ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ଵିଚର୍ଷଣିର୍ ଉଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଈଯତେ । ଅପାମୀଵାଂ ବାଧତେ ଵେତି ସୂର୍ଯମ୍ ଅଭି କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଦ୍ଯାମ୍ ଋଣୋତି
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ସବୁକିଛି ଜଣା ସବିତା, ଦୁଇଁ ଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେଖି ଚାଲନ୍ତି; ସେ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଳା ଚାଦରରେ ଆକାଶ ଢାକିଦିଅନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଽ ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ ସୁମୃଡୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵ୍ ଅର୍ଵାଙ୍ । ଅପସେଧନ୍ ରକ୍ଷସୋ ଯାତୁଧାନାନ୍ ଅସ୍ଥାଦ୍ ଦେଵଃ ପ୍ରତିଦୋଷଂ ଗୃଣାନଃ
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ଦୟାଳୁ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବତା, ଆସୁର, ଭଲ ଉପଦେଶ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ଦୂଷ୍ଟ ଓ ମାନ୍ତ୍ରିକମାନୋ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି—ଦେବତା ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋ ଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଽ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମ ପୁରୁଣା, ଧୂଳି ନଥିବା, ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଆକାଶର ପଥଗୁଡ଼ିକ; ସେଇ ସହଜ ରାସ୍ତାରେ ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଦେବତା, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ଉଭା ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭା ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଅଵିଦ୍ରିଯାଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଦୁଇଁଜଣେ ଆପଣେ ପିଉନ୍ତୁ; ଦୁଇଁଜଣେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅବିଚ୍ୟୁତ ସହାୟତା ଓ ସମର୍ଥନ ସହିତ।
ଅପ୍ନସ୍ଵତୀମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଵାଚମ୍ ଅସ୍ମେ କୃତଂ ନୋ ଦସ୍ରା ଵୃଷଣା ମନୀଷାମ୍ । ଅଦ୍ଯୂତ୍ଯେ ଽଵସେ ନି ହ୍ଵଯେ ଵାଂ ଵୃଧେ ଚ ନୋ ଭଵତଂ ଵାଜସାତୌ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବାଣୀ ଦିଅ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ବଳଶାଳୀ, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଆପତ୍କାଳ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ବିଜୟ ଲାଗି ଆମର ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଦ୍ଯୁଭିର୍ ଅକ୍ତୁଭିଃ ପରି ପାତମ୍ ଅସ୍ମାନ୍ ଅରିଷ୍ଟେଭିର୍ ଅଶ୍ଵିନା ସୌଭଗେଭିଃ । ତନ୍ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମ୍ ଅଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଽ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଅମୋଘ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନ୍ ଅମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶରେ ଚଳି, ଅମୃତ ଓ ମରଣଶୀଳ ଜୀବମାନୋ ନିର୍ମାଣ କରି, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଆ ରାତ୍ରି ପର୍ଥିଵꣳ ରଜଃ ପିତୁର୍ ଅପ୍ରାଯି ଧାମଭିଃ । ଦିଵଃ ସଦାꣳସି ବୃହତୀ ଵି ତିଷ୍ଠସ ଽ ଆ ତ୍ଵେଷଂ ଵର୍ତତେ ତମଃ
ରାତି ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ସହିତ ପୃଥିବୀ ମାଟିକୁ ଢାକିଦେଇଛି; ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ବଡ଼ ଗୃହରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାର ପ୍ରବଳ ହୋଇଛି।
ଉଷସ୍ ତଚ୍ ଚିତ୍ରମ୍ ଆ ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି । ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେଇ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନୋ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା।
ପ୍ରାତର୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାତର୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ହଵାମହେ ପ୍ରାତର୍ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରାତର୍ ଅଶ୍ଵିନା । ପ୍ରାତର୍ ଭଗଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ପ୍ରାତଃ ସୋମମ୍ ଉତ ରୁଦ୍ରꣳ ହୁଵେମ
ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟକୁ; ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଭଗ, ପୂଷା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରକୁ ଡାକୁ।
ପ୍ରାତର୍ଜିତଂ ଭଗମ୍ ଉଗ୍ରꣳ ହୁଵେମ ଵଯଂ ପୁତ୍ରମ୍ ଅଦିତେର୍ ଯୋ ଵିଧର୍ତା । ଆଧ୍ରଶ୍ ଚିଦ୍ ଯଂ ମନ୍ଯମାନସ୍ ତୁରଶ୍ ଚିଦ୍ ରାଜା ଚିଦ୍ ଯଂ ଭଗଂ ଭକ୍ଷୀତ୍ଯ୍ ଆହ
ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗ, ଅଦିତିର ପୁଅ, ଦାତାକୁ ଡାକୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ଓ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି, 'ଭଗ ଉପଭୋଗ୍ୟ'।
ଭଗ ପ୍ରଣେତର୍ ଭଗ ସତ୍ଯରାଧୋ ଭଗେମାଂ ଧିଯମ୍ ଉଦଵା ଦଦନ୍ ନଃ । ଭଗ ପ୍ର ଣୋ ଜନଯ ଗୋଭିର୍ ଅଶ୍ଵୈର୍ ଭଗ ପ୍ର ନୃଭିର୍ ନୃଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଭଗ, ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା, ସତ୍ୟ ଦାତା, ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ; ଭଗ, ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ—ଭଗ, ଆମେ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ହେଉ।
ଉତେଦାନୀଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମୋତ ପ୍ରପିତ୍ଵ ଽ ଉତ ମଧ୍ଯେ ଽ ଅହ୍ନାମ୍ । ଉତୋଦିତା ମଘଵନ୍ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵଯଂ ଦେଵାନାꣳ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବାକୁ ଦେଉ, ଦିନର ଶେଷରେ ଓ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଭଲ ରୁହିବାକୁ ଦେଉ। ମଘବାନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦୟିତ ହେଇ, ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ ରୁହିବାକୁ ଦେଉ।
ଭଗ ଽ ଏଵ ଭଗଵାꣳ୨ଽ ଅସ୍ତୁ ଦେଵାସ୍ ତେନ ଵଯଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ । ତଂ ତ୍ଵା ଭଗ ସର୍ଵ ଽ ଇଜ୍ଜୋହଵୀତି ସ ନୋ ଭଗ ପୁର ଽ ଏତା ଭଵେହ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ ମାତ୍ର ଭାଗ୍ୟର ମାଲିକ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବାକୁ ଦେଉ। ହେ ଭାଗ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ସମ୍ ଅଧ୍ଵରାଯୋଷସୋ ନମନ୍ତ ଦଧିକ୍ରାଵେଵ ଶୁଚଯେ ପଦାଯ । ଅର୍ଵାଚୀନଂ ଵସୁଵିଦଂ ଭଗଂ ନୋ ରଥମ୍ ଇଵାଶ୍ଵା ଵାଜିନ ଽ ଆ ଵହନ୍ତୁ
ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ଉଷାମାନେ ଏକସାଥି ନମନ କରନ୍ତି, ଦଧିକ୍ରା ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ ପଥରେ ନମନ କରେ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଭାଗ, ଆମକୁ ଘୋଡା ରଥ ଟାଣିବା ପରି ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ ଗୋମତୀର୍ ନ ଽ ଉଷାସୋ ଵୀରଵତୀଃ ସଦମ୍ ଉଚ୍ଛନ୍ତୁ ଭଦ୍ରାଃ । ଘୃତଂ ଦୁହାନା ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରପୀତା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଘୋଡା, ଗାଁ ଓ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଭଲ ଭାବେ ଉଦୟିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହୁଥିବା, ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ ତଵ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ନ ରିଷ୍ଯେମ କଦା ଚନ । ସ୍ତୋତାରସ୍ ତ ଽ ଇହ ସ୍ମସି
ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ନିୟମରେ ଆମେ କେବେ ଅପମାନ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଭୋଗିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ଗାୟକ।
ପଥସ୍-ପଥଃ ପରିପତିଂ ଵଚସ୍ଯା କାମେନ କୃତୋ ଽ ଅଭ୍ଯାନଡ୍ ଅର୍କମ୍ । ସ ନୋ ରାସଚ୍ଛୁରୁଧଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାଗ୍ରା ଧିଯଂ-ଧିଯꣳ ସୀଷଧାତି ପ୍ର ପୂଷା
ପଥରେ ପଥରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଇଚ୍ଛା ଓ ମିଠା କଥା ସହିତ ଗୀତକୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ଚେତନାଶୀଳ, ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ହାତ ସହିତ ପୂଷା ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ପରେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତ୍ରୀଣି ପଦା ଵି ଚକ୍ରମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଗୋପା ଽ ଅଦାଭ୍ଯଃ । ଅତୋ ଧର୍ମାଣି ଧାରଯନ୍
ବିଷ୍ଣୁ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ସେ ରକ୍ଷକ, ଅଜୟ। ସେଠାଠାରୁ ସେ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତଦ୍ ଵିପ୍ରାସୋ ଵିପନ୍ଯଵୋ ଜାଗୃଵାꣳସଃ ସମ୍ ଇନ୍ଧତେ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଯତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସଚେତନ ପୁରୋହିତମାନେ ଏକସାଥି ଅଗ୍ନି ଜଳାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି।
ଘୃତଵତୀ ଭୁଵନାନାମ୍ ଅଭିଶ୍ରିଯୋର୍ଵୀ ପୃଥ୍ଵୀ ମଧୁଦୁଘେ ସୁପେଶସା । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଵରୁଣସ୍ଯ ଧର୍ମଣା ଵିଷ୍କଭିତେ ଽ ଅଜରେ ଭୂରିରେତସା
ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ବିଶାଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀ। ଦ୍ୟୁଳୋକ ଓ ପୃଥିବୀ, ବରୁଣଙ୍କ ନୀତିରେ ଦୃଢ଼, ଅବିନାଶୀ ଓ ବହୁ ସନ୍ତାନର ଉତ୍ସ।
ଯେ ନଃ ସପତ୍ନା ଽ ଅପ ତେ ଭଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାମ୍ ଅଵ ବାଧାମହେ ତାନ୍ । ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଽ ଆଦିତ୍ଯା ଽ ଉପରିସ୍ପୃଶଂ ମୋଗ୍ରଂ ଚେତ୍ତାରମ୍ ଅଧିରାଜମ୍ ଅକ୍ରନ୍
ଯେମାନେ ଆମର ବିରୋଧୀ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୂରେ ହେଉନ୍ତୁ। ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସେମାନେ ଉପରୁ ଛୁଇଁ ଦିଅନ୍ତୁ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଆ ନାସତ୍ଯା ତ୍ରିଭିର୍ ଏକାଦଶୈର୍ ଇହ ଦେଵେଭିର୍ ଯାତଂ ମଧୁପେଯମ୍ ଅଶ୍ଵିନା । ପ୍ରାଯୁସ୍ ତାରିଷ୍ଟଂ ନୀ ରପାꣳସି ମୃକ୍ଷତꣳ ସେଧତଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଭଵତꣳ ସଚାଭୁଵା
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏଗାରୋଟି ଦେବତା ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ମଧୁ ଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଆମକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ପାପ ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ସହିତ ଏକତା ରଖନ୍ତୁ।
ଏଷ ଵ ସ୍ତୋମୋ ମରୁତ ଽ ଇଯଂ ଗୀର୍ ମାନ୍ଦାର୍ଯସ୍ଯ ମାନ୍ଯସ୍ଯ କାରୋଃ । ଏଷା ଯାସୀଷ୍ଟ ତନ୍ଵେ ଵଯାଂ ଵିଦ୍ଯାମେଷଂ ଵୃଜନଂ ଜୀରଦାନୁମ୍
ଏହି ସ୍ତୁତି ମାରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହି ଗୀତ ମାନ୍ଦାର୍ଯ୍ୟ ନାମକ ମହାନ ଲୋକ ପାଇଁ। ଏହା ଆମ ଶରୀର ପାଇଁ ଦିଅ, ଏହି ଜନମାନେ ଆମେ ଜାଣିପାରିବା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରିପାରିବା।
ସହସ୍ତୋମାଃ ସହଚ୍ଛନ୍ଦସ ଽ ଆଵୃତଃ ସହପ୍ରମା ଽ ଋଷଯଃ ସପ୍ତ ଦୈଵ୍ଯାଃ । ପୂର୍ଵେଷାଂ ପନ୍ଥାମ୍ ଅନୁଦୃଶ୍ଯ ଧୀରା ଽ ଅନ୍ଵାଲେଭିରେ ରଥ୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମୀନ୍
ଏକତାରେ ସ୍ତୁତି, ଛନ୍ଦ ଓ ମାପ ସହିତ, ସାତ ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପଥକୁ ଅନୁସରି, ଚତୁର, ରଥିଆ ରାଶି ଧରିଛନ୍ତି।
ଆଯୁଷ୍ଯଂ ଵର୍ଚସ୍ଯꣳ ରାଯସ୍ପୋଷମ୍ ଔଦ୍ଭିଦମ୍ । ଇଦꣳ ହିରଣ୍ଯଂ ଵର୍ଚସ୍ଵଜ୍ ଜୈତ୍ରାଯା ଵିଶତାଦ୍ ଉ ମାମ୍
ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତେଜ, ଧନ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି, ଏହି ସୁନା, ତେଜସ୍ବୀ, ବିଜୟ ପାଇଁ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
ନ ତଦ୍ ରକ୍ଷାꣳସି ନ ପିଶାଚାସ୍ ତରନ୍ତି ଦେଵାନାମ୍ ଓଜଃ ପ୍ରଥମଜꣳ ହ୍ଯ୍ ଏତତ୍ । ଯୋ ବିଭର୍ତି ଦାକ୍ଷାଯଣꣳ ହିରଣ୍ଯꣳ ସ ଦେଵେଷୁ କୃଣୁତେ ଦୀର୍ଘମ୍ ଆଯୁଃ ସ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ କୃଣୁତେ ଦୀର୍ଘମ୍ ଆଯୁଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତିକୁ ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଦାକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରେ।
ଯଦ୍ ଆବଧ୍ନନ୍ ଦାକ୍ଷାଯଣା ହିରଣ୍ଯꣳ ଶତାନୀକାଯ ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ । ତନ୍ ମ ଽ ଆ ବଧ୍ନାମି ଶତଶାରଦାଯାଯୁଷ୍ମାନ୍ ଜରଦଷ୍ଟିର୍ ଯଥାସମ୍
ଯେତେବେଳେ ଦାକ୍ଷାୟଣମାନେ ଭଲ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଶତାନୀକ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେଇପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରହିବା ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି।
ଉତ ନୋ ଽହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ଯଃ ଶୃଣୋତ୍ଵ୍ ଅଜ ଽ ଏକପାତ୍ ପୃଥିଵୀ ସମୁଦ୍ରଃ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଽ ଋତାଵୃଧୋ ହୁଵାନା ସ୍ତୁତା ମନ୍ତ୍ରାଃ କଵିଶସ୍ତା ଽ ଅଵନ୍ତୁ
ଅହିବୁଧ୍ନ୍ୟ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଅଜନ୍ମା, ଏକପଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ନୀତିର ଧାରକ, ଯାହାମାନେ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ସ୍ତୁତି ଓ ଜ୍ଞାନମୟ ମନ୍ତ୍ର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଇମା ଗିର ଽ ଆଦିତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଘୃତସ୍ନୂଃ ସନାଦ୍ ରାଜଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵା ଜୁହୋମି । ଶୃଣୋତୁ ମିତ୍ରୋ ଽ ଅର୍ଯମା ଭଗୋ ନସ୍ ତୁଵିଜାତୋ ଵରୁଣୋ ଦକ୍ଷୋ ଽଅꣳଶଃ
ଏହି ଘୃତ ଲେପିତ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ପୁରୁଣା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଜିହ୍ୱା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ଭାଗ, ପ୍ରଭଳ ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅଂଶ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।