ଇଡାଯାସ୍ ତ୍ଵା ପଦେ ଵଯଂ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧି । ଜାତଵେଦୋ ନି ଧୀମହ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ ହଵ୍ଯାଯ ଵୋଢଵେ
ଇଡାଙ୍କ ପଦେ, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ରଖୁଛୁ, ଯାହା ଆମର ହବି ନେଇଯିବେ।
ପ୍ର ମନ୍ମହେ ଶଵସାନାଯ ଶୂଷମ୍ ଆଙ୍ଗୂଷଂ ଗିର୍ଵଣସେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ ସ୍ତୁଵତ ଽ ଋଗ୍ମିଯାଯାର୍ଚାମାର୍କଂ ନରେ ଵିଶ୍ରୁତାଯ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଙ୍ଗିରସ୍ ଜନ୍ମାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଭଲ ଭାବରେ ଗଢ଼ା ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଋଗ୍ମୟ ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମହି ନମୋ ଭରଧ୍ଵମ୍ ଆଙ୍ଗୂଷ୍ଯꣳ ଶଵସାନାଯ ସାମ । ଯେନା ନଃ ପୂର୍ଵେ ପିତରଃ ପଦଜ୍ଞା ଽ ଅର୍ଚନ୍ତୋ ଽ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଗା ଽ ଅଵିନ୍ଦନ୍
ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ, ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ପୂର୍ବଜ ଅଙ୍ଗିରସ୍ ଋଷିମାନେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ପାଇଥିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ତି ତ୍ଵା ସୋମ୍ଯାସଃ ସଖାଯଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତି ସୋମଂ ଦଧତି ପ୍ରଯାꣳସି । ତିତିକ୍ଷନ୍ତେ ଽ ଅଭିଶସ୍ତିଂ ଜନାନାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ ଆ କଶ୍ ଚନ ହି ପ୍ରକେତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ନେହ ଅନୁରାଗ ପାଇଁ ତୁମ ସଂଗୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମ ଚାପି ନିବେଦନ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ସହି ନେଇଥାନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଏତେ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହଁନ୍ତି।
ନ ତେ ଦୂରେ ପରମା ଚିଦ୍ ରଜାꣳସ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯା ତୁ ପ୍ର ଯାହି ହରିଵୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ସ୍ଥିରାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ସଵନା କୃତେମା ଯୁକ୍ତା ଗ୍ରାଵାଣଃ ସମିଧାନେ ଽ ଅଗ୍ନୌ
ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମ ପାଇଁ କେହି ଦୂର ନୁହେଁ; ଏବେ ତୁମେ ତୁମର ଦୁଇଟି ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯାଅ। ଏହି ପିଷାଣଗୁଡ଼ିକ ଦୃଢ଼ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଚାପିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଅଷାଢଂ ଯୁତ୍ସୁ ପୃତନାସୁ ପପ୍ରିꣳ ସ୍ଵର୍ଷାମ୍ ଅପ୍ସାଂ ଵୃଜନସ୍ଯ ଗୋପାମ୍ । ଭରେଷୁଜାꣳ ସୁକ୍ଷିତିꣳ ସୁଶ୍ରଵସଂ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାମ୍ ଅନୁ ମଦେମ ସୋମ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ଜଳ ଓ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ—ହେ ସୋମ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅନୁସରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ।
ସୋମୋ ଧେନୁꣳ ସୋମୋ ଽ ଅର୍ଵନ୍ତମ୍ ଆଶୁꣳ ସୋମୋ ଵୀରଂ କର୍ମଣ୍ଯଂ ଦଦାତି । ସାଦନ୍ଯଂ ଵିଦଥ୍ଯꣳ ସଭେଯଂ ପିତୃଶ୍ରଵଣଂ ଯୋ ଦଦାଶଦ୍ ଅସ୍ମୈ
ସୋମ ଗାଁ ଦେଇଥାଏ, ସୋମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥାଏ, ସୋମ ଶୂର ଓ କର୍ମଠ ପୁରୁଷ ଦେଇଥାଏ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେଠିକୁ ସାଥୀ, ବୁଦ୍ଧି, ସଭା ଓ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇଥାଏ।
