ବହ୍ଵୀନାଂ ପିତା ବହୁର୍ ଅସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ ଚିଶ୍ଚା କୃଣୋତି ସମନାଵଗତ୍ଯ । ଇଷୁଧିଃ ସଙ୍କାଃ ପୃତନାଶ୍ ଚ ସର୍ଵାଃ ପୃଷ୍ଠେ ନିନଦ୍ଧୋ ଜଯତି ପ୍ରସୂତଃ
ଏହି ଯୋଦ୍ଧା ଅନେକଙ୍କ ପିତା, ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକାଠି ହୋଇ କାମ କରନ୍ତି। ପିଠିରେ ବାନ୍ଧା ତୀର, ତରକା ଓ ସେନା, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ରଥେ ତିଷ୍ଠନ୍ ନଯତି ଵାଜିନଃ ପୁରୋ ଯତ୍ର-ଯତ୍ର କାମଯତେ ସୁଷାରଥିଃ । ଅଭୀଶୂନାଂ ମହିମାନଂ ପନାଯତ ମନଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଅନୁ ଯଚ୍ଛନ୍ତି ରଶ୍ମଯଃ
ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇ ଥିବା ଦକ୍ଷ ସାରଥି ଘୋଡ଼ାକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଏ। ଲାଗାମ ଦ୍ୱାରା ଚାଳନାର ମହିମା ପ୍ରକାଶ ପାଉ, ମନ ଲାଗାମ ପଛରେ ଅନୁସରଣ କରୁ।
ତୀଵ୍ରାନ୍ ଘୋଷାନ୍ କୃଣ୍ଵତେ ଵୃଷପାଣଯୋ ଽଶ୍ଵା ରଥେଭିଃ ସହ ଵାଜଯନ୍ତଃ । ଅଵକ୍ରାମନ୍ତଃ ପ୍ରପଦୈର୍ ଅମିତ୍ରାନ୍ କ୍ଷିଣନ୍ତି ଶତ୍ରୂꣳ୧ଽ ରନପଵ୍ଯଯନ୍ତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଥିବା ଘୋଡ଼ା ରଥ ସହିତ ଦୌଡ଼ିବା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି। ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚିରେଇ ଦିଅନ୍ତି।
ରଥଵାହନꣳ ହଵିର୍ ଅସ୍ଯ ନାମ ଯତ୍ରାଯୁଧଂ ନିହିତମ୍ ଅସ୍ଯ ଵର୍ମ । ତତ୍ରା ରଥମ୍ ଉପ ଶଗ୍ମꣳ ସଦେମ ଵିଶ୍ଵାହା ଵଯꣳ ସୁମନସ୍ଯମାନାଃ
ରଥର ଗତି ତାଙ୍କର ନିବେଦନ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ରହିଛି। ଆମେ ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଏହି ରଥକୁ ଏକାଠି ଉପସ୍ଥିତ ହେବା।
ସ୍ଵାଦୁଷꣳସଦଃ ପିତରୋ ଵଯୋଧାଃ କୃଚ୍ଛ୍ରେଶ୍ରିତଃ ଶକ୍ତୀଵନ୍ତୋ ଗଭୀରାଃ । ଚିତ୍ରସେନା ଽ ଇଷୁବଲା ଽ ଅମୃଧ୍ରାଃ ସତୋଵୀରା ଽ ଉରଵୋ ଵ୍ରାତସାହାଃ
ପୂର୍ବଜମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୂର, ମଧୁର ପାନରେ ବସି, କଷ୍ଟ ସହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାଶୀଳ। ବିବିଧ ସେନା, ଶରକୁଶଳ, ଅଦମ୍ୟ, ସତ୍ୟବାନ, ବିଶାଳ ଓ ଦଳରେ ବିଜୟୀ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାସଃ ପିତରଃ ସୋମ୍ଯାସଃ ଶିଵେ ନୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଽ ଅନେହସା । ପୂଷା ନଃ ପାତୁ ଦୁରିତାଦ୍ ଋତାଵୃଧୋ ରକ୍ଷା ମାକିର୍ ନୋ ଽ ଅଘଶꣳସ ଽ ଈଶତ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବଜମାନେ, ସୋମ ପରି ମୃଦୁ, ଦ୍ୟୁଳୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ନିରାପଦ ହେଉ। ପୂଷା ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଋତରକ୍ଷକ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ଆମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନଉ।
ସୁପର୍ଣଂ ଵସ୍ତେ ମୃଗୋ ଽ ଅସ୍ଯା ଦନ୍ତୋ ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧା ପତତି ପ୍ରସୂତା । ଯତ୍ରା ନରଃ ସଂ ଚ ଵି ଚ ଦ୍ରଵନ୍ତି ତତ୍ରାସ୍ମଭ୍ଯମ୍ ଇଷଵଃ ଶର୍ମ ଯꣳସନ୍
ପକ୍ଷୀର ପର ଧାରଣ କରିଥିବା ପଶୁ, ତାହାର ଦାନ୍ତ ଏହାର ଅସ୍ତ୍ର। ଗୋଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା, ଛୁଟିଲେ ଉଡ଼ିଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଏକାଠି ଓ ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି, ସେଠି ଶର ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଋଜୀତେ ପରି ଵୃଙ୍ଧି ନୋ ଽଶ୍ମା ଭଵତୁ ନସ୍ ତନୂଃ । ସୋମୋ ଽ ଅଧି ବ୍ରଵୀତୁ ନୋ ଽଦିତିଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ
ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଘେରି ରଖ, ଆମର ଦେହ ପାଥର ପରି ଦୃଢ଼ ହେଉ। ସୋମ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଅଦିତି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ଜଙ୍ଘନ୍ତି ସାନ୍ଵ୍ ଏଷାଂ ଜଘନାꣳ୨ଽ ଉପ ଜିଘ୍ନତେ । ଅଶ୍ଵାଜନି ପ୍ରଚେତସୋ ଽଶ୍ଵାନ୍ତ୍ ସମତ୍ସୁ ଚୋଦଯ
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ଉରୁ ଚଳିଥାଏ, ତାଙ୍କର କଟି ଆଘାତ କରେ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଘୋଡ଼ାରୁ ଜନ୍ମନେଇଛନ୍ତି—ଯୁଦ୍ଧରେ ଘୋଡ଼ାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।
ଅହିର୍ ଇଵ ଭୋଗୈଃ ପର୍ଯ୍ ଏତି ବାହୁଂ ଜ୍ଯାଯା ହେତିଂ ପରିବାଧମାନଃ । ହସ୍ତଘ୍ନୋ ଵିଶ୍ଵା ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ପୁମାନ୍ ପୁମାꣳସଂ ପରି ପାତୁ ଵିଶ୍ଵତଃ
ସରପ ଯେପରି ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଚକ୍ରାକାର ଘେରିଥାଏ, ଧନୁଷ ତାର ବାହୁକୁ ଘେରି, ଶରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ନିପୁଣ ଧନୁର୍ଧର ସମସ୍ତ ବିଧି ଜାଣି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଵନସ୍ପତେ ଵୀଡ୍ଵଙ୍ଗୋ ହି ଭୂଯା ଽ ଅସ୍ମତ୍ସଖା ପ୍ରତରଣଃ ସୁଵୀରଃ । ଗୋଭିଃ ସଂନଦ୍ଧୋ ଽ ଅସି ଵୀଡଯସ୍ଵାସ୍ଥାତା ତେ ଜଯତୁ ଜେତ୍ଵାନି
ଓ ବୃକ୍ଷ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଆମର ବନ୍ଧୁ, ଭଲ ଉପାୟ, ସୂର। ଗୋଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା, ଦୃଢ଼ ରୁହ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାଇ ଅଛ, ସେଠି ବିଜୟ ଲାଭ କର।
ଦିଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ପର୍ଯ୍ ଓଜ ଽ ଉଦ୍ଭୃତଂ ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯଃ ପର୍ଯ୍ ଆଭୃତꣳ ସହଃ । ଅପାମ୍ ଓଜ୍ମାନଂ ପରି ଗୋଭିର୍ ଆଵୃତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରꣳ ହଵିଷା ରଥଂ ଯଜ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଶକ୍ତି ନିଆଯାଏ, ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶକ୍ତି ଏକାଠି ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ଗୋଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଘେରା, ଏହି ରଥକୁ ହବିରୂପେ ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରୋ ମରୁତାମ୍ ଅନୀକଂ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଗର୍ଭୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ନାଭିଃ । ସେମାଂ ନୋ ହଵ୍ଯଦାତିଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵ ରଥ ପ୍ରତି ହଵ୍ଯା ଗୃଭାଯ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ମରୁତମାନଙ୍କ ସେନା, ମିତ୍ରଙ୍କ ବୀଜ, ବରୁଣଙ୍କ ନାଭି—ଏହି ନିବେଦନ ଗ୍ରହଣ କର, ଦେବତା, ଆମର ହବି ପାଇଁ ଏହି ରଥକୁ ଧର।
ଉପ ଶ୍ଵାସଯ ପୃଥିଵୀମ୍ ଉତ ଦ୍ଯାଂ ପୁରୁତ୍ରା ତେ ମନୁତାଂ ଵିଷ୍ଠିତଂ ଜଗତ୍ । ସ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ସଜୂର୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈର୍ ଦୂରାଦ୍ ଦଵୀଯୋ ଽ ଅପ ସେଧ ଶତ୍ରୂନ୍
ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଗଞ୍ଜାଇଦିଅ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଡମ୍ବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୂରରୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ।
ଆ କ୍ରନ୍ଦଯ ବଲମ୍ ଓଜୋ ନ ଽ ଆ ଧା ନି ଷ୍ଟନିହି ଦୁରିତା ବାଧମାନଃ । ଅପ ପ୍ରୋଥ ଦୁନ୍ଦୁଭେ ଦୁଚ୍ଛୁନା ଽ ଇତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିର୍ ଅସି ଵୀଡଯସ୍ଵ
ଓ ଢୋଳ, ତୁମେ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଗଞ୍ଜି ଉଠ; ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର, ଅପମଙ୍ଗଳକୁ ରୋକ। ମନ୍ଦଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦେ, ଏ ଢୋଳ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମୁଷ୍ଟି ସମାନ—ଜୋରେ ଧ୍ୱନି କର।
ଆମୂର୍ ଅଜ ପ୍ରତ୍ଯା ଵର୍ତଯେମାଃ କେତୁମଦ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ ଵାଵଦୀତି । ସମ୍ ଅଶ୍ଵପର୍ଣାଶ୍ ଚରନ୍ତି ନୋ ନରୋ ଽସ୍ମାକମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ରଥିନୋ ଜଯନ୍ତୁ
ଓ ଢୋଳ, ସ୍ପଷ୍ଟ ସଙ୍କେତ ସହିତ ଧ୍ୱନି କର; ତୁମର ଶବ୍ଦ ପୁନିପୁନି ଫେରି ଆସୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ଚଲାଇଥିବା ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ଆଗ୍ନେଯଃ କୃଷ୍ଣଗ୍ରୀଵଃ ସାରସ୍ଵତୀ ମେଷୀ ବଭ୍ରୁଃ ସୌମ୍ଯଃ ପୌଷ୍ଣଃ ଶ୍ଯାମଃ ଶିତିପୃଷ୍ଠୋ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯଃ ଶିଲ୍ପୋ ଵୈଶ୍ଵଦେଵ ଽ ଐନ୍ଦ୍ରୋ ଽରୁଣୋ ମାରୁତଃ କଲ୍ମାଷ ଽ ଐନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନଃ ସꣳହିତୋ ଽଧୋରାମଃ ସାଵିତ୍ରୋ ଵାରୁଣଃ କୃଷ୍ଣ ଽ ଏକଶିତିପାତ୍ ପେତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନଯେ ଽନୀକଵତେ ରୋହିତାଞ୍ଜିର୍ ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଅଧୋରାମୌ ସାଵିତ୍ରୌ ପୌଷ୍ଣୌ ରଜତନାଭୀ ଵୈଶ୍ଵଦେଵୌ ପିଶଂଗୌ ତୂପରୁ ମାରୁତଃ କଲ୍ମାଷ ଽ ଆଗ୍ନେଯଃ କୃଷ୍ଣୋ ଽଜଃ ସାରସ୍ଵତୀ ମେଷୀ ଵାରୁଣଃ ପେତ୍ଵଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଲାଲ ପା ଥିବା ବଳଦ, ଅନୀକବତଙ୍କୁ ଲାଲ ପାଦ ଥିବା ବୃଷ, ଝୁଲିଥିବା ଓଠ ଥିବା ଦୁଇଟି ସାବିତ୍ର ଓ ପୂଷଣଙ୍କୁ, ଚାନ୍ଦି ନାଭି ଥିବା ଦୁଇଟି ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କୁ, ଦାଗ ଦେହ ଥିବା ଦୁଇଟି ତୂପରୁଙ୍କୁ, ଛିଟିଛାଟି ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ମାରୁତଙ୍କୁ, କଳା ଟି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଛାଗ ଟି ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ, ମେଷ ଟି ମେଷୀଙ୍କୁ, ଦାଗ ଦେହ ଥିବାଟି ବାରୁଣଙ୍କୁ, ପେତ୍ବାଙ୍କୁ।
ଦେଵ ସଵିତଃ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ର ସୁଵ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଭଗାଯ । ଦିଵ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵଃ କେତୁପୂଃ କେତଂ ନଃ ପୁନାତୁ ଵାଚସ୍ପତିର୍ ଵାଜଂ ନଃ ସ୍ଵଦତୁ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା କର। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ସଙ୍କେତ ବହନ କରୁଥିବା, ଆମ ସଙ୍କେତକୁ ପବିତ୍ର କର; ବାଣୀର ଦେବତା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।
ତତ୍ ସଵିତୁର୍ ଵରେଣ୍ଯଂ ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି । ଧିଯୋ ଯୋ ନଃ ପ୍ରଚୋଦଯତ୍
ଆମେ ସବିତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ତେଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ; ସେ ଆମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା କରନ୍ତୁ।
ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ସଵିତର୍ ଦୁରିତାନି ପରା ସୁଵ । ଯଦ୍ ଭଦ୍ରଂ ତନ୍ ନ ଽ ଆ ସୁଵ
ହେ ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର; ଯାହା ଭଲ, ସେଇକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।
ଵିଭକ୍ତାରꣳ ହଵାମହେ ଵସୋଶ୍ ଚିତ୍ରସ୍ଯ ରାଧସଃ । ସଵିତାରଂ ନୃଚକ୍ଷସମ୍
ଆମେ ଧନ ଓ ଶ୍ରୀର ବଣ୍ଟନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସବିତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ବ୍ରହ୍ମଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ କ୍ଷତ୍ରାଯ ରାଜନ୍ଯଂ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵୈଶ୍ଯଂ ତପସେ ଶୂଦ୍ରଂ ତମସେ ତସ୍କରଂ ନାରକାଯ ଵୀରହଣଂ ପାପ୍ମନେ କ୍ଲୀବମ୍ ଆକ୍ରଯାଯା ଽ ଅଯୋଗୁଂ କାମାଯ ପୁꣳଶ୍ଚଲୂମ୍ ଅତିକ୍ରୁଷ୍ଟାଯ ମାଗଧମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶାସନ ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ବୈଶ୍ୟ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଶୂଦ୍ର, ଅନ୍ଧକାର ପାଇଁ ଚୋର, ନରକ ପାଇଁ ବୀର ହନ୍ତା, ପାପ ପାଇଁ ନପୁଂସକ, ବିକ୍ରୟ ପାଇଁ କଠାଳିଆ, ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ ବେଶ୍ୟା, ଅପରାଧି ପାଇଁ ମାଗଧ।
ନୃତ୍ତାଯ ସୂତଂ ଗୀତାଯ ଶୈଲୂଷଂ ଧର୍ମାଯ ସଭାଚରଂ ନରିଷ୍ଠାଯୈ ଭୀମଲଂ ନର୍ମାଯ ରେଭꣳ ହସାଯ କାରିମ୍ ଆନନ୍ଦାଯ ସ୍ତ୍ରୀଷଖଂ ପ୍ରମଦେ କୁମାରୀପୁତ୍ରଂ ମେଧାଯୈ ରଥକାରଂ ଧୈର୍ଯାଯ ତକ୍ଷାଣମ୍
ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ସୂତ, ଗୀତ ପାଇଁ ଶୈଳୂଷ, ଧର୍ମ ପାଇଁ ସଭାଚାର, ଅପମୂଲ୍ୟ ପାଇଁ ଭୀମଳ, ମଜା ପାଇଁ ରେଭ, ହସ ପାଇଁ କାରି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ମହିଳାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ, ଖୁସି ପାଇଁ କୁମାରୀର ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ରଥକାର, ଧୈର୍ୟ ପାଇଁ ତକ୍ଷଣ।
ତପସେ କୌଲାଲଂ ମାଯାଯୈ କର୍ମାରꣳ ରୂପାଯ ମଣିକାରꣳ ଶୁଭେ ଵପꣳ ଶରଵ୍ଯାଯା ଽ ଇଷୁକାରꣳ ହେତ୍ଯୈ ଧନୁଷ୍କାରଂ କର୍ମଣେ ଜ୍ଯାକାରଂ ଦିଷ୍ଟାଯ ରଜ୍ଜୁସର୍ଜଂ ମୃତ୍ଯଵେ ମୃଗଯୁମ୍ ଅନ୍ତକାଯ ଶ୍ଵନିନମ୍
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ କୁମ୍ଭକାର, ମାୟା ପାଇଁ କମାର, ରୂପ ପାଇଁ ମଣିକାର, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ବୁନକାର, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ପାଇଁ ଶରକାର, ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଧନୁକାର, କାମ ପାଇଁ ଜିୟାକାର, ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ରସ୍ସୀ ଗୁଁଥିବା, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଶିକାରୀ, ନାଶ ପାଇଁ କୁକୁର ଚାଳକ।
ନଦୀଭ୍ଯଃ ପୌଞ୍ଜିଷ୍ଠମ୍ ଋକ୍ଷୀକାଭ୍ଯୋ ନୈଷାଦଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରାଯ ଦୁର୍ମଦଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରୋଭ୍ଯୋ ଵ୍ରାତ୍ଯଂ ପ୍ରଯୁଗ୍ଭ୍ଯ ଽ ଉନ୍ମତ୍ତꣳ ସର୍ପଦେଵଜନେଭ୍ଯୋ ଽପ୍ରତିପଦମଯେଭ୍ଯଃ କିତଵମ୍ ଈର୍ଯତାଯା ଽ ଅକିତଵଂ ପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ବିଦଲକାରୀଂ ଯାତୁଧାନେଭ୍ଯଃ କଣ୍ଟକୀକାରୀମ୍
ନଦୀ ପାଇଁ ମାଛ ଧରୁଥିବା, ଭାଲୁ ଶିକାରୀ ପାଇଁ ନିଷାଦ, ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ପାଇଁ ଦୁର୍ମଦ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ପାଇଁ ବୃତ୍ୟ, ସହଯୋଗୀ ପାଇଁ ପାଗଳ, ସର୍ପ ଦେବତା ପାଇଁ ଘର ନଥିବା, ଜୁଆରି ପାଇଁ ଠକ, ଅଜୁଆରି ପାଇଁ ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ ପାଇଁ ବାଁଶ କାଟୁଥିବା, ଯାତୁଧାନ ପାଇଁ କାଁଟା କାଟୁଥିବା।
ସଂଧଯେ ଜାରଂ ଗେହାଯୋପପତିମ୍ ଆର୍ତ୍ଯୈ ପରିଵିତ୍ତଂ ନିର୍ଋତ୍ଯୈ ପରିଵିଵିଦାନମ୍ ଅରାଦ୍ଧ୍ଯା ଽ ଏଦିଧିଷୁଃପତିଂ ନିଷ୍କୃତ୍ଯୈ ପେଶସ୍କାରୀꣳ ସଂଜ୍ଞାନାଯ ସ୍ମରକାରୀଂ ପ୍ରକାମୋଦ୍ଯାଯୋପସଦଂ ଵର୍ଣାଯାନୁରୁଧଂ ବଲାଯୋପଦାମ୍
ମିଳନ ପାଇଁ ଜାର, ଘର ପାଇଁ ଗୃହପତି, ଦୁଃଖ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗିତ, ନାଶ ପାଇଁ ଦ୍ରୋହୀ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ବନ୍ଧ୍ୟାର ପତି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପାଇଁ ପ୍ରବୀଣ କାରିଗର, ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ସ୍ମୃତିକାର, ଆସକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରେମିକ, ରଙ୍ଗ ପାଇଁ ଅନୁଗାମୀ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସହଯୋଗୀ।
ଉତ୍ସାଦେଭ୍ଯଃ କୁବ୍ଜଂ ପ୍ରମୁଦେ ଵାମନଂ ଦ୍ଵାର୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ରାମꣳ ସ୍ଵପ୍ନାଯାନ୍ଧମ୍ ଅଧର୍ମାଯ ବଧିରଂ ପଵିତ୍ରାଯ ଭିଷଜଂ ପ୍ରଜ୍ଞାନାଯ ନକ୍ଷତ୍ରଦର୍ଶମ୍ ଆଶିକ୍ଷାଯୈ ପ୍ରଶ୍ନିନମ୍ ଉପଶିକ୍ଷାଯା ଽ ଅଭିପ୍ରଶ୍ନିନଂ ମର୍ଯାଦାଯୈ ପ୍ରଶ୍ନଵିଵାକମ୍
ବିକଳତା ପାଇଁ କୁବ୍ଜ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବାମନ, ବାଟ ପାଇଁ ଲଙ୍ଗଡ଼, ଘୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ଧ, ଅଧର୍ମ ପାଇଁ ବେହେରା, ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଡାକ୍ତର, ପ୍ରଜ୍ଞା ପାଇଁ ତାରା ଦେଖୁଥିବା, ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନକାରୀ, ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ, ସୀମା ପାଇଁ ନ୍ୟାୟାଧୀଶ।
ଅର୍ମେଭ୍ଯୋ ହସ୍ତିପଂ ଜଵାଯାଶ୍ଵପଂ ପୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ଗୋପାଲଂ ଵୀର୍ଯାଯାଵିପାଲଂ ତେଜସେ ଽଜପାଲମ୍ ଇରାଯୈ କୀନାଶଂ କୀଲାଲାଯ ସୁରାକାରଂ ଭଦ୍ରାଯ ଗୃହପꣳ ଶ୍ରେଯସେ ଵିତ୍ତଧମ୍ ଆଧ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାଯାନୁକ୍ଷତ୍ତାରମ୍
ହାତୀ ପାଇଁ ହାତୀପାଳ, ଦ୍ରୁତତା ପାଇଁ ଘୋଡ଼ାପାଳ, ପୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ଗୋପାଳ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ମେଷପାଳ, ତେଜ ପାଇଁ ଛାଗପାଳ, ଅନ୍ନ ପାଇଁ ଚାଷୀ, ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଦ କାର, ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଗୃହସ୍ଥ, ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଧନର ଦେଖଭାଳକ, ଦେଖାଶୁଣା ପାଇଁ ପରିଦର୍ଶକ।
କଳା ଗଳା ଥିବାଟି ଅଗ୍ନିଙ୍କର, ଚିହ୍ନିତ ଟି ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କର, ମେଷ ମେଷୀଙ୍କର, ବାଦାମି ଟି ସୋମଙ୍କର, କଳା ଟି ପୂଷଣଙ୍କର, ଧୂସର ପିଠି ଥିବାଟି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର, ଦାଗ ଥିବାଟି ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କର, ଲାଲ ଟି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର, ଛିଟିଛାଟି ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ମାରୁତଙ୍କର, ମିଶ୍ର ରଙ୍ଗ ଥିବାଟି ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନିଙ୍କର, ଝୁଲିଥିବା ଓଠ ଥିବା ଦୁଇଟି ସାବିତ୍ର ଓ ବାରୁଣଙ୍କର, କଳା ଟି ଏକଶିତିଙ୍କର, ଦାଗ ଦେହ ଥିବାଟି ପେତ୍ବାଙ୍କର।
ଅଗ୍ନଯେ ଗାଯତ୍ରାଯ ତ୍ରିଵୃତେ ରାଥନ୍ତରାଯାଷ୍ଟାକପାଲ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭାଯ ପଞ୍ଚଦଶାଯ ବର୍ହତାଯୈକାଦଶକପାଲୋ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଜାଗତେଭ୍ଯଃ ସପ୍ତଦଶେଭ୍ଯୋ ଵୈରୂପେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲୋ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଭ୍ଯାମ୍ ଆନୁଷ୍ଟୁଭାଭ୍ଯାମ୍ ଏକଵିꣳଶାଭ୍ଯାଂ ଵୈରାଜାଭ୍ଯାଂ ପଯସ୍ଯା ବୃହସ୍ପତଯେ ପାଙ୍କ୍ତାଯ ତ୍ରିଣଵାଯ ଶାକ୍ଵରାଯ ଚରୁଃ ସଵିତ୍ର ଽ ଔଷ୍ଣିହାଯ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିꣳଶାଯ ରୈଵତାଯ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲଃ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଶ୍ ଚରୁର୍ ଅଦିତ୍ଯୈ ଵିଷ୍ଣୁପତ୍ନ୍ଯୈ ଚରୁର୍ ଅଗ୍ନଯେ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ଦ୍ଵାଦଶକପାଲୋ ଽନୁମତ୍ଯା ଽ ଅଷ୍ଟାକପାଲଃ
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ରୀ ତିନି ପଦ; ରାଥନ୍ତରକୁ ଅଷ୍ଟ କପାଳ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ପନ୍ଦର ପଦ; ବର୍ହତକୁ ଏଗାର କପାଳ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଗତୀ ସତର ପଦ; ବୈରୂପକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ମିତ୍ର ଓ ବାରୁଣଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଏକୋଇଶ ପଦ; ବୈରାଜକୁ ପୋଷଣ; ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପଙ୍କ୍ତି ଉନଚାଳିଶ ପଦ; ଶାକ୍ବରକୁ ଚରୁ; ସବିତାକୁ ଉଷ୍ଣିହ୍ ତିରିଶି ପଦ; ରୈବତକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ପ୍ରଜାପତିକୁ ଚରୁ; ଅଦିତି ଓ ବିଷ୍ଣୁର ପତ୍ନୀକୁ ଚରୁ; ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରକୁ ଦ୍ୱାଦଶ କପାଳ; ଅନୁମତିକୁ ଅଷ୍ଟ କପାଳ।