ଦେଵୀ ଜୋଷ୍ଟ୍ରୀ ଵସୁଧିତୀ ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୀ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧତାମ୍ । ବୃହତ୍ଯା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯꣳ ଶ୍ରୋତ୍ରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵୀତାଂ ଯଜ
ଦେବୀ ଦୁହାରି, ଧନ ଦେବାରେ ଦେବୀ, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଭାବରେ ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ । ବୃହତୀ ଛନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରବଣ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ । ଧନ ଦେବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା ଧନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ । ଏହି ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କର ।
ଦେଵୀ ଽ ଊର୍ଜାହୁତୀ ଦୁଘେ ସୁଦୁଘେ ପଯସେନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୀ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧତାମ୍ । ପଙ୍କ୍ତ୍ଯା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯꣳ ଶୁକ୍ରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵୀତାଂ ଯଜ
ଦେବୀ ଊର୍ଜା ଅହୁତି, ଭଲ ଦୁହା ଦେଇଥିବା ଗାଉଁ ଦୁହା, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଭାବରେ ଦେବୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ । ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ବୀଜ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ । ଧନ ଦେବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାତା ଧନ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ । ଏହି ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କର ।
ଦେଵା ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୌ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧତାମ୍ । ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯଂ ତ୍ଵିଷିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵୀତାଂ ଯଜ
ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ହୋତା ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଲେ। ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍ୱିତା ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦାନ କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ଦେଵୀସ୍ ତିସ୍ରସ୍ ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ ଵଯୋଧସଂ ପତିମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵର୍ଧଯନ୍ । ଜଗତ୍ଯା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯꣳ ଶୂଷମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵ୍ଯନ୍ତୁ ଯଜ
ତିନି ଦେବୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ସେମାନେ ପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଲେ। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଷ୍କତା ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦାନ କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ଦେଵୋ ନରାଶꣳସୋ ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୋ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧଯତ୍ । ଵିରାଜା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯꣳ ରୁପମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵେତୁ ଯଜ
ଦେବତା ନରାଶଂସ, ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ। ବିରାଜ୍ ଛନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ରୂପ ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦାନ କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ଦେଵୋ ଵନସ୍ପତିର୍ ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୋ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧଯତ୍ । ଦ୍ଵିପଦା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଭଗମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵେତୁ ଯଜ
ବନସ୍ପତି ଦେବତା, ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ। ଦ୍ୱିପଦା ଛନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ଓ ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ପାଉନ୍ତୁ। ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦାନ କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ଦେଵଂ ବର୍ହିର୍ ଵାରିତୀନାଂ ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵଂ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧଯତ୍ । କକୁଭା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଯଶ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵେତୁ ଯଜ
ପାଣିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେବତା ବର୍ହିଷ୍, ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦେବତା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି। କକୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ମିଳୁ, ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ଦେଵୋ ଽ ଅଗ୍ନିଃ ସ୍ଵିଷ୍ଟକୃଦ୍ ଦେଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯୋଧସଂ ଦେଵୋ ଦେଵମ୍ ଅଵର୍ଧଯତ୍ । ଅତିଚ୍ଛନ୍ଦସା ଛନ୍ଦସେନ୍ଦ୍ରିଯଂ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଵଯୋ ଦଧଦ୍ ଵସୁଵନେ ଵସୁଧେଯସ୍ଯ ଵେତୁ ଯଜ
ଅଗ୍ନି ଦେବ, ଶୁଭ ହୋମର କର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ଏହି ଦେବତା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛନ୍ତି। ଅତିଛନ୍ଦସ୍ ଛନ୍ଦ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ମିଳୁ, ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଉ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଽ ଅଞ୍ଜନ୍ କୃଦରଂ ମତୀନାଂ ଘୃତମ୍ ଅଗ୍ନେ ମଧୁମତ୍ ପିନ୍ଵମାନଃ । ଵାଜୀ ଵହନ୍ ଵାଜିନଂ ଜାତଵେଦୋ ଦେଵାନାଂ ଵକ୍ଷି ପ୍ରିଯମ୍ ଆ ସଧସ୍ଥମ୍
ଜଳିଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଚିନ୍ତାମଣିର ଶୋଭା, ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଧୁରତାରେ ଭରିଆ। ବିଜୟ ନେଇ, ଜାତବେଦସ୍, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆସନକୁ ଆଣ।
ଘୃତେନାଞ୍ଜନ୍ତ୍ ସଂ ପଥୋ ଦେଵଯାନାନ୍ ପ୍ରଜାନନ୍ ଵାଜ୍ଯ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏତୁ ଦେଵାନ୍ । ଅନୁ ତ୍ଵା ସପ୍ତେ ପ୍ରଦିଶଃ ସଚନ୍ତାꣳ ସ୍ଵଧାମ୍ ଅସ୍ମୈ ଯଜମାନାଯ ଧେହି
ଘୃତରେ ପଥକୁ ଚଉଁଡ଼ି ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ରାସ୍ତାକୁ ଚୁମ୍ବନ କର, ଜଣା ଓ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଉ। ସାତ ଦିଗ ତୁମ ସହ ରହୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଦନ ସ୍ଥାପନ କର।
ଈଡ୍ଯଶ୍ ଚାସି ଵନ୍ଦ୍ଯଶ୍ ଚ ଵାଜିନ୍ନ୍ ଆଶୁଶ୍ ଚାସି ମେଧ୍ଯଶ୍ ଚ ସପ୍ତେ । ଅଗ୍ନିଷ୍ ଟ୍ଵା ଦେଵୈର୍ ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ ପ୍ରୀତଂ ଵହ୍ନିଂ ଵହତୁ ଜାତଵେଦାଃ
ତୁମେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ବନ୍ଦନାଯୋଗ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃତ ଓ ପବିତ୍ର, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦା, ବସୁ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନିକୁ ବହନ କରନ୍ତୁ।
ସ୍ତୀର୍ଣଂ ବର୍ହିଃ ସୁଷ୍ଟରୀମା ଜୁଷାଣୋରୁ ପୃଥୁ ପ୍ରଥମାନଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଦେଵେଭିର୍ ଯୁକ୍ତମ୍ ଅଦିତିଃ ସଜୋଷାଃ ସ୍ଯୋନଂ କୃଣ୍ଵାନ ସୁଵିତେ ଦଧାତୁ
ଭଲଭାବେ ପିଛାଇଥିବା, ଚଉଡ଼ା ଓ ସୁନିଅଁଜା ଦର୍ବା ମଣ୍ଡପ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପ୍ରଥମେ ରଖାଯାଉ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ଆଦିତି ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ମିଳନ ଉପବେଶ ଭାବେ ରଖନ୍ତୁ।
ଏତା ଽ ଉ ଵଃ ସୁଭଗା ଵିଶ୍ଵରୂପା ଵି ପକ୍ଷୋଭିଃ ଶ୍ରଯମାଣା ଽ ଉଦାତୈଃ । ଋଷ୍ଵାଃ ସତୀଃ କଵଷଃ ଶୁମ୍ଭମାନା ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀଃ ସୁପ୍ରାଯଣା ଭଵନ୍ତୁ
ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଆକାରର ଦ୍ୱାର, ପଖିର ପରି ପଖ ଓ ଉଚ୍ଚ ସିମିଲି ଥିବା। ଉଚ୍ଚ, ଚମକଦାର ଓ ଶୋଭାମୟ, ଦେବୀ ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଯାତ୍ରା ପଥ ହେଉ।
ଅନ୍ତରା ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଚରନ୍ତୀ ମୁଖଂ ଯଜ୍ଞାନାମ୍ ଅଭି ସଂଵିଦାନେ । ଉଷାସା ଵାꣳ ସୁହିରଣ୍ଯେ ସୁଶିଲ୍ପେ ଽ ଋତସ୍ଯ ଯୋନାଵ୍ ଇହ ସାଦଯାମି
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳି, ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ମୁହଁକୁ ସଭାରେ ପହଞ୍ଚ। ହେ ଉଷା, ସୁନା ଓ କୌଶଳୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସାଉଛି।
ପ୍ରଥମା ଵାꣳ ସରଥିନା ସୁଵର୍ଣା ଦେଵୌ ପଶ୍ଯନ୍ତୌ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ଅପିପ୍ରଯଂ ଚୋଦନା ଵାଂ ମିମାନା ହୋତାରା ଜ୍ଯୋତିଃ ପ୍ରଦିଶା ଦିଶନ୍ତା
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ, ପ୍ରଥମ, ସୁନା ରଥି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ଦେବତା, ପ୍ରକାଶ ଦେଇଛ। ତୁମର ପ୍ରେରଣାରେ, ହୋତାମାନେ ଆଲୋକକୁ ମାପି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବାଣ୍ଟିଦେଉଛନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ନୋ ଭାରତୀ ଵଷ୍ଟୁ ଯଜ୍ଞꣳ ସରସ୍ଵତୀ ସହ ରୁଦ୍ରୈର୍ ନ ଽ ଆଵୀତ୍ । ଇଡୋପହୂତା ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷା ଯଜ୍ଞଂ ନୋ ଦେଵୀର୍ ଅମୃତେଷୁ ଧତ୍ତ
ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଭାରତୀ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରୁ, ସରସ୍ୱତୀ ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଇଡା ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବା, ବସୁମାନେ ସହିତ ଦେବୀମାନେ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଵୀରଂ ଦେଵକାମଂ ଜଜାନ ତ୍ଵଷ୍ଟୁର୍ ଅର୍ଵା ଜାଯତ ଽ ଆଶୁର୍ ଅଶ୍ଵଃ । ତ୍ଵଷ୍ଟେଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଜଜାନ ବହୋଃ କର୍ତାରମ୍ ଇହ ଯକ୍ଷି ହୋତଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ବୀର ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଠାରୁ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଜନ୍ମିଲା। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ତିଆରି କଲେ, ହୋତା, ଏଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।
ଅଶ୍ଵୋ ଘୃତେନ ତ୍ମନ୍ଯା ସମକ୍ତ ଽ ଉପ ଦେଵାꣳ୨ଽ ଋତୁଶଃ ପାଥ ଽ ଏତୁ । ଵନସ୍ପତିର୍ ଦେଵଲୋକଂ ପ୍ରଜାନନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନିନା ହଵ୍ଯା ସ୍ଵଦିତାନି ଵକ୍ଷତ୍
ଘୃତ ଲଗାଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ଋତୁଅନୁସାରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ। ଜଣା ବୃକ୍ଷ, ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଜାଣି, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଭଲଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହବିକୁ ବହନ କର।
ପ୍ରଜାପତେସ୍ ତପସା ଵାଵୃଧାନଃ ସଦ୍ଯୋ ଜାତୋ ଦଧିଷେ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅଗ୍ନେ । ସ୍ଵାହାକୃତେନ ହଵିଷା ପୁରୋଗା ଯାହି ସାଧ୍ଯା ହଵିର୍ ଅଦନ୍ତୁ ଦେଵାଃ
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା, ନବଜାତ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛ। ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଦିଆଯାଇଥିବା ହବି ନେଇ ଆଗୁଆ ହୋଇ ଯାଉ, ସାଧ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନେ ଏହି ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ ଅକ୍ରନ୍ଦଃ ପ୍ରଥମଂ ଜାଯମାନ ଽ ଉଦ୍ଯନ୍ତ୍ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ ଉତ ଵା ପୁରୀଷାତ୍ । ଶ୍ଯେନସ୍ଯ ପକ୍ଷା ହରିଣସ୍ଯ ବାହୂ ଽ ଉପସ୍ତୁତ୍ଯଂ ମହି ଜାତଂ ତେ ଽ ଅର୍ଵନ୍
ଜେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଚିତ୍କାର ହେଲା, ସମୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଜଳରୁ ଉଦୟ ହେଲା, ଶ୍ୟେନ ପଖ ଓ ଧୂସର ଘୋଡ଼ାର ବାହୁ — ହେ ଅର୍ବନ, ତୁମର ଜନ୍ମ ବଡ଼ ମହାନ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଯମେନ ଦତ୍ତଂ ତ୍ରିତ ଽ ଏନମ୍ ଆଯୁନଗ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଏଣଂ ପ୍ରଥମୋ ଽ ଅଧ୍ଯ୍ ଅତିଷ୍ଠତ୍ । ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଽ ଅସ୍ଯ ରଶନାମ୍ ଅଗୃଭ୍ଣାତ୍ ସୂରାଦ୍ ଅଶ୍ଵଂ ଵସଵୋ ନିର୍ ଅତଷ୍ଟ
ଯମ ଦେଇଥିଲେ, ତ୍ରିତା ତାହାର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଇଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଥମେ ତାହାରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ ତାହାର ରଶି ଧରିଥିଲେ, ବସୁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଘୋଡ଼ାକୁ ବାହାର କରିଥିଲେ।
ଅସି ଯମୋ ଽ ଅସ୍ଯ୍ ଆଦିତ୍ଯୋ ଽ ଅର୍ଵନ୍ନ୍ ଅସି ତ୍ରିତୋ ଗୁହ୍ଯେନ ଵ୍ରତେନ । ଅସି ସୋମେନ ସମଯା ଵିପୃକ୍ତ ଽ ଆହୁସ୍ ତେ ତ୍ରୀଣି ଦିଵି ବନ୍ଧନାନି
ଅର୍ବନ, ତୁମେ ଯମ, ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ଗୁପ୍ତ ନିୟମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତ୍ରିତା। ତୁମେ ସୋମ ସହିତ ଏକତ୍ର, ଅଲଗା ଅଛ, ତୁମେ ଦିଗରେ ତିନିଟି ବନ୍ଧନ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତ୍ରୀଣି ତ ଽ ଆହୁର୍ ଦିଵି ବନ୍ଧନାନି ତ୍ରୀଣ୍ଯ୍ ଅପ୍ସୁ ତ୍ରୀଣ୍ଯ୍ ଅନ୍ତଃ ସମୁଦ୍ରେ । ଉତେଵ ମେ ଵରୁଣଶ୍ ଛନ୍ତ୍ସ୍ଯ୍ ଅର୍ଵନ୍ ଯତ୍ରା ତ ଽ ଆହୁଃ ପରମଂ ଜନିତ୍ରମ୍
ତୁମର ଦିଗରେ ତିନିଟି ବନ୍ଧନ, ଜଳରେ ତିନିଟି, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ତିନିଟି ବନ୍ଧନ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ହେ ଅର୍ବନ, ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ କୁହାଯାଏ, ସେଠାରେ ବରୁଣ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।
ଇମା ତେ ଵାଜିନ୍ନ୍ ଅଵମାର୍ଜନାନୀମା ଶଫାନାꣳ ସନିତୁର୍ ନିଧାନା । ଅତ୍ରା ତେ ଭଦ୍ରା ରଶନା ଽ ଅପଶ୍ଯମ୍ ଋତସ୍ଯ ଯା ଽ ଅଭିରକ୍ଷନ୍ତି ଗୋପାଃ
ଏହିଠାରେ ତୁମର ପବିତ୍ର କରିବା ସ୍ଥାନ, ଏଠା ତୁମର ଖୁରର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥଳ। ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମର ଶୁଭ ରଶି ଦେଖିଲି, ଯାହାକୁ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଆତ୍ମାନଂ ତେ ମନସାରାଦ୍ ଅଜାନାମ୍ ଅଵୋ ଦିଵା ପତଯନ୍ତଂ ପତଂଗମ୍ । ଶିରୋ ଽ ଅପଶ୍ଯଂ ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭିର୍ ଅରେଣୁଭିର୍ ଜେହମାନଂ ପତତ୍ରି
ମୁଁ ମନରେ ତୁମ ଆତ୍ମାକୁ ଚିହ୍ନିଲି, ଦିନେ ଉଡ଼ୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି। ମୁଁ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଲି, ହେ ପକ୍ଷୀ, ସୁବିଧାଜନକ ପଥରେ ଧୁଳି ମଧ୍ୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା।
ଅତ୍ରା ତେ ରୂପମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଅପଶ୍ଯଂ ଜିଗୀଷମାଣମ୍ ଇଷ ଽ ଆ ପଦେ ଗୋଃ । ଯଦା ତେ ମର୍ତୋ ଽ ଅନୁ ଭୋଗମ୍ ଆନଡ୍ ଆଦ୍ ଇଦ୍ ଗ୍ରସିଷ୍ଠ ଽ ଓଷଧୀର୍ ଅଜୀଗଃ
ଏଠି ମୁଁ ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପ ଦେଖିଲି, ଗାଁର ପାଦ ପାଖରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା। ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ତୁମ ଦୟା ଭୋଗ କରେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଉଷଧିମାନେ ଖାଉଛ।
ଅନୁ ତ୍ଵା ରଥୋ ଽ ଅନୁ ମର୍ଯୋ ଽ ଅର୍ଵନ୍ନ୍ ଅନୁ ଗାଵୋ ଽନୁ ଭଗଃ କନୀନାମ୍ । ଅନୁ ଵ୍ରାତାସସ୍ ତଵ ସଖ୍ଯମ୍ ଈଯୁର୍ ଅନୁ ଦେଵା ମମିରେ ଵୀର୍ଯଂ ତେ
ତୁମ ପଛରେ ରଥ ଯାଏ, ଯୋଦ୍ଧା ଯାଏ, ଗାଁମାନେ ଯାଅନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କ ଧନ-ଉପଭୋଗ ଯାଏ। ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ଦଳମାନେ ମିତ୍ରତା ଚାହାନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ମାପିଛନ୍ତି।
ହିରଣ୍ଯଶୃଙ୍ଗୋ ଽଯୋ ଅସ୍ଯ ପାଦା ମନୋଜଵା ଽ ଅଵର ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଆସୀତ୍ । ଦେଵା ଽ ଇଦ୍ ଅସ୍ଯ ହଵିରଦ୍ଯମ୍ ଆଯନ୍ ଯୋ ଽ ଅର୍ଵନ୍ତଂ ପ୍ରଥମୋ ଽ ଅଧ୍ଯତିଷ୍ଠତ୍
ଏହି ସୁନାର ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଘୋଡ଼ାର ପାଦ ମନର ତୁଳ୍ୟ ଦ୍ରୁତ । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଥିଲେ । ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ନିବେଦନ ନିମନ୍ତେ ଆସିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ପ୍ରଥମେ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ ।
ଈର୍ମାନ୍ତାସଃ ସିଲିକମଧ୍ଯମାସଃ ସꣳ ଶୂରଣାସୋ ଦିଵ୍ଯାସୋ ଽ ଅତ୍ଯାଃ । ହꣳସା ଽ ଇଵ ଶ୍ରେଣିଶୋ ଯତନ୍ତେ ଯଦ୍ ଆକ୍ଷିଷୁର୍ ଦିଵ୍ଯମ୍ ଅଜ୍ମମ୍ ଅଶ୍ଵାଃ
ଏମାନେ ଦୁଧରେ ଧନୀ, ମଝିରେ କୋମଳ ଲୋମ ଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗ୍ରୀବା ଥିବା ଦେବତା ଘୋଡ଼ାମାନେ । ହଂସମାନେ ଯେପରି ଶାରୀବଦ୍ଧ ଚାଲନ୍ତି, ଏହି ଅଶ୍ୱମାନେ ଦିବ୍ୟ ପଥରେ ଏକାସାଥି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନିମ୍ ଅଦ୍ଯ ହୋତାରମ୍ ଅଵୃଣୀତାଯଂ ଯଜମାନଃ ପଚନ୍ ପକ୍ତୀଃ ପଚନ୍ ପୁରୋଡାଶଂ ବଧ୍ନନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଯୋଧସେ ଛାଗମ୍ । ସୂପସ୍ଥା ଽ ଅଦ୍ଯ ଦେଵୋ ଵନସ୍ପତିର୍ ଅଭଵଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଯୋଧସେ ଛାଗେନ । ଅଘତ୍ ତଂ ମେଦସ୍ତଃ ପ୍ରତି ପଚତାଗ୍ରଭୀଦ୍ ଅଵୀଵୃଧତ୍ ପୁରୋଡାଶେନ । ତ୍ଵାମ୍ ଅଦ୍ଯ ଽ ଋଷ [ଆର୍ଷେଯ ଋଷୀଣାଂ ନପାଦ୍ ଅଵୃଣୀତାଯଂ ଯଜମାନୋ ବହୁଭ୍ଯ ଆ ସଂଗତେଭ୍ଯ ଏଷ ମେ ଦେଵେଷୁ ଵସୁ ଵାର୍ଯାଯକ୍ଷ୍ଯତ ଇତି ତା ଯା ଦେଵା ଦେଵ ଦାନାନ୍ଯ୍ ଅଦୁସ୍ ତାନ୍ଯ୍ ଅସ୍ମା ଆ ଚ ଶାସ୍ସ୍ଵା ଚ ଗୁରସ୍ଵେଷିତଶ୍ ଚ ହୋତର୍ ଅସି ଭଦ୍ରଵାଚ୍ଯାଯ ପ୍ରେଷିତୋ ମାନୁଷଃ ସୂକ୍ତଵାକାଯ ସୂକ୍ତା ବ୍ରୂହି ॥ ]
ଆଜି ଯଜମାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତା ଭାବେ ବାଛିଛନ୍ତି, ସେ ହବି ରନ୍ଧୁଛନ୍ତି, ପିଠା ପକାଉଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଛାଗ ବାନ୍ଧୁଛନ୍ତି। ଆଜି ଦେବତା ବନସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଛାଗ ସହିତ ହବି ହେଲେ। ମାଂସର ଚର୍ବି ନେଇ, ରନ୍ଧି, ପିଠା ସହିତ ବଢ଼ାଯାଇଛି। ଆଜି, ଋଷିମାନଙ୍କର ବଂଶଜ ବୃଷ୍, ଯଜମାନ ତୁମକୁ ବହୁ ଏକତ୍ରିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବାଛିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ଧନ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମେ ହୋତା, ଭଲ କଥା ପାଇଁ ପଠାଯାଇଛ, ମାନବ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ସୁକ୍ତ କହ।