ଵିଶ୍ଵା ଽ ଆଶା ଦକ୍ଷିଣସଦ୍ ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଅଯାଡ୍ ଇହ । ସ୍ଵାହାକୃତସ୍ଯ ଘର୍ମସ୍ଯ ମଧୋଃ ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନା
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ବସିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସ୍ୱାହା କରାଯାଇଥିବା ମଧୁ ଘର୍ମ ପିଉ।
ଦିଵି ଧା ଽ ଇମଂ ଯଜ୍ଞମ୍ ଇମମ୍ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵି ଧାଃ । ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଯଜ୍ଞିଯାଯ ଶଂ ଯଜୁର୍ଭ୍ଯଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ। ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜୁସ୍ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଅଶ୍ଵିନା ଘର୍ମଂ ପାତꣳ ହାର୍ଦ୍ଵାନମ୍ ଅହର୍ ଦିଵାଭିର୍ ଊତିଭିଃ । ତନ୍ତ୍ରାଯିଣୋ ନମୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ହୃଦୟର ଘର୍ମ ପିଉ, ଦିନର ସୁରକ୍ଷା ସହିତ। ତନ୍ତ୍ରାଧାରୀଙ୍କୁ, ଦିନ ଓ ଜମିକୁ ନମସ୍କାର।
ଅପାତାମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଘର୍ମମ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅମꣳସାତାମ୍ । ଇହୈଵ ରାତଯଃ ସନ୍ତୁ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଘର୍ମ ପିଉ, ଦିନ ଓ ଜମି ଏହା ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ଦାନଗୁଡିକ ଏଠି ରହୁ।
ଇଷେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଊର୍ଜେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ବ୍ରହ୍ମଣେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । କ୍ଷତ୍ରାଯ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାଂ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଧର୍ମାସି ସୁଧର୍ମ । ଅମେନ୍ଯ୍ ଅସ୍ମେ ନୃମ୍ଣାନି ଧାରଯ ବ୍ରହ୍ମ ଧାରଯ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଧାରଯ ଵିଷଂ ଧାରଯ
ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଦିନ ଓ ଜମି ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ତୁମେ ଧର୍ମ, ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ। ଆମ ଭିତରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିଅ, ରାଜ୍ୟ ଦିଅ, ପ୍ରଜା ଦିଅ।
ସ୍ଵାହା ପୂଷ୍ଣେ ଶରସେ । ସ୍ଵାହା ଗ୍ରାଵଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ପ୍ରତିରଵେଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ପିତୃଭ୍ଯ ଽ ଊର୍ଧ୍ଵବର୍ହିର୍ଭ୍ଯୋ ଘର୍ମପାଵଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାମ୍ । ସ୍ଵାହା ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯଃ ଦେଵେଭ୍ଯଃ
ପୂଷାଙ୍କୁ, ତ୍ୱରିତକୁ, ସ୍ୱାହା। ପାଷାଣମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରତିଉତ୍ତରଦାତାଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ଉପରେ ଗଛିଥିବା କୁଶ ଓ ଘର୍ମ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ପିତୃମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ ଓ ଜମିକୁ, ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା।
ସ୍ଵାହା ରୁଦ୍ରାଯ ରୁଦ୍ରହୂତଯେ । ସ୍ଵାହା ସଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଜ୍ଯୋତିଃ । ଅହଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା । ରାତ୍ରିଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା । ମଧୁ ହୁତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରତମେ ଽ ଅଗ୍ନାଵ୍ ଅଶ୍ଯାମ ତେ ଦେଵ ଘର୍ମ ନମସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସୀଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ରୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, ସ୍ୱାହା। ଆଲୋକକୁ ଆଲୋକ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ, ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଭଲ ଆଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ସ୍ୱାହା। ରାତି, ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଭଲ ଆଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ସ୍ୱାହା। ମଧୁର ଆହୁତି ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବ ଘର୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ।
ଅଭୀମଂ ମହିମା ଦିଵଂ ଵିପ୍ରୋ ବଭୂଵ ସପ୍ରଥାଃ । ଉତ ଶ୍ରଵସା ପୃଥିଵୀꣳ ସꣳ ସୀଦସ୍ଵ ମହାꣳ୨ଽ ଅସି ରୋଚସ୍ଵ ଦେଵଵୀତମଃ ॥ [ଵି ଧୂମମ୍ ଅଗ୍ନେ ଽ ଅରୁଷଂ ମିଯେଧ୍ଯ ସୃଜ ପ୍ରଶସ୍ତ ଦର୍ଶତମ୍]
ଏହି ବିପ୍ର, ଦିନର ମହିମା ହେଇ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ବସ। ତୁମେ ମହାନ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ, ଆଲୋକ ଦେଉ। [ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ପଠା।]
ଯା ତେ ଘର୍ମ ଦିଵ୍ଯା ଶୁଗ୍ ଯା ଗାଯତ୍ର୍ଯାꣳ ହଵିର୍ଧାନେ । ସା ତ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଘର୍ମାନ୍ତରିକ୍ଷେ ଶୁଗ୍ ଯା ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ଯ୍ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରେ । ସା ତ ଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଘର୍ମ ପୃଥିଵ୍ଯାꣳ ଶୁଗ୍ ଯା ଜଗତ୍ଯାꣳ ସଦସ୍ଯା । ସା ତ ଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା
ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଘର୍ମ ତୁମର ଅଛି, ଯେଉଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ହବିସ୍ଥଳରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁ ଘର୍ମ ତୁମର ଆକାଶରେ ଅଛି, ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଓ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁ ଘର୍ମ ତୁମର ପୃଥିବୀରେ ଅଛି, ଜଗତୀ ଓ ସଭାରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା।
କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵା ପରସ୍ପାଯ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ତନ୍ଵଂ ପାହି । ଵିଶସ୍ ତ୍ଵା ଧର୍ମଣା ଵଯମ୍ ଅନୁ କ୍ରାମାମ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ
ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣର ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପଛେ ପଛେ ନୂତନ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚାଲିବା।
ଚତୁଃସ୍ରକ୍ତିର୍ ନାଭିର୍ ଋତସ୍ଯ ସପ୍ରଥାଃ ସ ନୋ ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ ସପ୍ରଥାଃ ସ ନଃ ସର୍ଵାଯୁଃ ସପ୍ରଥାଃ । ଅପ ଦ୍ଵେଷୋ ଽ ଅପ ହ୍ଵରୋ ଽନ୍ଯଵ୍ରତସ୍ଯ ସଶ୍ଚିମ
ସତ୍ୟର ନାଭି ଭଳି ଚାରିପଟି ଯେଉଁ ମାଳା ପ୍ରସାରିତ, ସେଇ ପ୍ରସାରିତତା ଆମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଦିଅ । ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅବନତି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅପମାନ ଦୂରେ ଯାଉ । ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ରୁହିବାକୁ ପାରିବା ।
ଘର୍ମୈତତ୍ ତେ ପୁରୀଷଂ ତେନ ଵର୍ଧସ୍ଵ ଚା ଚ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ । ଵର୍ଧିଷୀମହି ଚ ଵଯମ୍ ଆ ଚ ପ୍ଯାସିଷୀମହି
ଏହି ତାପ ତୁମ ମୂଳ ଶକ୍ତି । ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ । ଆମେ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଁ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ ।
ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ ଵୃଷା ହରିର୍ ମହାନ୍ ମିତ୍ରୋ ନ ଦର୍ଶତଃ । ସꣳ ସୂର୍ଯେଣ ଦିଦ୍ଯୁତଦ୍ ଉଦଧିର୍ ନିଧିଃ
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ହଳଦିଆ ବୃଷଭ ମିତ୍ର ଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଗଜଗଜାଇ ଉଠିଲେ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଚମକି ଉଠିଲେ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ ।
ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଽ ଆପ ଽ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ
ଭଲ ସଙ୍ଗୀଙ୍କ ଭଳି ଜଳ ଓ ଔଷଧି ଆମ ପ୍ରତି ସୁମିତ୍ର ହେଉ । ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ଅସୁମିତ୍ର ହେଉ ।
ଉଦ୍ ଵଯଂ ତମସସ୍ ପରି ସ୍ଵଃ ପଶ୍ଯନ୍ତ ଽ ଉତ୍ତରମ୍ । ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ସୂର୍ଯମ୍ ଅଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଉତ୍ତମମ୍
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରରୁ ଆଲୋକକୁ ଆସିଛୁ, ଉଚ୍ଚ ଲୋକ ଦେଖିଛୁ । ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ ।
ଏଧୋ ଽସ୍ଯ୍ ଏଧିଷୀମହି । ସମିଦ୍ ଅସି ତେଜୋ ଽସି ତେଜୋ ମଯି ଧେହି
ଆମେ ତୁମ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଳିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ । ତୁମେ ଇଂଧନ, ତୁମେ ତେଜ; ସେଇ ତେଜ ମୋ ଭିତରେ ଦିଅ ।
ଯାଵତୀ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଯାଵଚ୍ ଚ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧଵୋ ଵିତସ୍ଥିରେ । ତାଵନ୍ତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଗ୍ରହମୂର୍ଜା ଗୃହ୍ଣାମ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷିତଂ ମଯି ଗୃହ୍ଣାମ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷିତମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନ-ଜମି, ସପ୍ତ ନଦୀ ବିସ୍ତାରିତ, ସେପରି ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଇ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ନେଉଛି, ଅକ୍ଷୟ ଭାବେ ମୋ ଭିତରେ ଧରି ରଖୁଛି ।
ମଯି ତ୍ଯଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ବୃହନ୍ ମଯି ଦକ୍ଷୋ ମଯି କ୍ରତୁଃ । ଘର୍ମସ୍ ତ୍ରିଶୁଗ୍ ଵି ରାଜତି ଵିରାଜା ଜ୍ଯୋତିଷା ସହ ବ୍ରହ୍ମଣା ତେଜସା ସହ
ମୋ ଭିତରେ ସେଇ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ରହୁ, ଦକ୍ଷତା ରହୁ, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ରହୁ । ତିନିପ୍ରକାର ତାପ ଆଲୋକ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମ ଓ ତେଜ ସହିତ ଚମକୁ ।
ପଯସୋ ରେତ ଽ ଆଭୃତଂ ତସ୍ଯ ଦୋହମ୍ ଅଶୀମହ୍ଯ୍ ଉତ୍ତରାମ୍-ଉତ୍ତରାꣳ ସମାମ୍ । ତ୍ଵିଷଃ ସଂଵୃକ୍ କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତେ ସୁଷୁମ୍ଣସ୍ଯ ତେ ସୁଷୁମ୍ଣାଗ୍ନିହୁତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରପୀତସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଭକ୍ଷିତସ୍ଯ ମଧୁମତ ଽ ଉପହୂତ ଽ ଉପହୂତସ୍ଯ ଭକ୍ଷଯାମି
ଗାଁଧୁଦ ରସ ଆମେ ଉଠାଇଛୁ; ଏହାର ଫଳ ଆମେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପିଇପାରିବା । ତୁମ ଶକ୍ତି, ଇଚ୍ଛା, ଦକ୍ଷତା, ଦୟା, ଦୟାମୟ ଅଗ୍ନି-ହୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପିଇଥିବା, ପ୍ରଜାପତି ଭୋଗ କରିଥିବା, ମଧୁର ଉପହୃତ ଭୋଗ ମୁଁ ଭୋଗ କରେ ।
ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଣେଭ୍ଯଃ ସାଧିପତିକେଭ୍ଯଃ । ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା । ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହା । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ସ୍ଵାହା । ଵାଯଵେ ସ୍ଵାହା । ଦିଵେ ସ୍ଵାହା । ସୂର୍ଯାଯ ସ୍ଵାହା
ସ୍ୱାହା ପ୍ରାଣମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ; ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା; ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ୱାହା; ଆକାଶକୁ ସ୍ୱାହା; ବାୟୁକୁ ସ୍ୱାହା; ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା; ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା ।
ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା । ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ଅଦ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ଵରୁଣାଯ ସ୍ଵାହା । ନାଭ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା । ପୂତାଯ ସ୍ଵାହା
ଦିଗମାନେକୁ ସ୍ୱାହା; ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା; ନକ୍ଷତ୍ରମାନେକୁ ସ୍ୱାହା; ଜଳକୁ ସ୍ୱାହା; ବରୁଣକୁ ସ୍ୱାହା; ନାଭିକୁ ସ୍ୱାହା; ପବିତ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା ।
ଵାଚେ ସ୍ଵାହା । ପ୍ରାଣାଯ ସ୍ଵାହା । ପ୍ରାଣାଯ ସ୍ଵାହା । ଚକ୍ଷୁଷେ ସ୍ଵାହା । ଚକ୍ଷୁଷେ ସ୍ଵାହା । ଶ୍ରୋତ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା । ଶ୍ରୋତ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା
ବାଣୀକୁ ସ୍ୱାହା; ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ୱାହା; ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ୱାହା; ଚକ୍ଷୁକୁ ସ୍ୱାହା; ଚକ୍ଷୁକୁ ସ୍ୱାହା; କାନକୁ ସ୍ୱାହା; କାନକୁ ସ୍ୱାହା ।
ମନସଃ କାମମ୍ ଆକୂତିଂ ଵାଚଃ ସତ୍ଯମ୍ ଅଶୀଯ । ପଶୂନାꣳ ରୂପମ୍ ଅନ୍ନସ୍ଯ ରସୋ ଯଶଃ ଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରଯତାଂ ମଯି ସ୍ଵାହା ॥ 5 ପ୍ରଜାପତିଃ ସଂଭ୍ରିଯମାଣଃ ସମ୍ରାଟ୍ ସଂଭୃତୋ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଃ ସꣳସନ୍ନୋ ଘର୍ମଃ ପ୍ରଵୃକ୍ତସ୍ ତେଜ ଽ ଉଦ୍ଯତ ଽ ଆଶ୍ଵିନଃ ପଯସ୍ଯା ନୀଯମାନେ ପୌଷ୍ଣୋ ଵିଷ୍ଯନ୍ଦମାନେ ମାରୁତଃ କ୍ଲଥନ୍ । ମୈତ୍ରଃ ଶରସି ସଂତାଯ୍ଯମାନେ ଵାଯଵ୍ଯୋ ହ୍ରିଯମାଣ ଽ ଆଗ୍ନେଯୋ ହୂଯମାନୋ ଵାଗ୍ଘୁତଃ
ମୁଁ ମନର ଇଚ୍ଛା, ବାଣୀର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ବାଣୀର ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି । ପଶୁମାନଙ୍କ ରୂପ, ଖାଦ୍ୟର ସ୍ୱାଦ, ଯଶ ଓ ଶ୍ରୀ ମୋ ଭିତରେ ବସି ରହୁ । ସ୍ୱାହା ।
ସଵିତା ପ୍ରଥମେ ଽହନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଵାଯୁସ୍ ତୃତୀଯ ଽ ଆଦିତ୍ଯଶ୍ ଚତୁର୍ଥେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ପଞ୍ଚମ ଽ ଋତୁଃ ଷଷ୍ଠେ ମରୁତଃ ସପ୍ତମେ ବୃହସ୍ପତିର୍ ଅଷ୍ଟମେ । ମିତ୍ରୋ ନଵମେ ଵରୁଣୋ ଦଶମ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଏକାଦଶେ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଦ୍ଵାଦଶେ
ପ୍ରଥମ ଦିନ ସବିତା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ଅଗ୍ନି, ତୃତୀୟ ଦିନ ବାୟୁ, ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଆଦିତ୍ୟ, ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ର, ଷଷ୍ଠ ଦିନ ଋତୁ, ସପ୍ତମ ଦିନ ମାରୁତ, ଅଷ୍ଟମ ଦିନ ବୃହସ୍ପତି; ନବମ ଦିନ ମିତ୍ର, ଦଶମ ଦିନ ବରୁଣ, ଏଗାରସ ଦିନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ସମସ୍ତ ଦେବତା ।
ଉଗ୍ରଶ୍ ଚ ଭୀମଶ୍ ଚ ଧ୍ଵାନ୍ତଶ୍ ଚ ଧୁନିଶ୍ ଚ । ସାସହ୍ଵାꣳଶ୍ ଚାଭିଯୁଗ୍ଵା ଚ ଵିକ୍ଷିପଃ ସ୍ଵାହା ॥ 39. 8 ଅଗ୍ନିꣳ ହୃଦଯେନାଶନିꣳ ହୃଦଯାଗ୍ରେଣ ପଶୁପତିଂ କୃତ୍ସ୍ନହୃଦଯେନ ଭଵଂ ଯକ୍ନା । ଶର୍ଵଂ ମତସ୍ନାଭ୍ଯାମ୍ ଈଶାନଂ ମନ୍ଯୁନା ମହାଦେଵମ୍ ଅନ୍ତଃପର୍ଶଵ୍ଯେନୋଗ୍ରଂ ଦେଵଂ ଵନିଷ୍ଠୁନା ଵସିଷ୍ଠହନୁଃ ଶିଙ୍ଗୀନି କୋଶ୍ଯାଭ୍ଯାମ୍
ଉଗ୍ର, ଭୟଙ୍କର, ଅନ୍ଧକାର, କମ୍ପାମାନ; ବିଜୟୀ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ, ଛିଣ୍ଡିଦେଇଥିବା — ସ୍ୱାହା ।
ଉଗ୍ରଂ ଲୋହିତେନ ମିତ୍ରꣳ ସୌଵ୍ରତ୍ଯେନ ରୁଦ୍ରଂ ଦୌର୍ଵ୍ରତ୍ଯେନେନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରକ୍ରୀଡେନ ମରୁତୋ ବଲେନ ସାଧ୍ଯାନ୍ ପ୍ରମୁଦା । ଭଵସ୍ଯ କଣ୍ଠ୍ଯꣳ ରୁଦ୍ରସ୍ଯାନ୍ତଃପାର୍ଶ୍ଵ୍ଯଂ ମହାଦେଵସ୍ଯ ଯକୃଚ୍ ଛର୍ଵସ୍ଯ ଵନିଷ୍ଠୁଃ ପଶୁପତେଃ ପୁରୀତତ୍
ଉଗ୍ର ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ, ମିତ୍ର ଭଲ ଆଚରଣରେ, ରୁଦ୍ର ଖରାପ ଆଚରଣରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଖେଳରେ, ମାରୁତ ଶକ୍ତିରେ, ସାଧ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ; ଭବ ଗଳାରେ, ରୁଦ୍ର ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ମହାଦେବ ଯକୃତରେ, ଶର୍ବ ପିଠରେ, ପଶୁପତି ପେଟରେ ।
ଲୋମଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଲୋମଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଚେ ସ୍ଵାହା ତ୍ଵଚେ ସ୍ଵାହା ଲୋହିତାଯ ସ୍ଵାହା ଲୋହିତାଯ ସ୍ଵାହା ମେଦୋଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମେଦୋଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ମାꣳସେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମାꣳସେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ନାଵଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ନାଵଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାସ୍ଥଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାସ୍ଥଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମଜ୍ଜଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମଜ୍ଜଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା । ରେତସେ ସ୍ଵାହା ପାଯଵେ ସ୍ଵାହା
ଲୋମକୁ ସ୍ୱାହା, ଲୋମକୁ ସ୍ୱାହା; ଚର୍ମକୁ ସ୍ୱାହା, ଚର୍ମକୁ ସ୍ୱାହା; ଲାଲକୁ ସ୍ୱାହା, ଲାଲକୁ ସ୍ୱାହା; ଚର୍ବିକୁ ସ୍ୱାହା, ଚର୍ବିକୁ ସ୍ୱାହା; ମାଂସକୁ ସ୍ୱାହା, ମାଂସକୁ ସ୍ୱାହା; ନାଡିକୁ ସ୍ୱାହା, ନାଡିକୁ ସ୍ୱାହା; ହାଡକୁ ସ୍ୱାହା, ହାଡକୁ ସ୍ୱାହା; ମଜ୍ଜାକୁ ସ୍ୱାହା, ମଜ୍ଜାକୁ ସ୍ୱାହା; ବୀର୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା, ପାଖାନକୁ ସ୍ୱାହା ।
ଆଯାସାଯ ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଯାସାଯ ସ୍ଵାହା ସଂଯାସାଯ ସ୍ଵାହା ଵିଯାସାଯ ସ୍ଵାହୋଦ୍ଯାସାଯ ସ୍ଵାହା । ଶୁଚେ ସ୍ଵାହା ଶୋଚତେ ସ୍ଵାହା ଶୋଚମାନାଯ ସ୍ଵାହା ଶୋକାଯ ସ୍ଵାହା
ଉଦ୍ୟମକୁ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରୟାସକୁ ସ୍ୱାହା, ଏକତାକୁ ସ୍ୱାହା, ବିୟୋଗକୁ ସ୍ୱାହା, ଉତ୍ଥାନକୁ ସ୍ୱାହା; ପବିତ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ଚମକକୁ ସ୍ୱାହା, ଚମକୁଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ଶୋକକୁ ସ୍ୱାହା ।
ତପସେ ସ୍ଵାହା ତପ୍ଯତେ ସ୍ଵାହା ତପ୍ଯମାନାଯ ସ୍ଵାହା ତପ୍ତାଯ ସ୍ଵାହା ଘର୍ମାଯ ସ୍ଵାହା । ନିଷ୍କୃତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଭେଷଜାଯ ସ୍ଵାହା
ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତପସ୍ୟାକୁ ନମସ୍କାର, ଯେ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯେ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତାପକୁ ନମସ୍କାର, ପାପ ମୁଚିବା ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ନମସ୍କାର।
ଯମାଯ ସ୍ଵାହାନ୍ତକାଯ ସ୍ଵାହା ମୃତ୍ଯଵେ ସ୍ଵାହା ବ୍ରହ୍ମଣେ ସ୍ଵାହା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯୈ ସ୍ଵାହା ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାꣳ ସ୍ଵାହା
ଯମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅନ୍ତକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଦିବା-ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର।