ଉଦ୍ ଉ ତ୍ଯଂ ଜାତଵେଦସଂ ଦେଵଂ ଵହନ୍ତି କେତଵଃ । ଦୃଶେ ଵିଶ୍ଵାଯ ସୂର୍ଯମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ସୂର୍ଯାଯ ତ୍ଵା ଭ୍ରାଜାଯ । ଏଷ ତେ ଯୋନିଃ ସୂର୍ଯାଯ ତ୍ଵା ଭ୍ରାଜାଯ । (ସୂର୍ଯ ଭ୍ରାଜିଷ୍ଠ ଭ୍ରାଜିଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଅସି ଭ୍ରାଜିଷ୍ଠୋ ଽହଂ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ଭୂଯାସମ୍ )॥ ?
ସେଇ କିରଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଜାତବେଦସ୍ ଦେବତା, ଅର୍ଥାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପରକୁ ବହନ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମ ପାଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଏହି ଆର୍ପଣ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଆସନ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ।
ଆଜିଘ୍ରକଲଶଂ ମହ୍ଯାତ୍ଵାଵିଶନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦଵଃ। ପୁନରୂର୍ଜା ନିଵର୍ତ୍ତସ୍ଵ ସା ନଃ ସହସ୍ରଂ ଧୁକ୍ଷ୍ଵୋରୁଧାରା ପଯସ୍ଵତୀ ପୁନର୍ ମାଵିଶତାଦ୍ ରଯିଃ
ମଧୁ ଭରା କଳଶରେ ଏହି ବିନ୍ଦୁମାନେ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ। ଆଉଥରେ ପୁଣି ପୁଷ୍ଟି ସହିତ ଫେରିଆସ; ହଜାର ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଦୁଧରେ ଭରିଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ଆମ ପାଖକୁ ପୁଣି ଆସୁ। ଧନ-ସମ୍ପଦ ପୁଣି ମୋ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
ଇଡେ ରନ୍ତେ ହଵ୍ଯେ କାମ୍ଯେ ଚନ୍ଦ୍ରେ ଜ୍ଯୋତେ ଽଦିତେ ସରସ୍ଵତି ମହି ଵିଶ୍ରୁତି । ଏତା ତେ ଽ ଅଘ୍ନ୍ଯେ ନାମାନି ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମା ସୁକୃତଂ ବ୍ରୂତାତ୍
ମୁଁ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହବି, ହେ ଅଦିତି, ମହାନ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳି ସରସ୍ବତୀ। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବିନାଶୀ ନାମ; ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କୁହାଯାଉ।
ଵି ନ ଇନ୍ଦ୍ର ମୃଧୋ ଜହି ନୀଚା ଯଚ୍ଛ ପୃତନ୍ଯତଃ । ଯୋ ଽ ଅସ୍ମାଁ୨ ଽ ଅଭିଦାସତ୍ଯ୍ ଅଧରଂ ଗମଯା ତମଃ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିମୃଧେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିମୃଧେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ କୁ ଦଳନ କର, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି ସେମାନେ କୁ ନିମ୍ନ କର, ଆକ୍ରମଣକାରୀ କୁ ଦୂରେ ହଟା। ଯିଏ ଆମ ବିରୋଧ କରେ, ସେଉଁଠି ତାକୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପକାଇଦେ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଜୟ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ। ଏହା ତୁମର ଆସନ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଜୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ।
ଵାଚସ୍ ପତିଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମୂତଯେ ମନୋଜୁଵଂ ଵାଜେ ଽ ଅଦ୍ଯା ହୁଵେମ । ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵାନି ହଵନାନି ଜୋଷଦ୍ ଵିଶ୍ଵଶମ୍ଭୂର୍ ଅଵସେ ସାଧୁକର୍ମା । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ
ଵିଶ୍ଵକର୍ମନ୍ ହଵିଷା ଵର୍ଧନେନ ତ୍ରାତାରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅକୃଣୋର୍ ଅଵଧ୍ଯମ୍ । ତସ୍ମୈ ଵିଶଃ ସମନମନ୍ତ ପୂର୍ଵୀର୍ ଅଯମ୍ ଉଗ୍ରୋ ଵିହଵ୍ଯୋ ଯଥାସତ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ
ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ଗାଯତ୍ରଚ୍ଛନ୍ଦସଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ଛନ୍ଦସଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଜଗଚ୍ଛନ୍ଦସଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ତେ ଽଭିଗରଃ
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ତୃଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ତୁମର ଗାନ।
ଵ୍ରେଶୀନାଂ ତ୍ଵା ପତ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଧୂନୋମି କୁକୂନନାନାଂ ତ୍ଵା ପତ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଧୂନୋମି ଭନ୍ଦନାନାଂ ତ୍ଵା ପତ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଧୂନୋମି ମଦିନ୍ତମାନାଂ ତ୍ଵା ପତ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଧୂନୋମି ମଧୁନ୍ତମାନାଂ ତ୍ଵା ପତ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଧୂନୋମି ଶୁକ୍ରଂ ତ୍ଵା ଶୁକ୍ର ଽ ଆ ଧୂନୋମ୍ଯ୍ ଅହ୍ନୋ ରୂପେ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଷୁ
କକୁଭꣳ ରୂପଂ ଵୃଷଭସ୍ଯ ରୋଚତେ ବୃହଚ୍ ଛୁକ୍ରଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ପୁରୋଗାଃ ସୋମଃ ସୋମସ୍ଯ ପୁରୋଗାଃ । ଯତ୍ ତେ ସୋମାଦାଭ୍ଯଂ ନାମ ଜାଗୃଵି ତସ୍ମୈ ତ୍ଵା ଗୃହ୍ଣାମି ତସ୍ମୈ ତେ ସୋମ ସୋମାଯ ସ୍ଵାହା
ବୃଷଭର ରୂପ ଦିଗରେ ଚମକୁଛି; ବଡ ଶୁକ୍ର ଶୁକ୍ରର ଅଗ୍ରଗାମୀ, ସୋମ ସୋମର ଅଗ୍ରଗାମୀ। ତୁମର ଯେ ସୋମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଜାଗ୍ରତ ନାମ, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ସେ ସୋମକୁ, ସୋମ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଉଶିକ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୋମାଗ୍ନେଃ ପ୍ରିଯଂ ପାଥୋ ଽପୀହି । ଵଶୀ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୋମେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରିଯଂ ପାଥୋ ଽପୀହି । ଅସ୍ମତ୍ସଖା ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୋମ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରିଯଂ ପାଥୋ ଽପୀହି
ହେ ଦେବ ସୋମ, ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପଥ; ଆସ। ହେ ଦେବ ସୋମ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପଥ; ଆସ। ହେ ଦେବ ସୋମ, ଆମ ସଖା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପଥ; ଆସ।
ଇହ ରତିର୍ ଇହ ରମଧ୍ଵମ୍ ଇହ ଧୃତିର୍ ଇହ ସ୍ଵଧୃତିଃ ସ୍ଵାହା । ଉପସୃଜନ୍ ଧରୁଣଂ ମାତ୍ରେ ଧରୁଣୋ ମାତରଂ ଧଯନ୍ । ରାଯସ୍ପୋଷମ୍ ଅସ୍ମାସୁ ଦୀଧରତ୍ ସ୍ଵାହା
ଏଠି ଆନନ୍ଦ, ଏଠି ଆନନ୍ଦ କର; ଏଠି ଦୃଢତା, ଏଠି ନିଜ ଦୃଢତା, ସ୍ୱାହା। ମାତୃସ୍ଥାନକୁ ନିକଟରେ ଆଣି, ମାତାକୁ ମାତୃସ୍ଥାନରେ ପୋଷଣ କର। ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ସ୍ୱାହା।
ସତ୍ରସ୍ଯ ଽ ଋଦ୍ଧିର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅମୃତା ଽ ଅଭୂମ ଦିଵଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଆରୁହାମାଵିଦାମ ଦେଵାନ୍ତ୍ ସ୍ଵର୍ ଜ୍ଯୋତିଃ
ଅମ୍ବଳର ଉନ୍ନତିକୁ ଆମେ ପାଇଛୁ; ଆମେ ଅମୃତ ଆଲୋକରେ ପରିଣତ ହୋଇଛୁ। ପୃଥିବୀରୁ ଦିବକୁ ଉଠି, ଦେବତାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆଲୋକ ଆମେ ଚିହ୍ନିଛୁ।
ଯୁଵଂ ତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାପର୍ଵତା ପୁରୋଯୁଧା ଯୋ ନଃ ପୃତନ୍ଯାଦ୍ ଅପ ତଂ-ତମ୍ ଇଦ୍ ଧତଂ ଵଜ୍ରେଣ ତଂ-ତମ୍ ଇଦ୍ ଧତମ୍ । ଦୂରେ ଚତ୍ତାଯ ଛନ୍ତ୍ସଦ୍ ଗହନଂ ଯଦ୍ ଇନକ୍ଷତ୍ । ଅସ୍ମାକꣳ ଶତ୍ରୂନ୍ ପରି ଶୂର ଵିଶ୍ଵତୋ ଦର୍ମା ଦର୍ଷୀଷ୍ଟ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସୁପ୍ରଜାଃ ପ୍ରଜାଭିଃ ସ୍ଯାମ ସୁଵୀରା ଵୀରୈଃ ସୁପୋଷାଃ ପୋଷୈଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ଆପଣମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଏକ ଏକ କରି ତୁମର ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଳନ କର; ଏକ ଏକ କରି ଦଳନ କର। ଯେ ଦୂରକୁ ଭଗିଯାଉଛି, ସେ ଦୂରେ ରୁହୁ; ଯେ ନିକଟକୁ ଆସୁଛି, ସେ ଅନ୍ଧକାରରେ ହେଉ। ହେ ଶୂର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦୂର କର; ଆମେ ସୁସନ୍ତାନ, ସୁବୀର, ସୁପୋଷ, ସୁସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ହେଉ।
ପରମେଷ୍ଠ୍ଯ୍ ଅଭିଧୀତଃ । ପ୍ରଜାପତିର୍ ଵାଚି ଵ୍ଯାହୃତାଯାମ୍ । ଅନ୍ଧୋ ଽ ଅଚ୍ଛେତଃ । ସଵିତା ସନ୍ଯାମ୍ । ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଦୀକ୍ଷାଯାମ୍ । ପୂଷା ସୋମକ୍ରଯଣ୍ଯାମ୍
ପରମେଷ୍ଠି ନାମରେ ପରିଚିତ। ପ୍ରଜାପତି କଥାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ। ଅନ୍ଧ ଦ୍ରଷ୍ଟା। ସବିତା ଏକତ୍ୱରେ। ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦୀକ୍ଷାରେ। ପୂଷା ସୋମକ୍ରୟରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚ ମରୁତଶ୍ ଚ କ୍ରଯାଯୋପୋତ୍ଥିତଃ । ଽ ଅସୁରଃ ପଣ୍ଯମାନଃ । ମିତ୍ରଃ କ୍ରୀତଃ । ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିପିଵିଷ୍ଟ ଽ ଊରାଵ୍ ଆସନ୍ନଃ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ ନରନ୍ଧିଷଃ ପ୍ରୋହ୍ଯମାଣଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତଗଣ କ୍ରୟ ପାଇଁ ଉଠିଛନ୍ତି। ଅସୁର ବାର୍ଗେନ୍ ହେଉଛି। ମିତ୍ର କ୍ରୟ ହେଉଛି। ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ଉରୁରେ ବସିଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଉପକାରୀ, ଦୂର କରାଯାଉଛନ୍ତି।
ସୋମ ଽ ଆଗତଃ । ଵରୁଣ ଽ ଆସନ୍ଦ୍ଯାମ୍ ଆସନ୍ନଃ । ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରେ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହଵିର୍ଧାନେ । ଽ ଅଥର୍ଵୋପାଵହ୍ରିଯମାଣଃ
ସୋମ ଆସିଛି। ଭରୁଣ ବଞ୍ଚରେ ବସିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନିଧ୍ରରେ। ଇନ୍ଦ୍ର ହବିର୍ଧାନରେ। ଅଥର୍ବନ ନିକଟକୁ ଆଣାଯାଉଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଽ ଅꣳଶୁଷୁ ନ୍ଯୁପ୍ତଃ । ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଆପ୍ରୀତପା ଽ ଆପ୍ଯାଯ୍ଯମାନଃ । ଯମଃ ସୂଯମାନଃ । ଵିଷ୍ଣୁଃ ସଂଭ୍ରିଯମାଣଃ । ଵାଯୁଃ ପୂଯମାନଃ । ଶୁକ୍ରଃ ପୂତଃ । ଶୁକ୍ରଂ କ୍ଷୀରଶ୍ରୀଃ । ମନ୍ଥୀ ସକ୍ତୁଶ୍ରୀଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଂଶୁମାନେ ରେ ରଖାଯାଇଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାନ କରୁଥିବା, ପୂରଣ ହେଉଛନ୍ତି। ଯମ ଚାପିଯାଉଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ ସଂଗ୍ରହ ହେଉଛନ୍ତି। ବାୟୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି। ଶୁକ୍ର ପରିଶୁଧ୍ଧ। ଶୁକ୍ର ଦୁଧର ସାର। ମଥିତ ଭଜା ଅନ୍ନର ସାର।