ଯମାଯ ତ୍ଵା । ମଖାଯ ତ୍ଵା । ସୂର୍ଯସ୍ଯ ତ୍ଵା ତପସେ । ଦେଵସ୍ ତ୍ଵା ସଵିତା ମଧ୍ଵାନକ୍ତୁ । ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସꣳସ୍ପୃଶସ୍ ପାହି । ଅର୍ଚିର୍ ଅସି ଶୋଚିର୍ ଅସି ତପୋ ଽସି
ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଭ କରୁଛି। ବଳି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଭ କରୁଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଭ କରୁଛି। ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ମଧୁରତାରେ ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ। ଧରାର ସ୍ପର୍ଶକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ତୁମେ ତାପ।
ଅନାଧୃଷ୍ଟା ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଆଧିପତ୍ଯ ଽ ଆଯୁର୍ ମେ ଦାଃ । ପୁତ୍ରଵତୀ ଦକ୍ଷିଣତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାଧିପତ୍ଯେ ପ୍ରଜାଂ ମେ ଦାଃ । ସୁଷଦା ପଶ୍ଚାଦ୍ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁର୍ ଆଧିପତ୍ଯେ ଚକ୍ଷୁର୍ ମେ ଦାଃ । ଆସ୍ରୁତିର୍ ଉତ୍ତରତୋ ଧାତୁର୍ ଆଧିପତ୍ଯେ ରାଯସ୍ପୋଷଂ ମେ ଦାଃ । ଵିଧୃତିର୍ ଉପରିଷ୍ଟାଦ୍ ବୃହସ୍ପତେର୍ ଆଧିପତ୍ଯେ ଽ ଓଜୋ ମେ ଦାଃ । ଵିଶ୍ଵାଭ୍ଯୋ ମା ନାଷ୍ଟ୍ରାଭ୍ଯସ୍ ପାହି । ମନୋର୍ ଅଶ୍ଵାସି
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅଧିନରେ ଅଜୟ ହୋଇ, ମୋତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିନରେ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସବିତାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଧାତୃଙ୍କ ଅଧିନରେ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅ। ଉପରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଅଧିନରେ ଦୃଢତା ଓ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ମନର ଘୋଡ଼ା।
ସ୍ଵାହା ମରୁଦ୍ଭିଃ ପରି ଶ୍ରୀଯସ୍ଵ । ଦିଵଃ ସꣳସ୍ପୃଶସ୍ ପାହି । ମଧୁ ମଧୁ ମଧୁ
ମରୁତମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଶ୍ରୀରେ ଭୂଷିତ ହେଉ। ଦିବ୍ୟ ଛୁଆଁକୁ ରକ୍ଷା କର। ମଧୁ, ମଧୁ, ମଧୁ।
ଗର୍ଭୋ ଦେଵାନାଂ ପିତା ମତୀନାଂ ପତିଃ ପ୍ରଜାନାମ୍ । ସଂ ଦେଵୋ ଦେଵେନ ସଵିତ୍ରା ଗତ ସꣳ ସୂର୍ଯେଣ ରୋଚତେ
ଦେବମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଚିନ୍ତାମାନଙ୍କର ପିତା, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ନାଥ—ସେ ଦେବତା, ସବିତା ଦେବତା ସହିତ ଏକତାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ସମ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଅଗ୍ନିନା ଗତ ସଂ ଦୈଵେନ ସଵିତ୍ରା ସꣳ ସୂର୍ଯେଣାରୋଚିଷ୍ଟ । ସ୍ଵାହା ସମ୍ ଅଗ୍ନିସ୍ ତପସା ଗତ ସଂ ଦୈଵ୍ଯେନ ସଵିତ୍ରା ସꣳ ସୂର୍ଯେଣାରୂରୁଚତ
ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନି ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ସବିତା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଚମକୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା! ଅଗ୍ନି ତପସ୍ୟା ସହିତ ଏକତାରେ ଆସନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ସବିତା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଚମକୁନ୍ତୁ।
ଧର୍ତା ଦିଵୋ ଵି ଭାତି ତପସସ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଧର୍ତା ଦେଵୋ ଦେଵାନାମ୍ ଅମର୍ତ୍ଯସ୍ ତପୋଜାଃ । ଵାଚମ୍ ଅସ୍ମେ ନି ଯଚ୍ଛ ଦେଵାଯୁଵମ୍
ଆକାଶର ଧାରକ ତପସ୍ୟାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀରେ, ଦେବମାନଙ୍କର ଧାରକ, ଅମର ଦେବତା, ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମିତ, ଦେବମାନେ ଉପରେ ଭାର ରଖିଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ଆମର ଭାଷାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।
ଅପଶ୍ଯଂ ଗୋପାମ୍ ଅନିପଦ୍ଯମାନମ୍ ଆ ଚ ପରା ଚ ପଥିଭିଶ୍ ଚରନ୍ତମ୍ । ସ ସଧ୍ରୀଚୀଃ ସ ଵିଷୂଚୀର୍ ଵସାନ ଽ ଆ ଵରୀଵର୍ତ୍ତି ଭୁଵନେଷ୍ଵ୍ ଅନ୍ତଃ
ମୁଁ ଏକ ଗୋପାଳକୁ ଦେଖିଲି, ସେ କେବେ ଫୁସି ନପଡ଼ି, ସାଧା ସଠିକ ଓ ଅସଠିକ ଦୁଇ ପଥରେ ଆଗକୁ ଓ ପଛକୁ ଚାଲିଥିଲେ । ସେ ଏକେ ଜଣା ଚିର ଚିର ଶେଉଁ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ସିଧା ଓ ବେକା ଦୁଇ ପଥରେ ଚାଲି, ଏହି ଭୂବନ ଭିତରେ ଆଉ ଫେରିଯାଉଛି ।
ଵିଶ୍ଵାସାଂ ଭୁଵାଂ ପତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ମନସସ୍ ପତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵଚସସ୍ ପତେ ସର୍ଵସ୍ଯ ଵଚସସ୍ ପତେ । ଦେଵଶ୍ରୁତ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଘର୍ମ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ ପାହି । ଅତ୍ର ପ୍ରାଵୀର୍ ଅନୁ ଵାଂ ଦେଵଵୀତଯେ । ମଧୁ ମାଧ୍ଵୀଭ୍ଯାଂ ମଧୁ ମାଧୂଚୀଭ୍ଯାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାର ନାଥ, ସମସ୍ତ କଥାର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦର ନାଥ — ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଦେବତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର । ଏଠାରେ ଆମର ଦେବତା ସେବା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ । ମଧୁ ମଧୁରା ମାନଙ୍କ ସହିତ, ମଧୁ ମଧୁର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ।
ହୃଦେ ତ୍ଵା ମନସେ ତ୍ଵା ଦିଵେ ତ୍ଵା ସୂର୍ଯାଯ ତ୍ଵା । ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଽ ଅଧ୍ଵରଂ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ଧେହି
ହୃଦୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ମନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ଆକାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି । ଦେବତାମାନେ ଥିବା ଦିବି ଉପରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦିଅ ।
ପିତା ନୋ ଽସି ପିତା ନୋ ବୋଧି ନମସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସୀଃ । ତ୍ଵଷ୍ଟୃମନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ସପେମ ପୁତ୍ରାନ୍ ପଶୂନ୍ ମଯି ଧେହି ପ୍ରଜାମ୍ ଅସ୍ମାସୁ ଧେହ୍ଯ୍ ଅରିଷ୍ଟାହꣳ ସହପତ୍ଯା ଭୂଯାସମ୍
ତୁମେ ଆମ ପିତା, ଆମ ପିତା ହେଉ । ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ମୋତେ କେବେ ଅନ୍ୟ କରିନଥିବ । ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଆମେ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବା । ମୋ ଭିତରେ ଗୋମାନ୍ୟ ଦିଅ, ଆମେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିବା । ମୁଁ ଅନ୍ୟ ହେବିନି, ପୁତ୍ର ସହିତ ସାଥୀ ହେବି ।
ଅହଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା । ରାତ୍ରିଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା
ଦିନଟି ତାହାର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ଆଲୋକ ସହିତ—ସ୍ୱାହା। ରାତିଟି ତାହାର ଚିହ୍ନ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ଆଲୋକ ସହିତ—ସ୍ୱାହା।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ଽଦିତ୍ଯୈ ରାସ୍ନାସି
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷାଙ୍କର ହାତଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଦିତ୍ୟୀଙ୍କର କମରବନ୍ଧନୀ ସହିତ ବାନ୍ଧୁଛି।
ଇଡ ଽ ଏହି । ଅଦିତ ଽ ଏହି । ସରସ୍ଵତ୍ତ୍ଯ୍ ଏହି । ଅସାଵ୍ ଏହି । ଅସାଵ୍ ଏହି । ଅସାଵ୍ ଏହି
ଇଡା ଆସ, ଅଦିତି ଆସ, ସରସ୍ୱତୀ ଆସ, ସେ ଆସ, ସେ ଆସ, ସେ ଆସ।
ଅଦିତ୍ଯୈ ରାସ୍ନାସୀନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯା ଽ ଉଷ୍ଣୀଷଃ । ପୂଷାସି । ଘର୍ମାଯ ଦୀଷ୍ଵ
ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ କମରବନ୍ଧ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡରେ ପଟା। ତୁମେ ପୂଷା, ଘର୍ମକୁ ଦିଅ।
ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ । ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରଵତ୍ । ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରଵତ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ସହିତ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ସହିତ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ସହିତ।
ଯସ୍ ତେ ସ୍ତନଃ ଶଶଯୋ ଯୋ ମଯୋଭୂର୍ ଯୋ ରତ୍ନଧା ଵସୁଵିଦ୍ ଯଃ ସୁଦତ୍ରଃ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵା ପୁଷ୍ଯସି ଵାର୍ଯାଣି ସରସ୍ଵତି ତମ୍ ଇହ ଧାତଵେ ଽକଃ । ଉର୍ଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଏମି
ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦୟାଳୁ ଛାତି ଦେଉଛ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ଧନ ଦେଉଛି, ଉଦାର ଓ ଉପକାରୀ, ସେଇ ଛାତି ଏଠାରେ ଦିଅ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ପୁଷ୍ଟି ହୁଏ, ସେଠାରେ ଦିଅ। ମୁଁ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଚାଲିଯାଏ।
ଗାଯତ୍ରଂ ଛନ୍ଦୋ ଽସି । ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭଂ ଛନ୍ଦୋ ଽସି । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ପରି ଗୃହ୍ଣାମି । ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣୋପ ଯଚ୍ଛାମି । ଇନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଵିନା । ମଧୁନଃ ସାରଘସ୍ଯ ଘର୍ମଂ ପାତ ଵସଵୋ ଯଜତ ଵାଟ୍ । ସ୍ଵାହା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମଯେ ଵୃଷ୍ଟିଵନଯେ
ତୁମେ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ। ତୁମେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିନ ଓ ଜମି ଦେଇ ଘେରି ନେଉଛି। ଆକାଶ ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମଧୁର ସାର ଥିବା ଘର୍ମ ପିଉ, ବସୁମାନେ, ପୂଜ୍ୟମାନେ। ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା, ତାକୁ ନମସ୍କାର।
ସମୁଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା । ସରିରାଯ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା । ଅନାଧୃଷ୍ଯାଯ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା । ଅପ୍ରତିଧୃଷ୍ଯାଯ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା । ଅଵସ୍ଯଵେ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା । ଅଶିମିଦାଯ ତ୍ଵା ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା
ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ବହୁଥିବା ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ଅଜୟ ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ଅପରାଜିତ ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା। ତ୍ୱରିତ ପାଇଁ, ବାୟୁ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଵସୁମତେ ରୁଦ୍ରଵତେ ସ୍ଵାହା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵାଦିତ୍ଯଵତେ ସ୍ଵାହା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵାଭିମାତିଘ୍ନେ ସ୍ଵାହା । ସଵିତ୍ରେ ତ୍ଵ ଽ ଋଭୁମତେ ଵିଭୁମତେ ଵାଜଵତେ ସ୍ଵାହା । ବୃହସ୍ପତଯେ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵଦେଵ୍ଯାଵତେ ସ୍ଵାହା
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଧନ ଓ ରୁଦ୍ର ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସ୍ୱାହା। ସବିତାଙ୍କୁ, ଋଭୁ, ବଳ, ଶକ୍ତି ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ସହିତ, ସ୍ୱାହା।
ଯମାଯ ତ୍ଵାଙ୍ଗିରସ୍ଵତେ ପିତୃମତେ ସ୍ଵାହା । ସ୍ଵାହା ଘର୍ମାଯ । ସ୍ଵାହା ଘର୍ମଃ ପିତ୍ରେ
ଯମଙ୍କୁ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ପିତୃମାନେ, ସ୍ୱାହା। ଘର୍ମକୁ ସ୍ୱାହା। ଘର୍ମ, ପିତୃଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
ଵିଶ୍ଵା ଽ ଆଶା ଦକ୍ଷିଣସଦ୍ ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଅଯାଡ୍ ଇହ । ସ୍ଵାହାକୃତସ୍ଯ ଘର୍ମସ୍ଯ ମଧୋଃ ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନା
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ବସିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସ୍ୱାହା କରାଯାଇଥିବା ମଧୁ ଘର୍ମ ପିଉ।
ଦିଵି ଧା ଽ ଇମଂ ଯଜ୍ଞମ୍ ଇମମ୍ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵି ଧାଃ । ସ୍ଵାହାଗ୍ନଯେ ଯଜ୍ଞିଯାଯ ଶଂ ଯଜୁର୍ଭ୍ଯଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରଖ। ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜୁସ୍ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଅଶ୍ଵିନା ଘର୍ମଂ ପାତꣳ ହାର୍ଦ୍ଵାନମ୍ ଅହର୍ ଦିଵାଭିର୍ ଊତିଭିଃ । ତନ୍ତ୍ରାଯିଣୋ ନମୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ହୃଦୟର ଘର୍ମ ପିଉ, ଦିନର ସୁରକ୍ଷା ସହିତ। ତନ୍ତ୍ରାଧାରୀଙ୍କୁ, ଦିନ ଓ ଜମିକୁ ନମସ୍କାର।
ଅପାତାମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଘର୍ମମ୍ ଅନୁ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅମꣳସାତାମ୍ । ଇହୈଵ ରାତଯଃ ସନ୍ତୁ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଘର୍ମ ପିଉ, ଦିନ ଓ ଜମି ଏହା ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ଦାନଗୁଡିକ ଏଠି ରହୁ।
ଇଷେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଊର୍ଜେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ବ୍ରହ୍ମଣେ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । କ୍ଷତ୍ରାଯ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାଂ ପିନ୍ଵସ୍ଵ । ଧର୍ମାସି ସୁଧର୍ମ । ଅମେନ୍ଯ୍ ଅସ୍ମେ ନୃମ୍ଣାନି ଧାରଯ ବ୍ରହ୍ମ ଧାରଯ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଧାରଯ ଵିଷଂ ଧାରଯ
ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ଦିନ ଓ ଜମି ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ତୁମେ ଧର୍ମ, ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ। ଆମ ଭିତରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିଅ, ରାଜ୍ୟ ଦିଅ, ପ୍ରଜା ଦିଅ।
ସ୍ଵାହା ପୂଷ୍ଣେ ଶରସେ । ସ୍ଵାହା ଗ୍ରାଵଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ପ୍ରତିରଵେଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ପିତୃଭ୍ଯ ଽ ଊର୍ଧ୍ଵବର୍ହିର୍ଭ୍ଯୋ ଘର୍ମପାଵଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵାହା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାମ୍ । ସ୍ଵାହା ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯଃ ଦେଵେଭ୍ଯଃ
ପୂଷାଙ୍କୁ, ତ୍ୱରିତକୁ, ସ୍ୱାହା। ପାଷାଣମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରତିଉତ୍ତରଦାତାଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା। ଉପରେ ଗଛିଥିବା କୁଶ ଓ ଘର୍ମ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ପିତୃମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ ଓ ଜମିକୁ, ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେକୁ, ସ୍ୱାହା।
ସ୍ଵାହା ରୁଦ୍ରାଯ ରୁଦ୍ରହୂତଯେ । ସ୍ଵାହା ସଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଜ୍ଯୋତିଃ । ଅହଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା । ରାତ୍ରିଃ କେତୁନା ଜୁଷତାꣳ ସୁଜ୍ଯୋତିର୍ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵାହା । ମଧୁ ହୁତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରତମେ ଽ ଅଗ୍ନାଵ୍ ଅଶ୍ଯାମ ତେ ଦେଵ ଘର୍ମ ନମସ୍ ତେ ଽ ଅସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସୀଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ରୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, ସ୍ୱାହା। ଆଲୋକକୁ ଆଲୋକ ସହିତ, ସ୍ୱାହା। ଦିନ, ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଭଲ ଆଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ସ୍ୱାହା। ରାତି, ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଭଲ ଆଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ସ୍ୱାହା। ମଧୁର ଆହୁତି ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବ ଘର୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହିଁ।
ଅଭୀମଂ ମହିମା ଦିଵଂ ଵିପ୍ରୋ ବଭୂଵ ସପ୍ରଥାଃ । ଉତ ଶ୍ରଵସା ପୃଥିଵୀꣳ ସꣳ ସୀଦସ୍ଵ ମହାꣳ୨ଽ ଅସି ରୋଚସ୍ଵ ଦେଵଵୀତମଃ ॥ [ଵି ଧୂମମ୍ ଅଗ୍ନେ ଽ ଅରୁଷଂ ମିଯେଧ୍ଯ ସୃଜ ପ୍ରଶସ୍ତ ଦର୍ଶତମ୍]
ଏହି ବିପ୍ର, ଦିନର ମହିମା ହେଇ ଦିଗକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ। ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ବସ। ତୁମେ ମହାନ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ, ଆଲୋକ ଦେଉ। [ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଲାଲ ଧୂଆଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ପଠା।]
ଯା ତେ ଘର୍ମ ଦିଵ୍ଯା ଶୁଗ୍ ଯା ଗାଯତ୍ର୍ଯାꣳ ହଵିର୍ଧାନେ । ସା ତ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଘର୍ମାନ୍ତରିକ୍ଷେ ଶୁଗ୍ ଯା ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ଯ୍ ଆଗ୍ନୀଧ୍ରେ । ସା ତ ଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଘର୍ମ ପୃଥିଵ୍ଯାꣳ ଶୁଗ୍ ଯା ଜଗତ୍ଯାꣳ ସଦସ୍ଯା । ସା ତ ଽ ଆ ପ୍ଯାଯତାଂ ନିଷ୍ଟ୍ଯାଯତାଂ ତସ୍ଯୈ ତେ ସ୍ଵାହା
ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଘର୍ମ ତୁମର ଅଛି, ଯେଉଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ହବିସ୍ଥଳରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁ ଘର୍ମ ତୁମର ଆକାଶରେ ଅଛି, ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଓ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା। ଯେଉଁ ଘର୍ମ ତୁମର ପୃଥିବୀରେ ଅଛି, ଜଗତୀ ଓ ସଭାରେ ଅଛି, ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ତାହାକୁ ସ୍ୱାହା।
କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ତ୍ଵା ପରସ୍ପାଯ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ତନ୍ଵଂ ପାହି । ଵିଶସ୍ ତ୍ଵା ଧର୍ମଣା ଵଯମ୍ ଅନୁ କ୍ରାମାମ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ
ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣର ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ତୁମ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କର। ଆମେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପଛେ ପଛେ ନୂତନ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଚାଲିବା।