ଅଗ୍ନେ ନଯ ସୁପଥା ରାଯେ ଽଅସ୍ମାନ୍ ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଯୁଯୋଧ୍ଯ୍ ଅସ୍ମଜ୍ ଜୁହୁରାଣମ୍ ଏନୋ ଭୂଯିଷ୍ଠାଂ ତେ ନମଽଉକ୍ତିଂ ଵିଧେମ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଭଲ ପଥରେ ନେଇଯାଅ, ଆମ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ। ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣିଛ। ଆମ ଉପରୁ ଯେଉଁ ଭୁଲ କରିଛୁ, ସେହି ଟିକେ ଦୂର କର। ଆମେ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ବେଶି ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଯଂ ନୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଵରିଵସ୍ କୃଣୋତ୍ଵ୍ ଅଯଂ ମୃଧଃ ପୁର ଽଏତୁ ପ୍ରଭିନ୍ଦନ୍ । ଅଯଂ ଵାଜାନ୍ ଜଯତୁ ଵାଜସାତାଵ୍ ଅଯꣳ ଶତ୍ରୂନ୍ ଜଯତୁ ଜର୍ହୃଷାଣଃ ସ୍ଵାହା
ଏହି ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ତିଆରି କରୁନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଧନ ଜିତନ୍ତୁ। ଖୁସି ହୋଇ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଉରୁ ଵିଷ୍ଣୋ ଵି କ୍ରମସ୍ଵୋରୁ କ୍ଷଯାଯ ନସ୍ କୃଧି । ଘୃତଂ ଘୃତଯୋନେ ପିବ ପ୍ର-ପ୍ର ଯଜ୍ଞପତିଂ ତିର ସ୍ଵାହା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନ କର। ଘୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଘୃତ ପିଉ। ଯଜ୍ଞର ମାଳିକାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵ ସଵିତର୍ ଏଷ ତେ ସୋମସ୍ ତꣳ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ । ଏତତ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୋମ ଦେଵୋ ଦେଵାଁ2 ଽ ଉପାଗା ଽ ଇଦମ୍ ଅହଂ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ତ୍ ସହ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସ୍ଵାହା ନିର୍ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାନ୍ ମୁଚ୍ଯେ
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ। ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର, କିଛି କ୍ଷତି ହେଉନାହିଁ। ହେ ସୋମ ଦେବତା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଦେବ। ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ସ୍ୱାହା। ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କ ଦୂର୍ବଳତାରୁ ମୁକ୍ତ।
ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପାସ୍ ତ୍ଵେ ଵ୍ରତପା ଯା ତଵ ତନୂର୍ ମଯ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଏଷା ସା ତ୍ଵଯି ଯୋ ମମ ତନୂସ୍ ତ୍ଵଯ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଇଯꣳ ସା ମଯି । ଯଥାଯଥଂ ନୌ ଵ୍ରତପତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯ୍ ଅନୁ ମେ ଦୀକ୍ଷାଂ ଦୀକ୍ଷାପତିର୍ ଅମꣳସ୍ତାନୁ ତପସ୍ ତପସ୍ପତିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ। ତୁମର ନିୟମ ଶରୀର ମୋରେ ଥାଉ, ମୋର ଶରୀର ତୁମରେ ଥାଉ। ନିୟମର ମାଲିକ ଭାବେ, ଆମର ନିୟମକୁ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଗ୍ରହଣ କର। ଦୀକ୍ଷାର ମାଲିକ ମୋ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତପସ୍ୟାର ମାଲିକ ମୋର ତପସ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଉରୁ ଵିଷ୍ଣୋ ଵି କ୍ରମସ୍ଵୋରୁ କ୍ଷଯାଯ ନସ୍ କୃଧି । ଘୃତଂ ଘୃତଯୋନେ ପିବ ପ୍ର-ପ୍ର ଯଜ୍ଞପତିଂ ତିର ସ୍ଵାହା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନ କର। ଘୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଘୃତ ପିଉ। ଯଜ୍ଞର ମାଳିକାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ସ୍ୱାହା।
ଅତ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାꣳ ଽ ଅଗାଂ ନାନ୍ଯାꣳ ଽ ଉପାଗାମ୍ ଅର୍ଵାକ୍ ତ୍ଵା ପରେଭ୍ଯୋ ଽଵିଦଂ ପରୋ ଽଵରେଭ୍ଯଃ । ତଂ ତ୍ଵା ଜୁଷାମହେ ଦେଵ ଵନସ୍ପତେ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯୈ ଦେଵାସ୍ ତ୍ଵା ଦେଵଯଜ୍ଯାଯୈ ଜୁଷନ୍ତାଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା । ଓଷଧେ ତ୍ରାଯସ୍ଵ । ସ୍ଵଧିତେ ମୈନꣳ ହିꣳସୀଃ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଯାଇନି, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନଜିକୁ ଆସିନି। ତୁମକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ନଜିକରେ ଓ ଦୂର ଥିବାମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂରରେ ମିଳିଛି। ହେ ଦେବତା, ହେ ବନସ୍ପତି, ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ। ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ଔଷଧି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ, ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ।
ଦ୍ଯାଂ ମା ଲେଖୀର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ମା ହିꣳସୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ସଂ ଭଵ । ଅଯꣳ ହି ତ୍ଵା ସ୍ଵଧିତିସ୍ ତେତିଜାନଃ ପ୍ରଣିନାଯ ମହତେ ସୌଭଗାଯ । ଅତସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଵନସ୍ପତେ ଶତଵଲ୍ଶୋ ଵି ରୋହ ସହସ୍ରଵଲ୍ଶା ଵି ଵଯꣳ ରୁହେମ
ଆକାଶକୁ ଆଘାତ କରନାହିଁ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ, ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତା ରଖ। ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ ପାଇଁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଇଛି। ତେଣୁ ହେ ଦେବତା, ହେ ବନସ୍ପତି, ଶତ ଶାଖା ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ହଜାର ଶାଖା ସହିତ ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ନାର୍ଯ୍ ଅସି । ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷସାଂ ଗ୍ରୀଵା ଽ ଅପି କୃନ୍ତାମି । ଯଵୋ ଽସି ଯଵଯାସ୍ମଦ୍ ଦ୍ଵେଷୋ ଯଵଯାରାତୀଃ । ଦିଵେଽତ୍ଵାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯୈ ତ୍ଵା । ଶୁନ୍ଧନ୍ତାଂ ଲୋକାଃ ପିତୃଷଦନାଃ । ପିତୃଷଦନମ୍ ଅସି
ହେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ତୁମେ ଜନନୀ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ବାର୍ଲି, ଆମ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉ। ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ପିତୃମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର ହେଉ। ତୁମେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଘର।
ଅଗ୍ରେଣୀର୍ ଅସି ସ୍ଵାଵେଶ ଽ ଉନ୍ନେତୄଣାମ୍ ଏତସ୍ଯ ଵିତ୍ତାଦ୍ ଅଧି ତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯତି । ଦେଵସ୍ ତ୍ଵା ସଵିତା ମଧ୍ଵ୍ ଆନକ୍ତୁ । ସୁପିପ୍ପଲାଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯଃ । ଦ୍ଯାମ୍ ଅଗ୍ରେଣାସ୍ପୃକ୍ଷ ଽ ଆନ୍ତରିକ୍ଷଂ ମଧ୍ଯେନାପ୍ରାଃ ପୃଥିଵୀମ୍ ଉପରେଣାଦୃꣳହୀଃ
ତୁମେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଉତ୍ତମ ଉଠାଇବା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏହି ଧନରୁ ତୁମେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେବ। ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ମଧୁରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଔଷଧିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ। ତୁମ ଶିରା ଆକାଶକୁ ଛୁଏ, ମଧ୍ୟଭାଗ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଶିର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କର।
ଯା ତେ ଧାମାନ୍ଯ୍ ଉଶ୍ମସି ଗମଧ୍ଯୈ ଯତ୍ର ଗାଵୋ ଭୂରିଶୃଙ୍ଗା ଽ ଅଯାସଃ । ଅତ୍ରାହ ତଦ୍ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍ ଅଵ ଭାରି ଭୂରି । ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ରାଯସ୍ପୋଷଵନି ପର୍ଯ୍ ଊହାମି । ବ୍ରହ୍ମ ଦୃꣳହ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦୃꣳହାଯୁର୍ ଦୃꣳହ ପ୍ରଜାଂ ଦୃꣳହ
ତୁମର ସେଉଁଠି ଗୃହ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଈମାନେ ଚରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର। ପାଠ, ଶକ୍ତି, ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ପାଠକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଶକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ କର, ସନ୍ତାନକୁ ଦୃଢ଼ କର।
ଵିଷ୍ଣୋଃ କର୍ମାଣି ପଶ୍ଯତ ଯତୋ ଵ୍ରତାନି ପସ୍ପଶେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରୁ ନିୟମ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଯୋଗୀ ବନ୍ଧୁ।
ତଦ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦꣳ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯୋ ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁର୍ ଆତତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚାଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି।
ପରିଵୀର୍ ଅସି ପରି ତ୍ଵା ଦୈଵୀର୍ ଵିଶୋ ଵ୍ଯଯନ୍ତାଂ ପରୀମଂ ଯଜମାନꣳ ରାଯୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଦିଵଃ ସୂନୁର୍ ଅସି । ଏଷ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଲୋକ ଽ ଆରଣ୍ଯସ୍ ତେ ପଶୁଃ
ତୁମେ ଘେରି ରଖୁଥିବା। ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନରେ ଘେରି ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମେ ଆକାଶର ପୁଅ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଅରଣ୍ୟ ତୁମର ପଶୁ।
ଉପାଵୀର୍ ଅସି । ଉପ ଦେଵାନ୍ ଦୈଵୀର୍ ଵିଶଃ ପ୍ରାଗୁର୍ ଉଶିଜୋ ଵହ୍ନିତମାନ୍ । ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଵସୁ ରମ ହଵ୍ଯା ତେ ସ୍ଵଦନ୍ତାମ୍
ତୁମେ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସୁଥିବା। ଦେବମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦଳ, ପ୍ରେରିତମାନେ, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ହବି ରୁଚିକର ହେଉ।
ରେଵତୀ ରମଧ୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତେ ଧାରଯା ଵସୂନି । ଋତସ୍ଯ ତ୍ଵା ଦେଵହଵିଃ ପାଶେନ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚାମି ଧର୍ଷା ମାନୁଷଃ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ଧନ ଧରି ରଖ। ଦେବତାଙ୍କ ହବିର ପାଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଋତ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ କେହି ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ଜୁଷ୍ଟଂ ନି ଯୁନଜ୍ମି । ଅଦ୍ଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯୋଽନୁ ତ୍ଵା ମାତା ମନ୍ଯତାମ୍ ଅନୁ ପିତାନୁ ଭ୍ରାତା ସଗର୍ଭ୍ଯୋଽନୁ ସଖା ସଯୂଥ୍ଯଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି
ହେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର। ଜଳ ଓ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ମା, ବାପା, ଭାଇ, ଏକ ଗର୍ଭର ଭାଇ, ସାଥୀ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମକୁ ଛିଟାଉଛି।
ଅପାଂ ପେରୁର୍ ଅସି । ଆପୋ ଦେଵୀଃ ସ୍ଵଦନ୍ତୁ ସ୍ଵାତ୍ତଂ ଚିତ୍ ସଦ୍ ଦେଵହଵିଃ । ସଂ ତେ ପ୍ରାଣୋ ଵାତେନ ଗଚ୍ଛତାꣳ ସମ୍ ଅଙ୍ଗାନି ଯଜତ୍ରୈଃ ସଂ ଯଜ୍ଞପତିର୍ ଆଶିଷା
ତୁମେ ଜଳର ବିସ୍ତୃତ ରୂପ। ଦେବୀ ଜଳମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିବା ହବିକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ବାତାସ ସହିତ ଏକତାରେ ଯାଉ, ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଏକତାରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ଘୃତେନାକ୍ତୌ ପଶୂଁସ୍ ତ୍ରାଯେଥା । ରେଵତି ଯଜମାନେ ପ୍ରିଯଂ ଧା ଽ ଆ ଵିଶ । ଉରୋର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ଵାତେନାସ୍ଯ ହଵିଷସ୍ ତ୍ମନା ଯଜ ସମସ୍ଯ ତନ୍ଵା ଭଵ । ଵର୍ଷୋ ଵର୍ଷୀଯସି ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଧାଃ । ସ୍ଵାହା ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଘୃତ ଲଗାଇଥିବା ପଶୁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର। ରେବତୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କର। ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଦେବତା ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଆହୁତିକୁ ତୁମ ମନରୁ ଦିଅ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ବର୍ଷା ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ବସାଅ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
ମାହିର୍ ଭୂର୍ ମା ପୃଦାକୁଃ । ନମସ୍ ତଽ ଆତାନାନର୍ଵା ପ୍ରେହି । ଘୃତସ୍ଯ କୁଲ୍ଯାଽ ଉପଽ ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯାଽ ଅନୁ
ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତି କରନି, ତାକୁ ଆଘାତ ଦିଅନି। ନମସ୍କାର ସହିତ ଆସିଥିବାମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ। ଘୃତର ଝରଣା ଓ ନ୍ୟାୟର ପଥ ଅନୁସର କର।
ଦେଵୀର୍ ଆପଃ ଶୁଦ୍ଧା ଵୋଢ୍ଵꣳ ସୁପରିଵିଷ୍ଟା ଦେଵେଷୁ । ସୁପରିଵିଷ୍ଟା ଵଯଂ ପରିଵେଷ୍ଟାରୋ ଭୂଯାସ୍ମ
ଦେବୀୟ ଜଳ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଓ ସୁଧା ଛାନା ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁଛ। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ, ଆମର ଅପବିତ୍ରତାକୁ ଦୂର କର। ଯେପରି ତୁମେ ସୁଧା ଛାନା, ସେପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିବା ଲୋକ ହେବାକୁ ଦିଅ।
ଵାଚଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ପ୍ରାଣଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଚକ୍ଷୁସ୍ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ନାଭିଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ମେଢ୍ରଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ପାଯୁଂ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି । ଚରିତ୍ରାꣳସ୍ ତେ ଶୁନ୍ଧାମି
ମୁଁ ତୁମର କଥାକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ୱାସକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଶ୍ରବଣକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ନାଭିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଜନନେନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ମଳଦ୍ୱାରକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ମୁଁ ତୁମର ଆଚରଣକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି।
ମନସ୍ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଵାକ୍ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ପ୍ରାଣସ୍ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଚକ୍ଷୁସ୍ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ତଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାମ୍ । ଯତ୍ ତେ କ୍ରୂରଂ ଯଦ୍ ଆସ୍ଥିତଂ ତତ୍ ତ ଽଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତତ୍ ତେ ଶୁଧ୍ଯତୁ । ଶମ୍ ଅହୋଭ୍ଯଃ । ଓଷଧେ ତ୍ରାଯସ୍ଵ । ସ୍ଵଧିତେ ମୈନꣳ ହିꣳସୀଃ
ତୁମର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର କଥା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମର ଶ୍ରବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମ ଭିତରେ ଯେଉଁଠାରେ କଠୋରତା ବା ଅନୁଭୂତି ରହିଛି, ସେଉଁଠି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସୁ, ସେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ହେଉ, ସେଉଁଠି ପବିତ୍ରତା ଆସୁ। ଦିନମାନେ ଶାନ୍ତିମୟ ହେଉ। ଔଷଧି, ରକ୍ଷା କର। ପବିତ୍ର ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦିଅନି।
ରକ୍ଷସାଂ ଭାଗୋ ଽସି । ନିରସ୍ତꣳ ରକ୍ଷଃ । ଽ ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋଽ ଭିତିଷ୍ଠାମୀଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋଽ ଵ ବାଧଽ ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷୋ ଽଧମଂ ତମୋ ନଯାମି । ଘୃତେନ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପ୍ରୋର୍ଣୁଵାଥାମ୍ । ଵାଯୋ ଵେ ସ୍ତୋକାନାମ୍ । ଅଗ୍ନିର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହାକୃତେ ଽ ଊର୍ଧ୍ଵନଭସଂ ମାରୁତଂ ଗଚ୍ଛତମ୍
ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଅଂଶ। ରାକ୍ଷସ ଦୂର ହୋଇଯାଉ। ମୁଁ ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଭୟ କରୁନାହିଁ; ମୁଁ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଦୂର କରୁଛି; ମୁଁ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଅତି ଅନ୍ଧକାରକୁ ନେଉଛି। ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଦିଗବିଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆବୃତ ହେଉ। ବାୟୁ, ତୁମେ ତିନିକି ତିନିକି ତିନିକି ଫୁଟା ମଧ୍ୟରେ ରୁହ। ଅଗ୍ନି, ଘିଅକୁ ଜାଣ, ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା ପାଇଁ, ତୁମେ ଉପରକୁ ଚାଲୁଥିବା ବାୟୁକୁ ଯାଉ।
ଇଦମ୍ ଆପଃ ପ୍ରଵହତାଵଦ୍ଯଂ ଚ ମଲଂ ଚ ଯତ୍ । ଯଚ୍ ଚାଭିଦୁଦ୍ରୋହାନୃତଂ ଯଚ୍ ଚ ଶେପେ ଽ ଅଭୀରୁଣମ୍ । ଆପୋ ମା ତସ୍ମାଦ୍ ଏନସଃ ପଵମାନଶ୍ ଚ ମୁଞ୍ଚତୁ
ହେ ଜଳ, ଏହି ଦୋଷ ଓ ମଳକୁ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ କୌଣସି ଚତୁରାଇ, ମିଥ୍ୟା କିମ୍ବା ଭୟ ଛାଡ଼ି ଶାପ ଦେଇଥିଲି, ସେସବୁକୁ ଆପଣେ ଭାସି ନେଉ। ହେ ଜଳ, ଏହି ପାପରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର, ଏବଂ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଳ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଏହି ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ କରୁ।
ସଂ ତେ ମନୋ ମନସା ସଂ ପ୍ରାଣଃ ପ୍ରାଣେନ ଗଚ୍ଛତାମ୍ । ରେଡ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିଷ୍ ଟ୍ଵା ଶ୍ରୀଣାତ୍ଵ୍ ଆପସ୍ ତ୍ଵା ସମରିଣନ୍ ଵାତସ୍ଯ ତ୍ଵା ଧ୍ରାଜ୍ଯୈ ପୂଷ୍ଣୋ ରꣳହ୍ଯା ଽ ଊଷ୍ମଣୋ ଵ୍ଯଥିଷତ୍ । ପ୍ରଯୁତଂ ଦ୍ଵେଷଃ
ତୁମର ମନ, ମୋର ମନ ସହିତ ଏକତା ପାଉ, ତୁମର ଶ୍ୱାସ, ମୋର ଶ୍ୱାସ ସହିତ ଏକତା ପାଉ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ଜଳ ତୁମ ସହିତ ଏକତା କରିଛି, ବାୟୁ ତୁମକୁ ଦୃଢ଼ତା ପାଇଁ ଚଳାଇଛି, ପୂଷା ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛି। ଦ୍ୱେଷ ଦୂରେ ରହୁ।
ଘୃତଂ ଘୃତପାଵାନଃ ପିବତ ଵସାଂ ଵସାପାଵାନଃ ପିବତାନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଯ ହଵିର୍ ଅସି ସ୍ଵାହା । ଦିଶଃ । ପ୍ରଦିଶଃ । ଽ ଆଦିଶଃ । ଵିଦିଶଃ । ଽ ଉଦ୍ଦିଶଃ । ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଘୃତକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବାମାନେ ଘୃତ ପିଉନ୍ତୁ, ଚର୍ବିକୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବାମାନେ ଚର୍ବି ପିଉନ୍ତୁ। ତୁମେ ମଧ୍ୟାକାଶର ହବିଷ୍ୟ, ସ୍ୱାହା। ଦିଗକୁ, ଉପଦିଗକୁ, ଅଧିକ ଦିଗକୁ, ବିଶେଷ ଦିଗକୁ, ଉପର ଦିଗକୁ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା।
ଐନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଣୋ ଽ ଅଙ୍ଗେ ଽ ଅଙ୍ଗେ ନି ଦୀଧ୍ଯଦ୍ ଐନ୍ଦ୍ର ଽ ଉଦାନୋ ଽ ଅଙ୍ଗେ ଽ ଅଙ୍ଗେ ନିଧୀତଃ । ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଭୂରି ତେ ସꣳ-ସମେତୁ ସଲକ୍ଷ୍ମା ଯଦ୍ ଵିଷୁରୂପଂ ଭଵାତି । ଦେଵତ୍ରା ଯନ୍ତମ୍ ଅଵସେ ସଖାଯୋ ଽନୁ ତ୍ଵା ମାତା ପିତରୋ ମଦନ୍ତୁ
ଇନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରାଣ ମୋର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଇନ୍ଦ୍ରର ଉଦାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ। ହେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ତୁମର ସମୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଶ୍ରୀ ସହିତ ଏକତା ପାଉ, ଯେଉଁ ରୂପରେ ତୁମେ ଅଛ। ତୁମ ସହଚରମାନେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମାତା ଓ ପିତା ତୁମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ମାପୋ ମୌଷଧୀର୍ ହିꣳସୀଃ । ଧାମ୍ନୋ-ଧାମ୍ନୋ ରାଜꣳସ୍ ତତୋ ଵରୁଣ ନୋ ମୁଞ୍ଚ । ଯଦ୍ ଆହୁର୍ ଅଘ୍ନ୍ଯା ଽ ଇତି ଵରୁଣେତି ଶପାମହେ ତତୋ ଵରୁଣ ନୋ ମୁଞ୍ଚ । ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଽ ଆପ ଽ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ +ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋ ସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ
ପାଣି ଓ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକୁ କେବେ ହାନି କରିନହଅ। ହେ ବରୁଣ ରାଜା, ସମସ୍ତ ଗୃହରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଯଦି ଆମେ ଅଘ୍ନ୍ୟା ଗାଈକୁ ଅନୁଚିତ କହିଛୁ, କିମ୍ବା ବରୁଣଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ ନେଇଛୁ, ତାହାରୁ ମଧ୍ୟ ହେ ବରୁଣ, ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର। ପାଣି ଓ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ; ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ କିମ୍ବା ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜଳ ଓ ଔଷଧି ଅମିତ୍ର ହେଉ।
ସମୁଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦେଵꣳ ସଵିତାରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଽ ଅହୋରାତ୍ରେ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଛନ୍ଦାꣳସି ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଯଜ୍ଞଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ସୋମଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଦିଵ୍ଯଂ ନଭୋ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ଅଗ୍ନିଂ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ଗଚ୍ଛ ସ୍ଵାହା । ମନୋ ମେ ହାର୍ଦି ଯଚ୍ଛ । ଦିଵଂ ତେ ଧୂମୋ ଗଚ୍ଛତୁ ସ୍ଵର୍ ଜ୍ଯୋତିଃ ପୃଥିଵୀଂ ଭସ୍ମନା ପୃଣ ସ୍ଵାହା
ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଆକାଶକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଛନ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ସୋମକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ଦିବ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ ଯାଅ, ସ୍ୱାହା। ମୋର ମନକୁ ହୃଦୟରେ ରଖ। ତୁମର ଧୂଆଁ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍କୁ ଯାଉ, ତୁମର ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚୁ, ପୃଥିବୀକୁ ଖାକରେ ପୂରିଦେ, ସ୍ୱାହା।