କାଵ୍ଯଯୋର୍ ଆଜାନେଷୁ କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁରୋଣେ । ରିଶାଦସା ସଧସ୍ଥ ଽ ଆ
କବିମାନେର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଜ୍ଞାନର ଘରରେ, ଭୋକାଳିମାନେ ସଦନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯାଵ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୂ ଆ ଗତꣳ ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ମଧ୍ଵା ଯଜ୍ଞꣳ ସମ୍ ଅଞ୍ଜାଥେ । [ + ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ ॥]
ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ; ମଧୁ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କରନ୍ତୁ; ଏହା ଭେନା।
ତିରଶ୍ଚୀନୋ ଵିତତୋ ରଶ୍ମିର୍ ଏଷାମ୍ ଅଧଃ ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ଦ୍ ଉପରି ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ତ୍ । ରେତୋଧା ଽ ଆସନ୍ ମହିମାନ ଽ ଆସନ୍ତ୍ ସ୍ଵଧା ଽ ଅଵସ୍ତାତ୍ ପ୍ରଯତିଃ ପରସ୍ତାତ୍
ସେମାନଙ୍କର କିରଣ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିଯାଏ; ତଳେ ଥିଲା, ଉପରେ ଥିଲା; ସେମାନେ ବୀଜଧାରୀ ଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ନିଜ ଶକ୍ତି ତଳେ, ଆଶା ଉପରେ ଥିଲା।
ଆ ରୋଦସୀ ଽ ଅପୃଣଦ୍ ଆ ସ୍ଵର୍ ମହଜ୍ ଜାତଂ ଯଦ୍ ଏନମ୍ ଅପସୋ ଽ ଅଧାରଯନ୍ । ସୋ ଽ ଅଧ୍ଵରାଯ ପରି ଣୀଯତେ କଵିର୍ ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସାତଯେ ଚନୋହିତଃ
ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲା; ସେ ଅଧ୍ୱରରେ ଘୂମାଉଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୋଜିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି।
ଉକ୍ଥେଭିର୍ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମା ଯା ମନ୍ଦାନା ଚିଦ୍ ଆ ଗିରା । ଆଙ୍ଗୂଷୈର୍ ଆଵିଵାସତଃ
ଉକ୍ତିମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ନାଶକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ଭାଷାରେ ଅପରିପକ୍ୱ, ସେମାନେ ମୁଦ୍ରା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଥାନ୍ତି।
ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅମୃତସ୍ଯ ଯେ । ସୁମୃଡୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଅମୃତର ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ମେ ମତଯଃ ଶꣳ ସୁତାସଃ ଶୁଷ୍ମ ଽ ଇଯର୍ତି ପ୍ରଭୃତୋ ମେ ଽ ଅଦ୍ରିଃ । ଆ ଶାସତେ ପ୍ରତି ହର୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉକ୍ଥେମା ହରୀ ଵହତସ୍ ତା ନୋ ଽ ଅଚ୍ଛ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା, ମୋର ଚିନ୍ତା, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ମୋର ଶକ୍ତି ଉତ୍ସରିତ ହୁଏ; ମୋର ପାହାଡ଼ ଝରିଯାଏ; ସେମାନେ ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଉକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ସେମାନେକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅନୁତ୍ତମା ତେ ମଘଵନ୍ ନକିର୍ ନୁ ନ ତ୍ଵାଵାꣳ୨ଽ ଅସ୍ତି ଦେଵତା ଵିଦାନଃ । ନ ଜାଯମାନୋ ନଶତେ ନ ଜାତୋ ଯାନି କରିଷ୍ଯା କୃଣୁହି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ
ମଘବନ୍, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; କୌଣସି ଦେବତା ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ; ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କେହି ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହୁଅଛ, ଏହାକୁ ସଫଳ କର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତଦ୍ ଇଦ୍ ଆସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞ ଽ ଉଗ୍ରସ୍ ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନ୍ ଅନୁ ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମଦନ୍ତ୍ଯ୍ ଊମାଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, ଯାଠୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସୂର୍ବୀର। ସେ ନବଜାତ ହେବା ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇମା ଽ ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ଯା ମମ । ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽଭି ସ୍ତୋମୈର୍ ଅନୂଷତ
ହେ ପୁରୁବସୁ, ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମେ ଉନ୍ନତି କର; ଏଗୁଡ଼ିକ ମୋର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମତ୍। ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯାଯଂ ଵିଶ୍ଵ ଽ ଆର୍ଯୋ ଦାସଃ ଶେଵଧିପା ଽ ଅରିଃ । ତିରଶ୍ ଚିଦ୍ ଅର୍ଯେ ରୁଶମେ ପରୀରଵି ତୁଭ୍ଯେତ୍ ସୋ ଽ ଅଜ୍ଯତେ ରଯିଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଆର୍ୟ, ଦାସ, ଭଲ ନାୟକ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ—ଯେଉଁଠି ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ଚିତ୍କାର କରିଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ ଧନ ଉପହାର ହେଉଛି।
ଅଯꣳ ସହସ୍ରମ୍ ଋଷିଭିଃ ସହସ୍କୃତଃ ସମୁଦ୍ର ଽ ଇଵ ପପ୍ରଥେ । ସତ୍ଯଃ ସୋ ଽ ଅସ୍ଯ ମହିମା ଗୃଣେ ଶଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିପ୍ରରାଜ୍ଯେ
ସେ ହଜାର ଋଷିଙ୍କ ସହିତ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାର କରିଥାଏ। ତାଙ୍କର ମହିମା ସତ୍ୟ; ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଅଛି।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ ଟ୍ଵꣳ ଶିଵେଭିର୍ ଅଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ହେ ସବିତା, ଆଜି ଆମ ଘରକୁ ଅଭିଜ୍ଞ ରକ୍ଷକମାନେ, ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜିହ୍ୱା, ନୂତନ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵିସ୍ପୃଶଂ ଵାଯୋ ଯାହି ସୁମନ୍ମଭିଃ । ଅନ୍ତଃ ପଵିତ୍ର ଽ ଉପରି ଶ୍ରୀଣାନୋ ଽଯꣳ ଶୁକ୍ରୋ ଽ ଅଯାମି ତେ
ହେ ବାୟୁ, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ଯାହା ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ। ଭିତରେ ପବିତ୍ର, ଉପରେ ଶୋଭିତ, ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁସଂଦୃଶା ସୁହଵେହ ହଵାମହେ । ଯଥା ନଃ ସର୍ଵ ଽ ଇଜ୍ ଜନୋ ଽନମୀଵଃ ସଂଗମେ ସୁମନା ଽ ଅସତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଶୁଭ ଆକୃତିର, ଆମେ ଏଠାରେ ଭଲ ଆହ୍ୱାନ ସହିତ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅନିଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ଭଲ ମନ ନେଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଋଧଗ୍ ଇତ୍ଥା ସ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶଶମେ ଦେଵତାତଯେ । ଯୋ ନୂନଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵ୍ ଅଭିଷ୍ଟଯ ଽ ଆଚକ୍ରେ ହଵ୍ଯଦାତଯେ
ଏପରି, ମନୁଷ୍ୟ ଦେବପୂଜାରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଛି, ଯିଏ ଏବେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ହବ୍ୟ ଦାନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
ଆ ଯାତମ୍ ଉପ ଭୂଷତଂ ମଧ୍ଵଃ ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନା । ଦୁଗ୍ଧଂ ପଯୋ ଵୃଷଣା ଜେନ୍ଯାଵସୂ ମା ନୋ ମର୍ଧିଷ୍ଟମ୍ ଆ ଗତମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ସଜିବେ, ମଧୁ ପିବନ୍ତୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନ। ଦୁଧ ଦୋହାଯାଇଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆସନ୍ତୁ।
ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯ୍ ଏତୁ ସୂନୃତା । ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ୟ ନାୟକ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦେବୀ ସତ୍ୟ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୂର, ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଧନଦାତା ପାଖକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଽ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ଆ ସୁପର୍ଣୋ ଧାଵତେ ଦିଵି । ରଯିଂ ପିଶଂଗଂ ବହୁଲଂ ପୁରୁସ୍ପୃହꣳ ହରିର୍ ଏତି କନିକ୍ରଦତ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଯାଏ, ଶୀଘ୍ର ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ। ପିତଳାବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଅନେକ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ ଆସୁଛି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଏହି ଶକ୍ତି ଆସୁଛି।
ଦେଵଂ-ଦେଵଂ ଵୋ ଽଵସେ ଦେଵଂ-ଦେଵମ୍ ଅଭିଷ୍ଟଯେ । ଦେଵଂ-ଦେଵꣳ ହୁଵେମ ଵାଜସାତଯେ ଗୃଣନ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯା ଧିଯା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୟା ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ଦେବୀ ଚିନ୍ତା ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।
ଦିଵି ପୃଷ୍ଟୋ ଽ ଅରୋଚତାଗ୍ନିର୍ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ବୃହନ୍ । କ୍ଷ୍ମଯା ଵୃଧାନ ଽ ଓଜସା ଚନୋହିତୋ ଜ୍ଯୋତିଷା ବାଧତେ ତମଃ
ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଦୀପ୍ତି ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇ, ଜ୍ୱଳିତ, ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଽ ଅପାଦ୍ ଇଯଂ ପୂର୍ଵାଗାତ୍ ପଦ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ । ହିତ୍ଵୀ ଶିରୋ ଜିହ୍ଵଯା ଵାଵଦଚ୍ ଚରତ୍ ତ୍ରିꣳଶତ୍ ପଦା ନ୍ଯ୍ ଅକ୍ରମୀତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏହି ଜଣେ ପାଦ ନଥିବା, ପଦ୍ମ ତଣ୍ଡରୁ ଆସିଥିଲେ। ମୁଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି ଜିହ୍ୱାରେ କଥା କହିଲେ, ଚଳିଲେ ଏବଂ ତିରିଶଟି ପଦ ଚାଲିଲେ।
ଦେଵାସୋ ହି ଷ୍ମା ମନଵେ ସମନ୍ଯଵୋ ଵିଶ୍ଵେ ସାକꣳ ସରାତଯଃ । ତେ ନୋ ଽ ଅଦ୍ଯ ତେ ଅପରଂ ତୁଚେ ତୁ ନୋ ଭଵନ୍ତୁ ଵରିଵୋଵିଦଃ
ଦେବମାନେ, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତାରେ, ସମସ୍ତେ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ। ସେମାନେ ଆଜି ଓ ଆଗକୁ ଆମ ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଜାଣିଥିବା ହେଉନ୍ତୁ।
ଅପାଧମଦ୍ ଅଭିଶସ୍ତୀର୍ ଅଶସ୍ତିହାଥେନ୍ଦ୍ରୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନ୍ଯ୍ ଆଭଵତ୍ । ଦେଵାସ୍ ତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯାଯ ଯେମିରେ ବୃହଦ୍ଭାନୋ ମରୁଦ୍ଗଣ
ଶାପକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନିଷ୍ଟ ନାଶ କରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ବାଛିଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମାରୁତ ଦଳ।
ପ୍ର ଵ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ବୃହତେ ମରୁତୋ ବ୍ରହ୍ମାର୍ଚତ । ଵୃତ୍ରꣳ ହନତି ଵୃତ୍ରହା ଶତକ୍ରତୁର୍ ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା
ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମାରୁତମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଶତ ଶକ୍ତିର, ଶତ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ଉଲ୍କାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି।
ଅସ୍ଯେଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯꣳ ଶଵୋ ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵି । ଅଦ୍ଯା ତମ୍ ଅସ୍ଯ ମହିମାନମ୍ ଆଯଵୋ ଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା । [ଇମା ଽ ଉ ତ୍ଵା । ଯସ୍ଯାଯମ୍ । ଅଯꣳ ସହସ୍ରମ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵ ଽ ଊ ଷୁ ଣଃ ॥] (ଅ.ଵେ. )
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ବଳିୟାନ ଶକ୍ତି, ସୋମ ରସର ଆନନ୍ଦରେ। ଆଜି, ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ପୁର୍ବରୁ ପରି ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି।
ଯଜ୍ ଜାଗ୍ରତୋ ଦୂରମ୍ ଉଦୈତି ଦୈଵଂ ତଦ୍ ଉ ସୁପ୍ତସ୍ଯ ତଥୈଵୈତି । ଦୂରଂଗମଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଏକଂ ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେହିଁ ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦୂରକୁ ଯାଏ, ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ଉଦୟମାନ ହୁଏ, ସେହି ମନ ଶୁଅଁ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ଦୂରକୁ ଯାଏ। ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଏକ ଆଲୋକ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।
ଯେନ କର୍ମାଣ୍ଯ୍ ଅପସୋ ମନୀଷିଣୋ ଯଜ୍ଞେ କୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵିଦଥେଷୁ ଧୀରାଃ । ଯଦ୍ ଅପୂର୍ଵଂ ଯକ୍ଷମ୍ ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଜାନାଂ ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେଉଁ ମନ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସଭାରେ ଧୈର୍ୟ ଧରନ୍ତି, ସେହି ଅଦୃଶ୍ୟ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅଛି, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।
ଯତ୍ ପ୍ରଜ୍ଞାନମ୍ ଉତ ଚେତୋ ଧୃତିଶ୍ ଚ ଯଜ୍ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅନ୍ତର୍ ଅମୃତଂ ପ୍ରଜାସୁ । ଯସ୍ମାନ୍ ନ ଽ ଋତେ କିଂ ଚନ କର୍ମ କ୍ରିଯତେ ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେଉଁଥିରେ ବୁଦ୍ଧି, ଚେତନା ଏବଂ ଧୃତି ଅଛି, ଯେଉଁ ଆଲୋକ ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅଛି, ଯାହା ବିନା କିଛି କାମ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।
ଯେନେଦଂ ଭୂତଂ ଭୁଵନଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ ପରିଗୃହୀତମ୍ ଅମୃତେନ ସର୍ଵମ୍ । ଯେନ ଯଜ୍ଞସ୍ ତାଯତେ ସପ୍ତହୋତା ତନ୍ ମେ ମନଃ ଶିଵସଂକଲ୍ପମ୍ ଅସ୍ତୁ
ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତ, ଏହି ସଂସାର ଏବଂ ଆଗାମୀ ସବୁ ଅମୃତତ୍ୱରେ ଆବୃତ ହୋଇଅଛି, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ହୋତା ଯଜ୍ଞକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ମୋର ମନ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରିଯାଉ।