ଯା ତେ ଧାମାନ୍ଯ୍ ଉଶ୍ମସି ଗମଧ୍ଯୈ ଯତ୍ର ଗାଵୋ ଭୂରିଶୃଙ୍ଗା ଽ ଅଯାସଃ । ଅତ୍ରାହ ତଦ୍ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍ ଅଵ ଭାରି ଭୂରି । ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ରାଯସ୍ପୋଷଵନି ପର୍ଯ୍ ଊହାମି । ବ୍ରହ୍ମ ଦୃꣳହ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦୃꣳହାଯୁର୍ ଦୃꣳହ ପ୍ରଜାଂ ଦୃꣳହ
ତୁମର ସେଉଁଠି ଗୃହ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଈମାନେ ଚରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର। ପାଠ, ଶକ୍ତି, ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ପାଠକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଶକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ କର, ସନ୍ତାନକୁ ଦୃଢ଼ କର।
ଵିଷ୍ଣୋଃ କର୍ମାଣି ପଶ୍ଯତ ଯତୋ ଵ୍ରତାନି ପସ୍ପଶେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରୁ ନିୟମ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଯୋଗୀ ବନ୍ଧୁ।
ତଦ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦꣳ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯୋ ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁର୍ ଆତତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚାଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି।
ପରିଵୀର୍ ଅସି ପରି ତ୍ଵା ଦୈଵୀର୍ ଵିଶୋ ଵ୍ଯଯନ୍ତାଂ ପରୀମଂ ଯଜମାନꣳ ରାଯୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଦିଵଃ ସୂନୁର୍ ଅସି । ଏଷ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଲୋକ ଽ ଆରଣ୍ଯସ୍ ତେ ପଶୁଃ
ତୁମେ ଘେରି ରଖୁଥିବା। ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନରେ ଘେରି ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମେ ଆକାଶର ପୁଅ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଅରଣ୍ୟ ତୁମର ପଶୁ।
ଉପାଵୀର୍ ଅସି । ଉପ ଦେଵାନ୍ ଦୈଵୀର୍ ଵିଶଃ ପ୍ରାଗୁର୍ ଉଶିଜୋ ଵହ୍ନିତମାନ୍ । ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଵସୁ ରମ ହଵ୍ଯା ତେ ସ୍ଵଦନ୍ତାମ୍
ତୁମେ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସୁଥିବା। ଦେବମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦଳ, ପ୍ରେରିତମାନେ, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ହବି ରୁଚିକର ହେଉ।
ରେଵତୀ ରମଧ୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତେ ଧାରଯା ଵସୂନି । ଋତସ୍ଯ ତ୍ଵା ଦେଵହଵିଃ ପାଶେନ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚାମି ଧର୍ଷା ମାନୁଷଃ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ଧନ ଧରି ରଖ। ଦେବତାଙ୍କ ହବିର ପାଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଋତ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ କେହି ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ଜୁଷ୍ଟଂ ନି ଯୁନଜ୍ମି । ଅଦ୍ଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯୋଽନୁ ତ୍ଵା ମାତା ମନ୍ଯତାମ୍ ଅନୁ ପିତାନୁ ଭ୍ରାତା ସଗର୍ଭ୍ଯୋଽନୁ ସଖା ସଯୂଥ୍ଯଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି
ହେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର। ଜଳ ଓ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ମା, ବାପା, ଭାଇ, ଏକ ଗର୍ଭର ଭାଇ, ସାଥୀ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମକୁ ଛିଟାଉଛି।
ଅପାଂ ପେରୁର୍ ଅସି । ଆପୋ ଦେଵୀଃ ସ୍ଵଦନ୍ତୁ ସ୍ଵାତ୍ତଂ ଚିତ୍ ସଦ୍ ଦେଵହଵିଃ । ସଂ ତେ ପ୍ରାଣୋ ଵାତେନ ଗଚ୍ଛତାꣳ ସମ୍ ଅଙ୍ଗାନି ଯଜତ୍ରୈଃ ସଂ ଯଜ୍ଞପତିର୍ ଆଶିଷା
ତୁମେ ଜଳର ବିସ୍ତୃତ ରୂପ। ଦେବୀ ଜଳମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିବା ହବିକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ବାତାସ ସହିତ ଏକତାରେ ଯାଉ, ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଏକତାରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ଘୃତେନାକ୍ତୌ ପଶୂଁସ୍ ତ୍ରାଯେଥା । ରେଵତି ଯଜମାନେ ପ୍ରିଯଂ ଧା ଽ ଆ ଵିଶ । ଉରୋର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ଵାତେନାସ୍ଯ ହଵିଷସ୍ ତ୍ମନା ଯଜ ସମସ୍ଯ ତନ୍ଵା ଭଵ । ଵର୍ଷୋ ଵର୍ଷୀଯସି ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଧାଃ । ସ୍ଵାହା ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଘୃତ ଲଗାଇଥିବା ପଶୁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର। ରେବତୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କର। ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଦେବତା ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଆହୁତିକୁ ତୁମ ମନରୁ ଦିଅ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ବର୍ଷା ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ବସାଅ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
ମାହିର୍ ଭୂର୍ ମା ପୃଦାକୁଃ । ନମସ୍ ତଽ ଆତାନାନର୍ଵା ପ୍ରେହି । ଘୃତସ୍ଯ କୁଲ୍ଯାଽ ଉପଽ ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯାଽ ଅନୁ
ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତି କରନି, ତାକୁ ଆଘାତ ଦିଅନି। ନମସ୍କାର ସହିତ ଆସିଥିବାମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ। ଘୃତର ଝରଣା ଓ ନ୍ୟାୟର ପଥ ଅନୁସର କର।
ଦେଵୀର୍ ଆପଃ ଶୁଦ୍ଧା ଵୋଢ୍ଵꣳ ସୁପରିଵିଷ୍ଟା ଦେଵେଷୁ । ସୁପରିଵିଷ୍ଟା ଵଯଂ ପରିଵେଷ୍ଟାରୋ ଭୂଯାସ୍ମ
ଦେବୀୟ ଜଳ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ସୁଧା ଛାନା ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁଛ। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ, ଆମର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦୂର କର। ଯେପରି ତୁମେ ସୁଧା ଛାନା, ସେପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିବା ଲୋକ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ଵାଚଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ପ୍ରାଣଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଚକ୍ଷୁସ୍ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ନାଭିଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ମେଢ୍ରଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ପାଯୁଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଚରିତ୍ରାꣳସ୍ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି
ମୁଁ ତୁମର କଥାକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ୱାସକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ରବଣକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ନାଭିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଜନନେନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ମଳଦ୍ୱାରକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଆଚରଣକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି।
ମନସ୍ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଵାକ୍ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ପ୍ରାଣସ୍ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଚକ୍ଷୁସ୍ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଯତ୍ ତେ କ୍ରୂରଂ ଯଦ୍ ଆସ୍ଥିତଂ ତତ୍ ତ ଽଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତତ୍ ତେ ଶୁଧ୍ଯତୁ । ଶମ୍ ଅହୋଭ୍ଯଃ । ଓଷଧେ ତ୍ରାଯସ୍ଵ । ସ୍ଵଧିତେ ମୈନꣳ ହିꣳସୀଃ
ତୁମର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଶ୍ରବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମ ଭିତରେ ଯେଉଁଠାରେ କଠୋରତା ବା ଅନୁଭୂତି ରହିଛି, ସେଉଁଠି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସୁ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ହେଉ, ସେଉଁଠି ପବିତ୍ରତା ଆସୁ। ଦିନମାନେ ଶାନ୍ତିମୟ ହେଉ। ଔଷଧି, ରକ୍ଷା କର। ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦିଅନି।
ରକ୍ଷସାଂ ଭାଗୋ ଽସି । ନିରସ୍ତꣳ ରକ୍ଷଃ । ଽ ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋଽ ଭିତିଷ୍ଠାମୀଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋଽ ଵ ବାଧଽ ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋ ଽଧମଂ ତମୋ ନଯାମି । ଘୃତେନ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପ୍ରୋର୍ଣୁଵାଥାମ୍ । ଵାଯୋ ଵେ ସ୍ତୋକାନାମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହାକୃତେ ଽ ଊର୍ଧ୍ଵନଭସଂ ମାରୁତଂ ଗଚ୍ଛତମ୍
ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଅଂଶ। ରାକ୍ଷସ ଦୂର ହୋଇଯାଉ। ମୁଁ ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଭୟ କରୁନାହିଁ; ମୁଁ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଦୂର କରୁଛି; ମୁଁ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଅତି ଅନ୍ଧକାରକୁ ନେଉଛି। ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଦିଗବିଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆବୃତ ହେଉ। ବାୟୁ, ତୁମେ ତିନିକି ତିନିକି ତିନିକି ଫୁଟା ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ଅଗ୍ନି, ଘିଅକୁ ଜାଣ, ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା ପାଇଁ, ତୁମେ ଉପରକୁ ଚାଲୁଥିବା ବାୟୁକୁ ଯାଉ।
ଇଦମ୍ ଆପଃ ପ୍ରଵହତାଵଦ୍ଯଂ ଚ ମଲଂ ଚ ଯତ୍ । ଯଚ୍ ଚାଭିଦୁଦ୍ରୋହାନୃତଂ ଯଚ୍ ଚ ଶେପେ ଽ ଅଭୀରୁଣମ୍ । ଆପୋ ମା ତସ୍ମାଦ୍ ଏନସଃ ପଵମାନଶ୍ ଚ ମୁଞ୍ଚତୁ
ହେ ଜଳ, ଏହି ଦୋଷ ଓ ମଳକୁ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ କୌଣସି ଚତୁରାଇ, ମିଥ୍ୟା କିମ୍ବା ଭୟ ଛାଡ଼ି ଶାପ ଦେଇଥିଲି, ସେସବୁକୁ ଆପଣେ ଭାସି ନେଉ। ହେ ଜଳ, ଏହି ପାପରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର, ଏବଂ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଳ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଏହି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରୁ।
ସଂ ତେ ମନୋ ମନସା ସଂ ପ୍ରାଣଃ ପ୍ରାଣେନ ଗଚ୍ଛତାମ୍ । ରେଡ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିଷ୍ ଟ୍ଵା ଶ୍ରୀଣାତ୍ଵ୍ ଆପସ୍ ତ୍ଵା ସମରିଣନ୍ ଵାତସ୍ଯ ତ୍ଵା ଧ୍ରାଜ୍ଯୈ ପୂଷ୍ଣୋ ରꣳହ୍ଯା ଽ ଊଷ୍ମଣୋ ଵ୍ଯଥିଷତ୍ । ପ୍ରଯୁତଂ ଦ୍ଵେଷଃ
ତୁମର ମନ, ମୋର ମନ ସହିତ ଏକତା ପାଉ, ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ମୋର ଶ୍ୱାସ ସହିତ ଏକତା ପାଉ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ଜଳ ତୁମ ସହିତ ଏକତା କରିଛି, ବାୟୁ ତୁମକୁ ଦୃଢ଼ତା ପାଇଁ ଚଳାଇଛି, ପୂଷା ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛି। ଦ୍ୱେଷ ଦୂରେ ରହୁ।
ଘୃତଂ ଘୃତପାଵାନଃ ପିବତ ଵସାଂ ଵସାପାଵାନଃ ପିବତାନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଯ ହଵିର୍ ଅସି ସ୍ଵାହା । ଦିଶଃ । ପ୍ରଦିଶଃ । ଽ ଆଦିଶଃ । ଵିଦିଶଃ । ଽ ଉଦ୍ଦିଶଃ । ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଘୃତକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବାମାନେ ଘୃତ ପିଉନ୍ତୁ, ଚର୍ବିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବାମାନେ ଚର୍ବି ପିଉନ୍ତୁ। ତୁମେ ମଧ୍ୟାକାଶର ହବିଷ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ଦିଗକୁ, ଉପଦିଗକୁ, ଅଧିକ ଦିଗକୁ, ବିଶେଷ ଦିଗକୁ, ଉପର ଦିଗକୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା।
ଐନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଣୋ ଽ ଅଙ୍ଗେ ଽ ଅଙ୍ଗେ ନି ଦୀଧ୍ଯଦ୍ ଐନ୍ଦ୍ର ଽ ଉଦାନୋ ଽ ଅଙ୍ଗେ ଽ ଅଙ୍ଗେ ନିଧୀତଃ । ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଭୂରି ତେ ସꣳ-ସମେତୁ ସଲକ୍ଷ୍ମା ଯଦ୍ ଵିଷୁରୂପଂ ଭଵାତି । ଦେଵତ୍ରା ଯନ୍ତମ୍ ଅଵସେ ସଖାଯୋ ଽନୁ ତ୍ଵା ମାତା ପିତରୋ ମଦନ୍ତୁ
ଇନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରାଣ ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଉଦାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ। ହେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତୁମର ସମୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଶ୍ରୀ ସହିତ ଏକତା ପାଉ, ଯେଉଁ ରୂପରେ ତୁମେ ଅଛ। ତୁମ ସହଚରମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମାତା ଓ ପିତା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ମାପୋ ମୌଷଧୀର୍ ହିꣳସୀଃ । ଧାମ୍ନୋ-ଧାମ୍ନୋ ରାଜꣳସ୍ ତତୋ ଵରୁଣ ନୋ ମୁଞ୍ଚ । ଯଦ୍ ଆହୁର୍ ଅଘ୍ନ୍ଯା ଽ ଇତି ଵରୁଣେତି ଶପାମହେ ତତୋ ଵରୁଣ ନୋ ମୁଞ୍ଚ । ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଽ ଆପ ଽ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ +ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋ ସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ
ପାଣି ଓ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକୁ କେବେ ହାନି କରିନହଅ। ହେ ବରୁଣ ରାଜା, ସମସ୍ତ ଗୃହରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯଦି ଆମେ ଅଘ୍ନ୍ୟା ଗାଈକୁ ଅନୁଚିତ କହିଛୁ, କିମ୍ବା ବରୁଣଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ ନେଇଛୁ, ତାହାରୁ ମଧ୍ୟ ହେ ବରୁଣ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ପାଣି ଓ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ; ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜଳ ଓ ଔଷଧି ଅମିତ୍ର ହେଉ।
ହଵିଷ୍ମତୀର୍ ଇମା ଽ ଆପୋ ହଵିଷ୍ମାꣳ2 ଽ ଆ ଵିଵାସତି । ହଵିଷ୍ମାନ୍ ଦେଵୋ ଽ ଅଧ୍ଵରୋ ହଵିଷ୍ମାꣳ2 ଽ ଅସ୍ତୁ ସୂର୍ଯଃ
ଏହି ହବିଯୁକ୍ତ ପାଣିଗୁଡ଼ିକୁ ହବି ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଦେବତା ଯଜ୍ଞରେ ହବିଯୁକ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହବିଯୁକ୍ତ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେର୍ଵୋଽ ପନ୍ନଗୃହସ୍ଯ ସଦସି ସାଦଯାମି । ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନ୍ଯୋର୍ ଭାଗଧେଯୀ ସ୍ଥ । ମିତ୍ରାଵରୁଣ୍ଯୋର୍ ଭାଗଧେଯୀ ସ୍ଥ । ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଭାଗଧେଯୀ ସ୍ଥ । ଅମୂର୍ ଯା ଽ ଉପ ସୂର୍ଯେ ଯାଭିର୍ ଵା ସୂର୍ଯଃ ସହ । ତା ନୋ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅଧ୍ଵରମ୍
ଅଗ୍ନି ଓ ପନ୍ନଗର ଗୃହର ସଭାରେ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭାଗର ସାଥୀ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଭାଗର ସାଥୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଭାଗର ସାଥୀ। ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଅଛନ୍ତି କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତୁ।
ହୃଦେ ତ୍ଵା ମନସେ ତ୍ଵା ଦିଵେ ତ୍ଵା ସୂର୍ଯାଯ ତ୍ଵା । ଊର୍ଧ୍ଵମ୍ ଇମମ୍ ଅଧ୍ଵରଂ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ହୋତ୍ରା ଯଚ୍ଛ
ମୁଁ ତୁମକୁ ହୃଦୟକୁ ଦେଉଛି, ମନକୁ ଦେଉଛି, ଆକାଶକୁ ଦେଉଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଉଛି। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ, ହୋତା ପରି ଉଠାଇ ନେ।
ସୋମ ରାଜନ୍ ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜା ଽ ଉପାଵ ରୋହ । ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଜା ଉପାଵ ରୋହନ୍ତୁ । ଶୃଣୋତ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧା ହଵଂ ମେ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଆପୋ ଧିଷଣାଶ୍ ଚ ଦେଵୀଃ । ଶ୍ରୋତା ଗ୍ରାଵାଣୋ ଵିଦୁଷୋ ନ ଯଜ୍ଞꣳ ଶୃଣୋତୁ ଦେଵଃ ସଵିତା ହଵଂ ମେ ସ୍ଵାହା
ହେ ସୋମ ରାଜା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଉପରେ ଉଠ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ତୁମପାଖକୁ ଉଠନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଜଳିଉଛନ୍ତି, ସେ ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଜଳମାନେ ଏବଂ ଦେବୀ ଧିଷଣାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ପାଥରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଜାଣନ୍ତୁ; ଦେବତା ସବିତା ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା।
ଦେଵୀର୍ ଆପୋ ଽ ଅପାଂ ନପାଦ୍ ଯୋ ଵ ଽ ଊର୍ମିର୍ ହଵିଷ୍ଯ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଵାନ୍ ମଦିନ୍ତମଃ । ତଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵତ୍ରା ଦତ୍ତ ଶୁକ୍ରପେଭ୍ଯୋ ଯେଷାଂ ଭାଗ ସ୍ଥ ସ୍ଵାହା
ହେ ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ଜଳର ସନ୍ତାନମାନେ ଏବଂ ହେ ତରଙ୍ଗ, ଯିଏ ହବିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଏହି ଦାନକୁ ଦେବତାମାନେ, ଦେବତ୍ୱ ଥିବାମାନେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର ପାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଅ, ସ୍ୱାହା।
କାର୍ଷିର୍ ଅସି । ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵାକ୍ଷିତ୍ଯା ଽ ଉନ୍ ନଯାମି । ସମ୍ ଆପୋ ଽ ଅଦ୍ଭିର୍ ଅଗ୍ମତ ସମ୍ ଓଷଧୀଭିର୍ ଓଷଧୀଃ
ତୁମେ ଏକ ଚାଷୀ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସମୁଦ୍ରର ଅବିନାଶୀତ୍ୱ ସହିତ ଆଗକୁ ନେଉଛି। ଜଳମାନେ ଜଳ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ; ଔଷଧିମାନେ ଔଷଧି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଯମ୍ ଅଗ୍ନେ ପୃତ୍ସୁ ମର୍ତ୍ଯମ୍ ଅଵା ଵାଜେଷୁ ଯଂ ଜୁନାଃ । ସ ଯନ୍ତା ଶଶ୍ଵତୀର୍ ଇଷଃ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମଣିଷକୁ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁଠାରେ ଧନ-ସଂଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଉଛ, ସେ ଲୋକ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକ ହୁଏ। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ରାଵାସି ଗଭୀରମ୍ ଇମମ୍ ଅଧ୍ଵରଂ କୃଧୀନ୍ଦ୍ରାଯ ସୁଷୂତମମ୍ । ଉତ୍ତମେନ ପଵିନୋର୍ଜସ୍ଵନ୍ତଂ ମଧୁମନ୍ତଂ ପଯସ୍ଵନ୍ତମ୍ । ନିଗ୍ରାଭ୍ଯା ସ୍ଥ ଦେଵଶ୍ରୁତସ୍ ତର୍ପଯତ ମା
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷାଙ୍କର ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଗଭୀର ଧ୍ୱନି କର; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ କର। ଶୁଧ୍ଧିକାରୀଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଧୁର ଓ ପୋଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ମୋତେ ପୂରଣ କର।
ମନୋ ମେ ତର୍ପଯତ ଵାଚଂ ମେ ତର୍ପଯତ ପ୍ରାଣଂ ମେ ତର୍ପଯତ ଚକ୍ଷୁର୍ ମେ ତର୍ପଯତ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ମେ ତର୍ପଯତାତ୍ମାନଂ ମେ ତର୍ପଯତ ପ୍ରଜାଂ ମେ ତର୍ପଯତ ପଶୂନ୍ ମେ ତର୍ପଯତ ଗଣାନ୍ ମେ ତର୍ପଯତ ଗଣା ମେ ମା ଵିତୃଷନ୍
ମୋ ମନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ କଥାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ପ୍ରାଣକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ଶ୍ରବଣକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ଆତ୍ମାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ସନ୍ତାନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ମୋ ସମସ୍ତ ଦଳକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର; ମୋତେ ଦଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରଖନିଅ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵସୁମତେ ରୁଦ୍ରଵତେ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵାଦିତ୍ଯଵତେ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵାଭିମାତିଘ୍ନେ । ଶ୍ଯେନାଯ ତ୍ଵା ସୋମଭୃତେ । ଽ ଅଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ରାଯସ୍ପୋଷଦେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଧନବାନଙ୍କ ପାଇଁ, ରୁଦ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଆଦିତ୍ୟଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁନାଶକଙ୍କ ପାଇଁ, ଶ୍ୟେନଙ୍କ ପାଇଁ, ସୋମଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ, ଧନବୃଦ୍ଧିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ।
ସମୁଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦେଵꣳ ସଵିତାରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଽ ଅହୋରାତ୍ରେ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଛନ୍ଦାꣳସି ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଯଜ୍ଞଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ସୋମଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦିଵ୍ଯଂ ନଭୋ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଅଗ୍ନିଂ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ମନୋ ମେ ହାର୍ଦି ଯଚ୍ଛ । ଦିଵଂ ତେ ଧୂମୋ ଗଚ୍ଛତୁ ସ୍ଵର୍ ଜ୍ଯୋତିଃ ପୃଥିଵୀଂ ଭସ୍ମନା ପୃଣ ସ୍ଵାହା
ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଆକାଶକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଛନ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ସୋମକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ମୋର ମନକୁ ହୃଦୟରେ ରଖ। ତୁମର ଧୂଆଁ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍କୁ ଯାଉ, ତୁମର ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ପୃଥିବୀକୁ ଖାକରେ ପୂରିଦେ, ସ୍ୱାହା।