ତ୍ଵମ୍ ଇମା ଽ ଓଷଧୀଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅପୋ ଽ ଅଜନଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଗାଃ । ତ୍ଵମ୍ ଆ ତତନ୍ଥୋର୍ଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଵି ତମୋ ଵଵର୍ଥ
ହେ ସୋମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ତୁମେ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ, ଗାଁ ଦେଇଛ; ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଫେଲିଛ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଛ।
ଦେଵେନ ନୋ ମନସା ଦେଵ ସୋମ ରାଯୋ ଭାଗꣳ ସହସାଵନ୍ନ୍ ଅଭି ଯୁଧ୍ଯ । ମା ତ୍ଵା ତନଦ୍ ଈଶିଷେ ଵୀର୍ଯସ୍ଯୋଭଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଚିକିତ୍ସା ଗଵିଷ୍ଟୌ
ଦେବତା ସମାନ ମନସ୍କ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, ଆମ ସମ୍ପଦର ଅଂଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ତୁମକୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନପାରୁ; ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଚେତନ ରୁହ।
ଅଷ୍ଟୌ ଵ୍ଯଖ୍ଯତ୍ କକୁଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତ୍ରୀ ଧନ୍ଵ ଯୋଜନା ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଃ ସଵିତା ଦେଵ ଽ ଆଗାଦ୍ ଦଧଦ୍ ରତ୍ନା ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି
ପୃଥିବୀର ଆଠଟି ଦିଗ, ତିନିଟି ମାରୁଭୂମି ଦୂରତା, ସାତଟି ନଦୀ; ସୁନା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସବିତା ଦେବତା ଆସିଛନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ନେଇ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ଵିଚର୍ଷଣିର୍ ଉଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଈଯତେ । ଅପାମୀଵାଂ ବାଧତେ ଵେତି ସୂର୍ଯମ୍ ଅଭି କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଦ୍ଯାମ୍ ଋଣୋତି
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ସବୁକିଛି ଜଣା ସବିତା, ଦୁଇଁ ଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେଖି ଚାଲନ୍ତି; ସେ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଳା ଚାଦରରେ ଆକାଶ ଢାକିଦିଅନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଽ ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ ସୁମୃଡୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵ୍ ଅର୍ଵାଙ୍ । ଅପସେଧନ୍ ରକ୍ଷସୋ ଯାତୁଧାନାନ୍ ଅସ୍ଥାଦ୍ ଦେଵଃ ପ୍ରତିଦୋଷଂ ଗୃଣାନଃ
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ଦୟାଳୁ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବତା, ଆସୁର, ଭଲ ଉପଦେଶ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ଦୂଷ୍ଟ ଓ ମାନ୍ତ୍ରିକମାନୋ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି—ଦେବତା ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋ ଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଽ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମ ପୁରୁଣା, ଧୂଳି ନଥିବା, ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଆକାଶର ପଥଗୁଡ଼ିକ; ସେଇ ସହଜ ରାସ୍ତାରେ ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଦେବତା, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ଉଭା ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭା ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଅଵିଦ୍ରିଯାଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଦୁଇଁଜଣେ ଆପଣେ ପିଉନ୍ତୁ; ଦୁଇଁଜଣେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅବିଚ୍ୟୁତ ସହାୟତା ଓ ସମର୍ଥନ ସହିତ।
ଅପ୍ନସ୍ଵତୀମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଵାଚମ୍ ଅସ୍ମେ କୃତଂ ନୋ ଦସ୍ରା ଵୃଷଣା ମନୀଷାମ୍ । ଅଦ୍ଯୂତ୍ଯେ ଽଵସେ ନି ହ୍ଵଯେ ଵାଂ ଵୃଧେ ଚ ନୋ ଭଵତଂ ଵାଜସାତୌ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବାଣୀ ଦିଅ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ବଳଶାଳୀ, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଆପତ୍କାଳ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ବିଜୟ ଲାଗି ଆମର ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଦ୍ଯୁଭିର୍ ଅକ୍ତୁଭିଃ ପରି ପାତମ୍ ଅସ୍ମାନ୍ ଅରିଷ୍ଟେଭିର୍ ଅଶ୍ଵିନା ସୌଭଗେଭିଃ । ତନ୍ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମ୍ ଅଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଽ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଅମୋଘ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନ୍ ଅମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶରେ ଚଳି, ଅମୃତ ଓ ମରଣଶୀଳ ଜୀବମାନୋ ନିର୍ମାଣ କରି, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଆ ରାତ୍ରି ପର୍ଥିଵꣳ ରଜଃ ପିତୁର୍ ଅପ୍ରାଯି ଧାମଭିଃ । ଦିଵଃ ସଦାꣳସି ବୃହତୀ ଵି ତିଷ୍ଠସ ଽ ଆ ତ୍ଵେଷଂ ଵର୍ତତେ ତମଃ
ରାତି ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ସହିତ ପୃଥିବୀ ମାଟିକୁ ଢାକିଦେଇଛି; ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ବଡ଼ ଗୃହରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାର ପ୍ରବଳ ହୋଇଛି।
ଉଷସ୍ ତଚ୍ ଚିତ୍ରମ୍ ଆ ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି । ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେଇ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନୋ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା।
ପ୍ରାତର୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାତର୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ହଵାମହେ ପ୍ରାତର୍ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରାତର୍ ଅଶ୍ଵିନା । ପ୍ରାତର୍ ଭଗଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ପ୍ରାତଃ ସୋମମ୍ ଉତ ରୁଦ୍ରꣳ ହୁଵେମ
ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟକୁ; ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଭଗ, ପୂଷା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରକୁ ଡାକୁ।
ପ୍ରାତର୍ଜିତଂ ଭଗମ୍ ଉଗ୍ରꣳ ହୁଵେମ ଵଯଂ ପୁତ୍ରମ୍ ଅଦିତେର୍ ଯୋ ଵିଧର୍ତା । ଆଧ୍ରଶ୍ ଚିଦ୍ ଯଂ ମନ୍ଯମାନସ୍ ତୁରଶ୍ ଚିଦ୍ ରାଜା ଚିଦ୍ ଯଂ ଭଗଂ ଭକ୍ଷୀତ୍ଯ୍ ଆହ
ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗ, ଅଦିତିର ପୁଅ, ଦାତାକୁ ଡାକୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ଓ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି, 'ଭଗ ଉପଭୋଗ୍ୟ'।
ଭଗ ପ୍ରଣେତର୍ ଭଗ ସତ୍ଯରାଧୋ ଭଗେମାଂ ଧିଯମ୍ ଉଦଵା ଦଦନ୍ ନଃ । ଭଗ ପ୍ର ଣୋ ଜନଯ ଗୋଭିର୍ ଅଶ୍ଵୈର୍ ଭଗ ପ୍ର ନୃଭିର୍ ନୃଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ
ହେ ଭଗ, ନେତୃତ୍ୱଦାନ୍ତା, ସତ୍ୟ ଦାତା, ଏହି ବୁଦ୍ଧି ଆମକୁ ଦିଅ; ଭଗ, ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦିଅ—ଭଗ, ଆମେ ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ହେଉ।
ଉତେଦାନୀଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମୋତ ପ୍ରପିତ୍ଵ ଽ ଉତ ମଧ୍ଯେ ଽ ଅହ୍ନାମ୍ । ଉତୋଦିତା ମଘଵନ୍ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵଯଂ ଦେଵାନାꣳ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ
ଏହି ସମୟରେ ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବାକୁ ଦେଉ, ଦିନର ଶେଷରେ ଓ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଭଲ ରୁହିବାକୁ ଦେଉ। ମଘବାନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଉଦୟିତ ହେଇ, ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କୃପାରେ ରୁହିବାକୁ ଦେଉ।
ଭଗ ଽ ଏଵ ଭଗଵାꣳ୨ଽ ଅସ୍ତୁ ଦେଵାସ୍ ତେନ ଵଯଂ ଭଗଵନ୍ତଃ ସ୍ଯାମ । ତଂ ତ୍ଵା ଭଗ ସର୍ଵ ଽ ଇଜ୍ଜୋହଵୀତି ସ ନୋ ଭଗ ପୁର ଽ ଏତା ଭଵେହ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ ମାତ୍ର ଭାଗ୍ୟର ମାଲିକ ହେଉ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବାକୁ ଦେଉ। ହେ ଭାଗ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି, ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ।
ସମ୍ ଅଧ୍ଵରାଯୋଷସୋ ନମନ୍ତ ଦଧିକ୍ରାଵେଵ ଶୁଚଯେ ପଦାଯ । ଅର୍ଵାଚୀନଂ ଵସୁଵିଦଂ ଭଗଂ ନୋ ରଥମ୍ ଇଵାଶ୍ଵା ଵାଜିନ ଽ ଆ ଵହନ୍ତୁ
ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ ଉଷାମାନେ ଏକସାଥି ନମନ କରନ୍ତି, ଦଧିକ୍ରା ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ ପଥରେ ନମନ କରେ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଭାଗ, ଆମକୁ ଘୋଡା ରଥ ଟାଣିବା ପରି ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅଶ୍ଵାଵତୀର୍ ଗୋମତୀର୍ ନ ଽ ଉଷାସୋ ଵୀରଵତୀଃ ସଦମ୍ ଉଚ୍ଛନ୍ତୁ ଭଦ୍ରାଃ । ଘୃତଂ ଦୁହାନା ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରପୀତା ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଘୋଡା, ଗାଁ ଓ ବୀରରେ ଧନୀ ଉଷାମାନେ ସଦା ଭଲ ଭାବେ ଉଦୟିତ ହେଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘୃତ ଦୁହୁଥିବା, ଆପଣମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପୂଷନ୍ ତଵ ଵ୍ରତେ ଵଯଂ ନ ରିଷ୍ଯେମ କଦା ଚନ । ସ୍ତୋତାରସ୍ ତ ଽ ଇହ ସ୍ମସି
ହେ ପୂଷଣ, ତୁମ ନିୟମରେ ଆମେ କେବେ ଅପମାନ କିମ୍ବା କ୍ଷତି ଭୋଗିବା ନାହିଁ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ଗାୟକ।
ପଥସ୍-ପଥଃ ପରିପତିଂ ଵଚସ୍ଯା କାମେନ କୃତୋ ଽ ଅଭ୍ଯାନଡ୍ ଅର୍କମ୍ । ସ ନୋ ରାସଚ୍ଛୁରୁଧଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାଗ୍ରା ଧିଯଂ-ଧିଯꣳ ସୀଷଧାତି ପ୍ର ପୂଷା
ପଥରେ ପଥରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଇଚ୍ଛା ଓ ମିଠା କଥା ସହିତ ଗୀତକୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଛନ୍ତି। ଚେତନାଶୀଳ, ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ହାତ ସହିତ ପୂଷା ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ପରେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତ୍ରୀଣି ପଦା ଵି ଚକ୍ରମେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଗୋପା ଽ ଅଦାଭ୍ଯଃ । ଅତୋ ଧର୍ମାଣି ଧାରଯନ୍
ବିଷ୍ଣୁ ତିନିଟି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ, ସେ ରକ୍ଷକ, ଅଜୟ। ସେଠାଠାରୁ ସେ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତଦ୍ ଵିପ୍ରାସୋ ଵିପନ୍ଯଵୋ ଜାଗୃଵାꣳସଃ ସମ୍ ଇନ୍ଧତେ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଯତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସଚେତନ ପୁରୋହିତମାନେ ଏକସାଥି ଅଗ୍ନି ଜଳାନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି।