃ କୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଆନୁଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଧ୍ରୁଵାସି ଦିଶୋଽସି । ଧାରଯା ମଯି ପ୍ରଜା ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଗୌପତ୍ଯꣳ ସୁଵୀର୍ଯꣳ ସଜାତାନ୍ ଯଜମାନାଯ
ବସୁମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ; ତୁମେ ଦୃଢ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ। ତୁମ ସହାୟତାରେ ମୋତେ ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଗଉ, ଶୂରତା ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ନିଜ ଜନମାନେ ମିଳୁ। ରୁଦ୍ରମାନେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ; ତୁମେ ଦୃଢ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ। ତୁମ ସହାୟତାରେ ମୋତେ ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଗଉ, ଶୂରତା ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ନିଜ ଜନମାନେ ମିଳୁ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ; ତୁମେ ଦୃଢ, ତୁମେ ଦିଆ। ତୁମ ସହାୟତାରେ ମୋତେ ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଗଉ, ଶୂରତା ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ନିଜ ଜନମାନେ ମିଳୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଦୃଢ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ; ତୁମେ ଦୃଢ, ତୁମେ ଦିଶା। ତୁମ ସହାୟତାରେ ମୋତେ ସନ୍ତାନ, ଧନ, ଗଉ, ଶୂରତା ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ନିଜ ଜନମାନେ ମିଳୁ।
ବସୁମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ରୁଦ୍ରମାନେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ, ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ। ଵରୁଣ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ଶୁଧ କରନ୍ତୁ।
ଅଦିତିଷ୍ ଟ୍ଵା ଦେଵୀ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ ଖନତ୍ଵ୍ ଅଵଟ । ଦେଵାନାମ୍ ତ୍ଵା ପତ୍ନୀର୍ ଦେଵୀର୍ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଦଧତୂଖେ । ଧିଷଣାସ୍ ତ୍ଵା ଦେଵୀର୍ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଅଭୀନ୍ଧତାମ୍ ଉଖେ । ଵରୂତ୍ରୀଷ୍ ଟ୍ଵା ଦେଵୀର୍ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଚ୍ ଛ୍ରପଯନ୍ତୂଖେ । ଗ୍ନାସ୍ ତ୍ଵା ଦେଵୀର୍ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ ପଚନ୍ତୂଖେ । ଜନଯସ୍ ତ୍ଵାଚ୍ଛିନ୍ନପତ୍ରା ଦେଵୀର୍ ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ ପଚନ୍ତୂଖେ
ଅଦିତି ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ଖନନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ରଖନ୍ତୁ। ଧିଷଣାମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ଜଳାନ୍ତୁ। ଵରୂତ୍ରୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ରନ୍ଧନ୍ତୁ। ଗ୍ନାମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ରନ୍ଧନ୍ତୁ। ଅଛିନ୍ନପତ୍ରା ଜନୟମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଆସନରେ ଅଙ୍ଗିରସର ସନ୍ତାନ ଉଖାକୁ ରନ୍ଧନ୍ତୁ।