ମଯୀଦମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଽଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଦଧାତ୍ଵ୍ ଅସ୍ମାନ୍ ରାଯୋ ମଘଵାନଃ ସଚନ୍ତାମ୍ । ଅସ୍ମାକꣳ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଆଶିଷଃ ସତ୍ଯା ନଃ ସନ୍ତ୍ଵ୍ ଆଶିଷଃ । ଽଉପହୂତା ପୃଥିଵୀ ମାତୋପ ମାଂ ପୃଥିଵୀ ମାତା ହ୍ଵଯତାମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ ସ୍ଵାହା
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋରେ ଦିଅନ୍ତୁ; ଦାନଶୀଳ ଭଗବାନ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମର ଆଶୀର୍ବାଦ ସତ୍ୟ ହେଉ, ଆମର ଆଶୀର୍ବାଦ ସତ୍ୟ ହେଉ। ମାଟି ମାଆ, ଡାକିଲେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ମାଟି ମାଆ, ମୋତେ ଡାକନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନୀଧ୍ରରୁ, ସ୍ୱାହା।
ଉପହୂତୋ ଦ୍ଯୌଷ୍ ପିତୋପ ମାଂ ଦ୍ଯୌଷ୍ ପିତା ହ୍ଵଯତାମ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ ସ୍ଵାହା । ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାମି । ଅଗ୍ନେଷ୍ ଟ୍ଵାସ୍ଯେନ ପ୍ରାଶ୍ନାମି
ଡାକିଲେ ଆକାଶ ପିତା, ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆକାଶ ପିତା, ମୋତେ ଡାକନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନୀଧ୍ରରୁ, ସ୍ୱାହା। ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ବାହୁ ଦ୍ୱାରା, ପୂଷାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜିଭାରେ ଚଖୁଛି।
ଏତଂ ତେ ଦେଵ ସଵିତର୍ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାହୁର୍ ବୃହସ୍ପତଯେ ବ୍ରହ୍ମଣେ । ତେନ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅଵ ତେନ ଯଜ୍ଞପତିଂ ତେନ ମାମ୍ ଅଵ
ହେ ସବିତା ଦେବତା, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଲୋକେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି । ଏହି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ଯଜ୍ଞକୁ, ଯଜ୍ଞର ମାଲିକଙ୍କୁ ଓ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ମନୋ ଜୂତିର୍ ଜୁଷତାମ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ବୃହସ୍ପତିର୍ ଯଜ୍ଞମ୍ ଇମଂ ତନୋତୁ । ଅରିଷ୍ଟଂ ଯଜ୍ଞꣳ ସମ୍ ଇମଂ ଦଧାତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସଽ ଇହ ମାଦଯନ୍ତାମ୍ ଓ3ଂ ପ୍ର ତିଷ୍ଠ
ମନର ଆଲୋକ ଘିଅକୁ ଭୋଗ କରୁ, ବୃହସ୍ପତି ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରୁ । ଏହି ଯଜ୍ଞ ଅକ୍ଷତ ରୁହୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ । ଓଁ, ଆଗେ ବଢ଼ ।
ଏଷା ତେଽ ଅଗ୍ନେ ସମିତ୍ ତଯା ଵର୍ଧସ୍ଵ ଚା ଚ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ । ଵର୍ଧିଷୀମହି ଚ ଵଯମ୍ ଆ ଚ ପ୍ଯାସିଷୀମହି । ଅଗ୍ନେ ଵାଜଜିଦ୍ ଵାଜଂ ତ୍ଵା ସସୃଵାꣳସଂ ଵାଜଜିତꣳ ସଂ ମାର୍ଜ୍ମି
ଏହା ତୁମର ଇଂଧନ, ହେ ଅଗ୍ନି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଅ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ । ଆମେ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଉ । ହେ ଅଗ୍ନି, ବଳର ଜିତ୍ତା, ଆମେ ତୁମକୁ ବଳରେ ଜିତିଥିବା ବୋଲି ଅଭିଷେକ କରୁଛୁ ।
ଵସୁଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା । ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା । ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା । ସଂ ଜାନାଥାଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ । ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ତ୍ଵା ଵୃଷ୍ଟ୍ଯାଵତାମ୍ । ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଵଯୋ କ୍ତꣳ ରିହାଣାଃ । ମରୁତାଂ ପୃଷତୀର୍ ଗଚ୍ଛ ଵଶା ପୃଶ୍ନିର୍ ଭୂତ୍ଵା ଦିଵଂ ଗଚ୍ଛ ତତୋ ନୋ ଵୃଷ୍ଟିମ୍ ଆ ଵହ । ଚକ୍ଷୁଷ୍ପା ଽଅଗ୍ନେ ଽସି ଚକ୍ଷୁର୍ ମେ ପାହି
ବସୁମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ। ଦିନ ଓ ମାଟି ଏକଠା ହେଉ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ବର୍ଷାରେ ଭିଜାନ୍ତୁ। ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ପଖ ହଲାଇ ଉଡ଼ନ୍ତୁ। ମରୁତମାନଙ୍କ ରଥଗୁଡ଼ିକ ଯାଉ, ପ୍ରଶ୍ନି ଗାଈ ହେଇ ଆକାଶକୁ ଯାଉ, ସେଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ବର୍ଷା ଆଣ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଂ ପରିଧିଂ ପର୍ଯଧତ୍ଥାଽ ଅଗ୍ନେ ଦେଵ ପଣିଭିର୍ ଗୁହ୍ଯମାନଃ । ତଂ ତଽ ଏତମ୍ ଅନୁ ଜୋଷଂ ଭରାମ୍ଯ୍ ନେତ୍ ତ୍ଵଦ୍ ଅପଚେତଯାତୈ । ଽଅଗ୍ନେଃ ପ୍ରିଯଂ ପାଥୋଽପୀତମ୍
ଅଗ୍ନି ଦେବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପରିଧିକୁ ତୁମ ହାତରେ ଢାକି ରଖିଛ, ସେଇ ଗୁପ୍ତ ସୀମାକୁ ମୁଁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଣିଛି; ଏହାକୁ କେହି ଅନ୍ୟେ ନେଇଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପଥ ପିଇଯାଇଛି।
ସꣳସ୍ରଵଭାଗା ସ୍ଥେଷା ବୃହନ୍ତଃ ପ୍ରସ୍ତରେଷ୍ଠାଃ ପରିଧେଯାଶ୍ ଚ ଦେଵାଃ । ଇମାଂ ଵାଚମ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵେ ଗୃଣନ୍ତ ଽଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍ । ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍
ଏହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଏକଠା ହେଉଛି, ସେମାନେ ବଡ଼, ପବିତ୍ର କୁଶରେ ରଖାଯାଇଛି, ଦେବତାମାନେ ଏହି ସୀମାର ରକ୍ଷକ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ବାଣୀକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଏହି ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ ଓ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ସୀମାକୁ ସ୍ୱାହା।
ଘୃତାଚୀ ସ୍ଥୋ ଧୁର୍ଯୌ ପାତꣳ ସୁମ୍ନେ ସ୍ଥଃ ସୁମ୍ନେ ମା ଧତ୍ତମ୍ । ଯଜ୍ଞ ନମଶ୍ ଚ ତଽ ଉପ ଚ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଶିଵେ ସଂ ତିଷ୍ଠସ୍ଵ ସ୍ଵିଷ୍ଟେ ମେ ସଂତିଷ୍ଠସ୍ଵ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଘୃତାଚୀ, ଯୋକ୍ତା ହୋଇଛ; ପିଉ, ଭଲ ଭାବରେ ରୁହ, ଭଲ ଭାବକୁ ମୋ ଭିତରେ ରଖ। ଯଜ୍ଞ ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ଆସ; ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ ଅଂଶରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ମୋର ଶୁଭ ଅଂଶରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ଅଗ୍ନେଽ ଦବ୍ଧାଯୋ ଽଶୀତମ ପାହି ମା ଦିଦ୍ଯୋଃ । ପାହି ପ୍ରସିତ୍ଯୈ । ପାହି ଦୁରିଷ୍ଟ୍ଯୈ । ପାହି ଦୁରଦ୍ମନ୍ଯାଽ ଅଵିଷଂ ନଃ ପିତୁଂ କୃଣୁ । ସୁଷଦା ଯୋନୌ ସ୍ଵାହା ଵାଟ୍ । ଅଗ୍ନଯେ ସଂଵେଶପତଯେ ସ୍ଵାହା । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ଯଶୋଭଗିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଜର ଓ ଅଭେଦ୍ୟ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ବିଜୁଳିର ଆଘାତରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର। ଖରାପ କାମରୁ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଷ୍ଟ ମନଭାବରୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ଦୂରେଇ ରଖ। ଭଲ ଅସନରେ ବସିବା ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି, ସଭାର ନାଥଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ସରସ୍ୱତୀ, ଯିଏ ଯଶ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା।
ଵେଦୋ ଽସି ଯେନ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଵେଦ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵେଦୋଽ ଭଵସ୍ ତେନ ମହ୍ଯଂ ଵେଦୋ ଭୂଯାଃ । ଦେଵା ଗାତୁଵିଦୋ ଗାତୁଂ ଵିତ୍ତ୍ଵା ଗାତୁମ୍ ଇତ । ମନସସ୍ ପତଽ ଇମଂ ଦେଵ ଯଜ୍ଞꣳ ସ୍ଵାହା ଵାତେ ଧାଃ
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ଜାଣିପାରିଥାଅ; ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ହେଉଛ; ସେଇ ଜ୍ଞାନ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ପଥ ଜାଣି, ସେଇ ପଥରେ ଯାଆନ୍ତି। ମନର ଦ୍ରୁତ ଗତି ଥିବା, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନେଇଯାଅ, ସ୍ୱାହା; ଏହାକୁ ବାୟୁରେ ରଖ।
ସଂ ବର୍ହିର୍ ଅଙ୍କ୍ତାꣳ ହଵିଷା ଘୃତେନ ସମ୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଵସୁଭିଃ ସଂ ମରୁଦ୍ଭିଃ । ସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵଦେଵେଭିର୍ ଅଙ୍କ୍ତାଂ ଦିଵ୍ଯଂ ନଭୋ ଗଚ୍ଛତୁ ଯତ୍ ସ୍ଵାହା
ବର୍ହିକୁ ହବିଷ୍ୟ ଓ ଘୃତ ସହିତ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଅଙ୍ଗିକାର କରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ଅଙ୍ଗିକାର କରନ୍ତୁ; ଏହା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆକାଶକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ସ୍ୱାହା।
କସ୍ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି ସ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି କସ୍ମୈ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି ତସ୍ମୈ ତ୍ଵା ଵି ମୁଞ୍ଚତି । ପୋଷାଯ । ରକ୍ଷସାଂ ଭାଗୋ ଽସି
କିଏ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ? ସେ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ। କାହା ପାଖରେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି? ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଉଛି। ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ତୁମେ ରକ୍ଷସମାନେର ଅଂଶ।
ସଂ ଵର୍ଚସା ପଯସା ସଂ ତନୂଭିର୍ ଅଗନ୍ମହି ମନସା ସꣳ ଶିଵେନ । ତ୍ଵଷ୍ଟା ସୁଦତ୍ରୋ ଵି ଦଧାତୁ ରାଯୋଽ ନୁମାର୍ଷ୍ଟୁ ତନ୍ଵୋ ଯଦ୍ ଵିଲିଷ୍ଟମ୍
ଆମେ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ପୋଷଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମନ ସହିତ ଏକତାରେ ଆସିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦୟାଳୁ ଦାତା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଆମକୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମ ଦେହରୁ ଯେଉଁ ଅଶୁଦ୍ଧି ଅଛି, ସେଉଁଠାରୁ ସେ ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵଯମ୍ଭୂର୍ ଅସି ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ରଶ୍ମିର୍ ଽଵର୍ଚୋଦା ଅସି ଵର୍ଚୋ ମେ ଦେହି । ସୂର୍ଯସ୍ଯାଵୃତମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଆଵର୍ତେ
ତୁମେ ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କିରଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦାନ କରୁଥିବା; ମୋତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଢାକାଯାଇଛି, ସେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ପଛକୁ ଫେରାଉଛି।
ଅଗ୍ନେ ଗୃହପତେ ସୁଗୃହପତିସ୍ ତ୍ଵଯାଽଗ୍ନେ ଽହଂ ଗୃହପତିନା ଭୂଯାସꣳ ସୁଗୃହପତିସ୍ ତ୍ଵଂ ମଯାଽଗ୍ନେ ଗୃହପତିନା ଭୂଯାଃ । ଅସ୍ଥୂରି ଣୌ ଗାର୍ହପତ୍ଯାନି ସନ୍ତୁ ଶତꣳ ହିମାଃ । ସୂର୍ଯସ୍ଯାଵୃତମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଆଵର୍ତେ
ଅଗ୍ନି, ଘରର ମାଳିକ, ତୁମେ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଘରମାଳିକ ଥିଲେ, ମୁଁ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ମୁଁ ଘରମାଳିକ ହେଲେ, ତୁମେ ଭଲ ଘରମାଳିକ ହେଉ। ଆମର ଘରର ଅଗ୍ନି ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଦୃଢ଼ ରୁହୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଯେଉଁ ଅଂଶ ଢାକାଯାଇଛି, ସେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ପଛକୁ ଫେରାଉଛି।
ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପତେ ଵ୍ରତମ୍ ଅଚାରିଷଂ ତଦ୍ ଅଶକଂ ତନ୍ ମେଽ ରାଧି । ଇଦମ୍ ଅହଂ ଯଽ ଏଵାଽସ୍ମି ସୋଽସ୍ମି
ଅଗ୍ନି, ବ୍ରତର ମାଳିକ, ମୁଁ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି, ଏହା ସଫଳ କରିଛି—ମୋତେ ଏହା ଦିଅ। ମୁଁ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଅଛି।
ଅଗ୍ନଯେ କଵ୍ଯଵାହନାଯ ସ୍ଵାହା । ସୋମାଯ ପିତୃମତେ ସ୍ଵାହା । ଅପହତା ଽ ଅସୁରା ରକ୍ଷାꣳସି ଵେଦିଷଦଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅଫର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ସୋମଙ୍କୁ, ପିତୃମାନେର ମାଳିକଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ବେଦିରେ ବସୁଥିବା ଅସୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ।
ଯେ ରୂପାଣି ପ୍ରତିମୁଞ୍ଚମାନା ଽ ଅସୁରାଃ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵଧଯା ଚରନ୍ତି । ପରାପୁରୋ ନିପୁରୋ ଯେ ଭରନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟାଁନ୍ ଲୋକାତ୍ ପ୍ର ଣୁଦାତ୍ଯ୍ ଅସ୍ମାତ୍
ଯେ ଅସୁରମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଘୁରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବାଧା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଏହି ଲୋକରୁ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ।
ଅତ୍ର ପିତରୋ ମାଦଯଧ୍ଵଂ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯଧ୍ଵମ୍ । ଅମୀମଦନ୍ତ ପିତରୋ ଯଥାଭାଗମ୍ ଆ ଵୃଷାଯିଷତ
ଏଠାରେ, ପିତୃମାନେ, ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ରସାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ଶୋଷାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଜୀଵାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ସ୍ଵଧାଯୈ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ଘୋରାଯ ନମୋ ଵଃ ପିତରୋ ମନ୍ଯଵେ ନମୋ ଵଃ ପିତରଃ ପିତରୋ ନମୋ ଵୋ ଗୃହାନ୍ନଃ ପିତରୋ ଦତ୍ତ ସତୋ ଵଃ ପିତରୋ ଦେଷ୍ମୈତଦ୍ଵଃ ପିତରୋ ଵାସଃ
ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ରସ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଶୁଷ୍କତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଜୀବନ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ସ୍ୱଧା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ଭୟଙ୍କରତା ପାଇଁ ନମସ୍କାର; କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ନମସ୍କାର; ପିତୃମାନେ, ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଆପଣମାନେଙ୍କ ଘରରୁ ଆମକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହା ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆମକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଧତ୍ତ ପିତରୋ ଗର୍ଭଂ କୁମାରଂ ପୁଷ୍କରସ୍ରଜମ୍ । ଯଥେହ ପୁରୁଷୋ ଽସତ୍
ପିତୃମାନେ, ଗର୍ଭ, କୁମାର ଓ ପଦ୍ମମାଳାଧାରୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଏଠାରେ ଏକ ମଣିଷ କରେ।
ଊର୍ଜଂ ଵହନ୍ତୀର୍ ଅମୃତଂ ଘୃତଂ ପଯଃ କୀଲାଲଂ ପରିସ୍ରୁତମ୍ । ସ୍ଵଧା ସ୍ଥ ତର୍ପଯତ ମେ ପିତୄନ୍
ଉର୍ଜା, ଅମୃତ, ଘିଅ, ଦୁଧ, ମିଠା ପାନୀୟ ଓ ପ୍ରବାହମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା, ସେଉଁଠି ସ୍ୱଧା ହେଉ, ମୋର ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର।
ସମିଧାଗ୍ନିଂ ଦୁଵସ୍ଯତ ଘୃତୈର୍ ବୋଧଯତାତିଥିମ୍ । ଆସ୍ମିନ୍ ହଵ୍ଯା ଜୁହୋତନ
ସମିଧାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଘିଅ ଦେଇ ଅତିଥିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର। ଏଠି ହବି ଅର୍ପଣ କର।
ସୁସମିଦ୍ଧାଯ ଶୋଚିଷେ ଘୃତଂ ତୀଵ୍ରଂ ଜୁହୋତନ । ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ
ଭଲ ଭାବେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ତୀବ୍ର ଘିଅ ଅର୍ପଣ କର; ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବାଙ୍କୁ।
ତଂ ତ୍ଵା ସମିଦ୍ଭିର୍ ଅଙ୍ଗିରୋ ଘୃତେନ ଵର୍ଧଯାମସି । ବୃହଚ୍ଛୋଚା ଯଵିଷ୍ଠ୍ଯ
ସମିଧ ଓ ଘିଅ ଦେଇ, ଅଙ୍ଗିରସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛୁ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଅଗ୍ନି।
ଉପ ତ୍ଵାଗ୍ନେ ହଵିଷ୍ମତୀର୍ ଘୃତାଚୀର୍ ଯନ୍ତୁ ହର୍ଯତ । ଜୁଷସ୍ଵ ସମିଧୋ ମମ
ଘିଅ ଓ ହବି ଭରିଥିବା ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଅଗ୍ନି; ମୋର ସମିଧ ଗ୍ରହଣ କର।
ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ । ଦ୍ଯୌର୍ ଇଵ ଭୂମ୍ନା ପୃଥିଵୀଵ ଵରିମ୍ଣା । ତସ୍ଯାସ୍ ତେ ପୃଥିଵି ଦେଵଯଜନି ପୃଷ୍ଠେଽ ଗ୍ନିମ୍ ଅନ୍ନାଦମ୍ ଅନ୍ନାଦ୍ଯାଯା ଦଧେ
ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ। ଯେପରି ଆକାଶ ଏହାର ବିଶାଳତାରେ, ପୃଥିବୀ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୃତିରେ—ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ତୁମ ପିଠିରେ ମୁଁ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ଖାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ରଖୁଛି।
ଅଗ୍ନୀଷୋମଯୋର୍ ଉଜ୍ଜିତିମ୍ ଅନୂଜ୍ଜେଷଂ ଵାଜସ୍ଯ ମା ପ୍ରସଵେନ ପ୍ରୋହାମି । ଅଗ୍ନୀଷୋମୌ ତମ୍ ଅପନୁଦତାଂ ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଵାଜସ୍ଯୈନଂ ପ୍ରସଵେନାପୋହାମି । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନ୍ଯୋର୍ ଉଜ୍ଜିତିମ୍ ଅନୂଜ୍ଜେଷଂ ଵାଜସ୍ଯ ମା ପ୍ରସଵେନ ପ୍ରୋହାମି । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ତମ୍ ଅପ ନୁଦତାଂ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମୋ ଵାଜସ୍ଯୈନଂ ପ୍ରସଵେନାପୋହାମି
ମୁଁ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧିକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରୁନାହିଁ; ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହା ଦୂରେଇଯିବ ନାହିଁ । ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ, ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେଉଁଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବଳର କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ସେଉଁଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେଉଛି । ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧିକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରୁନାହିଁ; ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହା ଦୂରେଇଯିବ ନାହିଁ । ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେଉଁଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବଳର କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ସେଉଁଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେଉଛି ।
ଦିଵି ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋଽ ସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵ୍ଯକ୍ରꣳସ୍ତ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା ତତୋ ନିର୍ଭକ୍ତୋ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ । ଅସ୍ମାଦ୍ ଽଅନ୍ନାଦସ୍ଯୈ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ । ଽ ଅଗନ୍ମ ସ୍ଵଃ । ସଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଭୂମ
ବିଷ୍ଣୁ ଆକାଶରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ବିଷ୍ଣୁ ପୃଥିବୀରେ ଜଗତ ଛନ୍ଦରେ ପଦ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେଠାରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉ। ଏହି ଅନ୍ନରୁ, ଏହି ଆଧାର ପାଇଁ, ଆମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ। ଆମେ ଆଲୋକରେ ଏକତାରେ ହୋଇଛୁ।