ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ । ଅଭି ଦେଵାꣳ୨ଽ ଇଯକ୍ଷତେ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଗାନ କରନ୍ତୁ; ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣିଥାଏ।
ଯେ ତ୍ଵାହିହତ୍ଯେ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଵର୍ଧନ୍ ଯେ ଶାମ୍ବରେ ହରିଵୋ ଯେ ଗଵିଷ୍ଟୌ । ଯେ ତ୍ଵା ନୂନମ୍ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ସୋମꣳ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ
ମଘବନ୍, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ହତ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଶାମ୍ବରାର ଯୁଦ୍ଧରେ, ଗୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁରୋହିତମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ସୋମ ପିଉ।
ଜନିଷ୍ଠା ଽ ଉଗ୍ରଃ ସହସେ ତୁରାଯ ମନ୍ଦ୍ର ଽ ଓଜିଷ୍ଠୋ ବହୁଲାଭିମାନଃ । ଅଵର୍ଧନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମରୁତଶ୍ ଚିଦ୍ ଅତ୍ର ମାତା ଯଦ୍ ଵୀରଂ ଦଧନଦ୍ ଧନିଷ୍ଠା
ଶକ୍ତି ଓ ତ୍ୱରାରେ ଦୃଢ଼, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ବିତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏଠାରେ ମରୁତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ମା ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଗର୍ଭରେ ରଖିଥିଲେ।
ଆ ତୂ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନ୍ ଅସ୍ମାକମ୍ ଅର୍ଧମ୍ ଆ ଗହି । ମହାନ୍ ମହୀଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ଅଂଶକୁ ଆସ; ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ।
ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅସି ସ୍ପୃଧଃ । ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵିଶ୍ଵତୂର୍ ଅସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଜୟୀ; ତୁମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ନାଶ କର, ସମସ୍ତ ଜୟର ସୃଷ୍ଟା; ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରନ୍ତି, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଅନୁ ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତୁରଯନ୍ତମ୍ ଈଯତୁଃ କ୍ଷୋଣୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା । ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତେ ସ୍ପୃଧଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତ ମନ୍ଯଵେ ଵୃତ୍ରଂ ଯଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତୂର୍ଵସି
ପୃଥିବୀ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଶିଶୁ ପରେ ମା ଯେପରି ଦୌଡ଼ିଥାଏ, ସେପରି ଅନୁସରିଥିଲା; ତୁମ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତୁମ ରୋଷରେ ଦମନ କର, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କର।
ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯ୍ ଏତି ସୁମ୍ନମ୍ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵତା ମୃଡଯନ୍ତଃ । ଆ ଵୋ ଽର୍ଵାଚୀ ସୁମତିର୍ ଵଵୃତ୍ଯାଦ୍ ଅꣳହୋଶ୍ ଚିଦ୍ ଯା ଵରିଵୋଵିତ୍ତରାସତ୍
ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ନିକଟରେ ନେଇଯାଏ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମ ଉତ୍ତମ ଭାବ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଆମ ପଥ ଦେଇ, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ ଟ୍ଵꣳ ଶିଵେଭିର୍ ଅଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ସବିତା, ଅଦୂର୍ବଳ ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଆଜି ଆମ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କର; ସୁବৰ্ণ ଜିହ୍ୱା, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କିଛି ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷଣକାରୀ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ନାହିଁ।
ପ୍ର ଵୀରଯା ଶୁଚଯୋ ଦଦ୍ରିରେ ଵାମ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ ମଧୁମନ୍ତଃ ସୁତାସଃ । ଵହ ଵାଯୋ ନିଯୁତୋ ଯାହ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛା ପିବା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମଦାଯ
ପବିତ୍ର ରସ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ବହିଯାଏ; ମଧୁର ସୋମ ରସ; ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳକୁ ଆଣ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଗାଵ ଽ ଉପାଵତାଵତଂ ମହୀ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରପ୍ସୁଦା । ଉଭା କର୍ଣା ହିରଣ୍ଯଯା
ଗାଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଧନ ଦେବାରେ ବଡ଼ ଦାତା; ଦୁଇ କାନ ସୁବৰ্ণ ରଙ୍ଗର।
କାଵ୍ଯଯୋର୍ ଆଜାନେଷୁ କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁରୋଣେ । ରିଶାଦସା ସଧସ୍ଥ ଽ ଆ
କବିମାନେର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଜ୍ଞାନର ଘରରେ, ଭୋକାଳିମାନେ ସଦନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯାଵ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୂ ଆ ଗତꣳ ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ମଧ୍ଵା ଯଜ୍ଞꣳ ସମ୍ ଅଞ୍ଜାଥେ । [ + ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ ॥]
ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ; ମଧୁ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କରନ୍ତୁ; ଏହା ଭେନା।
ତିରଶ୍ଚୀନୋ ଵିତତୋ ରଶ୍ମିର୍ ଏଷାମ୍ ଅଧଃ ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ଦ୍ ଉପରି ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ତ୍ । ରେତୋଧା ଽ ଆସନ୍ ମହିମାନ ଽ ଆସନ୍ତ୍ ସ୍ଵଧା ଽ ଅଵସ୍ତାତ୍ ପ୍ରଯତିଃ ପରସ୍ତାତ୍
ସେମାନଙ୍କର କିରଣ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିଯାଏ; ତଳେ ଥିଲା, ଉପରେ ଥିଲା; ସେମାନେ ବୀଜଧାରୀ ଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ନିଜ ଶକ୍ତି ତଳେ, ଆଶା ଉପରେ ଥିଲା।
ଆ ରୋଦସୀ ଽ ଅପୃଣଦ୍ ଆ ସ୍ଵର୍ ମହଜ୍ ଜାତଂ ଯଦ୍ ଏନମ୍ ଅପସୋ ଽ ଅଧାରଯନ୍ । ସୋ ଽ ଅଧ୍ଵରାଯ ପରି ଣୀଯତେ କଵିର୍ ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସାତଯେ ଚନୋହିତଃ
ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲା; ସେ ଅଧ୍ୱରରେ ଘୂମାଉଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୋଜିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି।
ଉକ୍ଥେଭିର୍ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମା ଯା ମନ୍ଦାନା ଚିଦ୍ ଆ ଗିରା । ଆଙ୍ଗୂଷୈର୍ ଆଵିଵାସତଃ
ଉକ୍ତିମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ନାଶକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ଭାଷାରେ ଅପରିପକ୍ୱ, ସେମାନେ ମୁଦ୍ରା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଥାନ୍ତି।
ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅମୃତସ୍ଯ ଯେ । ସୁମୃଡୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଅମୃତର ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ମେ ମତଯଃ ଶꣳ ସୁତାସଃ ଶୁଷ୍ମ ଽ ଇଯର୍ତି ପ୍ରଭୃତୋ ମେ ଽ ଅଦ୍ରିଃ । ଆ ଶାସତେ ପ୍ରତି ହର୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉକ୍ଥେମା ହରୀ ଵହତସ୍ ତା ନୋ ଽ ଅଚ୍ଛ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା, ମୋର ଚିନ୍ତା, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ମୋର ଶକ୍ତି ଉତ୍ସରିତ ହୁଏ; ମୋର ପାହାଡ଼ ଝରିଯାଏ; ସେମାନେ ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଉକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ସେମାନେକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅନୁତ୍ତମା ତେ ମଘଵନ୍ ନକିର୍ ନୁ ନ ତ୍ଵାଵାꣳ୨ଽ ଅସ୍ତି ଦେଵତା ଵିଦାନଃ । ନ ଜାଯମାନୋ ନଶତେ ନ ଜାତୋ ଯାନି କରିଷ୍ଯା କୃଣୁହି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ
ମଘବନ୍, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; କୌଣସି ଦେବତା ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ; ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କେହି ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହୁଅଛ, ଏହାକୁ ସଫଳ କର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତଦ୍ ଇଦ୍ ଆସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞ ଽ ଉଗ୍ରସ୍ ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନ୍ ଅନୁ ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମଦନ୍ତ୍ଯ୍ ଊମାଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, ଯାଠୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସୂର୍ବୀର। ସେ ନବଜାତ ହେବା ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇମା ଽ ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ଯା ମମ । ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽଭି ସ୍ତୋମୈର୍ ଅନୂଷତ
ହେ ପୁରୁବସୁ, ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମେ ଉନ୍ନତି କର; ଏଗୁଡ଼ିକ ମୋର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମତ୍। ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯାଯଂ ଵିଶ୍ଵ ଽ ଆର୍ଯୋ ଦାସଃ ଶେଵଧିପା ଽ ଅରିଃ । ତିରଶ୍ ଚିଦ୍ ଅର୍ଯେ ରୁଶମେ ପରୀରଵି ତୁଭ୍ଯେତ୍ ସୋ ଽ ଅଜ୍ଯତେ ରଯିଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଆର୍ୟ, ଦାସ, ଭଲ ନାୟକ ଏବଂ ଶତ୍ରୁ—ଯେଉଁଠି ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ଚିତ୍କାର କରିଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ ଧନ ଉପହାର ହେଉଛି।
ଅଯꣳ ସହସ୍ରମ୍ ଋଷିଭିଃ ସହସ୍କୃତଃ ସମୁଦ୍ର ଽ ଇଵ ପପ୍ରଥେ । ସତ୍ଯଃ ସୋ ଽ ଅସ୍ଯ ମହିମା ଗୃଣେ ଶଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିପ୍ରରାଜ୍ଯେ
ସେ ହଜାର ଋଷିଙ୍କ ସହିତ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାର କରିଥାଏ। ତାଙ୍କର ମହିମା ସତ୍ୟ; ମୁଁ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଅଛି।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ ଟ୍ଵꣳ ଶିଵେଭିର୍ ଅଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ହେ ସବିତା, ଆଜି ଆମ ଘରକୁ ଅଭିଜ୍ଞ ରକ୍ଷକମାନେ, ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସହିତ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜିହ୍ୱା, ନୂତନ ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଆ ନୋ ଯଜ୍ଞଂ ଦିଵିସ୍ପୃଶଂ ଵାଯୋ ଯାହି ସୁମନ୍ମଭିଃ । ଅନ୍ତଃ ପଵିତ୍ର ଽ ଉପରି ଶ୍ରୀଣାନୋ ଽଯꣳ ଶୁକ୍ରୋ ଽ ଅଯାମି ତେ
ହେ ବାୟୁ, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ, ଯାହା ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଭଲ ଚିନ୍ତା ସହିତ। ଭିତରେ ପବିତ୍ର, ଉପରେ ଶୋଭିତ, ମୁଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ସୁସଂଦୃଶା ସୁହଵେହ ହଵାମହେ । ଯଥା ନଃ ସର୍ଵ ଽ ଇଜ୍ ଜନୋ ଽନମୀଵଃ ସଂଗମେ ସୁମନା ଽ ଅସତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଶୁଭ ଆକୃତିର, ଆମେ ଏଠାରେ ଭଲ ଆହ୍ୱାନ ସହିତ ଡାକୁଛୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅନିଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ଭଲ ମନ ନେଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଋଧଗ୍ ଇତ୍ଥା ସ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶଶମେ ଦେଵତାତଯେ । ଯୋ ନୂନଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵ୍ ଅଭିଷ୍ଟଯ ଽ ଆଚକ୍ରେ ହଵ୍ଯଦାତଯେ
ଏପରି, ମନୁଷ୍ୟ ଦେବପୂଜାରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଛି, ଯିଏ ଏବେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ହବ୍ୟ ଦାନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
ଆ ଯାତମ୍ ଉପ ଭୂଷତଂ ମଧ୍ଵଃ ପିବତମ୍ ଅଶ୍ଵିନା । ଦୁଗ୍ଧଂ ପଯୋ ଵୃଷଣା ଜେନ୍ଯାଵସୂ ମା ନୋ ମର୍ଧିଷ୍ଟମ୍ ଆ ଗତମ୍
ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ସଜିବେ, ମଧୁ ପିବନ୍ତୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନ। ଦୁଧ ଦୋହାଯାଇଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆସନ୍ତୁ।
ପ୍ରୈତୁ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ ପତିଃ ପ୍ର ଦେଵ୍ଯ୍ ଏତୁ ସୂନୃତା । ଅଚ୍ଛା ଵୀରଂ ନର୍ଯଂ ପଙ୍କ୍ତିରାଧସଂ ଦେଵା ଯଜ୍ଞଂ ନଯନ୍ତୁ ନଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ୟ ନାୟକ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦେବୀ ସତ୍ୟ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଶୂର, ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଧନଦାତା ପାଖକୁ ନେଇଯାନ୍ତୁ।
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଽ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅନ୍ତର୍ ଆ ସୁପର୍ଣୋ ଧାଵତେ ଦିଵି । ରଯିଂ ପିଶଂଗଂ ବହୁଲଂ ପୁରୁସ୍ପୃହꣳ ହରିର୍ ଏତି କନିକ୍ରଦତ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଯାଏ, ଶୀଘ୍ର ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ। ପିତଳାବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚୁର ଏବଂ ଅନେକ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଧନ ଆସୁଛି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଏହି ଶକ୍ତି ଆସୁଛି।
ଦେଵଂ-ଦେଵଂ ଵୋ ଽଵସେ ଦେଵଂ-ଦେଵମ୍ ଅଭିଷ୍ଟଯେ । ଦେଵଂ-ଦେଵꣳ ହୁଵେମ ଵାଜସାତଯେ ଗୃଣନ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯା ଧିଯା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦୟା ପାଇଁ, ଶକ୍ତି ଲାଭ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ଦେବୀ ଚିନ୍ତା ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।