ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ନାର୍ଯ୍ ଅସି । ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷସାଂ ଗ୍ରୀଵା ଽ ଅପି କୃନ୍ତାମି । ଯଵୋ ଽସି ଯଵଯାସ୍ମଦ୍ ଦ୍ଵେଷୋ ଯଵଯାରାତୀଃ । ଦିଵେ ତ୍ଵାଽନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯୈ ତ୍ଵା । ଶୁନ୍ଧନ୍ତାଂ ଲୋକାଃ ପିତୃଷଦନାଃ । ପିତୃଷଦନମ୍ ଅସି
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ବାହୁ ଏବଂ ପୁଷାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ତୁମେ ଜଣେ ନାରୀ। ଏଠି, ମୁଁ ଦେମନମାନଙ୍କର ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ଯବ; ଆମର ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମର ଶତ୍ରୁ ଦୂର କର। ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପିତ କରୁଛି। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପିତୃମଣ୍ଡଳ ପବିତ୍ର ହେଉ। ତୁମେ ପିତୃମଣ୍ଡଳ।
ଉଦ୍ ଦିଵꣳ ସ୍ତଭାନାନ୍ତରିକ୍ଷଂ ପୃଣ ଦୃꣳହସ୍ଵ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଦ୍ଯୁତାନାସ୍ ତ୍ଵା ମାରୁତୋ ମିନୋତୁ ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ଧ୍ରୁଵେଣ ଧର୍ମଣା । ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ତ୍ଵା ରାଯସ୍ପୋଷଵନି ପର୍ଯ୍ ଊହାମି । ବ୍ରହ୍ମ ଦୃꣳହ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦୃꣳହାଯୁର୍ ଦୃꣳହ ପ୍ରଜାଂ ଦୃꣳହ
ଆକାଶକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଅ, ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପୂରିଦିଅ, ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ କର। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ମାପନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଦୃଢ ନୀତି ସହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ ଘେରି ନେଉଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦୃଢ କର, କ୍ଷତ୍ରିୟକୁ ଦୃଢ କର, ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ କର, ସନ୍ତାନକୁ ଦୃଢ କର।
ଧ୍ରୁଵାସି ଧ୍ରୁଵୋ ଽଯଂ ଯଜମାନୋ ଽସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆଯତନେ ପ୍ରଜଯା ପଶୁଭିର୍ ଭୂଯାତ୍ । ଘୃତେନ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ପୂର୍ଯେଥାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଛଦିର୍ ଅସି ଵିଶ୍ଵଜନସ୍ଯ ଛାଯା
ତୁମେ ଦୃଢ, ଏହି ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଏହି ଗୃହରେ ଦୃଢ ହେଉନ୍ତୁ; ସେ ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ। ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଘିଅରେ ପୂରିଯାଉ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଛାୟା।
ପରି ତ୍ଵା ଗିର୍ଵଣୋ ଗିର ଽ ଇମା ଭଵନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ । ଵୃଦ୍ଧାଯୁମ୍ ଅନୁ ଵୃଦ୍ଧଯୋ ଜୁଷ୍ଟା ଭଵନ୍ତୁ ଜୁଷ୍ଟଯଃ
ହେ ଗୀତଗାୟକ, ଏହି ସମସ୍ତ ଗୀତ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରଉ। ବଡ଼ମାନେ ବଡ଼ଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରିୟମାନେ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସ୍ଯୂର୍ ଅସି । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧ୍ରୁଵୋ ଽସି । ଐନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅସି । ଵୈଶ୍ଵଦେଵମ୍ ଅସି
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବନ୍ଧନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦୃଢତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର।
[[ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପୁରାଣମ୍/ପୂର୍ଵଭାଗଃ/ଅଧ୍ଯାଯଃ ୧୨|ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପୁରାଣମ୍ ୧.୨.୧୨.୨୭]], [[ଵାଯୁପୁରାଣମ୍/ପୂର୍ଵାର୍ଧମ୍/ଅଧ୍ଯାଯଃ ୨୯|ଵାଯୁପୁରାଣମ୍ ୨୯.୨୬]]ଵିଭୂର୍ ଅସି ପ୍ରଵାହଣଃ । ଵହ୍ନିର୍ ଅସି ହଵ୍ଯଵାହନଃ । ଶ୍ଵାତ୍ରୋ ଽସି ପ୍ରଚେତାଃ । ତୁଥୋ ଽସି ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ
ତୁମେ ବିଭୂ, ପ୍ରବାହମୟ; ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ହବିଷ୍ୟ ନେଇଯିବାଳା; ତୁମେ ତୀବ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ; ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ।
ଉଶିଗ୍ ଅସି କଵିଃ । ଅଙ୍ଘାରିର୍ ଅସି ବମ୍ଭାରିଃ । ଅଵସ୍ଯୂର୍ ଅସି ଦୁଵସ୍ଵାନ୍ । ଶୁନ୍ଧ୍ଯୂର୍ ଅସି ମାର୍ଜାଲୀଯଃ । ସମ୍ରାଡ୍ ଅସି କୃଶାନୁଃ । ପରିଷଦ୍ଯୋଽସି ପଵମାନଃ । ନଭୋଽସି ପ୍ରତକ୍ଵା । ମୃଷ୍ଟୋ ଽସି ହଵ୍ଯସୂଦନଃ । ଽଋତଧାମାସି ସ୍ଵର୍ଜ୍ଯୋତିଃ
ତୁମେ ପ୍ରେରିତ, କବି; ତୁମେ ତୀବ୍ର ପଦ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ, ଭଲ ଦେଇଥିବା; ତୁମେ ପବିତ୍ରକାରୀ, ବିଲାଇ ପରି; ତୁମେ ସାମ୍ରାଟ, ପତଳା ଅଗ୍ନି; ତୁମେ ଘେରି ରଖିବା ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ରକାରୀ; ତୁମେ ଆକାଶ, ବିସ୍ତାରକାରୀ; ତୁମେ ପରିଷ୍କୃତ, ହବିଷ୍ୟ ନାଶକ; ତୁମେ ସତ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ, ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ।
ସମୁଦ୍ରୋ ଽସି ଵିଶ୍ଵଵ୍ଯଚାଃ । ଽଅଜୋ ଽସ୍ଯ୍ ଏକପାତ୍ । ଅହିର୍ ଅସି ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ । ଵାଗ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଐନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅସି ସଦୋ ଽସି । ଋତସ୍ଯ ଦ୍ଵାରୌ ମା ମା ସଂତାପ୍ତମ୍ । ଅଧ୍ଵନାମ୍ ଅଧ୍ଵପତେ ପ୍ର ମା ତିର ସ୍ଵସ୍ତି ମେ ଽସ୍ମିନ୍ ପଥି ଦେଵଯାନେ ଭୂଯାତ୍
ତୁମେ ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ତୁମେ ଅଜନ୍ମା, ଏକପଦୀ; ତୁମେ ଗଭୀର ନାଗ; ତୁମେ ବାଣୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ଆସନ। ତୁମେ ସତ୍ୟର ଦୁଇ ଦ୍ୱାର; ମୋତେ କଷ୍ଟ ନ ଦିଅ। ହେ ପଥର ନାଥ, ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଅ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ପଥରେ ମୋ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
ମିତ୍ରସ୍ଯ ମା ଚକ୍ଷୁଷେକ୍ଷଧ୍ଵମ୍ । ଅଗ୍ନଯଃ ସଗରାଃ ସଗରା ସ୍ଥ ସଗରେଣ ନାମ୍ନା ରୁଦ୍ରେଣାନୀକେନ ପାତ ମାଗ୍ନଯଃ ପିପୃତ ମାଗ୍ନଯୋ ଗୋପାଯତ ମା ନମୋ ଵୋ ସ୍ତୁ ମା ମା ହିꣳସିଷ୍ଟ
ମିତ୍ରଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଦେଖ। ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ସହିତ, ସମୁଦ୍ର ନାମରେ, ରୁଦ୍ର, ଅନୀକ ସହିତ। ମୋତେ ରକ୍ଷ, ମୋତେ ସଂରକ୍ଷଣ କର, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ମୋତେ କ୍ଷତି କରନି।
ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅସି ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଦେଵାନା ସମିତ୍ । ତ୍ଵꣳ ସୋମ ତନୂକୃଦ୍ଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵେଷୋଭ୍ଯୋ ଽନ୍ଯକୃତେଭ୍ଯ ଽଉରୁ ଯନ୍ତାସି ଵରୂଥꣳ ସ୍ଵାହା । ଜୁଷାଣୋ ଽଅପ୍ତୁର୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଵେତୁ ସ୍ଵାହା
ତୁମେ ଆଲୋକ, ସମସ୍ତ ଆକୃତିର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ। ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଦେହକୁ କ୍ଷତି କରୁଥିବା ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତିକାରୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ତୁମେ ବିଶାଳ ଢାଳ। ସ୍ୱାହା। ଘିଅ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନେ ନଯ ସୁପଥା ରାଯେ ଽଅସ୍ମାନ୍ ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ଯୁଯୋଧ୍ଯ୍ ଅସ୍ମଜ୍ ଜୁହୁରାଣମ୍ ଏନୋ ଭୂଯିଷ୍ଠାଂ ତେ ନମଽଉକ୍ତିଂ ଵିଧେମ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଭଲ ପଥରେ ନେଇଯାଅ, ଆମ ଭଲ ହେବା ପାଇଁ। ହେ ଦେବତା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣିଛ। ଆମ ଉପରୁ ଯେଉଁ ଭୁଲ କରିଛୁ, ସେହି ଟିକେ ଦୂର କର। ଆମେ ତୁମକୁ ସବୁଠାରୁ ବେଶି ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ଅଯଂ ନୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଵରିଵସ୍ କୃଣୋତ୍ଵ୍ ଅଯଂ ମୃଧଃ ପୁର ଽଏତୁ ପ୍ରଭିନ୍ଦନ୍ । ଅଯଂ ଵାଜାନ୍ ଜଯତୁ ଵାଜସାତାଵ୍ ଅଯꣳ ଶତ୍ରୂନ୍ ଜଯତୁ ଜର୍ହୃଷାଣଃ ସ୍ଵାହା
ଏହି ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ତିଆରି କରୁନ୍ତୁ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଧନ ଜିତନ୍ତୁ। ଖୁସି ହୋଇ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଉରୁ ଵିଷ୍ଣୋ ଵି କ୍ରମସ୍ଵୋରୁ କ୍ଷଯାଯ ନସ୍ କୃଧି । ଘୃତଂ ଘୃତଯୋନେ ପିବ ପ୍ର-ପ୍ର ଯଜ୍ଞପତିଂ ତିର ସ୍ଵାହା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନ କର। ଘୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଘୃତ ପିଉ। ଯଜ୍ଞର ମାଳିକାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵ ସଵିତର୍ ଏଷ ତେ ସୋମସ୍ ତꣳ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ । ଏତତ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ସୋମ ଦେଵୋ ଦେଵାଁ2 ଽ ଉପାଗା ଽ ଇଦମ୍ ଅହଂ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ତ୍ ସହ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ସ୍ଵାହା ନିର୍ ଵରୁଣସ୍ଯ ପାଶାନ୍ ମୁଚ୍ଯେ
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ। ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର, କିଛି କ୍ଷତି ହେଉନାହିଁ। ହେ ସୋମ ଦେବତା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଦେବ। ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ସ୍ୱାହା। ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କ ଦୂର୍ବଳତାରୁ ମୁକ୍ତ।
ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପାସ୍ ତ୍ଵେ ଵ୍ରତପା ଯା ତଵ ତନୂର୍ ମଯ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଏଷା ସା ତ୍ଵଯି ଯୋ ମମ ତନୂସ୍ ତ୍ଵଯ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଇଯꣳ ସା ମଯି । ଯଥାଯଥଂ ନୌ ଵ୍ରତପତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯ୍ ଅନୁ ମେ ଦୀକ୍ଷାଂ ଦୀକ୍ଷାପତିର୍ ଅମꣳସ୍ତାନୁ ତପସ୍ ତପସ୍ପତିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିୟମର ରକ୍ଷକ। ତୁମର ନିୟମ ଶରୀର ମୋରେ ଥାଉ, ମୋର ଶରୀର ତୁମରେ ଥାଉ। ନିୟମର ମାଲିକ ଭାବେ, ଆମର ନିୟମକୁ ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ଗ୍ରହଣ କର। ଦୀକ୍ଷାର ମାଲିକ ମୋ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତପସ୍ୟାର ମାଲିକ ମୋର ତପସ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଉରୁ ଵିଷ୍ଣୋ ଵି କ୍ରମସ୍ଵୋରୁ କ୍ଷଯାଯ ନସ୍ କୃଧି । ଘୃତଂ ଘୃତଯୋନେ ପିବ ପ୍ର-ପ୍ର ଯଜ୍ଞପତିଂ ତିର ସ୍ଵାହା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ସ୍ଥାନ କର। ଘୃତରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଘୃତ ପିଉ। ଯଜ୍ଞର ମାଳିକାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ। ସ୍ୱାହା।
ଅତ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାꣳ ଽ ଅଗାଂ ନାନ୍ଯାꣳ ଽ ଉପାଗାମ୍ ଅର୍ଵାକ୍ ତ୍ଵା ପରେଭ୍ଯୋ ଽଵିଦଂ ପରୋ ଽଵରେଭ୍ଯଃ । ତଂ ତ୍ଵା ଜୁଷାମହେ ଦେଵ ଵନସ୍ପତେ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯୈ ଦେଵାସ୍ ତ୍ଵା ଦେଵଯଜ୍ଯାଯୈ ଜୁଷନ୍ତାଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା । ଓଷଧେ ତ୍ରାଯସ୍ଵ । ସ୍ଵଧିତେ ମୈନꣳ ହିꣳସୀଃ
ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଯାଇନି, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନଜିକୁ ଆସିନି। ତୁମକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ନଜିକରେ ଓ ଦୂର ଥିବାମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂରରେ ମିଳିଛି। ହେ ଦେବତା, ହେ ବନସ୍ପତି, ଆମେ ତୁମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ। ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ଔଷଧି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ, ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ।
ଦ୍ଯାଂ ମା ଲେଖୀର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ମା ହିꣳସୀଃ ପୃଥିଵ୍ଯା ସଂ ଭଵ । ଅଯꣳ ହି ତ୍ଵା ସ୍ଵଧିତିସ୍ ତେତିଜାନଃ ପ୍ରଣିନାଯ ମହତେ ସୌଭଗାଯ । ଅତସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଵନସ୍ପତେ ଶତଵଲ୍ଶୋ ଵି ରୋହ ସହସ୍ରଵଲ୍ଶା ଵି ଵଯꣳ ରୁହେମ
ଆକାଶକୁ ଆଘାତ କରନାହିଁ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ, ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତା ରଖ। ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ ପାଇଁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଇଛି। ତେଣୁ ହେ ଦେବତା, ହେ ବନସ୍ପତି, ଶତ ଶାଖା ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ହଜାର ଶାଖା ସହିତ ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ନାର୍ଯ୍ ଅସି । ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷସାଂ ଗ୍ରୀଵା ଽ ଅପି କୃନ୍ତାମି । ଯଵୋ ଽସି ଯଵଯାସ୍ମଦ୍ ଦ୍ଵେଷୋ ଯଵଯାରାତୀଃ । ଦିଵେଽତ୍ଵାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯୈ ତ୍ଵା । ଶୁନ୍ଧନ୍ତାଂ ଲୋକାଃ ପିତୃଷଦନାଃ । ପିତୃଷଦନମ୍ ଅସି
ହେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ତୁମେ ଜନନୀ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ବାର୍ଲି, ଆମ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉ। ଆକାଶ, ମଧ୍ୟାକାଶ, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ସମସ୍ତ ଲୋକ, ପିତୃମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର ହେଉ। ତୁମେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଘର।
