ଵନସ୍ପତେ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗୋ ହି ଭୂଯା ଽ ଅସ୍ମତ୍ସଖା ପ୍ରତରଣଃ ସୁଵୀରଃ । ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧୋ ଽ ଅସି ଵୀଡଯସ୍ଵାସ୍ଥାତା ତେ ଜଯତୁ ଜେତ୍ଵାନି
ଓ ବୃକ୍ଷ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଆମର ବନ୍ଧୁ, ଭଲ ଉପାୟ, ସୂର। ଗୋଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା, ଦୃଢ଼ ରୁହ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାଇ ଅଛ, ସେଠି ବିଜୟ ଲାଭ କର।
ଦିଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପର୍ଯ୍ ଓଜ ଽ ଉଦ୍ଭୃତଂ ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯଃ ପର୍ଯ୍ ଆଭୃତꣳ ସହଃ । ଅପାମ୍ ଓଜ୍ମାନଂ ପରି ଗୋଭିର୍ ଆଵୃତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରꣳ ହଵିଷା ରଥଂ ଯଜ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଶକ୍ତି ନିଆଯାଏ, ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶକ୍ତି ଏକାଠି ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ଗୋଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଘେରା, ଏହି ରଥକୁ ହବିରୂପେ ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ମରୁତାମ୍ ଅନୀକଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ନାଭିଃ । ସେମାଂ ନୋ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵ ରଥ ପ୍ରତି ହଵ୍ଯା ଗୃଭାଯ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ମରୁତମାନଙ୍କ ସେନା, ମିତ୍ରଙ୍କ ବୀଜ, ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି—ଏହି ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କର, ଦେବତା, ଆମର ହବି ପାଇଁ ଏହି ରଥକୁ ଧର।
ଉପ ଶ୍ଵାସଯ ପୃଥିଵୀମ୍ ଉତ ଦ୍ଯାଂ ପୁରୁତ୍ରା ତେ ମନୁତାଂ ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍ । ସ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସଜୂର୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈର୍ ଦୂରାଦ୍ ଦଵୀଯୋ ଽ ଅପ ସେଧ ଶତ୍ରୂନ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଗଞ୍ଜାଇଦିଅ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଡମ୍ବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୂରରୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଆ କ୍ରନ୍ଦଯ ବଲମ୍ ଓଜୋ ନ ଽ ଆ ଧା ନି ଷ୍ଟନିହି ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ । ଅପ ପ୍ରୋଥ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଦୁଚ୍ଛୁନା ଽ ଇତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିର୍ ଅସି ଵୀଡଯସ୍ଵ
