ଅଦ୍ଯା ଦେଵା ଽ ଉଦିତା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ନିର୍ ଅꣳହସଃ ପିପୃତା ନିର୍ ଅଵଦ୍ଯାତ୍ । ତନ୍ ନୋ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣୋ ମାମହନ୍ତାମ୍ ଅଦିତିଃ ସିନ୍ଧୁଃ ପୃଥିଵୀ ଽ ଉତ ଦ୍ଯୌଃ
ଆଜି, ଦେବତାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ, ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପମାନ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌଃ ଆମକୁ କେବେ ଅପକାର ନ କରନ୍ତୁ।
ଆ କୃଷ୍ଣେନ ରଜସା ଵର୍ତମାନୋ ନିଵେଶଯନ୍ନ୍ ଅମୃତଂ ମର୍ତ୍ଯଂ ଚ । ହିରଣ୍ଯଯେନ ସଵିତା ରଥେନା ଦେଵୋ ଯାତି ଭୁଵନାନି ପଶ୍ଯନ୍
କଳା ଆକାଶରେ ଚଳି, ଅମୃତ ଓ ମରଣଶୀଳ ଦୁହେଁକୁ ନିର୍ମାଣ କରି, ସବିତା ଦେବତା ସୁନା ରଥରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖୁଥିବା ଚକ୍ଷୁରେ ଯାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ର ଵାଵୃଜେ ସୁପ୍ରଯା ବର୍ହିର୍ ଏଷାମ୍ ଆ ଵିଶ୍ପତୀଵ ବୀରିଟ ଽ ଇଯାତେ । ଵିଶାମ୍ ଅକ୍ତୋର୍ ଉଷସଃ ପୂର୍ଵହୂତୌ ଵାଯୁଃ ପୂଷା ସ୍ଵସ୍ତଯେ ନିଯୁତ୍ଵାନ୍
ସୁନିଯୋଜିତ କୁଶାସନ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି, ଯେପରି ଜନମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସିଂହାସନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ; ଉଷାର ପ୍ରଥମ ଆହ୍ୱାନରେ, ବାୟୁ ଓ ପୂଷା ତାଙ୍କର ରଥ ସହିତ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଆସନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ବୃହସ୍ପତିଂ ମିତ୍ରାଗ୍ନିଂ ପୂଷଣଂ ଭଗମ୍ । ଆଦିତ୍ଯାନ୍ ମାରୁତଂ ଗଣମ୍
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ବୃହସ୍ପତି, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ପୂଷା, ଭଗ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ମାରୁତ ଦଳକୁ ଡାକୁଛି।
ଵରୁଣଃ ପ୍ରାଵିତା ଭୁଵନ୍ ମିତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାଭିର୍ ଊତିଭିଃ । କରତାଂ ନଃ ସୁରାଧସଃ
ବରୁଣ ଆମ ପାଳକ ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ମିତ୍ର ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆମକୁ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଧି ନ ଇନ୍ଦ୍ରେଷାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ସଜାତ୍ଯାନାମ୍ । ଇତା ମରୁତୋ ଽ ଅଶ୍ଵିନା । [ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ । ଯେ ଦେଵାସଃ । ଆ ନ ଇଡାଭିଃ । ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ।] (ଅ.ଵେ. 7.12, 16. 19, ) ଓମାସଶ୍ ଚର୍ଷଣୀଧୃତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସଜାତୀୟ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁ, ପୁରାତନ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ବେନା, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଇଡା ନିବେଦନ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ସୋମର ମଧୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ, ହେ ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ।
ଅଗ୍ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରୁଣ ମିତ୍ର ଦେଵାଃ ଶର୍ଧଃ ପ୍ର ଯନ୍ତ ମାରୁତୋତ ଵିଷ୍ଣୋ । ଉଭା ନାସତ୍ଯା ରୁଦ୍ରୋ ଽ ଅଧ ଗ୍ନାଃ ପୂଷା ଭଗଃ ସରସ୍ଵତୀ ଜୁଷନ୍ତ
ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଦେବତାମାନେ, ଦଳ, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ଉଭୟ ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୁଦ୍ର, ଦେବୀମାନେ, ପୂଷା, ଭଗ ଓ ସରସ୍ୱତୀ—ସେମାନେ ଆମର ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଦିତିꣳ ସ୍ଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାଂ ମରୁତଃ ପର୍ଵତାꣳ୨ଽ ଅପଃ । ହୁଵେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପୂଷଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଂ ଭଗଂ ନୁ ଶꣳସꣳ ସଵିତାରମୂତଯେ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆଦିତି, ଦିଗନ୍ତ, ପୃଥିବୀ, ମାରୁତ, ପାହାଡ଼, ଜଳମାନେ, ବିଷ୍ଣୁ, ପୂଷା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଭଗ ଓ ସବିତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି।
ଅସ୍ମେ ରୁଦ୍ରା ମେହନା ପର୍ଵତାସୋ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯେ ଭରହୂତୌ ସଜୋଷାଃ । ଯଃ ଶꣳସତେ ସ୍ତୁଵତେ ଧାଯି ପଜ୍ର ଽ ଇନ୍ଦ୍ରଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଽ ଅସ୍ମାꣳ୨ଽ ଅଵନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ରୁଦ୍ରମାନେ, ପ୍ରବଳମାନେ, ପାହାଡ଼ମାନେ, ବୃତ୍ର ନାଶ ଓ ଆହ୍ୱାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଯିଏ ଗୁଣଗାନ କରେ ଓ ସ୍ତୁତି କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅର୍ଵାଞ୍ଚୋ ଽ ଅଦ୍ଯା ଭଵତା ଯଜତ୍ରା ଽ ଆ ଵୋ ହାର୍ଦି ଭଯମାନୋ ଵ୍ଯଯେଯମ୍ । ତ୍ରାଧ୍ଵଂ ନୋ ଦେଵା ନିଜୁରୋ ଵୃକସ୍ଯ ତ୍ରାଧ୍ଵଂ କର୍ତାଦ୍ ଅଵପଦୋ ଯଜତ୍ରାଃ
ଆଜି ଆପଣମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ, ହେ ପୂଜ୍ୟମାନେ; ଭୟଭିତ ହୋଇ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ମନରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି। ଦେବତାମାନେ, ଆମକୁ ବଘ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କ୍ଷତିକାରୀ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହେ ପୂଜ୍ୟମାନେ।
ଵିଶ୍ଵେ ଽ ଅଦ୍ଯ ମରୁତୋ ଵିଶ୍ଵ ଽ ଊତୀ ଵିଶ୍ଵେ ଭଵନ୍ତ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନଯଃ ସମିଦ୍ଧାଃ । ଵିଶ୍ଵେ ନୋ ଦେଵା ଽ ଅଵସା ଗମନ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଅସ୍ତୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ଵାଜୋ ଽ ଅସ୍ମେ
ଆଜି ସମସ୍ତ ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖରେ ହେଉ।
ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାଃ ଶୃଣୁତେମꣳ ହଵଂ ମେ ଯେ ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯ ଽ ଉପ ଦ୍ଯଵି ଷ୍ଠ । ଯେ ଽ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ଵା ଽ ଉତ ଵା ଯଜତ୍ରା ଽ ଆସଦ୍ଯାସ୍ମିନ୍ ବର୍ହିଷି ମାଦଯଧ୍ଵମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିଗନ୍ତରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିର ଜିହ୍ବା ସହିତ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜ୍ୟ, ସେମାନେ ଏହି କୁଶାସନରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।
ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହି ପ୍ରଥମଂ ଯଜ୍ଞିଯେଭ୍ଯୋ ଽମୃତତ୍ଵꣳ ସୁଵସି ଭାଗମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ । ଆଦ୍ ଇଦ୍ ଦାମାନꣳ ସଵିତର୍ ଵ୍ଯ୍ ଊର୍ଣୁଷେ ଽନୂଚୀନା ଜୀଵିତା ମାନୁଷେଭ୍ଯଃ
ଦେବତାମାନେ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ ଦିଅଛ; ସବିତା, ତୁମେ ଦାନ ବିସ୍ତାର କର, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦିଅ।
ପ୍ର ଵାଯୁମ୍ ଅଚ୍ଛା ବୃହତୀ ମନୀଷା ବୃହଦ୍ରଯିଂ ଵିଶ୍ଵଵାରꣳ ରଥପ୍ରାମ୍ । ଦ୍ଯୁତଦ୍ଯାମା ନିଯୁତଃ ପତ୍ଯମାନଃ କଵିଃ କଵିମ୍ ଇଯକ୍ଷସି ପ୍ରଯଜ୍ଯୋ
ମୁଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଦେଉଛି, ବହୁତ ଧନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା, ରଥର ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ, ରଥମାନେ, କବି, ତୁମେ କବିଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ, ହେ ପୂଜ୍ୟ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵାଯୂ ଽ ଇମେ ସୁତା ଽ ଉପ ପ୍ରଯୋଭିର୍ ଆଗତମ୍ । ଇନ୍ଦଵୋ ଵାମ୍ ଉଶନ୍ତି ହି
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାନୀୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଦୟା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ସୋମ ଧାରା ଆପଣମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ମିତ୍ରꣳ ହୁଵେ ପୂତଦକ୍ଷଂ ଵରୁଣଂ ଚ ରିଶାଦସମ୍ । ଧିଯଂ ଘୃତାଚୀꣳ ସାଧନ୍ତା
ମୁଁ ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ, ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ, ନ୍ୟାୟପରାୟଣ, ଡାକୁଛି; ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିନ୍ତା ସାଧନ କରନ୍ତି।
ଦସ୍ରା ଯୁଵାକଵଃ ସୁତା ନାସତ୍ଯା ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ଆ ଯାତꣳ ରୁଦ୍ରଵର୍ତନୀ । [ ତଂ ପ୍ରତ୍ନଥା । ଅଯଂ ଵେନଃ ॥ ](ଅ.ଵେ. 7.12.16)
ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯୁବକ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏହି ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପାନୀୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କୁଶାସନରେ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଥରେ ଆସନ୍ତୁ। ପୁରାତନ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ବେନା ଉପରେ।
ଵିଦଦ୍ ଯଦୀ ସରମା ରୁଗ୍ଣମ୍ ଅଦ୍ରେର୍ ମହି ପାଥଃ ପୂର୍ଵ୍ଯꣳ ସଧ୍ର୍ଯକ୍ କଃ । ଅଗ୍ରଂ ନଯତ୍ ସୁପଦ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷରାଣାମ୍ ଅଚ୍ଛା ରଵଂ ପ୍ରଥମା ଜାନତୀ ଗାତ୍
ଯେତେବେଳେ ସରମା ପାହାଡ଼ର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବା ପଥ ଓ ପୁରୁଣା ବଡ଼ ରାସ୍ତା ଖୋଜିଲେ, ସେଙ୍କର ସହଯାତ୍ରୀ କିଏ ଥିଲେ? ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଲ ଚଳିଥିବା ଶବ୍ଦମାନେକୁ ଆଗକୁ ନେଲେ, ସେ ପ୍ରଥମ ଧ୍ୱନି ଜାଣି, ଗାଇଲେ।
ନହି ସ୍ପଶମ୍ ଅଵିଦନ୍ନ୍ ଅନ୍ଯମ୍ ଅସ୍ମାଦ୍ ଵୈଶ୍ଵାନରାତ୍ ପୁର ଽ ଏତାରମ୍ ଅଗ୍ନେଃ । ଏମ୍ ଏନମ୍ ଅଵୃଧନ୍ନ୍ ଅମୃତା ଽ ଅମର୍ତ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ କ୍ଷୈତ୍ରଜିତ୍ଯାଯ ଦେଵାଃ
ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି ପଥ ଜାଣିନଥିଲେ, କେବଳ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିର ପୁରୁଣା ପଥ; ଅମରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଲେ, ଅମର ବୈଶ୍ୱାନରକୁ ରାଜ୍ୟ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଦେବତାମାନେ।
ଉଗ୍ରା ଵିଘନିନା ମୃଧ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ହଵାମହେ । ତା ନୋ ମୃଡାତ ଽ ଈଦୃଶେ
ଉଗ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ; ସେମାନେ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ।
ଉପାସ୍ମୈ ଗାଯତା ନରଃ ପଵମାନାଯେନ୍ଦଵେ । ଅଭି ଦେଵାꣳ୨ଽ ଇଯକ୍ଷତେ
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଇନ୍ଦୁଙ୍କୁ ଲୋକେ ଗାନ କରନ୍ତୁ; ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣିଥାଏ।
ଯେ ତ୍ଵାହିହତ୍ଯେ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଵର୍ଧନ୍ ଯେ ଶାମ୍ବରେ ହରିଵୋ ଯେ ଗଵିଷ୍ଟୌ । ଯେ ତ୍ଵା ନୂନମ୍ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ ପିବେନ୍ଦ୍ର ସୋମꣳ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିଃ
ମଘବନ୍, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ହତ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଶାମ୍ବରାର ଯୁଦ୍ଧରେ, ଗୋ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁରୋହିତମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି—ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତମାନେ ସହିତ ସୋମ ପିଉ।
ଜନିଷ୍ଠା ଽ ଉଗ୍ରଃ ସହସେ ତୁରାଯ ମନ୍ଦ୍ର ଽ ଓଜିଷ୍ଠୋ ବହୁଲାଭିମାନଃ । ଅଵର୍ଧନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମରୁତଶ୍ ଚିଦ୍ ଅତ୍ର ମାତା ଯଦ୍ ଵୀରଂ ଦଧନଦ୍ ଧନିଷ୍ଠା
ଶକ୍ତି ଓ ତ୍ୱରାରେ ଦୃଢ଼, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ବିତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏଠାରେ ମରୁତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ମା ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଗର୍ଭରେ ରଖିଥିଲେ।
ଆ ତୂ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନ୍ ଅସ୍ମାକମ୍ ଅର୍ଧମ୍ ଆ ଗହି । ମହାନ୍ ମହୀଭିର୍ ଊତିଭିଃ
ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ଅଂଶକୁ ଆସ; ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ।
ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵ୍ ଅଭି ଵିଶ୍ଵା ଽ ଅସି ସ୍ପୃଧଃ । ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵିଶ୍ଵତୂର୍ ଅସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଜୟୀ; ତୁମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ନାଶ କର, ସମସ୍ତ ଜୟର ସୃଷ୍ଟା; ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରନ୍ତି, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଅନୁ ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତୁରଯନ୍ତମ୍ ଈଯତୁଃ କ୍ଷୋଣୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା । ଵିଶ୍ଵାସ୍ ତେ ସ୍ପୃଧଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତ ମନ୍ଯଵେ ଵୃତ୍ରଂ ଯଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତୂର୍ଵସି
ପୃଥିବୀ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଶିଶୁ ପରେ ମା ଯେପରି ଦୌଡ଼ିଥାଏ, ସେପରି ଅନୁସରିଥିଲା; ତୁମ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେକୁ ତୁମ ରୋଷରେ ଦମନ କର, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କର।
ଯଜ୍ଞୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯ୍ ଏତି ସୁମ୍ନମ୍ ଆଦିତ୍ଯାସୋ ଭଵତା ମୃଡଯନ୍ତଃ । ଆ ଵୋ ଽର୍ଵାଚୀ ସୁମତିର୍ ଵଵୃତ୍ଯାଦ୍ ଅꣳହୋଶ୍ ଚିଦ୍ ଯା ଵରିଵୋଵିତ୍ତରାସତ୍
ଯଜ୍ଞ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ନିକଟରେ ନେଇଯାଏ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମ ଉତ୍ତମ ଭାବ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ଆମ ପଥ ଦେଇ, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର।
ଅଦବ୍ଧେଭିଃ ସଵିତଃ ପାଯୁଭିଷ୍ ଟ୍ଵꣳ ଶିଵେଭିର୍ ଅଦ୍ଯ ପରି ପାହି ନୋ ଗଯମ୍ । ହିରଣ୍ଯଜିହ୍ଵଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ସବିତା, ଅଦୂର୍ବଳ ରକ୍ଷକମାନେ ଓ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ସହିତ, ଆଜି ଆମ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କର; ସୁବৰ্ণ ଜିହ୍ୱା, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କିଛି ଦୁଷ୍ଟ ଭାଷଣକାରୀ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ନାହିଁ।
ପ୍ର ଵୀରଯା ଶୁଚଯୋ ଦଦ୍ରିରେ ଵାମ୍ ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ ମଧୁମନ୍ତଃ ସୁତାସଃ । ଵହ ଵାଯୋ ନିଯୁତୋ ଯାହ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛା ପିବା ସୁତସ୍ଯାନ୍ଧସୋ ମଦାଯ
ପବିତ୍ର ରସ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ବହିଯାଏ; ମଧୁର ସୋମ ରସ; ବାୟୁ, ତୁମ ଦଳକୁ ଆଣ, ଏଠାକୁ ଆସ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମ ପିଉ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ।
ଗାଵ ଽ ଉପାଵତାଵତଂ ମହୀ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରପ୍ସୁଦା । ଉଭା କର୍ଣା ହିରଣ୍ଯଯା
ଗାଁମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଧନ ଦେବାରେ ବଡ଼ ଦାତା; ଦୁଇ କାନ ସୁବৰ্ণ ରଙ୍ଗର।