ପ୍ର ପର୍ଵତସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାନ୍ ନାଵଶ୍ ଚରନ୍ତି ସ୍ଵସିଚ ଽଇଯାନାଃ । ତା ଽ ଆଵଵୃତ୍ରନ୍ନ୍ ଅଧରାଗ୍ ଉଦକ୍ତା ଽ ଅହିଂ ବୁଧ୍ନ୍ଯମ୍ ଅନୁ ରୀଯମାଣାଃ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵିକ୍ରମଣମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵିକ୍ରାନ୍ତମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରାନ୍ତମ୍ ଅସି
ପାହାଡ଼ର ବୃଷଭଙ୍କ ପିଠିରୁ, ଭଉଣୀମାନେ ନୌକା ପରି ଚଳନ୍ତି; ସେମାନେ ତଳରୁ ଉପରକୁ ଯାଇ, ଗଭୀର ନଦୀର ସର୍ପକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଡ଼ ପଦଚିହ୍ନ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ପଦ।
ପ୍ରଜାପତେ ନ ତ୍ଵଦ୍ ଏତାନ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପରି ତା ବଭୂଵ । ଯତ୍କାମାସ୍ ତେ ଜୁହୁମସ୍ ତନ୍ ନୋ ଽ ଅସ୍ତୁ । ଅଯମ୍ ଅମୁଷ୍ଯ ପିତାଽସାଵ୍ ଅସ୍ଯ ପିତା । ଵଯꣳ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣା ସ୍ଵାହା । ରୁଦ୍ର ଯତ୍ ତେ କ୍ରିଵି ପରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ ହୁତମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅମେଷ୍ଟମ୍ ଅସି ସ୍ଵାହା
ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ତୁମ୍ଭିନ୍ ସହ ବାହାରେ କେହି ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଆବୃତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଯେ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ। ଏହି ଜଣେ ତାଙ୍କର ବାପା, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟଜଣେ ତାଙ୍କର ବାପା। ଆମେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ମାଲିକ ହେବା। ସ୍ୱାହା। ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାମ ଅଛି, ସେଠି ଏହି ହବି ଦିଅ; ତୁମେ ଆମର ଆଶା। ସ୍ୱାହା।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଽସି । ମିତ୍ରାଵରୁଣଯୋସ୍ ତ୍ଵା ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରୋଃ ପ୍ରଶିଷା ଯୁନଜ୍ମି । ଅଵ୍ଯଥାଯୈ ତ୍ଵା ସ୍ଵଧାଯୈ ତ୍ଵାଽରିଷ୍ଟୋ ଅର୍ଜୁନଃ । ମରୁତାଂ ପ୍ରସଵେନ ଜଯ । ଆପାମ ମନସା । ସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯେଣ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼ୁଛି। ନିରାପଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମେ ଅଭେଦ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ମରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିଜୟ ଲାଭ କର। ଜଳର ମନ ଦ୍ୱାରା। ଏକତ୍ରିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ।
ମା ତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଯଂ ତୁରାଷାଡ୍ ଅଯୁକ୍ତାସୋ ଽ ଅବ୍ରହ୍ମତା ଵିଦସାମ । ତିଷ୍ଠା ରଥମ୍ ଅଧି ଯଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତା ରଶ୍ମୀନ୍ ଦେଵ ଯୁଵସେ ସ୍ଵଶ୍ଵାନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଦୁର୍ବଳ, ଯୋଗ ବିହୀନ କିମ୍ବା ବେଦବିହୀନ ନ ହେଉ। ତୁମେ ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ିଅ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ରଶ୍ମି ଧର, ଦେବତା, ନିଜ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚଳାଅ।
ଅଗ୍ନଯେ ଗୃହପତଯେ ସ୍ଵାହା । ସୋମାଯ ଵନସ୍ପତଯେ ସ୍ଵାହା । ମରୁତାମ୍ ଓଜସେ ସ୍ଵାହା । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ସ୍ଵାହା । ପୃଥିଵି ମାତର୍ ମା ମା ହିꣳସୀର୍ ମୋ ଽ ଅହଂ ତ୍ଵାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଗୃହପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସୋମ, ବନସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱାହା। ମାଟି ମାଆ, ମୋତେ କ୍ଷତି ଦିଅନାହଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେବିନାହିଁ।
ହꣳସଃ ଶୁଚିଷଦ୍ ଵସୁର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷସଦ୍ ହୋତା ଵେଦିଷଦ୍ ଅତିଥିର୍ ଦୁରୋଣସତ୍ । ନୃଷଦ୍ ଵରସଦ୍ ଋତସଦ୍ ଵ୍ଯୋମସଦ୍ ଅବ୍ଜା ଗୋଜା ଽ ଋତଜା ଽ ଅଦ୍ରିଜା ଽ ଋତଂ ବୃହତ୍
ହଂସ ପବିତ୍ରତାରେ ବସେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ବସେ, ହୋମକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ବସେ, ଅତିଥି ଘରେ ବସେ। ସେ ମାନବମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସତ୍ୟରେ, ଆକାଶରେ ବସେ; ଜଳରୁ ଜନ୍ମ, ଗାଈଁରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ—ସତ୍ୟ, ବିଶାଳ।
ଇଯଦ୍ ଅସ୍ଯାଯୁର୍ ଅସ୍ଯାଯୁର୍ ମଯି ଧେହି ଯୁଙ୍ଙ୍ ଅସି ଵର୍ଚୋ ଽସି ଵର୍ଚୋ ମଯି ଧେହି । ଊର୍ଗ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଊର୍ଜଂ ମଯି ଧେହି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଂ ଵୀର୍ଯକୃତୋ ବାହୂ ଽଅଭ୍ଯୁପାଵ ହରାମି
ଏହା ତାହାର ଆୟୁଷ୍ୟ; ଏହି ଆୟୁଷ୍ୟ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ତୁମେ ତେଜ, ଏହି ତେଜ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ତୁମେ ପୋଷଣ, ଏହି ପୋଷଣ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ଦୁଇଟି ବାହୁକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ଧରିଛି।
ସ୍ଯୋନାସି ସୁଷଦାସି । କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିର୍ ଅସି । ସ୍ଯୋନାମ୍ ଆ ସୀଦ ସୁଷଦାମ୍ ଆ ସୀଦ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିମ୍ ଆ ସୀଦ
ତୁମେ ସୁଖଦାୟିନୀ, ଭଲ ଅସନ୍ତ। ତୁମେ ଶାସନର ଗର୍ଭ। ସୁଖରେ ବସ, ଭଲରେ ବସ, ଶାସନର ଗର୍ଭରେ ବସ।
ନି ଷସାଦ ଘୃତଵ୍ରତୋ ଵରୁଣଃ ପସ୍ତ୍ଯାସ୍ଵ୍ ଆ । ସାମ୍ରାଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଘୃତ ଆହୁତିକୁ ନିମନ୍ତେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବରୁଣ ଘରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଶାସନ ପାଇଁ।
ଅଭିଭୂର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଏତାସ୍ ତେ ପଞ୍ଚ ଦିଶଃ କଲ୍ପନ୍ତାମ୍ । ବ୍ରହ୍ମꣳସ୍ ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାସି ସଵିତାସି ସତ୍ଯପ୍ରସଵଃ । ଵରୁଣୋ ଽସି ସତ୍ଯୌଜାଃ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽସି ଵିଶୌଜାଃ । ରୁଦ୍ରୋଽ ସି ସୁଶେଵଃ । ବହୁକାର ଶ୍ରେଯସ୍କର ଭୂଯସ୍କର । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଽସି ତେନ ମେ ରଧ୍ଯ
ହେ ବିଜୟୀ, ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ତୁମ ଅଧୀନ ହେଉ। ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ସବିତା, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ। ତୁମେ ବରୁଣ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର। ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ଶୁଭଦାୟକ। ତୁମେ ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସଫଳତା ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଜୁଷାଣୋ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହାକୃତାଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ ଯତଧ୍ଵꣳ ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠ୍ଯାଯ
ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ସ୍ୱୀକାର କର, ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ଘିଅରେ ପ୍ରବେଶ କର, ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର।
ସଵିତ୍ରା ପ୍ରସଵିତ୍ରା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଵାଚା ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ରୂପୈଃ ପୂଷ୍ଣା ପଶୁଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣାସ୍ମେ ବୃହସ୍ପତିନା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵରୁଣେନୌଜସାଗ୍ନିନା ତେଜସା ସୋମେନ ରାଜ୍ଞା ଵିଷ୍ଣୁନା ଦଶମ୍ଯା ଦେଵତଯା ପ୍ରସୂତଃ ପ୍ର ସର୍ପାମି
ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଭାଷାରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ରୂପରେ, ପୂଷାଙ୍କ ଚରାଣରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତେଜରେ, ସୋମ ରାଜା, ବିଷ୍ଣୁ, ଦଶମ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଛି।
ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଵାଯୁଃ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍କ୍ ସୋମୋ ଅତିସ୍ରୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପାକ କର। ସରସ୍ୱତୀକୁ ପାକ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଲ ଗଠିତ, ତାଙ୍କୁ ପାକ କର। ବାୟୁ ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର। ସୋମ ଭଲ ଭାବେ ବହୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ସଖା।
କୁଵିଦ୍ ଅଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଵଯଂ ଚିଦ୍ ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମ ଽ ଉକ୍ତିଂ ଯଜନ୍ତି । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ
ଆମେ ବାର୍ଲି ସହିତ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ, ଦାନ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବଣ୍ଟନ କରିପାରିବା। ଏଠି, ଯେଉଁମାନେ କୁଶରେ ବସି, ନମସ୍କାର ଓ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଭଲ ଗଠିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଵଯꣳ ସୁରାମମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵ୍ ଆସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନା ଶୁଭସ୍ ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵ୍ ଆଵତମ୍
ଆମେ ଅଶ୍ୱିନୀ ସହିତ, ନାମୁଚି ଅସୁର ସହିତ, ସୁରା ପିଇଥିଲୁ; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାଥମାନେ, ସଦା ପିଇଥିବା, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାଯୋଗ କର।
ପୁତ୍ରମ୍ ଇଵ ପିତରାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ ଦꣳସନାଭିଃ । ଯତ୍ ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ପିଲାକୁ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବାପାମା, ଅଶ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଓ ଔଷଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେବେ ତୁମେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶଚୀମାନେ ସହିତ ସୁରା ପିଇଥିଲ, ସରସ୍ୱତୀ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଯୁଞ୍ଜାନଃ ପ୍ରଥମଂ ମନସ୍ ତତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଧିଯମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ନିଚାଯ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆଭରତ୍
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋଡ଼ି, ସବିତା ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ; ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ଜଳାଇ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଣିଲେ।
ଯୁକ୍ତେନ ମନସା ଵଯଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵେ । ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯାଯ ଶକ୍ତ୍ଯା
ଏକତ୍ରିତ ମନସ୍କୁ ଯୋଡ଼ି, ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଚାହୁଁଛୁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବା ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଯୁକ୍ତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଦେଵାନ୍ତ୍ ସ୍ଵର୍ଯତୋ ଧିଯା ଦିଵମ୍ । ବୃହଜ୍ ଜ୍ଯୋତିଃ କରିଷ୍ଯତଃ ସଵିତା ପ୍ର ସୁଵାତି ତାନ୍
ଦେବତା ସବିତା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ସେଇ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଽ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦ୍ ଏକ ଽ ଇନ୍ ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ
ଋଷିମାନେ ମନକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ। ସେ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ନିୟମ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବିତାଙ୍କର ବିଶାଳ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି।
ଯୁଜେ ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ନମୋଭିର୍ ଵି ଶ୍ଲୋକ ଽ ଏତୁ ପଥ୍ଯେଵ ସୂରେଃ । ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵେ ଽ ଅମୃତସ୍ଯ ପୁତ୍ରା ଽ ଆ ଯେ ଧାମାନି ଦିଵ୍ଯାନି ତସ୍ଥୁଃ
ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଆମେ ଆଦର ସହିତ ଯୋଗ କରିବା। ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଡ଼ି ପରି ନିଜ ପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁ। ହେ ଅମୃତର ସନ୍ତାନମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ନିବାସରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରଯାଣମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯ ଽ ଇଦ୍ ଯଯୁର୍ ଦେଵା ଦେଵସ୍ଯ ମହିମାନମ୍ ଓଜସା । ଯଃ ପାର୍ଥିଵାନି ଵିମମେ ସ ଽ ଏତଶୋ ରଜାସି ଦେଵଃ ସଵିତା ମହିତ୍ଵନା
ଯାହାଙ୍କ ବିଦାୟ ପରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା। ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଭାଗକୁ ମାପିଛନ୍ତି, ସେଇ ସବିତା ଦେବତା ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସ୍ଥିର କରିଛନ୍ତି।
ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଭଗାଯ । ଦିଵ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ କେତପୂଃ କେତଂ ନଃ ପୁନାତୁ ଵାଚସ୍ ପତିର୍ ଵାଚଂ ନଃ ସ୍ଵଦତୁ
ହେ ସବିତା ଦେବତା, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚିହ୍ନ ବୁଝିପାରିଥିବା, ଆମର ପ୍ରେରଣାକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ। ବାଣୀର ନାଥ, ଆମର କଥାକୁ ମଧୁର କରନ୍ତୁ।
ଇମଂ ନୋ ଦେଵ ସଵିତର୍ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ଣଯ ଦେଵାଵ୍ଯꣳ ସଖିଵିଦꣳ ସତ୍ରାଜିତଂ ଧନଜିତꣳ ସ୍ଵର୍ଜିତମ୍ । ଋଚା ସ୍ତୋମꣳ ସମର୍ଧଯ ଗାଯତ୍ରେଣ ରଥନ୍ତରଂ ବୃହଦ୍ ଗାଯତ୍ରଵର୍ତନି ସ୍ଵାହା
ହେ ସବିତା ଦେବତା, ଏହି ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ସଭାରେ ବିଜୟ, ଧନ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଗି ନେଇଯାନ୍ତୁ। ଗାୟତ୍ରୀ, ରଥନ୍ତର ଓ ବଡ଼ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଆମର ସ୍ତୁତିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସଧସ୍ଥାଦ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପୁରୀଷ୍ଯମ୍ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଆ ଭର ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ବାହୁ, ପୂଷାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ, ଅଙ୍ଗିରାସ, ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ଆଣ।
ଅଭ୍ରିର୍ ଅସି ନାର୍ଯ୍ ଅସି ତ୍ଵଯା ଵଯମ୍ ଅଗ୍ନିꣳ ଶକେମ ଖନିତୁꣳ ସଧସ୍ଥ ଆ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ତୁମେ ମେଘ, ତୁମେ ନାରୀ। ତୁମ ସହିତ ଆମେ ପୃଥିବୀର ଆସନରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିପାରିବା, ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାସ।
ହସ୍ତ ଽ ଆଧାଯ ସଵିତା ବିଭ୍ରଦ୍ ଅଭ୍ରିꣳ ହିରଣ୍ଯଯୀମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ନିଚାଯ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆ ଭର । ଆନୁଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସାଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍
ସବିତା ଦେବତା ହିରାଣ୍ୟମୟ ମେଘକୁ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ପୃଥିବୀରୁ ଉପରକୁ ଆଣ। ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ, ଅଙ୍ଗିରାସ।
ପ୍ରତୂର୍ତଂ ଵାଜିନ୍ନ୍ ଆ ଦ୍ରଵ ଵରିଷ୍ଠାମ୍ ଅନୁ ସମ୍ଵତମ୍ । ଦିଵି ତେ ଜନ୍ମ ପରମମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ତଵ ନାଭିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅଧି ଯୋନିର୍ ଇତ୍
ହେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ଦୌଡ଼। ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ତୁମର ନାଭି ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ତୁମର ଗର୍ଭ ଏହି ପୃଥିବୀରେ।
ଯୁଞ୍ଜାଥାꣳ ରାସଭଂ ଯୁଵମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯାମେ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଅଗ୍ନିଂ ଭରନ୍ତମ୍ ଅସ୍ମଯୁମ୍
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଗଧାକୁ ଯୋଗ କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳ। ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ ଦାତା, ଆଣ।
ଯୋଗେ-ଯୋଗେ ତଵସ୍ତରଂ ଵାଜେ-ଵାଜେ ହଵାମହେ । ସଖାଯ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଗରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ, ଆମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ବନ୍ଧୁଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ।