ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଋଚଃ ସାମ ଯଜୂꣳଷି ଯସ୍ମିନ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ରଥନାଭାଵ୍ ଇଵାରାଃ । ଯସ୍ମିꣳଶ୍ ଚିତ୍ତꣳ ସର୍ଵମ୍ ଓତଂ ପ୍ରଜାନଂ ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେଉଁଥିରେ ଋକ୍, ସାମ, ଏବଂ ଯଜୁର୍ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଗଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗଡ଼ିର ନାଭିରେ ଆରା ଲଗିଥାଏ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଚେତନା ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।
ସୁଷାରଥିର୍ ଅଶ୍ଵାନ୍ ଇଵ ଯନ୍ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ ନେନୀଯତେ ଽଭୀଶୁଭିର୍ ଵାଜିନ ଽ ଇଵ । ହୃତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠଂ ଯଦ୍ ଅଜିରଂ ଜଵିଷ୍ଠଂ ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେଉଁ ମନ ଦକ୍ଷ ରଥି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯେପରି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ସେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମନ ହୃଦୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଅଶାନ୍ତ, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।
ପିତୁଂ ନୁ ସ୍ତୋଷଂ ମହୋ ଧର୍ମାଣଂ ତଵିଷୀମ୍ । ଯସ୍ଯ ତ୍ରିତୋ ଵ୍ଯ୍ ଓଜସା ଵୃତ୍ରଂ ଵିପର୍ଵମ୍ ଅର୍ଦଯତ୍
ଏବେ ମୁଁ ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧର୍ମମୟ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ତୃତିୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବହୁମୁଣ୍ଡି ଭୟଙ୍କର ବିପକ୍ଷକୁ ଦଳିଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଵ୍ ଇଦ୍ ଅନୁମତେ ତ୍ଵଂ ମନ୍ଯାସୈ ଶଂ ଚ ନସ୍ କୃଧି । କ୍ରତ୍ଵେ ଦକ୍ଷାଯ ନୋ ହିନୁ ପ୍ର ଣ ଽ ଆଯୂꣳଷି ତାରିଷଃ
ଅନୁମତି ଦେବୀଙ୍କର କୃପାରେ, ଆପଣ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଏବଂ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହେଉ, ଏବଂ ଆପଣ ଆମକୁ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ବିପଦ ଉପରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
ଅନୁ ନୋ ଽଦ୍ଯାନୁମତିର୍ ଯଜ୍ଞଂ ଦେଵେଷୁ ମନ୍ଯତାମ୍ । ଅଗ୍ନିଶ୍ ଚ ହଵ୍ଯଵାହନୋ ଭଵତଂ ଦାଶୁଷେ ମଯଃ
ଆଜି ଅନୁମତି ଦେବୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ହବି ନେଇଯାନ୍ତି, ସେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ସିନୀଵାଲି ପୃଥୁଷ୍ଟୁକେ ଯା ଦେଵାନାମ୍ ଅସି ସ୍ଵସା । ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମ୍ ଆହୁତଂ ପ୍ରଜାଂ ଦେଵି ଦିଦିଡ୍ଢି ନଃ
ସିନୀବାଳୀ, ଚଉଡ଼ା କଟିଅଳି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଉଣୀ, ଦୟାକରି ଆମର ଅର୍ପିତ ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
ପଞ୍ଚ ନଦ୍ଯଃ ସରସ୍ଵତୀମ୍ ଅପି ଯନ୍ତି ସସ୍ରୋତସଃ । ସରସ୍ଵତୀ ତୁ ପଞ୍ଚଧା ସୋ ଦେଶେ ଽଭଵତ୍ ସରିତ୍
ପାଞ୍ଚଟି ନଦୀ, ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ, ସେମାନେ ନିଜ ଧାରାରେ ଏକାସାଥି ଯାଉଛନ୍ତି। ସରସ୍ୱତୀ ପଞ୍ଚ ରୂପରେ ସେଇ ଦେଶରେ ଏକ ନଦୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନେ ପ୍ରଥମୋ ଽ ଅଙ୍ଗିରା ଽ ଋଷିର୍ ଦେଵୋ ଦେଵାନାମ୍ ଅଭଵଃ ଶିଵଃ ସଖା । ତଵ ଵ୍ରତେ କଵଯୋ ଵିଦ୍ମନାପସୋ ଽଜାଯନ୍ତ ମରୁତୋ ଭ୍ରାଜଦୃଷ୍ଟଯଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଶୁଭ ସଖା। ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କବିମାନେ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଦୃଷ୍ଟି ନେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଽ ଅଗ୍ନେ ତଵ ଦେଵ ପାଯୁଭିର୍ ମଘୋନୋ ରକ୍ଷ ତନ୍ଵଶ୍ ଚ ଵନ୍ଦ୍ଯ । ତ୍ରାତା ତୋକସ୍ଯ ତନଯେ ଗଵାମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅନିମେଷꣳ ରକ୍ଷଣସ୍ ତଵ ଵ୍ରତେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ନିଜ ଦେବତା ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ଏବଂ ଆମ ଦେହକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ, ହେ ଦାତା, ଆପଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଆପଣ ଆମ ପିଲା, ସନ୍ତାନ ଏବଂ ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ, ନିଜ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅବିରତ ରହନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତାନାଯାମ୍ ଅଵ ଭରା ଚିକିତ୍ଵାନ୍ତ୍ ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରଵୀତା ଵୃଷଣଂ ଜଜାନ । ଅରୁଷସ୍ତୂପୋ ରୁଶଦ୍ ଅସ୍ଯ ପାଜ ଽ ଇଡାଯାସ୍ ପୁତ୍ରୋ ଵଯୁନେ ଽଜନିଷ୍ଟ
ପ୍ରସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ତୁରନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଦୃଢ଼ ଖୁଟି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଇଡାଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଦକ୍ଷତାରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଇଡାଯାସ୍ ତ୍ଵା ପଦେ ଵଯଂ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧି । ଜାତଵେଦୋ ନି ଧୀମହ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ ହଵ୍ଯାଯ ଵୋଢଵେ
ଇଡାଙ୍କ ପଦେ, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଭାବେ ରଖୁଛୁ, ଯାହା ଆମର ହବି ନେଇଯିବେ।
ପ୍ର ମନ୍ମହେ ଶଵସାନାଯ ଶୂଷମ୍ ଆଙ୍ଗୂଷଂ ଗିର୍ଵଣସେ ଽ ଅଙ୍ଗିରସ୍ଵତ୍ । ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ ସ୍ତୁଵତ ଽ ଋଗ୍ମିଯାଯାର୍ଚାମାର୍କଂ ନରେ ଵିଶ୍ରୁତାଯ
ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଙ୍ଗିରସ୍ ଜନ୍ମାଙ୍କୁ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଭଲ ଭାବରେ ଗଢ଼ା ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଋଗ୍ମୟ ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଉଛୁ।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମହି ନମୋ ଭରଧ୍ଵମ୍ ଆଙ୍ଗୂଷ୍ଯꣳ ଶଵସାନାଯ ସାମ । ଯେନା ନଃ ପୂର୍ଵେ ପିତରଃ ପଦଜ୍ଞା ଽ ଅର୍ଚନ୍ତୋ ଽ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଗା ଽ ଅଵିନ୍ଦନ୍
ଆପଣମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ, ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମର ପୂର୍ବଜ ଅଙ୍ଗିରସ୍ ଋଷିମାନେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ପାଇଥିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ତି ତ୍ଵା ସୋମ୍ଯାସଃ ସଖାଯଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତି ସୋମଂ ଦଧତି ପ୍ରଯାꣳସି । ତିତିକ୍ଷନ୍ତେ ଽ ଅଭିଶସ୍ତିଂ ଜନାନାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ ଆ କଶ୍ ଚନ ହି ପ୍ରକେତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ନେହ ଅନୁରାଗ ପାଇଁ ତୁମ ସଂଗୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୋମ ଚାପି ନିବେଦନ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କ ନିନ୍ଦା ସହି ନେଇଥାନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଏତେ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହଁନ୍ତି।
ନ ତେ ଦୂରେ ପରମା ଚିଦ୍ ରଜାꣳସ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯା ତୁ ପ୍ର ଯାହି ହରିଵୋ ହରିଭ୍ଯାମ୍ । ସ୍ଥିରାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ସଵନା କୃତେମା ଯୁକ୍ତା ଗ୍ରାଵାଣଃ ସମିଧାନେ ଽ ଅଗ୍ନୌ
ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମ ପାଇଁ କେହି ଦୂର ନୁହେଁ; ଏବେ ତୁମେ ତୁମର ଦୁଇଟି ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଯାଅ। ଏହି ପିଷାଣଗୁଡ଼ିକ ଦୃଢ଼ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଚାପିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଅଷାଢଂ ଯୁତ୍ସୁ ପୃତନାସୁ ପପ୍ରିꣳ ସ୍ଵର୍ଷାମ୍ ଅପ୍ସାଂ ଵୃଜନସ୍ଯ ଗୋପାମ୍ । ଭରେଷୁଜାꣳ ସୁକ୍ଷିତିꣳ ସୁଶ୍ରଵସଂ ଜଯନ୍ତଂ ତ୍ଵାମ୍ ଅନୁ ମଦେମ ସୋମ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ଜଳ ଓ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ—ହେ ସୋମ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅନୁସରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ।
ସୋମୋ ଧେନୁꣳ ସୋମୋ ଽ ଅର୍ଵନ୍ତମ୍ ଆଶୁꣳ ସୋମୋ ଵୀରଂ କର୍ମଣ୍ଯଂ ଦଦାତି । ସାଦନ୍ଯଂ ଵିଦଥ୍ଯꣳ ସଭେଯଂ ପିତୃଶ୍ରଵଣଂ ଯୋ ଦଦାଶଦ୍ ଅସ୍ମୈ
ସୋମ ଗାଁ ଦେଇଥାଏ, ସୋମ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥାଏ, ସୋମ ଶୂର ଓ କର୍ମଠ ପୁରୁଷ ଦେଇଥାଏ; ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେଠିକୁ ସାଥୀ, ବୁଦ୍ଧି, ସଭା ଓ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇଥାଏ।
ତ୍ଵମ୍ ଇମା ଽ ଓଷଧୀଃ ସୋମ ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅପୋ ଽ ଅଜନଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଗାଃ । ତ୍ଵମ୍ ଆ ତତନ୍ଥୋର୍ଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଵି ତମୋ ଵଵର୍ଥ
ହେ ସୋମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ତୁମେ ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ, ଗାଁ ଦେଇଛ; ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଫେଲିଛ, ତୁମ ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିଛ।
ଦେଵେନ ନୋ ମନସା ଦେଵ ସୋମ ରାଯୋ ଭାଗꣳ ସହସାଵନ୍ନ୍ ଅଭି ଯୁଧ୍ଯ । ମା ତ୍ଵା ତନଦ୍ ଈଶିଷେ ଵୀର୍ଯସ୍ଯୋଭଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ର ଚିକିତ୍ସା ଗଵିଷ୍ଟୌ
ଦେବତା ସମାନ ମନସ୍କ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ, ଆମ ସମ୍ପଦର ଅଂଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର; ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ତୁମକୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନପାରୁ; ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଚେତନ ରୁହ।
ଅଷ୍ଟୌ ଵ୍ଯଖ୍ଯତ୍ କକୁଭଃ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତ୍ରୀ ଧନ୍ଵ ଯୋଜନା ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଃ ସଵିତା ଦେଵ ଽ ଆଗାଦ୍ ଦଧଦ୍ ରତ୍ନା ଦାଶୁଷେ ଵାର୍ଯାଣି
ପୃଥିବୀର ଆଠଟି ଦିଗ, ତିନିଟି ମାରୁଭୂମି ଦୂରତା, ସାତଟି ନଦୀ; ସୁନା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସବିତା ଦେବତା ଆସିଛନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉପହାର ନେଇ।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ସଵିତା ଵିଚର୍ଷଣିର୍ ଉଭେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅନ୍ତର୍ ଈଯତେ । ଅପାମୀଵାଂ ବାଧତେ ଵେତି ସୂର୍ଯମ୍ ଅଭି କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଦ୍ଯାମ୍ ଋଣୋତି
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ସବୁକିଛି ଜଣା ସବିତା, ଦୁଇଁ ଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେଖି ଚାଲନ୍ତି; ସେ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖକୁ ଯାନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଳା ଚାଦରରେ ଆକାଶ ଢାକିଦିଅନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯହସ୍ତୋ ଽ ଅସୁରଃ ସୁନୀଥଃ ସୁମୃଡୀକଃ ସ୍ଵଵାଁ ଯାତ୍ଵ୍ ଅର୍ଵାଙ୍ । ଅପସେଧନ୍ ରକ୍ଷସୋ ଯାତୁଧାନାନ୍ ଅସ୍ଥାଦ୍ ଦେଵଃ ପ୍ରତିଦୋଷଂ ଗୃଣାନଃ
ସୁନା ହାତ ଥିବା, ଦୟାଳୁ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବତା, ଆସୁର, ଭଲ ଉପଦେଶ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ଦୂଷ୍ଟ ଓ ମାନ୍ତ୍ରିକମାନୋ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତି—ଦେବତା ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯେ ତେ ପନ୍ଥାଃ ସଵିତଃ ପୂର୍ଵ୍ଯାସୋ ଽରେଣଵଃ ସୁକୃତା ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ । ତେଭିର୍ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭୀ ରକ୍ଷା ଚ ନୋ ଽ ଅଧି ଚ ବ୍ରୂହି ଦେଵ
ହେ ସବିତା, ତୁମ ପୁରୁଣା, ଧୂଳି ନଥିବା, ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଧ୍ୟ ଆକାଶର ପଥଗୁଡ଼ିକ; ସେଇ ସହଜ ରାସ୍ତାରେ ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଦେବତା, ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ।
ଉଭା ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭା ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତମ୍ । ଅଵିଦ୍ରିଯାଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଦୁଇଁଜଣେ ଆପଣେ ପିଉନ୍ତୁ; ଦୁଇଁଜଣେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଅବିଚ୍ୟୁତ ସହାୟତା ଓ ସମର୍ଥନ ସହିତ।
ଅପ୍ନସ୍ଵତୀମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ଵାଚମ୍ ଅସ୍ମେ କୃତଂ ନୋ ଦସ୍ରା ଵୃଷଣା ମନୀଷାମ୍ । ଅଦ୍ଯୂତ୍ଯେ ଽଵସେ ନି ହ୍ଵଯେ ଵାଂ ଵୃଧେ ଚ ନୋ ଭଵତଂ ଵାଜସାତୌ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆମକୁ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ବାଣୀ ଦିଅ; ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ବଳଶାଳୀ, ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ଆପତ୍କାଳ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ବିଜୟ ଲାଗି ଆମର ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଦ୍ଯୁଭିର୍ ଅକ୍ତୁଭିଃ ପରି ପାତମ୍ ଅସ୍ମାନ୍ ଅରିଷ୍ଟେଭିର୍ ଅଶ୍ଵିନା ସୌଭଗେଭିଃ । ତନ୍ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମ୍ ଅଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଽ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଅମୋଘ ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନ୍ ଅମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶରେ ଚଳି, ଅମୃତ ଓ ମରଣଶୀଳ ଜୀବମାନୋ ନିର୍ମାଣ କରି, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖି ଯାଉଛନ୍ତି।
ଆ ରାତ୍ରି ପର୍ଥିଵꣳ ରଜଃ ପିତୁର୍ ଅପ୍ରାଯି ଧାମଭିଃ । ଦିଵଃ ସଦାꣳସି ବୃହତୀ ଵି ତିଷ୍ଠସ ଽ ଆ ତ୍ଵେଷଂ ଵର୍ତତେ ତମଃ
ରାତି ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ସହିତ ପୃଥିବୀ ମାଟିକୁ ଢାକିଦେଇଛି; ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ବଡ଼ ଗୃହରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଅନ୍ଧକାର ପ୍ରବଳ ହୋଇଛି।
ଉଷସ୍ ତଚ୍ ଚିତ୍ରମ୍ ଆ ଭରାସ୍ମଭ୍ଯଂ ଵାଜିନୀଵତି । ଯେନ ତୋକଂ ଚ ତନଯଂ ଚ ଧାମହେ
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେଇ ଦୀପ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନୋ ରକ୍ଷା କରିପାରିବା।
ପ୍ରାତର୍ ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରାତର୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ହଵାମହେ ପ୍ରାତର୍ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପ୍ରାତର୍ ଅଶ୍ଵିନା । ପ୍ରାତର୍ ଭଗଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ପ୍ରାତଃ ସୋମମ୍ ଉତ ରୁଦ୍ରꣳ ହୁଵେମ
ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣକୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟକୁ; ପ୍ରଭାତରେ ଆମେ ଭଗ, ପୂଷା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରକୁ ଡାକୁ।