ସପ୍ତ ଽ ଋଷଯଃ ପ୍ରତିହିତାଃ ଶରୀରେ ସପ୍ତ ରକ୍ଷନ୍ତି ସଦମ୍ ଅପ୍ରମାଦମ୍ । ସପ୍ତାପଃ ସ୍ଵପତୋ ଲୋକମ୍ ଈଯୁସ୍ ତତ୍ର ଜାଗୃତୋ ଽ ଅସ୍ଵପ୍ନଜୌ ସତ୍ରସଦୌ ଚ ଦେଵୌ
ଦେହରେ ସାତିଜଣ ଋଷି ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସଚେତନ ରହି ଅସାବଧାନତାକୁ ରୋକନ୍ତି। ସାତଟି ଶକ୍ତି ଶୟନର ଜଗତକୁ ପାର କରିଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ଜାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ସେମାନେ ଶୟନର ଜନ୍ମ ନୁହେଁ।
ଉତ୍ ତିଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ଦେଵଯନ୍ତସ୍ ତ୍ଵେମହେ । ଉପ ପ୍ର ଯନ୍ତୁ ମରୁତଃ ସୁଦାନଵ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଶୂର୍ ଭଵା ସଚା
ଉଠ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି! ଆମେ ଭକ୍ତିସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଦୟାଳୁ ମାରୁତମାନେ ଆସନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଆସି ଆମ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୁଅ।
ପ୍ର ନୂନଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିର୍ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵଦତ୍ଯ୍ ଉକ୍ଥ୍ଯମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଽ ଅର୍ଯମା ଦେଵା ଽ ଓକାꣳସି ଚକ୍ରିରେ
ଏବେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଏକ ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର କହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ ତ୍ଵମ୍ ଅସ୍ଯ ଯନ୍ତା ସୂକ୍ତସ୍ଯ ବୋଧି ତନଯଂ ଚ ଜିନ୍ଵ । ଵିଶ୍ଵଂ ତଦ୍ ଭଦ୍ରଂ ଯଦ୍ ଅଵନ୍ତି ଦେଵା ବୃହଦ୍ ଵଦେମ ଵିଦଥେ ସୁଵୀରାଃ । [ଯ ଇମା ଵିଶ୍ଵା । ଵିଶ୍ଵକର୍ମା । ଯୋ ନଃ ପିତା । ଅନ୍ନପତେ ନ୍ନସ୍ଯ ନୋ ଦେହି ॥ ] (ଅ.ଵେ. 17. , 11. )
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ସୂକ୍ତର ତୁମେ ନେତା; ଏହାର ସନ୍ତାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କର ଓ ଉନ୍ନତି ଦିଅ। ଯେ ସମସ୍ତ ଭଲ ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ସବୁ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନ ସହିତ ମହାନ କଥା କହିପାରିବା। [ଯିଏ ସମସ୍ତ କିଛି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପିତା, ଅନ୍ନର ମାଲିକ, ଆମକୁ ଅନ୍ନ ଦିଅ।]
ଅପେତୋ ଯନ୍ତୁ ପଣଯୋ ଽସୁମ୍ନା ଦେଵପୀଯଵଃ । ଅସ୍ଯ ଲୋକଃ ସୁତାଵତଃ । ଦ୍ଯୁଭିର୍ ଅହୋଭିର୍ ଅକ୍ତୁଭିର୍ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଯମୋ ଦଦାତ୍ଵ୍ ଅଵସାନମ୍ ଅସ୍ମୈ
ଖରାପ ଲୋକମାନେ, ଅମାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ। ଏହି ଜଗତ ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି ସେଠି ତାଙ୍କର। ଦିନ, ରାତି ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଯମ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ନିଜ ଅବସାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସଵିତା ତେ ଶରୀରେଭ୍ଯଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଲୋକମ୍ ଇଚ୍ଛତୁ । ତସ୍ମୈ ଯୁଜ୍ଯନ୍ତାମ୍ ଉସ୍ରିଯାଃ
ସବିତା ତୁମ ଦେହରୁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଁମାନେ ଯୋଡ଼ାଯାଉ।
ଵାଯୁଃ ପୁନାତୁ । ସଵିତା ପୁନାତୁ । ଅଗ୍ନେର୍ ଭ୍ରାଜସା । ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଚସା । ଵି ମୁଚ୍ଯନ୍ତାମ୍ ଉସ୍ରିଯାଃ
ବାୟୁ ଶୁଧ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ; ସବିତା ଶୁଧ୍ଧ କରୁନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା, ଗାଁମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵୋ ନିଷଦନଂ ପର୍ଣେ ଵୋ ଵସତିଷ୍ କୃତା । ଗୋଭାଜଽଇତ୍ କିଲାସଥ ଯତ୍ ସନଵଥ ପୂରୁଷମ୍
ତୁମର ବସିବା ସ୍ଥାନ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ, ତୁମର ଘର ଏହି ପତ୍ରରେ। ଗାଁର ଦୁଧରେ ତୁମେ ପୋଷିତ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ମଣିଷକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କର।
ସଵିତା ତେ ଶରୀରାଣି ମାତୁର୍ ଉପସ୍ଥ ଽ ଆ ଵପତୁ । ତସ୍ମୈ ପୃଥିଵି ଶଂ ଭଵ
ସବିତା ତୁମ ଦେହକୁ ମାଆର କୋଳରେ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ; ପୃଥିବୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ।
ପ୍ରଜାପତୌ ତ୍ଵା ଦେଵତାଯାମ୍ ଉପୋଦକେ ଲୋକେ ନି ଦଧାମ୍ଯ୍ ଅସୌ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍ ଅଘମ୍
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଭିତରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକରେ, ଜଳର ଜଗତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଜଳ ଆମ ପାପ ଦୂର କରୁ।
ପରଂ ମୃତ୍ଯୋ ଽ ଅନୁ ପରେହି ପନ୍ଥାଂ ଯସ୍ ତେ ଽ ଅନ୍ଯ ଇତରୋ ଦେଵଯାନାତ୍ । ଚକ୍ଷୁଷ୍ମତେ ଶୃଣ୍ଵତେ ତେ ବ୍ରଵୀମି ମା ନଃ ପ୍ରଜାꣳ ରୀରିଷୋ ମୋତ ଵୀରାନ୍
ହେ ମୃତ୍ୟୁ, ଦୂରକୁ ଯାଅ, ତୁମ ନିଜ ପଥ ଅନୁସର, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କ ପଥରୁ ଭିନ୍ନ। ଯିଏ ଦେଖିପାରେ ଓ ଶୁଣିପାରେ, ସେଉଁଠିକୁ କହୁଛି: ଆମ ସନ୍ତାନକୁ ବା ନାୟକମାନେକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନାହାଁ।
ଶଂ ଵାତଃ ଶꣳ ହି ତେ ଘୃଣିଃ ଶଂ ତେ ଭଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଇଷ୍ଟକାଃ । ଶଂ ତେ ଭଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନଯଃ ପାର୍ଥିଵାସୋ ମା ତ୍ଵାଭି ଶୂଶୁଚନ୍
ବାୟୁ ତୁମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଆଣୁ, ତୁମର ତେଜ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ଇଟାମାନେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ, ପୃଥିବୀର ଅଗ୍ନିମାନେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ; ସେମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।
କଲ୍ପନ୍ତାଂ ତେ ଦିଶସ୍ ତୁଭ୍ଯମ୍ ଆପଃ ଶିଵତମାସ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ଭଵନ୍ତୁ ସିନ୍ଧଵଃ । ଅନ୍ତରିକ୍ଷꣳ ଶିଵଂ ତୁଭ୍ଯଂ କଲ୍ପନ୍ତାଂ ତେ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ଜଳ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ନଦୀମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ଆକାଶ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
ଅଶ୍ମନ୍ଵତୀ ରୀଯତେ ସꣳ ରଭଧ୍ଵମ୍ ଉତ୍ ତିଷ୍ଠତ ପ୍ର ତରତା ସଖାଯଃ । ଅତ୍ର ଜହୀମୋ ଽଶିଵା ଯେ ଽ ଅସଞ୍ଛିଵାନ୍ ଵଯମ୍ ଉତ୍ତରେମାଭି ଵାଜାନ୍
ପଥର ଭରା ଗାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି; ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଚେଷ୍ଟା କର, ଉଠ, ଆଗକୁ ବଢ଼, ବନ୍ଧୁମାନେ! ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଭ, ସେମାନେକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା; ଆମେ ଶୁଭ ହୋଇ ଆମ ଲାଭ ସହିତ ପାର ହେବା।
ଅପାଘମ୍ ଅପ କିଲ୍ଵିଷମ୍ ଅପ କୃତ୍ଯାମ୍ ଅପୋ ରପଃ । ଅପାମାର୍ଗ ତ୍ଵମ୍ ଅସ୍ମଦ୍ ଅପ ଦୁଃଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯꣳ ସୁଵ
ପାପ ଦୂର ହେଉ, ଦୋଷ ଦୂର ହେଉ, କୁକର୍ମ ଦୂର ହେଉ, ଅପଶକୁନ ଦୂର ହେଉ! ଅପମାର୍ଗ, ତୁମେ ଆମ ପାଖରୁ ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୂର କର।
ସୁମିତ୍ରିଯା ନ ଽ ଆପ ଽ ଓଷଧଯଃ ସନ୍ତୁ ଦୁର୍ମିତ୍ରିଯାସ୍ ତସ୍ମୈ ସନ୍ତୁ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମଃ
ପାଣି ଓ ଔଷଧି ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ର ହେଉ; ଯିଏ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ, ସେଠି ପାଇଁ ସେମାନେ ଶତ୍ରୁ ହେଉ।
ଅନଡ୍ଵାହମ୍ ଆ ରଭାମହେ ସୌରଭେଯꣳ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ସ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଇଵ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵହ୍ନିଃ ସଂତରଣୋ ଭଵ
ଆମେ ଶୁଭ ପାଇଁ ଦୁଘାଳ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ବୃଷଭକୁ ଧରୁଛୁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଏ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାରାପାରିରେ ନେତୃତ୍ୱ କର।
ଉଦ୍ ଵଯଂ ତମସସ୍ ପରି ସ୍ଵଃ ପଶ୍ଯନ୍ତ ଽ ଉତ୍ତରମ୍ । ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ସୂର୍ଯମ୍ ଅଗନ୍ମ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଉତ୍ତମମ୍
ଆମେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଛାଡ଼ି ଉଚ୍ଚ ଆଲୋକ ଦେଖିଛୁ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜ୍ୟୋତିକୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ।
ଇମଂ ଜୀଵେଭ୍ଯଃ ପରିଧିଂ ଦଧାମି ମୈଷାଂ ନୁ ଗାଦ୍ ଅପରୋ ଽ ଅର୍ଥମ୍ ଏତମ୍ । ଶତଂ ଜୀଵନ୍ତୁ ଶରଦଃ ପୁରୂଚୀର୍ ଅନ୍ତର୍ ମୃତ୍ଯୁଂ ଦଧତାଂ ପର୍ଵତେନ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି; ଏହାକୁ କେହି ତାଙ୍କର ଲାଭ ପାଇଁ ଅତିକ୍ରମ କରିନ ଦେଉ। ସେମାନେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅନେକ ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନ ଽ ଆଯୂꣳଷି ପଵସ ଽ ଆ ସୁଵୋର୍ଜମ୍ ଇଷଂ ଚ ନଃ । ଆରେ ବାଧସ୍ଵ ଦୁଚ୍ଛୁନାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ପବିତ୍ର କର, ଆମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ, ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପାଖକୁ ନେଇଯା। ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେ।
ଆଯୁଷ୍ମାନ୍ ଅଗ୍ନେ ହଵିଷା ଵୃଧାନୋ ଘୃତପ୍ରତୀକୋ ଘୃତଯୋନିର୍ ଏଧି । ଘୃତଂ ପୀତ୍ଵା ମଧୁ ଚାରୁ ଗଵ୍ଯଂ ପିତେଵ ପୁତ୍ରମ୍ ଅଭି ରକ୍ଷତାଦ୍ ଇମାନ୍ତ୍ ସ୍ଵାହା
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅ, ହବି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଘୃତର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଘୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅ। ଘୃତ ଓ ମଧୁର ଦୁଧ ପିଇ, ବାପା ଯେପରି ଝିଅକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେପରି ଏହିମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର। ସ୍ୱାହା।
ପରୀମେ ଗାମ୍ ଅନେଷତ ପର୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିମ୍ ଅହୃଷତ । ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଅକ୍ରତ ଶ୍ରଵଃ କ ଽ ଇମାꣳ୨ଽ ଆ ଦଧର୍ଷତି
ମୋ ଚାରିପାଖରେ ଗାଈକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି; ଏବେ କିଏ ଏହିଠାରେ ଜିତିପାରିବ?
କ୍ରଵ୍ଯାଦମ୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ର ହିଣୋମି ଦୂରଂ ଯମରାଜ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛତୁ ରିପ୍ରଵାହଃ । ଇହୈଵାଯମ୍ ଇତରୋ ଜାତଵେଦା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯଂ ଵହତୁ ପ୍ରଜାନନ୍
ମୁଁ ମାଂସ ଭୋଜୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂରକୁ ପଠାଉଛି; ସେ ଯମର ଲୋକକୁ ଯାଉ। ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜାତବେଦା, ଜାଣିସୁନି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ହବି ଦେଉ।
ଵହ ଵପାଂ ଜାତଵେଦଃ ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯତ୍ରୈନାନ୍ ଵେତ୍ଥ ନିହିତାନ୍ ପରାକେ । ମେଦସଃ କୁଲ୍ଯା ଽ ଉପ ତାନ୍ତ୍ ସ୍ରଵନ୍ତୁ ସତ୍ଯା ଽ ଏଷାମ୍ ଆଶିଷଃ ସଂ ନମନ୍ତାꣳ ସ୍ଵାହା
ହେ ଜାତବେଦା, ତୁମେ ଭାଲିକୁ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜାଣ। ଚର୍ବିର ଧାରା ସେମାନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ, ସେମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଇଁ ନମ୍ର ହେଉ। ସ୍ୱାହା।
ସ୍ଯୋନା ପୃଥିଵି ନୋ ଭଵାନୃକ୍ଷରା ନିଵେଶନୀ । ଯଚ୍ଛା ନଃ ଶର୍ମ ସପ୍ରଥାଃ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦ୍ ଅଘମ୍
ହେ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଇଁ ମୃଦୁ ଓ ଦୃଢ଼ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଆମଠାରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଅସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଧି ଜାତୋ ଽସି ତ୍ଵଦ୍ ଅଯଂ ଜାଯତାଂ ପୁନଃ । ଅସୌ ସ୍ଵର୍ଗାଯ ଲୋକାଯ ସ୍ଵାହା
ତୁମଠାରୁ ଏହି ଜନ୍ମ ହୋଇଛି; ଏହାଠାରୁ ପୁଣି ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ ହେଉ। ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରୁ। ସ୍ୱାହା।
ଋଚଂ ଵାଚଂ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ମନୋ ଯଜୁଃ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ସାମ ପ୍ରାଣଂ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ଚକ୍ଷୁଃ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ପ୍ର ପଦ୍ଯେ । ଵାଗ୍ ଓଜଃ ସହୌଜୋ ମଯି ପ୍ରାଣାପାନୌ
ମୁଁ ଋଚ୍ଛନ୍ଦକୁ କଥା ଭାବେ ଅନୁସରେ, ଯଜୁଷ୍କୁ ମନ ଭାବେ ଅନୁସରେ, ସାମକୁ ଶ୍ୱାସ ଭାବେ ଅନୁସରେ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣକୁ ଅନୁସରେ। କଥା, ଶକ୍ତି ଓ ଭଳି ଶକ୍ତି ମୋ ଭିତରେ ରହୁ, ଶ୍ୱାସ-ନିଶ୍ୱାସ ସହିତ।
ଯନ୍ ମେ ଛିଦ୍ରଂ ଚକ୍ଷୁଷୋ ହୃଦଯସ୍ଯ ମନସୋ ଵାତିତୃଣ୍ଣଂ ବୃହସ୍ପତିର୍ ମେ ତଦ୍ ଦଧାତୁ । ଶଂ ନୋ ଭଵତୁ ଭୁଵନସ୍ଯ ଯସ୍ ପତିଃ
ମୋ ଚକ୍ଷୁ, ହୃଦୟ କିମ୍ବା ମନରେ ଯେଉଁ ଅଭାବ ଅଛି, ବୃହସ୍ପତି ସେଠାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ । ତତ୍ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯଂ ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍
ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱଃ। ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ପବିତ୍ର ତଜ୍ଜ୍ୱଳ୍ୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରୁ। ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
କଯା ନଶ୍ ଚିତ୍ର ଽ ଆ ଭୁଵଦ୍ ଊତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା । କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା
କେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ କୃପାରେ ଆମର ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ମିତ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି? କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତାରେ ସେ ଚୟିତ ହୁଅନ୍ତି?