କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯୋଲ୍ଵମ୍ ଅସି । କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଜରାଯ୍ଵ୍ ଅସି । କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିର୍ ଅସି । କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ନାଭିର୍ ଅସି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାତ୍ରଘ୍ନମ୍ । ମିତ୍ରସ୍ଯାସି ଵରୁଣସ୍ଯାସି । ତ୍ଵଯାଯଂ ଵୃତ୍ରଂ ଵଧେତ୍ । ଦୃଵାସି । ରୁଜାସି । କ୍ଷୁମାସି । ପାତୈନଂ ପ୍ରାଞ୍ଚମ୍ । ପାତୈନଂ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମ୍ । ପାତୈନଂ ତିର୍ଯଞ୍ଚଂ ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ପାତ
ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଶକ୍ତି, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ, ତୁମେ ଶକ୍ତିର ନାଭି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହନନକାରୀ। ତୁମେ ମିତ୍ରଙ୍କ ଓ ଭରୁଣଙ୍କ ଅଂଶ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶତ୍ରୁ ହତ ହେଉ। ତୁମେ ଦୃଢ଼, ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇବା, ତୁମେ ଭୂମି। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଆଵିର୍ମର୍ଯାଃ । ଽ ଆଵିତ୍ତୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଗୃହପତିଃ । ଆଵିତ୍ତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରଵାଃ । ଽ ଆଵିତ୍ତୌ ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ଧୃତଵ୍ରତୌ । ଆଵିତ୍ତଃ ପୂଷା ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ଽ ଆଵିତ୍ତେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵିଶ୍ଵଶମ୍ଭୁଵୌ । ଆଵିତ୍ତାଦିତିର୍ ଉରୁଶର୍ମା ॥ 10 ଅଵେଷ୍ଟା ଦନ୍ଦଶୂକାଃ । ପ୍ରାଚୀମ୍ ଆ ରୋହ ଗାଯତ୍ରୀ ତ୍ଵାଵତୁ ରଥନ୍ତରꣳ ସାମ ତ୍ରିଵୃତ୍ ସ୍ତୋମୋ ଵସନ୍ତ ଽ ଋତୁର୍ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ରଵିଣମ୍
ଯୁବକମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ଅଗ୍ନି ଗୃହପତି ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ବୃଦ୍ଧମାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ମିତ୍ର ଓ ଭରୁଣ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ସମସ୍ତକୁ ଜଣା ପୂଷା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ଦିବା ଓ ଭୂମି ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେଇଥିବା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ। ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ଅଦିତି ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ।
ଦକ୍ଷିଣାମ୍ ଆ ରୋହ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ତ୍ଵାଵତୁ ବୃହତ୍ ସାମ ପଞ୍ଚଦଶ ସ୍ତୋମୋ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଽ ଋତୁଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦ୍ରଵିଣମ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଉଠ। ତୁମକୁ ତୃଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ, ବୃହତ୍ ସାମ, ପନ୍ଦର ଶ୍ରୁତି, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ, ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ପ୍ରତୀଚୀମ୍ ଆ ରୋହ ଜଗତୀ ତ୍ଵାଵତୁ ଵୈରୂପꣳ ସାମ ସପ୍ତଦଶ ସ୍ତୋମୋ ଵର୍ଷା ଽ ଋତୁଃ ଵିଡ୍ ଦ୍ରଵିଣମ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଉଠ। ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ, ବୈରୂପ ସାମ, ସତର ଶ୍ରୁତି, ବର୍ଷା ଋତୁ, ଲୋକ ଓ ଧନ ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଉଦୀଚୀମ୍ ଆ ରୋହାନୁଷ୍ଟୁପ୍ ତ୍ଵାଵତୁ ଵୈରାଜꣳ ସାମୈକଵିꣳଶ ସ୍ତୋମଃ ଶରଦ୍ ଋତୁଃ ଫଲଂ ଦ୍ରଵିଣମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚଡ଼। ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ବୈରାଜ ସାମ, ଏକବିଂଶ ଷ୍ଟୋମ, ଶରଦ ଋତୁ, ଫଳ ଓ ଧନ।
ଊର୍ଧ୍ଵାମ୍ ଆ ରୋହ ପଙ୍କ୍ତିସ୍ ତ୍ଵାଵତୁ ଶାକ୍ଵରରୈଵତେ ସାମନୀ ତ୍ରିଣଵତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିꣳଶୌ ସ୍ତୋମୌ ହେମନ୍ତଶିଶିରାଵ୍ ଋତୂ ଵର୍ଚୋ ଦ୍ରଵିଣମ୍ । ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତଂ ନମୁଚେଃ ଶିରଃ
ଉପରକୁ ଚଡ଼। ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଶାକ୍ବର ଓ ରୈବତ ସାମ, ତ୍ରିଣବ ଓ ତ୍ରୟସ୍ତ୍ରିଂଶ ଷ୍ଟୋମ, ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ଋତୁ, ତେଜ ଓ ଧନ। ନମୁଚିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଛି।
ସୋମସ୍ଯ ତ୍ଵିଷିର୍ ଅସି ତଵେଵ ମେ ତ୍ଵିଷିର୍ ଭୂଯାତ୍ । ମୃତ୍ଯୋଃ ପାହି । ଓଜୋ ଽସି ସହୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅମୃତମ୍ ଅସି
ତୁମେ ସୋମର ତେଜ। ତୁମର ତେଜ ମୋର ହେଉ। ମୃତ୍ୟୁରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଶକ୍ତି, ତୁମେ ପ୍ରଭାବ, ତୁମେ ଅମୃତ।
ହିରଣ୍ଯରୂପା ଽଉଷସୋ ଵିରୋକ ଽଉଭାଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରା ଽଉଦିଥଃ ସୂର୍ଯଶ୍ ଚ । ଆ ରୋହତଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଗର୍ତଂ ତତଶ୍ ଚକ୍ଷାଥାମ୍ ଅଦିତିଂ ଦିତିଂ ଚ । ମିତ୍ରୋ ଽସି ଵରୁଣୋ ଽସି
ସୁନା ରୂପର ଉଷା ଚମକୁଛି; ଦୁଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଉଠିଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଠିଛି। ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ତମର ଆସନକୁ ଚଡ଼; ସେଠାରୁ ଅଦିତି ଓ ଦିତିକୁ ଦେଖ। ତୁମେ ମିତ୍ର, ତୁମେ ବରୁଣ।
ସୋମସ୍ଯ ତ୍ଵା ଦ୍ଯୁମ୍ନେନାଭିଷିଞ୍ଚାମ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଭ୍ରାଜସା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଚସେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯେଣ । କ୍ଷତ୍ରାଣାଂ କ୍ଷତ୍ରପତିର୍ ଏଧ୍ଯ୍ ଅତି ଦିଦ୍ଯୂନ୍ ପାହି
ସୋମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରୁଛି, ଅଗ୍ନିର ଚମକରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରେ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତିରେ। ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶାସକ ହେଉ, ତୁମେ ଚମକୁ, ରକ୍ଷା କର।
ଇମଂ ଦେଵା ଽଅସପତ୍ନꣳ ସୁଵଧ୍ଵଂ ମହତେ କ୍ଷତ୍ରାଯ ମହତେ ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଯ ମହତେ ଜାନରାଜ୍ଯାଯେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଯ । ଇମମ୍ ଅମୁଷ୍ଯ ପୁତ୍ରମ୍ ଅମୁଷ୍ଯୈ ପୁତ୍ରମ୍ ଅସ୍ଯୈ ଵିଶ ଽଏଷ ଵୋ ମୀ ରାଜା ସୋମୋ ସ୍ମାକଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନା ରାଜା
ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି ଜଣକୁ ବିରୋଧୀ ନ ଥିବା, ସୁସଂସ୍ଥିତ ବିବାହିତ, ବଡ଼ ଶକ୍ତି, ବଡ଼ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ବଡ଼ ଜନସମ୍ରାଜ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତି ପାଇଁ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଜଣ, ସେଉଁଠିର ପୁଅ, ସେଉଁଠିର ପୁଅ, ଏହି ଜଣୀ ପାଇଁ, ଏହି ପରିବାର ପାଇଁ—ଏହି ତୁମର ରାଜା। ସୋମ ଆମର ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ରାଜା।
ପ୍ର ପର୍ଵତସ୍ଯ ଵୃଷଭସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାନ୍ ନାଵଶ୍ ଚରନ୍ତି ସ୍ଵସିଚ ଽଇଯାନାଃ । ତା ଽ ଆଵଵୃତ୍ରନ୍ନ୍ ଅଧରାଗ୍ ଉଦକ୍ତା ଽ ଅହିଂ ବୁଧ୍ନ୍ଯମ୍ ଅନୁ ରୀଯମାଣାଃ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵିକ୍ରମଣମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵିକ୍ରାନ୍ତମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋଃ କ୍ରାନ୍ତମ୍ ଅସି
ପାହାଡ଼ର ବୃଷଭଙ୍କ ପିଠିରୁ, ଭଉଣୀମାନେ ନୌକା ପରି ଚଳନ୍ତି; ସେମାନେ ତଳରୁ ଉପରକୁ ଯାଇ, ଗଭୀର ନଦୀର ସର୍ପକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଡ଼ ପଦଚିହ୍ନ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ ପଦ।
ପ୍ରଜାପତେ ନ ତ୍ଵଦ୍ ଏତାନ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ରୂପାଣି ପରି ତା ବଭୂଵ । ଯତ୍କାମାସ୍ ତେ ଜୁହୁମସ୍ ତନ୍ ନୋ ଽ ଅସ୍ତୁ । ଅଯମ୍ ଅମୁଷ୍ଯ ପିତାଽସାଵ୍ ଅସ୍ଯ ପିତା । ଵଯꣳ ସ୍ଯାମ ପତଯୋ ରଯୀଣା ସ୍ଵାହା । ରୁଦ୍ର ଯତ୍ ତେ କ୍ରିଵି ପରଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍ ହୁତମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅମେଷ୍ଟମ୍ ଅସି ସ୍ଵାହା
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଽସି । ମିତ୍ରାଵରୁଣଯୋସ୍ ତ୍ଵା ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରୋଃ ପ୍ରଶିଷା ଯୁନଜ୍ମି । ଅଵ୍ଯଥାଯୈ ତ୍ଵା ସ୍ଵଧାଯୈ ତ୍ଵାଽରିଷ୍ଟୋ ଅର୍ଜୁନଃ । ମରୁତାଂ ପ୍ରସଵେନ ଜଯ । ଆପାମ ମନସା । ସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯେଣ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼ୁଛି। ନିରାପଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମେ ଅଭେଦ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ମରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବିଜୟ ଲାଭ କର। ଜଳର ମନ ଦ୍ୱାରା। ଏକତ୍ରିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ।
ମା ତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଯଂ ତୁରାଷାଡ୍ ଅଯୁକ୍ତାସୋ ଽ ଅବ୍ରହ୍ମତା ଵିଦସାମ । ତିଷ୍ଠା ରଥମ୍ ଅଧି ଯଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତା ରଶ୍ମୀନ୍ ଦେଵ ଯୁଵସେ ସ୍ଵଶ୍ଵାନ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଦୁର୍ବଳ, ଯୋଗ ବିହୀନ କିମ୍ବା ବେଦବିହୀନ ନ ହେଉ। ତୁମେ ରଥ ଉପରେ ଦଢ଼ିଅ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ରଶ୍ମି ଧର, ଦେବତା, ନିଜ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚଳାଅ।
ଅଗ୍ନଯେ ଗୃହପତଯେ ସ୍ଵାହା । ସୋମାଯ ଵନସ୍ପତଯେ ସ୍ଵାହା । ମରୁତାମ୍ ଓଜସେ ସ୍ଵାହା । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯାଯ ସ୍ଵାହା । ପୃଥିଵି ମାତର୍ ମା ମା ହିꣳସୀର୍ ମୋ ଽ ଅହଂ ତ୍ଵାମ୍
ଅଗ୍ନି, ଗୃହପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସୋମ, ବନସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ମରୁତମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ୱାହା। ମାଟି ମାଆ, ମୋତେ କ୍ଷତି ଦିଅନାହଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେବିନାହିଁ।
ହꣳସଃ ଶୁଚିଷଦ୍ ଵସୁର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷସଦ୍ ହୋତା ଵେଦିଷଦ୍ ଅତିଥିର୍ ଦୁରୋଣସତ୍ । ନୃଷଦ୍ ଵରସଦ୍ ଋତସଦ୍ ଵ୍ଯୋମସଦ୍ ଅବ୍ଜା ଗୋଜା ଽ ଋତଜା ଽ ଅଦ୍ରିଜା ଽ ଋତଂ ବୃହତ୍
ହଂସ ପବିତ୍ରତାରେ ବସେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ବସେ, ହୋମକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ବସେ, ଅତିଥି ଘରେ ବସେ। ସେ ମାନବମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସତ୍ୟରେ, ଆକାଶରେ ବସେ; ଜଳରୁ ଜନ୍ମ, ଗାଈଁରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମ—ସତ୍ୟ, ବିଶାଳ।
ଇଯଦ୍ ଅସ୍ଯାଯୁର୍ ଅସ୍ଯାଯୁର୍ ମଯି ଧେହି ଯୁଙ୍ଙ୍ ଅସି ଵର୍ଚୋ ଽସି ଵର୍ଚୋ ମଯି ଧେହି । ଊର୍ଗ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଊର୍ଜଂ ମଯି ଧେହି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଂ ଵୀର୍ଯକୃତୋ ବାହୂ ଽଅଭ୍ଯୁପାଵ ହରାମି
ଏହା ତାହାର ଆୟୁଷ୍ୟ; ଏହି ଆୟୁଷ୍ୟ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ତୁମେ ତେଜ, ଏହି ତେଜ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ତୁମେ ପୋଷଣ, ଏହି ପୋଷଣ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ଦୁଇଟି ବାହୁକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି ଧରିଛି।
ସ୍ଯୋନାସି ସୁଷଦାସି । କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିର୍ ଅସି । ସ୍ଯୋନାମ୍ ଆ ସୀଦ ସୁଷଦାମ୍ ଆ ସୀଦ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଯୋନିମ୍ ଆ ସୀଦ
ତୁମେ ସୁଖଦାୟିନୀ, ଭଲ ଅସନ୍ତ। ତୁମେ ଶାସନର ଗର୍ଭ। ସୁଖରେ ବସ, ଭଲରେ ବସ, ଶାସନର ଗର୍ଭରେ ବସ।
ନି ଷସାଦ ଘୃତଵ୍ରତୋ ଵରୁଣଃ ପସ୍ତ୍ଯାସ୍ଵ୍ ଆ । ସାମ୍ରାଜ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ
ଘୃତ ଆହୁତିକୁ ନିମନ୍ତେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବରୁଣ ଘରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଶାସନ ପାଇଁ।
ଅଭିଭୂର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଏତାସ୍ ତେ ପଞ୍ଚ ଦିଶଃ କଲ୍ପନ୍ତାମ୍ । ବ୍ରହ୍ମꣳସ୍ ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାସି ସଵିତାସି ସତ୍ଯପ୍ରସଵଃ । ଵରୁଣୋ ଽସି ସତ୍ଯୌଜାଃ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽସି ଵିଶୌଜାଃ । ରୁଦ୍ରୋଽ ସି ସୁଶେଵଃ । ବହୁକାର ଶ୍ରେଯସ୍କର ଭୂଯସ୍କର । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଽସି ତେନ ମେ ରଧ୍ଯ
ହେ ବିଜୟୀ, ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ତୁମ ଅଧୀନ ହେଉ। ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ସବିତା, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ। ତୁମେ ବରୁଣ, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର। ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ଶୁଭଦାୟକ। ତୁମେ ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସଫଳତା ଦିଅ।
ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଜୁଷାଣୋ ଅଗ୍ନିଃ ପୃଥୁର୍ ଧର୍ମଣସ୍ ପତିର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହାକୃତାଃ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିର୍ ଯତଧ୍ଵꣳ ସଜାତାନାଂ ମଧ୍ଯମେଷ୍ଠ୍ଯାଯ
ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ସ୍ୱୀକାର କର, ଅଗ୍ନି, ବିସ୍ତୃତ, ନୀତିର ନାଥ, ଘିଅରେ ପ୍ରବେଶ କର, ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କର।
ସଵିତ୍ରା ପ୍ରସଵିତ୍ରା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଵାଚା ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ରୂପୈଃ ପୂଷ୍ଣା ପଶୁଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣାସ୍ମେ ବୃହସ୍ପତିନା ବ୍ରହ୍ମଣା ଵରୁଣେନୌଜସାଗ୍ନିନା ତେଜସା ସୋମେନ ରାଜ୍ଞା ଵିଷ୍ଣୁନା ଦଶମ୍ଯା ଦେଵତଯା ପ୍ରସୂତଃ ପ୍ର ସର୍ପାମି
ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଭାଷାରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ରୂପରେ, ପୂଷାଙ୍କ ଚରାଣରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ତେଜରେ, ସୋମ ରାଜା, ବିଷ୍ଣୁ, ଦଶମ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଛି।
ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ ପଚ୍ଯସ୍ଵ । ଵାଯୁଃ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରେଣ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍କ୍ ସୋମୋ ଅତିସ୍ରୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ପାକ କର। ସରସ୍ୱତୀକୁ ପାକ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଭଲ ଗଠିତ, ତାଙ୍କୁ ପାକ କର। ବାୟୁ ପବିତ୍ରତାରେ ପବିତ୍ର। ସୋମ ଭଲ ଭାବେ ବହୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ସଖା।
କୁଵିଦ୍ ଅଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଵଯଂ ଚିଦ୍ ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମ ଽ ଉକ୍ତିଂ ଯଜନ୍ତି । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ
ଆମେ ବାର୍ଲି ସହିତ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ, ଦାନ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବଣ୍ଟନ କରିପାରିବା। ଏଠି, ଯେଉଁମାନେ କୁଶରେ ବସି, ନମସ୍କାର ଓ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଭଲ ଗଠିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ଵଯꣳ ସୁରାମମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵ୍ ଆସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନା ଶୁଭସ୍ ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵ୍ ଆଵତମ୍
ଆମେ ଅଶ୍ୱିନୀ ସହିତ, ନାମୁଚି ଅସୁର ସହିତ, ସୁରା ପିଇଥିଲୁ; ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାଥମାନେ, ସଦା ପିଇଥିବା, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହାଯୋଗ କର।
ପୁତ୍ରମ୍ ଇଵ ପିତରାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ ଦꣳସନାଭିଃ । ଯତ୍ ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ପିଲାକୁ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବାପାମା, ଅଶ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଓ ଔଷଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେବେ ତୁମେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶଚୀମାନେ ସହିତ ସୁରା ପିଇଥିଲ, ସରସ୍ୱତୀ, ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଯୁଞ୍ଜାନଃ ପ୍ରଥମଂ ମନସ୍ ତତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଧିଯମ୍ । ଅଗ୍ନେର୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ନିଚାଯ୍ଯ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆଭରତ୍
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋଡ଼ି, ସବିତା ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ; ଅଗ୍ନିର ଆଲୋକକୁ ଜଳାଇ, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆଣିଲେ।
ଯୁକ୍ତେନ ମନସା ଵଯଂ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ସଵେ । ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯାଯ ଶକ୍ତ୍ଯା
ଏକତ୍ରିତ ମନସ୍କୁ ଯୋଡ଼ି, ଆମେ ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଚାହୁଁଛୁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବା ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଯୁକ୍ତ୍ଵାଯ ସଵିତା ଦେଵାନ୍ତ୍ ସ୍ଵର୍ଯତୋ ଧିଯା ଦିଵମ୍ । ବୃହଜ୍ ଜ୍ଯୋତିଃ କରିଷ୍ଯତଃ ସଵିତା ପ୍ର ସୁଵାତି ତାନ୍
ଦେବତା ସବିତା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ସେଇ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଽ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦ୍ ଏକ ଽ ଇନ୍ ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ
ଋଷିମାନେ ମନକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ ମହାପୁରୁଷ। ସେ ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି, ନିୟମ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସବିତାଙ୍କର ବିଶାଳ ସ୍ତୁତି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି।
ହେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ତୁମ୍ଭିନ୍ ସହ ବାହାରେ କେହି ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପକୁ ଆବୃତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଯେ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଆମେ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ। ଏହି ଜଣେ ତାଙ୍କର ବାପା, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟଜଣେ ତାଙ୍କର ବାପା। ଆମେ ଧନ-ସମ୍ପଦର ମାଲିକ ହେବା। ସ୍ୱାହା। ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାମ ଅଛି, ସେଠି ଏହି ହବି ଦିଅ; ତୁମେ ଆମର ଆଶା। ସ୍ୱାହା।