ଵିଶ୍ଵେ ଽ ଅଦ୍ଯ ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵ ଽ ଊତୀ ଵିଶ୍ଵେ ଭଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନଯଃ ସମିଦ୍ଧାଃ । ଵିଶ୍ଵେ ନୋ ଦେଵା ଽ ଅଵସା ଗମନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଅସ୍ତୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ଵାଜୋ ଽ ଅସ୍ମେ
ଆଜି ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖରେ ହେଉ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶୃଣୁତେମꣳ ହଵଂ ମେ ଯେ ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯ ଽ ଉପ ଦ୍ଯଵି ଷ୍ଠ । ଯେ ଽ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଽ ଉତ ଵା ଯଜତ୍ରା ଽ ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ବା ସହିତ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହି କୁଶାସନରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହି ପ୍ରଥମଂ ଯଜ୍ଞିଯେଭ୍ଯୋ ଽମୃତତ୍ଵꣳ ସୁଵସି ଭାଗମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ । ଆଦ୍ ଇଦ୍ ଦାମାନꣳ ସଵିତର୍ ଵ୍ଯ୍ ଊର୍ଣୁଷେ ଽନୂଚୀନା ଜୀଵିତା ମାନୁଷେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ ଦିଅଛ; ସବିତା, ତୁମେ ଦାନ ବିସ୍ତାର କର, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦିଅ।
ପ୍ର ଵାଯୁମ୍ ଅଚ୍ଛା ବୃହତୀ ମନୀଷା ବୃହଦ୍ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରꣳ ରଥପ୍ରାମ୍ । ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମା ନିଯୁତଃ ପତ୍ଯମାନଃ କଵିଃ କଵିମ୍ ଇଯକ୍ଷସି ପ୍ରଯଜ୍ଯୋ
ମୁଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଦେଉଛି, ବହୁତ ଧନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା, ରଥର ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ, ରଥମାନେ, କବି, ତୁମେ କବିଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ପୂଜ୍ୟ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଽ ଇମେ ସୁତା ଽ ଉପ ପ୍ରଯୋଭିର୍ ଆଗତମ୍ । ଇନ୍ଦଵୋ ଵାମ୍ ଉଶନ୍ତି ହି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାନୀୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଦୟା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ସୋମ ଧାରା ଆପଣମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ମିତ୍ରꣳ ହୁଵେ ପୂତଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣଂ ଚ ରିଶାଦସମ୍ । ଧିଯଂ ଘୃତାଚୀꣳ ସାଧନ୍ତା
ମୁଁ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ନ୍ୟାୟପରାୟଣ, ଡାକୁଛି; ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିନ୍ତା ସାଧନ କରନ୍ତି।
ଦସ୍ରା ଯୁଵାକଵଃ ସୁତା ନାସତ୍ଯା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଆ ଯାତꣳ ରୁଦ୍ରଵର୍ତନୀ । [ ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ ॥ ](ଅ.ଵେ. 7.12.16)
ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୁବକ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାନୀୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶାସନରେ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଆସନ୍ତୁ। ପୁରାତନ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ବେନା ଉପରେ।
ଵିଦଦ୍ ଯଦୀ ସରମା ରୁଗ୍ଣମ୍ ଅଦ୍ରେର୍ ମହି ପାଥଃ ପୂର୍ଵ୍ଯꣳ ସଧ୍ର୍ଯକ୍ କଃ । ଅଗ୍ରଂ ନଯତ୍ ସୁପଦ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷରାଣାମ୍ ଅଚ୍ଛା ରଵଂ ପ୍ରଥମା ଜାନତୀ ଗାତ୍
ଯେତେବେଳେ ସରମା ପାହାଡ଼ର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ପଥ ଓ ପୁରୁଣା ବଡ଼ ରାସ୍ତା ଖୋଜିଲେ, ସେଙ୍କର ସହଯାତ୍ରୀ କିଏ ଥିଲେ? ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଲ ଚଳିଥିବା ଶବ୍ଦମାନେକୁ ଆଗକୁ ନେଲେ, ସେ ପ୍ରଥମ ଧ୍ୱନି ଜାଣି, ଗାଇଲେ।
ନହି ସ୍ପଶମ୍ ଅଵିଦନ୍ନ୍ ଅନ୍ଯମ୍ ଅସ୍ମାଦ୍ ଵୈଶ୍ଵାନରାତ୍ ପୁର ଽ ଏତାରମ୍ ଅଗ୍ନେଃ । ଏମ୍ ଏନମ୍ ଅଵୃଧନ୍ନ୍ ଅମୃତା ଽ ଅମର୍ତ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ କ୍ଷୈତ୍ରଜିତ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି ପଥ ଜାଣିନଥିଲେ, କେବଳ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିର ପୁରୁଣା ପଥ; ଅମରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଲେ, ଅମର ବୈଶ୍ୱାନରକୁ ରାଜ୍ୟ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଦେବତାମାନେ।
ଉଗ୍ରା ଵିଘନିନା ମୃଧ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ । ତା ନୋ ମୃଡାତ ଽ ଈଦୃଶେ
ଉଗ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ସେମାନେ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ । ଅଭି ଦେଵାꣳ୨ଽ ଇଯକ୍ଷତେ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଗାନ କରନ୍ତୁ; ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣିଥାଏ।
ଯେ ତ୍ଵାହିହତ୍ଯେ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଵର୍ଧନ୍ ଯେ ଶାମ୍ବରେ ହରିଵୋ ଯେ ଗଵିଷ୍ଟୌ । ଯେ ତ୍ଵା ନୂନମ୍ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ସୋମꣳ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ
ମଘବନ୍, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ହତ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଶାମ୍ବରାର ଯୁଦ୍ଧରେ, ଗୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁରୋହିତମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ସୋମ ପିଉ।
ଜନିଷ୍ଠା ଽ ଉଗ୍ରଃ ସହସେ ତୁରାଯ ମନ୍ଦ୍ର ଽ ଓଜିଷ୍ଠୋ ବହୁଲାଭିମାନଃ । ଅଵର୍ଧନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମରୁତଶ୍ ଚିଦ୍ ଅତ୍ର ମାତା ଯଦ୍ ଵୀରଂ ଦଧନଦ୍ ଧନିଷ୍ଠା
ଶକ୍ତି ଓ ତ୍ୱରାରେ ଦୃଢ଼, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ବିତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏଠାରେ ମରୁତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ମା ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଗର୍ଭରେ ରଖିଥିଲେ।
ଆ ତୂ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନ୍ ଅସ୍ମାକମ୍ ଅର୍ଧମ୍ ଆ ଗହି । ମହାନ୍ ମହୀଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ଅଂଶକୁ ଆସ; ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ।
ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅସି ସ୍ପୃଧଃ । ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵିଶ୍ଵତୂର୍ ଅସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଜୟୀ; ତୁମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ନାଶ କର, ସମସ୍ତ ଜୟର ସୃଷ୍ଟା; ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରନ୍ତି, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଅନୁ ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତୁରଯନ୍ତମ୍ ଈଯତୁଃ କ୍ଷୋଣୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା । ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତେ ସ୍ପୃଧଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତ ମନ୍ଯଵେ ଵୃତ୍ରଂ ଯଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତୂର୍ଵସି
ପୃଥିବୀ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଶିଶୁ ପରେ ମା ଯେପରି ଦୌଡ଼ିଥାଏ, ସେପରି ଅନୁସରିଥିଲା; ତୁମ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତୁମ ରୋଷରେ ଦମନ କର, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କର।
ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯ୍ ଏତି ସୁମ୍ନମ୍ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵତା ମୃଡଯନ୍ତଃ । ଆ ଵୋ ଽର୍ଵାଚୀ ସୁମତିର୍ ଵଵୃତ୍ଯାଦ୍ ଅꣳହୋଶ୍ ଚିଦ୍ ଯା ଵରିଵୋଵିତ୍ତରାସତ୍
ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ନିକଟରେ ନେଇଯାଏ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମ ଉତ୍ତମ ଭାବ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଆମ ପଥ ଦେଇ, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ ଟ୍ଵꣳ ଶିଵେଭିର୍ ଅଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ସବିତା, ଅଦୂର୍ବଳ ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଆଜି ଆମ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କର; ସୁବৰ্ণ ଜିହ୍ୱା, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କିଛି ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷଣକାରୀ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ନାହିଁ।
ପ୍ର ଵୀରଯା ଶୁଚଯୋ ଦଦ୍ରିରେ ଵାମ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ ମଧୁମନ୍ତଃ ସୁତାସଃ । ଵହ ଵାଯୋ ନିଯୁତୋ ଯାହ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛା ପିବା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମଦାଯ
ପବିତ୍ର ରସ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ବହିଯାଏ; ମଧୁର ସୋମ ରସ; ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳକୁ ଆଣ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଗାଵ ଽ ଉପାଵତାଵତଂ ମହୀ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରପ୍ସୁଦା । ଉଭା କର୍ଣା ହିରଣ୍ଯଯା
ଗାଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଧନ ଦେବାରେ ବଡ଼ ଦାତା; ଦୁଇ କାନ ସୁବৰ্ণ ରଙ୍ଗର।
କାଵ୍ଯଯୋର୍ ଆଜାନେଷୁ କ୍ରତ୍ଵା ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଦୁରୋଣେ । ରିଶାଦସା ସଧସ୍ଥ ଽ ଆ
କବିମାନେର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷତା ଓ ଜ୍ଞାନର ଘରରେ, ଭୋକାଳିମାନେ ସଦନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯାଵ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୂ ଆ ଗତꣳ ରଥେନ ସୂର୍ଯତ୍ଵଚା । ମଧ୍ଵା ଯଜ୍ଞꣳ ସମ୍ ଅଞ୍ଜାଥେ । [ + ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ ॥]
ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଚମକୁଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତୁ; ମଧୁ ସହିତ ଯଜ୍ଞକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ପୁନଃ ନବୀନ କରନ୍ତୁ; ଏହା ଭେନା।
ତିରଶ୍ଚୀନୋ ଵିତତୋ ରଶ୍ମିର୍ ଏଷାମ୍ ଅଧଃ ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ଦ୍ ଉପରି ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀ୩ତ୍ । ରେତୋଧା ଽ ଆସନ୍ ମହିମାନ ଽ ଆସନ୍ତ୍ ସ୍ଵଧା ଽ ଅଵସ୍ତାତ୍ ପ୍ରଯତିଃ ପରସ୍ତାତ୍
ସେମାନଙ୍କର କିରଣ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଭାବରେ ଚାଲିଯାଏ; ତଳେ ଥିଲା, ଉପରେ ଥିଲା; ସେମାନେ ବୀଜଧାରୀ ଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ନିଜ ଶକ୍ତି ତଳେ, ଆଶା ଉପରେ ଥିଲା।
ଆ ରୋଦସୀ ଽ ଅପୃଣଦ୍ ଆ ସ୍ଵର୍ ମହଜ୍ ଜାତଂ ଯଦ୍ ଏନମ୍ ଅପସୋ ଽ ଅଧାରଯନ୍ । ସୋ ଽ ଅଧ୍ଵରାଯ ପରି ଣୀଯତେ କଵିର୍ ଅତ୍ଯୋ ନ ଵାଜସାତଯେ ଚନୋହିତଃ
ସେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କଲେ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲା; ସେ ଅଧ୍ୱରରେ ଘୂମାଉଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୋଜିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି।
ଉକ୍ଥେଭିର୍ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମା ଯା ମନ୍ଦାନା ଚିଦ୍ ଆ ଗିରା । ଆଙ୍ଗୂଷୈର୍ ଆଵିଵାସତଃ
ଉକ୍ତିମାନେ ସହିତ, ବୃତ୍ର ନାଶକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ଭାଷାରେ ଅପରିପକ୍ୱ, ସେମାନେ ମୁଦ୍ରା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଥାନ୍ତି।
ଉପ ନଃ ସୂନଵୋ ଗିରଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅମୃତସ୍ଯ ଯେ । ସୁମୃଡୀକା ଭଵନ୍ତୁ ନଃ
ଅମୃତର ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ ଗୀତ ଶୁଣନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ମେ ମତଯଃ ଶꣳ ସୁତାସଃ ଶୁଷ୍ମ ଽ ଇଯର୍ତି ପ୍ରଭୃତୋ ମେ ଽ ଅଦ୍ରିଃ । ଆ ଶାସତେ ପ୍ରତି ହର୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉକ୍ଥେମା ହରୀ ଵହତସ୍ ତା ନୋ ଽ ଅଚ୍ଛ
ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା, ମୋର ଚିନ୍ତା, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ, ମୋର ଶକ୍ତି ଉତ୍ସରିତ ହୁଏ; ମୋର ପାହାଡ଼ ଝରିଯାଏ; ସେମାନେ ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ଉକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ସେମାନେକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଅନୁତ୍ତମା ତେ ମଘଵନ୍ ନକିର୍ ନୁ ନ ତ୍ଵାଵାꣳ୨ଽ ଅସ୍ତି ଦେଵତା ଵିଦାନଃ । ନ ଜାଯମାନୋ ନଶତେ ନ ଜାତୋ ଯାନି କରିଷ୍ଯା କୃଣୁହି ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ
ମଘବନ୍, କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; କୌଣସି ଦେବତା ତୁମ ସମାନ ନୁହେଁ; ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଓ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କେହି ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଚାହୁଅଛ, ଏହାକୁ ସଫଳ କର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତଦ୍ ଇଦ୍ ଆସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞ ଽ ଉଗ୍ରସ୍ ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନ୍ ଅନୁ ଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ମଦନ୍ତ୍ଯ୍ ଊମାଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, ଯାଠୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦ୍ରୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସୂର୍ବୀର। ସେ ନବଜାତ ହେବା ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଇମା ଽ ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ଯା ମମ । ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋ ଽଭି ସ୍ତୋମୈର୍ ଅନୂଷତ
ହେ ପୁରୁବସୁ, ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମେ ଉନ୍ନତି କର; ଏଗୁଡ଼ିକ ମୋର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମତ୍। ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।