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ ଚମସେଷୂନ୍ନୀତଃ । ଽ ଅସୁର୍ ହୋମାଯୋଦ୍ଯତଃ । ରୁଦ୍ରୋ ହୂଯମାନଃ । ଵାତୋ ଽଭ୍ଯାଵୃତ୍ତଃ । ନୃଚକ୍ଷାଃ ପ୍ରତିଖ୍ଯାତଃ । ଭକ୍ଷୋ ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣଃ । ପିତରୋ ନାରାଶꣳସାଃ ସନ୍ନଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା କମ୍ବାରେ ଆଣାଯାଇଛନ୍ତି। ଅସୁର ହୋମ ପାଇଁ ଉଠିଛନ୍ତି। ରୁଦ୍ର ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛନ୍ତି। ବାତ ବିଭ୍ରମ ହେଉଛନ୍ତି। ଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ହେଉଛନ୍ତି। ଭକ୍ଷ୍ୟ ଭକ୍ଷଣ ହେଉଛି। ପିତୃଗଣ, ନାରାଶଂସ, ଉପସ୍ଥିତ।
ସିନ୍ଧୁର୍ ଅଵଭୃଥାଯୋଦ୍ଯତଃ । ସମୁଦ୍ରୋ ଽଭ୍ଯଵହ୍ରିଯମାଣଃ । ସଲିଲଃ ପ୍ରପ୍ଲୁତଃ । ଯଯୋର୍ ଓଜସା ସ୍କଭିତା ରଜାꣳସି ଵୀର୍ଯେଭିର୍ ଵୀରତମା ଶଵିଷ୍ଠା । ଯା ପତ୍ଯେତେ ଽ ଅପ୍ରତୀତା ସହୋଭିର୍ ଵିଷ୍ଣୂ ଽ ଅଗନ୍ ଵରୁଣା ପୂର୍ଵହୂତୌ
ନଦୀ ଅବଭୃଥ ପାଇଁ ଉଠିଛି। ସମୁଦ୍ର ନିକଟକୁ ଆଣାଯାଉଛି। ଜଳ ବହିଯାଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠୁ ଶୂର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଅଜୟ, ସେମାନେ — ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଭରୁଣ — ପ୍ରଥମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସିଛନ୍ତି।
ଦେଵାନ୍ ଦିଵମ୍ ଅଗନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ ତତୋ ମା ଦ୍ରଵିଣମ୍ ଅଷ୍ଟୁ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅଗନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ ତତୋ ମା ଦ୍ରଵିଣମ୍ ଅଷ୍ଟୁ ପିତୄନ୍ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅଗନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ ତତୋ ମା ଦ୍ରଵିଣମ୍ ଅଷ୍ଟୁ ଯଂ କଂ ଚ ଲୋକମ୍ ଅଗନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ ତତୋ ମେ ଭଦ୍ରଂ ଅଭୂତ୍
ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦିବକୁ ଗଲେ; ସେଠୁ ମୋ ପାଖକୁ ଧନ ଆସୁ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟକୁ ଗଲେ; ସେଠୁ ମୋ ପାଖକୁ ଧନ ଆସୁ। ପିତୃମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଗଲେ; ସେଠୁ ମୋ ପାଖକୁ ଧନ ଆସୁ। ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଗଲେ, ସେଠୁ ମୋ ପାଖକୁ ଭଲ ଆସୁ।
ଚତୁସ୍ତ୍ରିꣳଶତ୍ ତନ୍ତଵୋ ଯେ ଵିତତ୍ନିରେ ଯ ଽ ଇମଂ ଯଜ୍ଞꣳ ସ୍ଵଧଯା ଦଦନ୍ତେ । ତେଷାଂ ଛିନ୍ନꣳ ସମ୍ ଵ୍ ଏତଦ୍ ଦଧାମି ସ୍ଵାହା ଘର୍ମୋ ଽ ଅପ୍ଯ୍ ଏତୁ ଦେଵାନ୍
ଚଉତିଶି ତନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦେଇଛନ୍ତି — ଯେଉଁମାନେର ତନ୍ତୁ କଟାଯାଇଛି, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ଏବେ ଏକତ୍ର କରୁଛି, ସ୍ୱାହା। ଉଷ୍ଣ ପାନ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ।
ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଦୋହୋ ଵିତତଃ ପୁରୁତ୍ରା ସୋ ଽ ଅଷ୍ଟଧା ଦିଵମ୍ ଅନ୍ଵା ତତାନ । ସ ଯଜ୍ଞ ଧୁକ୍ଷ୍ଵ ମହି ମେ ପ୍ରଜଯାꣳ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଆଯୁର୍ ଅଶୀଯ ସ୍ଵାହା
ଯଜ୍ଞର ଦୁଧ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତାରିତ; ଏହା ଆଠ ଭାଗରେ ଦିବକୁ ବିସ୍ତାରିତ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଦୁଧ ଦିଅ; ମୋ ପାଖକୁ ବଡ ପ୍ରଜା, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ରଖିବି, ସ୍ୱାହା।
ଆ ପଵସ୍ଵ ହିରଣ୍ଯଵଦ୍ ଅଶ୍ଵଵତ୍ ସୋମ ଵୀରଵତ୍ । ଵାଜଂ ଗୋମନ୍ତମ୍ ଆ ଭର ସ୍ଵାହା
ସୋମ, ସୁନା, ଘୋଡା, ଶୂର ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ। ଧନ-ଧାନ୍ୟର ପୁରସ୍କାର ଆଣିଦିଅ, ସ୍ୱାହା।
ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଭଗାଯ । ଦିଵ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ କେତପୂଃ କେତଂ ନଃ ପୁନାତୁ ଵାଚସ୍ପତିର୍ ଵାଜଂ ନଃ ସ୍ଵଦତୁ ସ୍ଵାହା
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଯଜ୍ଞକୁ ଚାଳିଦିଅ, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞପତିକୁ ଚାଳିଦିଅ। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଚିହ୍ନ ଜାଣିଥିବା, ଆମର ଚିହ୍ନକୁ ପବିତ୍ର କର; ବାକ୍ପତି ଆମର ପୁରସ୍କାର ଉପଭୋଗ କରୁନ୍, ସ୍ୱାହା।
ଅପାꣳ ରସମ୍ ଉଦ୍ଵଯସꣳ ସୂର୍ଯେ ସନ୍ତꣳ ସମାହିତମ୍ । ଅପାꣳ ରସସ୍ଯ ଯୋ ରସସ୍ ତଂ ଵୋ ଗୃହ୍ଣାମ୍ଯ୍ ଉତ୍ତମମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟତମମ୍
ଜଳର ସାର, ଉପରକୁ ବଢିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଥିବା, ଏକତ୍ର ହୋଇଛି। ଜଳର ସବୁଠୁ ଭଲ ସାର, ମୁଁ ତୁମେ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ନିକଟକୁ ଆସି, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ।
ଗ୍ରହା ଽ ଊର୍ଜାହୁତଯୋ ଵ୍ଯନ୍ତୋ ଵିପ୍ରାଯ ମତିମ୍ । ତେଷାଂ ଵିଶିପ୍ରିଯାଣାଂ ଵୋ ଽ ହମ୍ ଇଷମୂର୍ଜꣳ ସମ୍ ଅଗ୍ରଭମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟତମମ୍ । ସମ୍ପୃଚୌ ସ୍ଥଃ ସଂ ମା ଭଦ୍ରେଣ ପୃଙ୍କ୍ତମ୍ । ଵିପୃଚୌ ସ୍ଥୋ ଵି ମା ପାପ୍ମନା ପୃଙ୍କ୍ତମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ଽସି ଵାଜସାସ୍ ତ୍ଵଯାଽଯମ୍ ଵାଜꣳ ସେତ୍ । ଵାଜସ୍ଯ ନୁ ପ୍ରସଵେ ମାତରଂ ମହୀମ୍ ଅଦିତିଂ ନାମ ଵଚସା କରାମହେ । ଯସ୍ଯାମ୍ ଇଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନମ୍ ଆଵିଵେଶ ତସ୍ଯାଂ ନୋ ଦେଵଃ ସଵିତା ଧର୍ମ ସାଵିଷତ୍
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତି; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତି ଦୃଢ଼ ହେଉଛି। ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପତ୍ତି ସମୟରେ, ଆମେ ପୃଥିବୀକୁ ମହାମାତା ଅଦିତି ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ। ଯେଉଁଠି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେଠି ଦେବତା ସବିତା ଆମ ପାଇଁ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ଅମୃତମ୍ ଅପ୍ସୁ ଭେଷଜମ୍ ଅପାମ୍ ଉତ ପ୍ରଶସ୍ତିଷ୍ଵ୍ ଅଶ୍ଵା ଭଵତ ଵାଜିନଃ । ଦେଵୀର୍ ଆପୋ ଯୋ ଵ ଽ ଊର୍ମିଃ ପ୍ରତୂର୍ତିଃ କକୁନ୍ମାନ୍ ଵାଜସାସ୍ ତେନାଯଂ ଵାଜꣳ ସେତ୍
ପାଣିରେ ଅମୃତ ଅଛି, ପାଣିରେ ଔଷଧ ଅଛି; ପାଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ଗୁଣଗାନରେ, ଘୋଡାମାନେ ତେଜ ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବୀ ପାଣିମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ତରଙ୍ଗ, ଉତ୍ତାଳିତି, ବଡ଼ ଫେନ ରଖିଛ, ସେହି ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଶକ୍ତି ସ୍ଥିର ହେଉ।
ଵାତୋ ଵା ମନୋ ଵା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ସପ୍ତଵିꣳଶତିଃ । ତେ ଽ ଅଗ୍ରେଽ ଶ୍ଵମ୍ ଅଯୁଞ୍ଜꣳସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ମିନ୍ ଜଵମ୍ ଆଦଧୁଃ
ବାୟୁ, ମନ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ—ଏହି ସତେଇ—ଆରମ୍ଭରେ ଘୋଡାକୁ ଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ତାହାରେ ତେଜ ଦେଇଥିଲେ।
ଆଜି ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ବାଣୀର ନାଥ, ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମନରେ ତୀବ୍ର, ସଂଘର୍ଷରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିବା। ସେ ଆମ ସମସ୍ତ ହବିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା, ଭଲ କାମ କରୁଥିବା, ସହାୟତା ପାଇଁ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ। ଏହା ତୁମର ଆସନ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ।
ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ହବି ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଓ ଅଜୟ କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠି, ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ପ୍ରବଳ ଜନକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ। ଏହା ତୁମର ଆସନ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସବୁକିଛି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ।
ଭ୍ରେଶୀନା ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ଧୂଆଁ ଦେଉଛି। କୁକୂନନା ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ଧୂଆଁ ଦେଉଛି। ଭନ୍ଦନା ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ଧୂଆଁ ଦେଉଛି। ସବୁଠୁ ମଦମୟ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ଧୂଆଁ ଦେଉଛି। ସବୁଠୁ ମିଠା ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ତୁମକୁ ଧୂଆଁ ଦେଉଛି। ଶୁଦ୍ଧ ଧୂଆଁ, ଦିନର ଆକାରରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ, ତୁମକୁ ଦେଉଛି।
ଧ୍ରୁଵସଦଂ ତ୍ଵା ନୃଷଦଂ ମନଃସଦମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟତମମ୍ । ଅପ୍ସୁଷଦଂ ତ୍ଵା ଘୃତସଦଂ ଵ୍ଯୋମସଦମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟତମମ୍ । ପୃଥିଵୀସଦଂ ତ୍ଵାଽନ୍ତରିକ୍ଷସଦଂ ଦିଵିସଦଂ ଦେଵସଦଂ ନାକସଦମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟତମମ୍
ତୁମେ ଦୃଢତାର ଆସନ, ମନୁଷ୍ୟର ଆସନ, ମନର ଆସନ। ନିକଟକୁ ଆସି, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ। ତୁମେ ଜଳର ଆସନ, ଘୃତର ଆସନ, ଆକାଶର ଆସନ। ନିକଟକୁ ଆସି, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ। ତୁମେ ପୃଥିବୀର ଆସନ, ମଧ୍ୟକର ଆସନ, ଦିବର ଆସନ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟର ଆସନ, ନାକର ଆସନ। ନିକଟକୁ ଆସି, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ ହେଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ।
ଉର୍ଜା ହୋମର ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକ, ବିଦ୍ୱାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ଦିଆଯାଇଛି। ତୁମମାନେ ଯେଉଁଠି ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ, ସେଠି ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଉର୍ଜା ଓ ଶକ୍ତି ନେଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଖୁସି କର। ଏହି ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ସବୁଠୁ ଭଲ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଦୁଇଜଣ ଏକସাথে ଅଛ, ମୋତେ ଭଲରେ ଢାକି ଦିଅ। ଦୁଇଜଣ ଅଲଗା ହେଲେ, ମୋତେ ଖରାପରେ ଢାକି ଦିଅନାହିଁ।