ଅଗ୍ରେଣୀର୍ ଅସି ସ୍ଵାଵେଶ ଽ ଉନ୍ନେତୄଣାମ୍ ଏତସ୍ଯ ଵିତ୍ତାଦ୍ ଅଧି ତ୍ଵା ସ୍ଥାସ୍ଯତି । ଦେଵସ୍ ତ୍ଵା ସଵିତା ମଧ୍ଵ୍ ଆନକ୍ତୁ । ସୁପିପ୍ପଲାଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯଃ । ଦ୍ଯାମ୍ ଅଗ୍ରେଣାସ୍ପୃକ୍ଷ ଽ ଆନ୍ତରିକ୍ଷଂ ମଧ୍ଯେନାପ୍ରାଃ ପୃଥିଵୀମ୍ ଉପରେଣାଦୃꣳହୀଃ
ତୁମେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଉତ୍ତମ ଉଠାଇବା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏହି ଧନରୁ ତୁମେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେବ। ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ମଧୁରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଔଷଧିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ। ତୁମ ଶିରା ଆକାଶକୁ ଛୁଏ, ମଧ୍ୟଭାଗ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଶିର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କର।
ଯା ତେ ଧାମାନ୍ଯ୍ ଉଶ୍ମସି ଗମଧ୍ଯୈ ଯତ୍ର ଗାଵୋ ଭୂରିଶୃଙ୍ଗା ଽ ଅଯାସଃ । ଅତ୍ରାହ ତଦ୍ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍ ଅଵ ଭାରି ଭୂରି । ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ରାଯସ୍ପୋଷଵନି ପର୍ଯ୍ ଊହାମି । ବ୍ରହ୍ମ ଦୃꣳହ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦୃꣳହାଯୁର୍ ଦୃꣳହ ପ୍ରଜାଂ ଦୃꣳହ
ତୁମର ସେଉଁଠି ଗୃହ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଈମାନେ ଚରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବଡ଼ ପଦକ୍ଷେପ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କର। ପାଠ, ଶକ୍ତି, ଧନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ପାଠକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଶକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ କର, ସନ୍ତାନକୁ ଦୃଢ଼ କର।
ଵିଷ୍ଣୋଃ କର୍ମାଣି ପଶ୍ଯତ ଯତୋ ଵ୍ରତାନି ପସ୍ପଶେ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯଃ ସଖା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ, ଯେଉଁଠାରୁ ନିୟମ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଯୋଗୀ ବନ୍ଧୁ।
ତଦ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦꣳ ସଦା ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯୋ ଦିଵୀଵ ଚକ୍ଷୁର୍ ଆତତମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚାଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି।
ପରିଵୀର୍ ଅସି ପରି ତ୍ଵା ଦୈଵୀର୍ ଵିଶୋ ଵ୍ଯଯନ୍ତାଂ ପରୀମଂ ଯଜମାନꣳ ରାଯୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାମ୍ । ଦିଵଃ ସୂନୁର୍ ଅସି । ଏଷ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଲୋକ ଽ ଆରଣ୍ଯସ୍ ତେ ପଶୁଃ
ତୁମେ ଘେରି ରଖୁଥିବା। ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖନ୍ତୁ। ଆମେ ଏହି ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନରେ ଘେରି ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମେ ଆକାଶର ପୁଅ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଅରଣ୍ୟ ତୁମର ପଶୁ।
ଉପାଵୀର୍ ଅସି । ଉପ ଦେଵାନ୍ ଦୈଵୀର୍ ଵିଶଃ ପ୍ରାଗୁର୍ ଉଶିଜୋ ଵହ୍ନିତମାନ୍ । ଦେଵ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଵସୁ ରମ ହଵ୍ଯା ତେ ସ୍ଵଦନ୍ତାମ୍
ତୁମେ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସୁଥିବା। ଦେବମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦଳ, ପ୍ରେରିତମାନେ, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ହବି ରୁଚିକର ହେଉ।
ରେଵତୀ ରମଧ୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତେ ଧାରଯା ଵସୂନି । ଋତସ୍ଯ ତ୍ଵା ଦେଵହଵିଃ ପାଶେନ ପ୍ରତି ମୁଞ୍ଚାମି ଧର୍ଷା ମାନୁଷଃ
ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ଧନ ଧରି ରଖ। ଦେବତାଙ୍କ ହବିର ପାଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଋତ ପାଇଁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ କେହି ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଅନାହିଁ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ଜୁଷ୍ଟଂ ନି ଯୁନଜ୍ମି । ଅଦ୍ଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵୌଷଧୀଭ୍ଯୋଽନୁ ତ୍ଵା ମାତା ମନ୍ଯତାମ୍ ଅନୁ ପିତାନୁ ଭ୍ରାତା ସଗର୍ଭ୍ଯୋଽନୁ ସଖା ସଯୂଥ୍ଯଃ । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି
ହେ ସବିତା ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର। ଜଳ ଓ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ମା, ବାପା, ଭାଇ, ଏକ ଗର୍ଭର ଭାଇ, ସାଥୀ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମକୁ ଛିଟାଉଛି।
ଅପାଂ ପେରୁର୍ ଅସି । ଆପୋ ଦେଵୀଃ ସ୍ଵଦନ୍ତୁ ସ୍ଵାତ୍ତଂ ଚିତ୍ ସଦ୍ ଦେଵହଵିଃ । ସଂ ତେ ପ୍ରାଣୋ ଵାତେନ ଗଚ୍ଛତାꣳ ସମ୍ ଅଙ୍ଗାନି ଯଜତ୍ରୈଃ ସଂ ଯଜ୍ଞପତିର୍ ଆଶିଷା
ତୁମେ ଜଳର ବିସ୍ତୃତ ରୂପ। ଦେବୀ ଜଳମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ନିଆଯାଇଥିବା ହବିକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ତୁମର ଶ୍ୱାସ ବାତାସ ସହିତ ଏକତାରେ ଯାଉ, ତୁମର ଅଙ୍ଗ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଏକତାରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ଘୃତେନାକ୍ତୌ ପଶୂଁସ୍ ତ୍ରାଯେଥା । ରେଵତି ଯଜମାନେ ପ୍ରିଯଂ ଧା ଽ ଆ ଵିଶ । ଉରୋର୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ ସଜୂର୍ ଦେଵେନ ଵାତେନାସ୍ଯ ହଵିଷସ୍ ତ୍ମନା ଯଜ ସମସ୍ଯ ତନ୍ଵା ଭଵ । ଵର୍ଷୋ ଵର୍ଷୀଯସି ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଧାଃ । ସ୍ଵାହା ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ଘୃତ ଲଗାଇଥିବା ପଶୁମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର। ରେବତୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କର। ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଦେବତା ବାୟୁ ସହିତ ଏହି ଆହୁତିକୁ ତୁମ ମନରୁ ଦିଅ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ବର୍ଷା ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ବସାଅ। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
ମାହିର୍ ଭୂର୍ ମା ପୃଦାକୁଃ । ନମସ୍ ତଽ ଆତାନାନର୍ଵା ପ୍ରେହି । ଘୃତସ୍ଯ କୁଲ୍ଯାଽ ଉପଽ ଋତସ୍ଯ ପଥ୍ଯାଽ ଅନୁ
ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତି କରନି, ତାକୁ ଆଘାତ ଦିଅନି। ନମସ୍କାର ସହିତ ଆସିଥିବାମାନେ ପାଖକୁ ଯାଅ। ଘୃତର ଝରଣା ଓ ନ୍ୟାୟର ପଥ ଅନୁସର କର।