ଓ ଢୋଳ, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଗଞ୍ଜି ଉଠ; ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର, ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ରୋକ। ମନ୍ଦଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦେ, ଏ ଢୋଳ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମୁଷ୍ଟି ସମାନ—ଜୋରେ ଧ୍ୱନି କର।
ଆମୂର୍ ଅଜ ପ୍ରତ୍ଯା ଵର୍ତଯେମାଃ କେତୁମଦ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ ଵାଵଦୀତି । ସମ୍ ଅଶ୍ଵପର୍ଣାଶ୍ ଚରନ୍ତି ନୋ ନରୋ ଽସ୍ମାକମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ରଥିନୋ ଜଯନ୍ତୁ
ଓ ଢୋଳ, ସ୍ପଷ୍ଟ ସଙ୍କେତ ସହିତ ଧ୍ୱନି କର; ତୁମର ଶବ୍ଦ ପୁନିପୁନି ଫେରି ଆସୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଚଲାଇଥିବା ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଆଗ୍ନେଯଃ କୃଷ୍ଣଗ୍ରୀଵଃ ସାରସ୍ଵତୀ ମେଷୀ ବଭ୍ରୁଃ ସୌମ୍ଯଃ ପୌଷ୍ଣଃ ଶ୍ଯାମଃ ଶିତିପୃଷ୍ଠୋ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯଃ ଶିଲ୍ପୋ ଵୈଶ୍ଵଦେଵ ଽ ଐନ୍ଦ୍ରୋ ଽରୁଣୋ ମାରୁତଃ କଲ୍ମାଷ ଽ ଐନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନଃ ସꣳହିତୋ ଽଧୋରାମଃ ସାଵିତ୍ରୋ ଵାରୁଣଃ କୃଷ୍ଣ ଽ ଏକଶିତିପାତ୍ ପେତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନଯେ ଽନୀକଵତେ ରୋହିତାଞ୍ଜିର୍ ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଅଧୋରାମୌ ସାଵିତ୍ରୌ ପୌଷ୍ଣୌ ରଜତନାଭୀ ଵୈଶ୍ଵଦେଵୌ ପିଶଂଗୌ ତୂପରୁ ମାରୁତଃ କଲ୍ମାଷ ଽ ଆଗ୍ନେଯଃ କୃଷ୍ଣୋ ଽଜଃ ସାରସ୍ଵତୀ ମେଷୀ ଵାରୁଣଃ ପେତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଲାଲ ପା ଥିବା ବଳଦ, ଅନୀକବତଙ୍କୁ ଲାଲ ପାଦ ଥିବା ବୃଷ, ଝୁଲିଥିବା ଓଠ ଥିବା ଦୁଇଟି ସାବିତ୍ର ଓ ପୂଷଣଙ୍କୁ, ଚାନ୍ଦି ନାଭି ଥିବା ଦୁଇଟି ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କୁ, ଦାଗ ଦେହ ଥିବା ଦୁଇଟି ତୂପରୁଙ୍କୁ, ଛିଟିଛାଟି ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ମାରୁତଙ୍କୁ, କଳା ଟି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଛାଗ ଟି ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ, ମେଷ ଟି ମେଷୀଙ୍କୁ, ଦାଗ ଦେହ ଥିବାଟି ବାରୁଣଙ୍କୁ, ପେତ୍ବାଙ୍କୁ।
ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଭଗାଯ । ଦିଵ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ କେତୁପୂଃ କେତଂ ନଃ ପୁନାତୁ ଵାଚସ୍ପତିର୍ ଵାଜଂ ନଃ ସ୍ଵଦତୁ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା କର। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ସଙ୍କେତ ବହନ କରୁଥିବା, ଆମ ସଙ୍କେତକୁ ପବିତ୍ର କର; ବାଣୀର ଦେବତା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ତତ୍ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯଂ ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯତ୍
ଆମେ ସବିତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ; ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ସଵିତର୍ ଦୁରିତାନି ପରା ସୁଵ । ଯଦ୍ ଭଦ୍ରଂ ତନ୍ ନ ଽ ଆ ସୁଵ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର; ଯାହା ଭଲ, ସେଇକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।
ଵିଭକ୍ତାରꣳ ହଵାମହେ ଵସୋଶ୍ ଚିତ୍ରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ସଵିତାରଂ ନୃଚକ୍ଷସମ୍
ଆମେ ଧନ ଓ ଶ୍ରୀର ବଣ୍ଟନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସବିତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ବ୍ରହ୍ମଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ କ୍ଷତ୍ରାଯ ରାଜନ୍ଯଂ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵୈଶ୍ଯଂ ତପସେ ଶୂଦ୍ରଂ ତମସେ ତସ୍କରଂ ନାରକାଯ ଵୀରହଣଂ ପାପ୍ମନେ କ୍ଲୀବମ୍ ଆକ୍ରଯାଯା ଽ ଅଯୋଗୁଂ କାମାଯ ପୁꣳଶ୍ଚଲୂମ୍ ଅତିକ୍ରୁଷ୍ଟାଯ ମାଗଧମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶାସନ ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ବୈଶ୍ୟ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଶୂଦ୍ର, ଅନ୍ଧକାର ପାଇଁ ଚୋର, ନରକ ପାଇଁ ବୀର ହନ୍ତା, ପାପ ପାଇଁ ନପୁଂସକ, ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ କଠାଳିଆ, ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ ବେଶ୍ୟା, ଅପରାଧି ପାଇଁ ମାଗଧ।
ନୃତ୍ତାଯ ସୂତଂ ଗୀତାଯ ଶୈଲୂଷଂ ଧର୍ମାଯ ସଭାଚରଂ ନରିଷ୍ଠାଯୈ ଭୀମଲଂ ନର୍ମାଯ ରେଭꣳ ହସାଯ କାରିମ୍ ଆନନ୍ଦାଯ ସ୍ତ୍ରୀଷଖଂ ପ୍ରମଦେ କୁମାରୀପୁତ୍ରଂ ମେଧାଯୈ ରଥକାରଂ ଧୈର୍ଯାଯ ତକ୍ଷାଣମ୍
ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ସୂତ, ଗୀତ ପାଇଁ ଶୈଳୂଷ, ଧର୍ମ ପାଇଁ ସଭାଚାର, ଅପମୂଲ୍ୟ ପାଇଁ ଭୀମଳ, ମଜା ପାଇଁ ରେଭ, ହସ ପାଇଁ କାରି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମହିଳାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ, ଖୁସି ପାଇଁ କୁମାରୀର ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ରଥକାର, ଧୈର୍ୟ ପାଇଁ ତକ୍ଷଣ।
ତପସେ କୌଲାଲଂ ମାଯାଯୈ କର୍ମାରꣳ ରୂପାଯ ମଣିକାରꣳ ଶୁଭେ ଵପꣳ ଶରଵ୍ଯାଯା ଽ ଇଷୁକାରꣳ ହେତ୍ଯୈ ଧନୁଷ୍କାରଂ କର୍ମଣେ ଜ୍ଯାକାରଂ ଦିଷ୍ଟାଯ ରଜ୍ଜୁସର୍ଜଂ ମୃତ୍ଯଵେ ମୃଗଯୁମ୍ ଅନ୍ତକାଯ ଶ୍ଵନିନମ୍
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ କୁମ୍ଭକାର, ମାୟା ପାଇଁ କମାର, ରୂପ ପାଇଁ ମଣିକାର, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ବୁନକାର, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ପାଇଁ ଶରକାର, ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଧନୁକାର, କାମ ପାଇଁ ଜିୟାକାର, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରସ୍ସୀ ଗୁଁଥିବା, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଶିକାରୀ, ନାଶ ପାଇଁ କୁକୁର ଚାଳକ।
ନଦୀଭ୍ଯଃ ପୌଞ୍ଜିଷ୍ଠମ୍ ଋକ୍ଷୀକାଭ୍ଯୋ ନୈଷାଦଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରାଯ ଦୁର୍ମଦଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରୋଭ୍ଯୋ ଵ୍ରାତ୍ଯଂ ପ୍ରଯୁଗ୍ଭ୍ଯ ଽ ଉନ୍ମତ୍ତꣳ ସର୍ପଦେଵଜନେଭ୍ଯୋ ଽପ୍ରତିପଦମଯେଭ୍ଯଃ କିତଵମ୍ ଈର୍ଯତାଯା ଽ ଅକିତଵଂ ପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ବିଦଲକାରୀଂ ଯାତୁଧାନେଭ୍ଯଃ କଣ୍ଟକୀକାରୀମ୍
ନଦୀ ପାଇଁ ମାଛ ଧରୁଥିବା, ଭାଲୁ ଶିକାରୀ ପାଇଁ ନିଷାଦ, ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପାଇଁ ଦୁର୍ମଦ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ପାଇଁ ବୃତ୍ୟ, ସହଯୋଗୀ ପାଇଁ ପାଗଳ, ସର୍ପ ଦେବତା ପାଇଁ ଘର ନଥିବା, ଜୁଆରି ପାଇଁ ଠକ, ଅଜୁଆରି ପାଇଁ ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ ପାଇଁ ବାଁଶ କାଟୁଥିବା, ଯାତୁଧାନ ପାଇଁ କାଁଟା କାଟୁଥିବା।
ସଂଧଯେ ଜାରଂ ଗେହାଯୋପପତିମ୍ ଆର୍ତ୍ଯୈ ପରିଵିତ୍ତଂ ନିର୍ଋତ୍ଯୈ ପରିଵିଵିଦାନମ୍ ଅରାଦ୍ଧ୍ଯା ଽ ଏଦିଧିଷୁଃପତିଂ ନିଷ୍କୃତ୍ଯୈ ପେଶସ୍କାରୀꣳ ସଂଜ୍ଞାନାଯ ସ୍ମରକାରୀଂ ପ୍ରକାମୋଦ୍ଯାଯୋପସଦଂ ଵର୍ଣାଯାନୁରୁଧଂ ବଲାଯୋପଦାମ୍
ମିଳନ ପାଇଁ ଜାର, ଘର ପାଇଁ ଗୃହପତି, ଦୁଃଖ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗିତ, ନାଶ ପାଇଁ ଦ୍ରୋହୀ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ବନ୍ଧ୍ୟାର ପତି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ପ୍ରବୀଣ କାରିଗର, ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ସ୍ମୃତିକାର, ଆସକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରେମିକ, ରଙ୍ଗ ପାଇଁ ଅନୁଗାମୀ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସହଯୋଗୀ।
ଉତ୍ସାଦେଭ୍ଯଃ କୁବ୍ଜଂ ପ୍ରମୁଦେ ଵାମନଂ ଦ୍ଵାର୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ରାମꣳ ସ୍ଵପ୍ନାଯାନ୍ଧମ୍ ଅଧର୍ମାଯ ବଧିରଂ ପଵିତ୍ରାଯ ଭିଷଜଂ ପ୍ରଜ୍ଞାନାଯ ନକ୍ଷତ୍ରଦର୍ଶମ୍ ଆଶିକ୍ଷାଯୈ ପ୍ରଶ୍ନିନମ୍ ଉପଶିକ୍ଷାଯା ଽ ଅଭିପ୍ରଶ୍ନିନଂ ମର୍ଯାଦାଯୈ ପ୍ରଶ୍ନଵିଵାକମ୍
ବିକଳତା ପାଇଁ କୁବ୍ଜ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବାମନ, ବାଟ ପାଇଁ ଲଙ୍ଗଡ଼, ଘୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ଧ, ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ବେହେରା, ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଡାକ୍ତର, ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ ତାରା ଦେଖୁଥିବା, ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନକାରୀ, ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ, ସୀମା ପାଇଁ ନ୍ୟାୟାଧୀଶ।
ଅର୍ମେଭ୍ଯୋ ହସ୍ତିପଂ ଜଵାଯାଶ୍ଵପଂ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ଗୋପାଲଂ ଵୀର୍ଯାଯାଵିପାଲଂ ତେଜସେ ଽଜପାଲମ୍ ଇରାଯୈ କୀନାଶଂ କୀଲାଲାଯ ସୁରାକାରଂ ଭଦ୍ରାଯ ଗୃହପꣳ ଶ୍ରେଯସେ ଵିତ୍ତଧମ୍ ଆଧ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାଯାନୁକ୍ଷତ୍ତାରମ୍
ହାତୀ ପାଇଁ ହାତୀପାଳ, ଦ୍ରୁତତା ପାଇଁ ଘୋଡ଼ାପାଳ, ପୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ଗୋପାଳ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ମେଷପାଳ, ତେଜ ପାଇଁ ଛାଗପାଳ, ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଚାଷୀ, ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଦ କାର, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଗୃହସ୍ଥ, ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଧନର ଦେଖଭାଳକ, ଦେଖାଶୁଣା ପାଇଁ ପରିଦର୍ଶକ।
ଭାଯୈ ଦାର୍ଵାହାରଂ ପ୍ରଭାଯା ଽ ଅଗ୍ନ୍ଯେଧଂ ବ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପାଯାଭିଷେକ୍ତାରଂ ଵର୍ଷିଷ୍ଠାଯ ନାକାଯ ପରିଵେଷ୍ଟାରଂ ଦେଵଲୋକାଯ ପେଶିତାରଂ ମନୁଷ୍ଯଲୋକାଯ ପ୍ରକରିତାରꣳ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଲୋକେଭ୍ଯୋ ଽ ଉପସେକ୍ତାରମ୍ ଅଵ ଽ ଋତ୍ଯୈ ଵଧାଯୋପମନ୍ଥିତାରଂ ମେଧାଯ ଵାସଃପଲ୍ପୂଲୀଂ ପ୍ରକାମାଯ ରଜଯିତ୍ରୀମ୍
ପ୍ରଭା ପାଇଁ କାଠ ଆଣୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଜଳାଉଥିବା, ବଳି ପାଇଁ ଅଭିଷେକକାରୀ, ପ୍ରଚୁରତା ପାଇଁ ପରିବେଶକ, ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକ ପାଇଁ ସେବକ, ଦେବଲୋକ ପାଇଁ ଦୂତ, ମନୁଷ୍ୟଲୋକ ପାଇଁ ଘୋଷକ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ପାଇଁ ସହାୟକ, ଫେରା ପାଇଁ ପିଷାକାରୀ, ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇଥିବା, ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ ରଙ୍ଗ କରୁଥିବା।
ଋତଯେ ସ୍ତେନହୃଦଯଂ ଵୈରହତ୍ଯାଯ ପିଶୁନଂ ଵିଵିକ୍ତ୍ଯୈ କ୍ଷତ୍ତାରମ୍ ଔପଦ୍ରଷ୍ଟ୍ର୍ଯାଯାନୁକ୍ଷତ୍ତାରଂ ବାଲାଯାନୁଚରଂ ଭୂମ୍ନେ ପରିଷ୍କନ୍ଦଂ ପ୍ରିଯାଯ ପ୍ରିଯଵାଦିନମ୍ ଅରିଷ୍ଟ୍ଯା ଽ ଅଶ୍ଵସାଦꣳ ସ୍ଵର୍ଗାଯ ଲୋକାଯ ଭାଗଦୁଘଂ ଵର୍ଷିଷ୍ଠାଯ ନାକାଯ ପରିଵେଷ୍ଟାରମ୍
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଚୋରମନ, ଶତ୍ରୁ ହନନ ପାଇଁ ଚୁଗଲିକାର, ବିବେକ ପାଇଁ ପ୍ରଶାସକ, ଦେଖାଶୁଣା ପାଇଁ ସହପ୍ରଶାସକ, ଶିଶୁ ପାଇଁ ସହଚର, ପ୍ରଚୁରତା ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚଳୁଥିବା, ପ୍ରେମ ପାଇଁ ମିଠା କଥା କହୁଥିବା, ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ପାଳନକାରୀ, ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକ ପାଇଁ ସେବକ।
ମନ୍ଯଵେ ଽଯସ୍ତାପଂ କ୍ରୋଧାଯ ନିସରଂ ଯୋଗାଯ ଯୋକ୍ତାରꣳ ଶୋକାଯାଭିସର୍ତାରଂ କ୍ଷେମାଯ ଵିମୋକ୍ତାରମ୍ ଉତ୍କୀଲେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ରିଷ୍ଠିନଂ ଵପୁଷେ ମାନସ୍କୃତꣳ ଶୀଲାଯାଞ୍ଜନୀକାରୀଂ ନିର୍ଋତ୍ଯୈ କୋଶକାରୀଂ ଯମାଯାସୂମ୍
କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ଯିଏ ଦହାଏ, ରୋଷ ପାଇଁ ଯିଏ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ନିୟମ ପାଇଁ ଯିଏ ବାନ୍ଧେ, ଶୋକ ପାଇଁ ଯିଏ ଚାଲିଯାଏ, ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯିଏ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ତିନି ମୁଣ୍ଡିଆ କିଲ୍ଲା ପାଇଁ, ମନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ, ଚରିତ୍ର ପାଇଁ ଯିଏ ଆଞ୍ଜନ ଲଗାଏ, ନାଶ ପାଇଁ ଯିଏ ଆବରଣ କରେ, ନିୟମ ପାଇଁ ତାନ୍ତୁ।
ଯମାଯ ଯମସୂମ୍ ଅଥର୍ଵଭ୍ଯୋ ଽଵତୋକାꣳ ସଂଵତ୍ସରାଯ ପର୍ଯାଯିଣୀଂ ପରିଵତ୍ସରାଯାଵିଜାତାମ୍ ଇଦାଵତ୍ସରାଯାତୀତ୍ଵରୀମ୍ ଇଦ୍ଵତ୍ସରାଯାତିଷ୍କଦ୍ଵରୀଂ ଵତ୍ସରାଯ ଵିଜର୍ଜରାꣳ ସଂଵତ୍ସରାଯ ପଲିକ୍ନୀମ୍ ଋଭୁଭ୍ଯୋ ଽଜିନସଂଧꣳ ସାଧ୍ଯେଭ୍ଯଶ୍ ଚର୍ମମ୍ନମ୍
ନିୟମ ପାଇଁ ତାନ୍ତୁ, ଅଥର୍ବମାନେ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷିତ, ବର୍ଷ ପାଇଁ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ, ଅର୍ଧବର୍ଷ ପାଇଁ ଅଜନ୍ମା, ବର୍ତ୍ତମାନ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଚାଲିଯିବା, ପୂର୍ବବର୍ଷ ପାଇଁ ଚାଲିଯାଇଥିବା, ବର୍ଷ ପାଇଁ ଝରା, ବର୍ଷ ପାଇଁ ପକା, ଋଭୁମାନେ ପାଇଁ ଚର୍ମ ଯୋଡ଼ୁଥିବା, ସାଧ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଚର୍ମ ଟାଣୁଥିବା।
ସରୋଭ୍ଯୋ ଧୈଵରମ୍ ଉପସ୍ଥାଵରାଭ୍ଯୋ ଦାଶଂ ଵୈଶନ୍ତାଭ୍ଯୋ ବୈନ୍ଦଂ ନଡ୍ଵଲାଭ୍ଯଃ ଶୌଷ୍କଲଂ ପାରାଯ ମାର୍ଗାରମ୍ ଅଵରାଯ କେଵର୍ତଂ ତୀର୍ଥେଭ୍ଯ ଽ ଆନ୍ଦଂ ଵିଷମେଭ୍ଯୋ ମୈନାଲꣳ ସ୍ଵନେଭ୍ଯଃ ପର୍ଣକଂ ଗୁହାଭ୍ଯଃ କିରାତꣳ ସାନୁଭ୍ଯୋ ଜମ୍ଭକଂ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଃ କିମ୍ପୂରୁଷମ୍
ସରୋବର ପାଇଁ ମାଛଧର, ଜଳ ରହିଥିବା ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ରହୁଥିବା, ଦଳା ପାଇଁ ସେବକ, କଣ୍ଟା ଝାଡ଼ ପାଇଁ କଣ୍ଟା କାଟୁଥିବା, ଶୁଷ୍କ ଭୂମି ପାଇଁ ନାଉକା ଚାଳକ, ପାର୍ ହେବା ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ନାଉକା ଚାଳକ, ତୀର ପାଇଁ ପାର୍ ହେବା, କଠିନ ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ଖଣିକାର, ଧ୍ୱନି ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପତ୍ର ଫୁଙ୍କୁଥିବା, ଗୁହା ପାଇଁ ଶିକାରୀ, ପାହାଡ଼ ଢାଳ ପାଇଁ ଚେରା, ପାହାଡ଼ ପାଇଁ କିମ୍ପୁରୁଷ।
ବୀଭତ୍ସାଯୈ ପୌଲ୍କସଂ ଵର୍ଣାଯ ହିରଣ୍ଯକାରଂ ତୁଲାଯୈ ଵାଣିଜଂ ପଶ୍ଚାଦୋଷାଯ ଗ୍ଲାଵିନଂ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଭୂତେଭ୍ଯଃ ସିଧ୍ମଲଂ ଭୂତ୍ଯୈ ଜାଗରଣମ୍ ଅଭୂତ୍ଯୈ ସ୍ଵପନମ୍ ଆର୍ତ୍ଯୈ ଜନଵାଦିନଂ ଵ୍ଯୃଦ୍ଧ୍ଯା ଽ ଅପଗଲ୍ଭꣳ ସꣳଶରାଯ ପ୍ରଚ୍ଛିଦମ୍
ଘୃଣିତ ପାଇଁ ପୌଲ୍କସ, ରଙ୍ଗ ପାଇଁ ସୁନା କାମ କରୁଥିବା, ତୁଳା ପାଇଁ ବ୍ୟାପାରୀ, ବିଳମ୍ବିତ ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଇଁ ଗ୍ଲାବିନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଧୂସର, ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ, ଅସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଶୟନ, ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଅପବାଦକ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗର୍ବିତ, ବିରୋଧ ପାଇଁ ଭାଗକର୍ତ୍ତା।
ଅକ୍ଷରାଜାଯ କିତଵଂ କୃତାଯାଦିନଵଦର୍ଶଂ ତ୍ରେତାଯୈ କଲ୍ପିନଂ ଦ୍ଵାପରାଯାଧିକଲ୍ପିନମ୍ ଆସ୍କନ୍ଦାଯ ସଭାସ୍ଥାଣୁଂ ମୃତ୍ଯଵେ ଗୋଵ୍ଯଚ୍ଛମ୍ ଅନ୍ତକାଯ ଗୋଘାତଂ କ୍ଷୁଧେ ଯୋ ଗାଂ ଵିକୃନ୍ତନ୍ତଂ ଭିକ୍ଷମାଣ ଽ ଉପତିଷ୍ଠତି ଦୁଷ୍କୃତାଯ ଚରକାଚାର୍ଯଂ ପାପ୍ମନେ ସୈଲଗମ୍
ଅଷ୍ଟା ରାଜା ପାଇଁ ଜୁଆରି, ଜିତିବା ପାଇଁ ନୂଆ ଦାଉ, ତୃତୀୟ ଦାଉ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଚତୁର୍ଥ ଦାଉ ପାଇଁ ଅଧିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଲାଫ ଦେବା ପାଇଁ ସଭାର ଥାମ୍ଭା, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଗୋହତ୍ୟା, ଅନ୍ତ ପାଇଁ ଗୋହତ୍ୟା, ଭୁଖ ପାଇଁ ଯିଏ ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ଓ ଗୋ କାଟୁଥିବା ପାଖରେ ଦଢ଼ିଏ, ପାପ ପାଇଁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଶିକ୍ଷକ, ଅପରାଧ ପାଇଁ ପାହାଡ଼ରେ ରହୁଥିବା।
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍କାଯା ଽ ଅର୍ତନଂ ଘୋଷାଯ ଭଷମ୍ ଅନ୍ତାଯ ବହୁଵାଦିନମ୍ ଅନନ୍ତାଯ ମୂକꣳ ଶବ୍ଦାଯାଡମ୍ବରାଘାତଂ ମହସେ ଵୀଣାଵାଦଂ କ୍ରୋଶାଯ ତୂଣଵଧ୍ମମ୍ ଅଵରସ୍ପରାଯ ଶଙ୍ଖଧ୍ମଂ ଵନାଯ ଵନପମ୍ ଅନ୍ଯତୋରଣ୍ଯାଯ ଦାଵପମ୍
ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ପାଇଁ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା, ଶବ୍ଦ ପାଇଁ ଭୂକା, ଅନ୍ତ ପାଇଁ ବହୁ କଥା କହୁଥିବା, ଅନନ୍ତ ପାଇଁ ମୌନ, ଶବ୍ଦର ଜନ୍ୟ ଢୋଳ ବାଜାଉଥିବା, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ବୀଣା ବାଜାଉଥିବା, କ୍ରନ୍ଦନ ପାଇଁ ବାଂଶୀ ବାଜାଉଥିବା, ଅଧମ ଧ୍ୱନି ପାଇଁ ଶଂଖ ବାଜାଉଥିବା, ଅରଣ୍ୟ ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଜଳାଉଥିବା।
ନର୍ମାଯ ପୁꣳଶ୍ଚଲୂꣳ ହସାଯ କାରିଂ ଯାଦସେ ଶାବଲ୍ଯାଂ ଗ୍ରାମଣ୍ଯଂ ଗଣକମ୍ ଅଭିକ୍ରୋଶକଂ ତାନ୍ ମହସେ ଵୀଣାଵାଦଂ ପାଣିଘ୍ନଂ ତୂଣଵଧ୍ମଂ ତାନ୍ ନୃତାଯାନନ୍ଦାଯ ତଲଵମ୍
ମଜା ପାଇଁ ବେଶ୍ୟା, ହାସ୍ୟ ପାଇଁ ହାସ୍ୟକର, ଯାଦବ ପାଇଁ ଚିହ୍ନିତ, ଗାଁ ପାଇଁ ଗଣନା କରୁଥିବା, ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ପାଇଁ ସେମାନେ, ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ବୀଣା ବାଜାଉଥିବା, ହାତ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ବାଂଶୀ ବାଜାଉଥିବା, ନୃତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଝାଞ୍ଜ ବାଜାଉଥିବା।
ଅଗ୍ନଯେ ପୀଵାନଂ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ପୀଠସର୍ପିଣଂ ଵାଯଵେ ଚାଣ୍ଡାଲମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ଵꣳଶନର୍ତିନଂ ଦିଵେ ଖଲତିꣳ ସୂର୍ଯାଯ ହର୍ଯକ୍ଷଂ ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯଃ କିର୍ମିରଂ ଚନ୍ଦ୍ରମସେ କିଲାସମ୍ ଅହ୍ନେ ଶୁକ୍ଲଂ ପିଙ୍ଗାକ୍ଷꣳ ରାତ୍ର୍ଯୈ କୃଷ୍ଣଂ ପିଙ୍ଗାକ୍ଷମ୍
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମୋଟା, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ଆସନ ପ୍ରସାରଣ କରୁଥିବା, ବାୟୁ ପାଇଁ ଚଣ୍ଡାଳ, ଆକାଶ ପାଇଁ ବାଂଶୀ ନୃତ୍ୟକାର, ଦିଗ୍ଗତ ପାଇଁ ଖୋଦକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପିତାମ୍ବର ଘୋଡ଼ା, ନକ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ କୀଟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପାଇଁ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ, ଦିନ ପାଇଁ ଧଳା ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଆଖି, ରାତି ପାଇଁ କଳା ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଆଖି।
କଳା ଗଳା ଥିବାଟି ଅଗ୍ନିଙ୍କର, ଚିହ୍ନିତ ଟି ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କର, ମେଷ ମେଷୀଙ୍କର, ବାଦାମି ଟି ସୋମଙ୍କର, କଳା ଟି ପୂଷଣଙ୍କର, ଧୂସର ପିଠି ଥିବାଟି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର, ଦାଗ ଥିବାଟି ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କର, ଲାଲ ଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ଛିଟିଛାଟି ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ମାରୁତଙ୍କର, ମିଶ୍ର ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନିଙ୍କର, ଝୁଲିଥିବା ଓଠ ଥିବା ଦୁଇଟି ସାବିତ୍ର ଓ ବାରୁଣଙ୍କର, କଳା ଟି ଏକଶିତିଙ୍କର, ଦାଗ ଦେହ ଥିବାଟି ପେତ୍ବାଙ୍କର।
ଅଗ୍ନଯେ ଗାଯତ୍ରାଯ ତ୍ରିଵୃତେ ରାଥନ୍ତରାଯାଷ୍ଟାକପାଲ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭାଯ ପଞ୍ଚଦଶାଯ ବର୍ହତାଯୈକାଦଶକପାଲୋ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଜାଗତେଭ୍ଯଃ ସପ୍ତଦଶେଭ୍ଯୋ ଵୈରୂପେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଭ୍ଯାମ୍ ଆନୁଷ୍ଟୁଭାଭ୍ଯାମ୍ ଏକଵିꣳଶାଭ୍ଯାଂ ଵୈରାଜାଭ୍ଯାଂ ପଯସ୍ଯା ବୃହସ୍ପତଯେ ପାଙ୍କ୍ତାଯ ତ୍ରିଣଵାଯ ଶାକ୍ଵରାଯ ଚରୁଃ ସଵିତ୍ର ଽ ଔଷ୍ଣିହାଯ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିꣳଶାଯ ରୈଵତାଯ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲଃ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଶ୍ ଚରୁର୍ ଅଦିତ୍ଯୈ ଵିଷ୍ଣୁପତ୍ନ୍ଯୈ ଚରୁର୍ ଅଗ୍ନଯେ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲୋ ଽନୁମତ୍ଯା ଽ ଅଷ୍ଟାକପାଲଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ରୀ ତିନି ପଦ; ରାଥନ୍ତରକୁ ଅଷ୍ଟ କପାଳ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ପନ୍ଦର ପଦ; ବର୍ହତକୁ ଏଗାର କପାଳ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଗତୀ ସତର ପଦ; ବୈରୂପକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ମିତ୍ର ଓ ବାରୁଣଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଏକୋଇଶ ପଦ; ବୈରାଜକୁ ପୋଷଣ; ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପଙ୍କ୍ତି ଉନଚାଳିଶ ପଦ; ଶାକ୍ବରକୁ ଚରୁ; ସବିତାକୁ ଉଷ୍ଣିହ୍ ତିରିଶି ପଦ; ରୈବତକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ପ୍ରଜାପତିକୁ ଚରୁ; ଅଦିତି ଓ ବିଷ୍ଣୁର ପତ୍ନୀକୁ ଚରୁ; ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ଅନୁମତିକୁ ଅଷ୍ଟ କପାଳ।