ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଜୁଷାଣୋ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହାକୃତାଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ ଯତଧ୍ଵꣳ ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠ୍ଯାଯ
ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ସ୍ୱୀକାର କର, ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ଘିଅରେ ପ୍ରବେଶ କର, ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର।
ସଵିତ୍ରା ପ୍ରସଵିତ୍ରା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଵାଚା ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ରୂପୈଃ ପୂଷ୍ଣା ପଶୁଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣାସ୍ମେ ବୃହସ୍ପତିନା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵରୁଣେନୌଜସାଗ୍ନିନା ତେଜସା ସୋମେନ ରାଜ୍ଞା ଵିଷ୍ଣୁନା ଦଶମ୍ଯା ଦେଵତଯା ପ୍ରସୂତଃ ପ୍ର ସର୍ପାମି
ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଭାଷାରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ରୂପରେ, ପୂଷାଙ୍କ ଚରାଣରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତେଜରେ, ସୋମ ରାଜା, ବିଷ୍ଣୁ, ଦଶମ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଛି।
ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଵାଯୁଃ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍କ୍ ସୋମୋ ଅତିସ୍ରୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପାକ କର। ସରସ୍ୱତୀକୁ ପାକ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଲ ଗଠିତ, ତାଙ୍କୁ ପାକ କର। ବାୟୁ ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର। ସୋମ ଭଲ ଭାବେ ବହୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ସଖା।
କୁଵିଦ୍ ଅଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଵଯଂ ଚିଦ୍ ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମ ଽ ଉକ୍ତିଂ ଯଜନ୍ତି । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ
ଆମେ ବାର୍ଲି ସହିତ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ, ଦାନ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବଣ୍ଟନ କରିପାରିବା। ଏଠି, ଯେଉଁମାନେ କୁଶରେ ବସି, ନମସ୍କାର ଓ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଭଲ ଗଠିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଵଯꣳ ସୁରାମମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵ୍ ଆସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନା ଶୁଭସ୍ ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵ୍ ଆଵତମ୍
ଆମେ ଅଶ୍ୱିନୀ ସହିତ, ନାମୁଚି ଅସୁର ସହିତ, ସୁରା ପିଇଥିଲୁ; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାଥମାନେ, ସଦା ପିଇଥିବା, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାଯୋଗ କର।
ପୁତ୍ରମ୍ ଇଵ ପିତରାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ ଦꣳସନାଭିଃ । ଯତ୍ ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ପିଲାକୁ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବାପାମା, ଅଶ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଓ ଔଷଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେବେ ତୁମେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶଚୀମାନେ ସହିତ ସୁରା ପିଇଥିଲ, ସରସ୍ୱତୀ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଯୁଞ୍ଜାନଃ ପ୍ରଥମଂ ମନସ୍ ତତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଧିଯମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ନିଚାଯ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆଭରତ୍
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋଡ଼ି, ସବିତା ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ; ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ଜଳାଇ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଣିଲେ।
ଯୁକ୍ତେନ ମନସା ଵଯଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵେ । ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯାଯ ଶକ୍ତ୍ଯା
ଏକତ୍ରିତ ମନସ୍କୁ ଯୋଡ଼ି, ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଚାହୁଁଛୁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବା ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଯୁକ୍ତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଦେଵାନ୍ତ୍ ସ୍ଵର୍ଯତୋ ଧିଯା ଦିଵମ୍ । ବୃହଜ୍ ଜ୍ଯୋତିଃ କରିଷ୍ଯତଃ ସଵିତା ପ୍ର ସୁଵାତି ତାନ୍
ଦେବତା ସବିତା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ସେଇ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଽ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦ୍ ଏକ ଽ ଇନ୍ ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ
ଋଷିମାନେ ମନକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ। ସେ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ନିୟମ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବିତାଙ୍କର ବିଶାଳ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି।
ଯୁଜେ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନମୋଭିର୍ ଵି ଶ୍ଲୋକ ଽ ଏତୁ ପଥ୍ଯେଵ ସୂରେଃ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଽ ଅମୃତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ଽ ଆ ଯେ ଧାମାନି ଦିଵ୍ଯାନି ତସ୍ଥୁଃ
ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଆମେ ଆଦର ସହିତ ଯୋଗ କରିବା। ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଡ଼ି ପରି ନିଜ ପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁ। ହେ ଅମୃତର ସନ୍ତାନମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ନିବାସରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାଣମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯ ଽ ଇଦ୍ ଯଯୁର୍ ଦେଵା ଦେଵସ୍ଯ ମହିମାନମ୍ ଓଜସା । ଯଃ ପାର୍ଥିଵାନି ଵିମମେ ସ ଽ ଏତଶୋ ରଜାସି ଦେଵଃ ସଵିତା ମହିତ୍ଵନା
ଯାହାଙ୍କ ବିଦାୟ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା। ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଭାଗକୁ ମାପିଛନ୍ତି, ସେଇ ସବିତା ଦେବତା ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି।
ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଭଗାଯ । ଦିଵ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ କେତପୂଃ କେତଂ ନଃ ପୁନାତୁ ଵାଚସ୍ ପତିର୍ ଵାଚଂ ନଃ ସ୍ଵଦତୁ
ହେ ସବିତା ଦେବତା, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚିହ୍ନ ବୁଝିପାରିଥିବା, ଆମର ପ୍ରେରଣାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ବାଣୀର ନାଥ, ଆମର କଥାକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ।
ଇମଂ ନୋ ଦେଵ ସଵିତର୍ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ଣଯ ଦେଵାଵ୍ଯꣳ ସଖିଵିଦꣳ ସତ୍ରାଜିତଂ ଧନଜିତꣳ ସ୍ଵର୍ଜିତମ୍ । ଋଚା ସ୍ତୋମꣳ ସମର୍ଧଯ ଗାଯତ୍ରେଣ ରଥନ୍ତରଂ ବୃହଦ୍ ଗାଯତ୍ରଵର୍ତନି ସ୍ଵାହା
ହେ ସବିତା ଦେବତା, ଏହି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ସଭାରେ ବିଜୟ, ଧନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଗି ନେଇଯାନ୍ତୁ। ଗାୟତ୍ରୀ, ରଥନ୍ତର ଓ ବଡ଼ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଆମର ସ୍ତୁତିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥାଦ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଆ ଭର ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ବାହୁ, ପୂଷାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଆଣ।
ଅଭ୍ରିର୍ ଅସି ନାର୍ଯ୍ ଅସି ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ ଅଗ୍ନିꣳ ଶକେମ ଖନିତୁꣳ ସଧସ୍ଥ ଆ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ତୁମେ ମେଘ, ତୁମେ ନାରୀ। ତୁମ ସହିତ ଆମେ ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିପାରିବା, ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାସ।
ହସ୍ତ ଽ ଆଧାଯ ସଵିତା ବିଭ୍ରଦ୍ ଅଭ୍ରିꣳ ହିରଣ୍ଯଯୀମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ନିଚାଯ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆ ଭର । ଆନୁଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ସବିତା ଦେବତା ହିରାଣ୍ୟମୟ ମେଘକୁ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆଣ। ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାସ।
ପ୍ରତୂର୍ତଂ ଵାଜିନ୍ନ୍ ଆ ଦ୍ରଵ ଵରିଷ୍ଠାମ୍ ଅନୁ ସମ୍ଵତମ୍ । ଦିଵି ତେ ଜନ୍ମ ପରମମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ତଵ ନାଭିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅଧି ଯୋନିର୍ ଇତ୍
ହେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ଦୌଡ଼। ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ତୁମର ନାଭି ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ତୁମର ଗର୍ଭ ଏହି ପୃଥିବୀରେ।
ଯୁଞ୍ଜାଥାꣳ ରାସଭଂ ଯୁଵମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯାମେ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଅଗ୍ନିଂ ଭରନ୍ତମ୍ ଅସ୍ମଯୁମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଗଧାକୁ ଯୋଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳ। ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ ଦାତା, ଆଣ।
ଯୋଗେ-ଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେ-ଵାଜେ ହଵାମହେ । ସଖାଯ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ବନ୍ଧୁଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।
ପ୍ରତୂର୍ଵନ୍ନ୍ ଏହ୍ଯ୍ ଅଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଅଶସ୍ତୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯଂ ମଯୋଭୂର୍ ଏହି । ଉର୍ଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵୀହି । ସ୍ଵସ୍ତିଗଵ୍ଯୂତିର୍ ଅଭଯାନି କୃଣ୍ଵନ୍ ପୂଷ୍ଣା ସଯୁଜା ସହ
ସମ୍ମୁଖେ ଆସ, ବିପଦକୁ ଦୂରେ ରଖ। ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଗଣପତି, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଆସ। ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶ ଅତିକ୍ରମ କର। ପୂଷାଙ୍କ ସହିତ, ଗୋଧନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର, ମଙ୍ଗଳ ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥାଦ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଆ ଭର । ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଅଚ୍ଛେମଃ । ଽ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଭରିଷ୍ଯାମଃ
ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ଆଣ। ଅମେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ପାଉ, ଅଙ୍ଗିରାସ। ଅମେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣିବା, ଅଙ୍ଗିରାସ।
ଅନ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଉଷସାମ୍ ଅଗ୍ରମ୍ ଅଖ୍ଯଦ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଅହାନି ପ୍ରଥମୋ ଜାତଵେଦାଃ । ଅନୁ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପୁରୁତ୍ରା ଚ ରଶ୍ମୀନ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଆ ତତନ୍ଥ
ଅଗ୍ନି ଉଷାମାନଙ୍କର ଆଗରେ ଚଲିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରଥମ ଥିଲେ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅନେକ କିରଣକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକାଠି କଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ଵାଜ୍ଯ୍ ଅଧ୍ଵାନꣳ ସର୍ଵା ମୃଧୋ ଵିଧୂନୁତେ । ଅଗ୍ନିꣳ ସଧସ୍ଥେ ମହତି ଚକ୍ଷୁଷା ନି ଚିକୀଷତେ
ଆସି, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ପଥରେ ଚାଲିଥାଏ, ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଦୂର କରେ। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଆସନରେ, ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖାଯିବାକୁ ଚାହାଏ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ଵାଜିନ୍ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅଗ୍ନିମ୍ ଇଚ୍ଛ ରୁଚା ତ୍ଵମ୍ । ଭୂମ୍ଯା ଵୃକ୍ତ୍ଵାଯ ନୋ ବ୍ରୂହି ଯତଃ ଖନେମ ତଂ ଵଯମ୍
ପୃଥିବୀରେ ପଦ ଦେଇ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଜ। ଯେଉଁଠାରେ ଖୋଦିବାକୁ ହେବ, ସେଠାରେ ଆମକୁ କୁହ।
ଦ୍ଯୌସ୍ ତେ ପୃଷ୍ଠଂ ପୃଥିଵୀ ସଧସ୍ଥମ୍ ଆତ୍ମାନ୍ତରିକ୍ଷꣳ ସମୁଦ୍ରୋ ଯୋନିଃ । ଵିଖ୍ଯାଯ ଚକ୍ଷୁଷା ତ୍ଵମ୍ ଅଭି ତିଷ୍ଠ ପୃତନ୍ଯତଃ
ସ୍ୱର୍ଗ ତୁମର ପୃଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀ ତୁମର ଆସନ, ମଧ୍ୟାକାଶ ତୁମର ଆତ୍ମା, ସମୁଦ୍ର ତୁମର ଗର୍ଭ। ନିଜକୁ ଦେଖାଇ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ଉତ୍ କ୍ରାମ ମହତେ ସୌଭଗାଯାସ୍ମାଦ୍ ଆସ୍ଥାନାଦ୍ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଵାଜିନ୍ । ଵଯꣳ ସ୍ଯାମ ସୁମତୌ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଗ୍ନିଂ ଖନନ୍ତ ଽ ଉପସ୍ଥେ ଽ ଅସ୍ଯାଃ
ଏହି ଆସନରୁ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼, ଧନ ଦେଇଥିବା, ତୁରନ୍ତ ଚଳିଥିବା; ଆମେ ପୃଥିବୀରେ ଭଲ ବୁଦ୍ଧି ରଖିବା, ଯେପରି ଆମେ ଏହାର ଗୋଦିରେ ଅଗ୍ନି ଖୋଦିବା।
ଉଦ୍ ଅକ୍ରମୀଦ୍ ଦ୍ରଵିଣୋଦା ଵାଜ୍ଯ୍ ଅର୍ଵାକଃ ସୁ ଲୋକꣳ ସୁକୃତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ତତଃ ଖନେମ ସୁପ୍ରତୀକମ୍ ଅଗ୍ନିꣳ ସ୍ଵୋ ରୁହାଣା ଽ ଅଧି ନାକମ୍ ଉତ୍ତମମ୍
ଧନ ଦେଇଥିବା, ତୁରନ୍ତ ଚଳିଥିବା, ଭଲ ଜଗତରେ, ଭଲ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଛି; ସେଠାରୁ ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଦିବା, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଉଚ୍ଚ ଆକାଶକୁ ବଢ଼ୁଥିବା।
ଆ ତ୍ଵା ଜିଘର୍ମି ମନସା ଘୃତେନ ପ୍ରତିକ୍ଷିଯନ୍ତଂ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ପୃଥୁଂ ତିରଶ୍ଚା ଵଯସା ବୃହନ୍ତଂ ଵ୍ଯଚିଷ୍ଠମ୍ ଅନ୍ନୈ ରଭସଂ ଦୃଶାନମ୍
ତୁମେ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛ, ମୁଁ ମନ ଓ ଘୀରେ ତୁମକୁ ନିକଟ କରୁଛି; ବିଶାଳ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସାରିତ, ବଡ଼, ଖାଦ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଅଧିକ, ଉତ୍ସାହିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଆ ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚଂ ଜିଘର୍ମ୍ଯ୍ ଅରକ୍ଷସା ମନସା ତଜ୍ ଜୁଷେତ । ମର୍ଯଶ୍ରୀ ସ୍ପୃହଯଦ୍ଵର୍ଣୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ନାଭିମୃଶେ ତନ୍ଵା ଜର୍ଭୁରାଣଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ନିକଟ କରୁଛି, ଅପରାଧ ହିନ ମନରେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଯୁବତ୍ବ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ଆକାଂକ୍ଷିତ ରୂପ ଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜ ଦେହରେ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି, ଯେଉଁଠି ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।