ଉସ୍ରାଵ୍ ଏତଂ ଧୂର୍ଷାହୌ ଯୁଜ୍ଯେଥାମ୍ ଅନଶ୍ରୂଽ ଅଵୀରହଣୌ ବ୍ରହ୍ମଚୋଦନୌ । ସ୍ଵସ୍ତି ଯଜମାନସ୍ଯ ଗୃହାନ୍ ଗଚ୍ଛତମ୍
ଏହି ଯାନକୁ ଦୁଇ ଷାଣ୍ଡ ଯୋଡ଼ାଯାଉ, ଅଶ୍ରୁବିହୀନ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରେରିତ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଶୁଭ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ଭଦ୍ରୋ ମେଽ ସି ପ୍ରଚ୍ଯଵସ୍ଵ ଭୁଵସ୍ପତେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯ୍ ଅଭି ଧାମାନି । ମା ତ୍ଵା ପରିପରିଣୋ ଵିଦନ୍ ମା ତ୍ଵା ପରିପନ୍ଥିନୋ ଵିଦନ୍ ମା ଵୃକାଽ ଅଘାଯଵୋ ଵିଦନ୍ । ଶ୍ଯେନୋ ଭୂତ୍ଵା ପରା ପତ ଯଜମାନସ୍ଯ ଗୃହାନ୍ ଗଚ୍ଛ ତନ୍ ନୌ ସଁ̐ସ୍କୃତମ୍
ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ; ହେ ଭୂବନ୍ଧାନ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ବା ପଥରେ ଅଟକାନ୍ତି, ବା ନିର୍ଦୟ ବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତୁମକୁ ଜାଣିନପାରନ୍ତୁ। ଶ୍ୟେନ ହୋଇ ଉଡ଼ିଯାଅ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଯାଅ। ଏହା ଆମର ସଫଳତା।
ନମୋ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚକ୍ଷସେ ମହୋ ଦେଵାଯ ତଦ୍ ଋତꣳ ସପର୍ଯତ । ଦୂରେଦୃଶେ ଦେଵଜାତାଯ କେତଵେ ଦିଵସ୍ ପୁତ୍ରାଯ ସୂର୍ଯାଯ ଶꣳସତ
ମିତ୍ର ଓ ଭାରୁଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସେଇ ସତ୍ୟକୁ ପୂଜା କର। ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଦେବଜନ୍ମା, ଆକାଶପୁତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
ଵରୁଣସ୍ଯୋତ୍ତମ୍ଭନମ୍ ଅସି । ଵରୁଣସ୍ଯ ସ୍କମ୍ଭସର୍ଜନୀ ସ୍ଥଃ । ଵରୁଣସ୍ଯଽ ଋତସଦନ୍ଯ୍ ଅସି ଵରୁଣସ୍ଯଽ ଋତସଦନମ୍ ଅସି । ଵରୁଣସ୍ଯ ଽଋତସଦନମ୍ ଆ ସୀଦ
ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଆଧାର। ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଖୁଟି ଓ ଭିତ୍ତି। ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନ; ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନ। ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନରେ ବସ।
ଯା ତେ ଧାମାନି ହଵିଷା ଯଜନ୍ତି ତା ତେ ଵିଶ୍ଵା ପରିଭୂର୍ ଅସ୍ତୁ ଯଜ୍ଞମ୍ । ଗଯସ୍ଫାନଃ ପ୍ରତରଣଃ ସୁଵୀରୋ ଽଵୀରହା ପ୍ରଚରା ସୋମ ଦୁର୍ଯାନ୍
ତୁମ ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିବାସସ୍ଥଳୀ ହବି ଦ୍ୱାରା ଉପାସିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆବୃତ କରୁ। ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ପୃଷ୍ଠବନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ପାର ହେବାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ନାଶକ ଓ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦ ଚଳନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେସ୍ ତନୂର୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା ସୋମସ୍ଯ ତନୂର୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵାତିଽତିଥେର୍ ଆତିଥ୍ଯମ୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ଯେନାଯ ତ୍ଵା ସୋମଭୃତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵାଽଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ରାଯସ୍ପୋଷଦେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ସୋମଙ୍କ ଦେହ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଅତିଥିଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ। ଶ୍ୟେନ ପାଇଁ, ସୋମବାହକ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିୟୋଜନ କରେ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିୟୋଜନ କରେ।
ଅଗ୍ନେର୍ ଜନିତ୍ରମ୍ ଅସି । ଵୃଷଣୌ ସ୍ଥଃ । ଽଉର୍ଵଶ୍ଯ୍ ଅସି । ଆଯୁର୍ ଅସି । ଽ ପୁରୂରଵା ଅସି । ଗାଯତ୍ରେଣ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି । ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି । ଜାଗତେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି
ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ। ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମେ। ଉର୍ବଶୀ ତୁମେ। ଆୟୁଷ୍ୟ ତୁମେ। ପୁରୁରବା ତୁମେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି। ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି।
ଭଵତଂ ନଃ ସମନସୌ ସଚେତସାଵ୍ ଅରେପସୌ । ମା ଯଜ୍ଞꣳ ହିꣳସିଷ୍ଟଂ ମା ଯଜ୍ଞପତିଂ ଜାତଵେଦସୌ ଶିଵୌ ଭଵତମ୍ ଅଦ୍ଯ ନଃ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଇଁ ଏକମନ ଓ ଏକଚେତନ ହେଉ। ଅପବିତ୍ରତା ରହିତ ହେଉ। ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଜାତବେଦସ୍। ଆଜି ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଗ୍ନାଵ୍ ଅଗ୍ନିଶ୍ ଚରତି ପ୍ରଵିଷ୍ଟ ଽ ଋଷୀଣାଂ ପୁତ୍ରୋ ଽଅଭିଶସ୍ତିପାଵା । ସ ନଃ ସ୍ଯୋନଃ ସୁଯଜା ଯଜେହ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯꣳ ସଦମ୍ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ତ୍ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନିରେ ଅଗ୍ନି ନିଜେ ପ୍ରବେଶ କରି ଚଳିଛନ୍ତି, ଋଷିମାନଙ୍କର ପୁଅ, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା। ସେ ଆମ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଭଲଭାବେ ଡାକାଯାଇଥିବା। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ନିରନ୍ତର ହବି ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଆପତଯେ ତ୍ଵା ପରିପତଯେ ଗୃହ୍ଣାମି ତନୂନପ୍ତ୍ର୍ଯେ ଶାକ୍ଵରାଯ ଶକ୍ଵନ ଽ ଓଜିଷ୍ଠାଯ । ଅନାଧୃଷ୍ଟମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅନାଧୃଷ୍ଯଂ ଦେଵାନାମ୍ ଓଜୋ ଽନଭିଶସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଭିଶସ୍ତିପା ଽ ଅନଭିଶସ୍ତେନ୍ଯମ୍ ଅଞ୍ଜସା ସତ୍ଯମ୍ ଉପ ଗେଷꣳ ସ୍ଵିତେ ମା ଧାଃ
ତୁମକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଚାରିପାଖରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଦେହର ରକ୍ଷାକାରୀ ପାଇଁ, ଶାକ୍ବର ପାଇଁ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ, ଶକ୍ତି, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଅପମାନ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ମୁଁ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି; ମୋତେ ଅଶୁଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଅନି।
ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପାସ୍ ତ୍ଵେ ଵ୍ରତପା ଯା ତଵ ତନୂର୍ ଇଯꣳ ସା ମଯି ଯୋ ମମ ତନୂର୍ ଏଷା ସା ତ୍ଵଯି । ସହ ନୌ ଵ୍ରତପତେ ଵ୍ରତାନ୍ଯ୍ ଅନୁ ମେ ଦୀକ୍ଷାଂ ଦୀକ୍ଷାପତିର୍ ମନ୍ଯତାମ୍ ଅନୁ ତପସ୍ ତପସ୍ପତିଃ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବ୍ରତର ରକ୍ଷାକାରୀ; ତୁମର ଏହି ଦେହ ମୋର, ଏବଂ ମୋର ଏହି ଦେହ ତୁମର। ବ୍ରତର ନାଥ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏହି ବ୍ରତକୁ ଏକାସାଥି ଅନୁସରଣ କରିବା। ଦୀକ୍ଷାର ନାଥ ମୋର ଦୀକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ, ତପସ୍ୟାର ନାଥ ମୋର ତପସ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ।
ଅꣳଶୁର୍-ଅꣳଶୁଷ୍ଟେ ଦେଵ ସୋମାପ୍ଯାଯତାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯୈକଧନଵିଦେ । ଆ ତୁଭ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ଯାଯତାମ୍ ଆ ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପ୍ଯାଯସ୍ଵ । ଆ ପ୍ଯାଯଯାସ୍ମାନ୍ତ୍ ସଖୀନ୍ତ୍ ସନ୍ଯା ମେଧଯା ସ୍ଵସ୍ତି ତେ ଦେଵ ସୋମ ସୁତ୍ଯାମ୍ ଅଶୀଯ । ଏଷ୍ଟା ରାଯଃ ପ୍ରେଷେ ଭଗାଯ ଋତମ୍ ଋତଵାଦିଭ୍ଯୋ ନମୋ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାମ୍
ଅଂଶୁ, ଭଲଭାବେ ଚିପିଥିବା ଦେବତା ସୋମ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଢ଼ିଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମପାଇଁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଢ଼। ଆମେ, ଆମ ସଙ୍ଗୀମାନେ, ଜ୍ଞାନ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ବଢ଼ିଯାଉ। ଦେବତା ସୋମ, ଚିପିବାବେଳେ ତୁମେ ମଧୁର ହେଉ। ଆମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛୁ, ଧନ, ଭାଗ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଯାଉ। ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ନମସ୍କାର।
ଯା ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ଽଯଃଶଯା ତନୂର୍ ଵର୍ଷିଷ୍ଠା ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠା । ଉଗ୍ରଂ ଵଚୋଽଅପାଵଧୀତ୍ ତ୍ଵେଷଂ ଵଚୋ ଽ ଅପାଵଧୀତ୍ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ରଜଃଶଯା ତନୂର୍ ଵର୍ଷିଷ୍ଠା ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠା । ଉଗ୍ରଂ ଵଚୋ ଽ ଅପାଵଧୀତ୍ ତ୍ଵେଷଂ ଵଚୋ ଽ ଅପାଵଧୀତ୍ ସ୍ଵାହା । ଯା ତେ ଅଗ୍ନେ ହରିଶଯା ତନୂର୍ ଵର୍ଷିଷ୍ଠା ଗହ୍ଵରେଷ୍ଠା । ଉଗ୍ରଂ ଵଚୋ ଽ ଅପାଵଧୀତ୍ ତ୍ଵେଷଂ ଵଚୋ ଽ ଅପାଵଧୀତ୍ ସ୍ଵାହା
ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ସପତ୍ନସାହୀ ଦେଵେଭ୍ଯଃ କଲ୍ପସ୍ଵ । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ସପତ୍ନସାହୀ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ଶୁନ୍ଧସ୍ଵ । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ସପତ୍ନସାହୀ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ଶୁମ୍ଭସ୍ଵ
ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରୁଥିବା। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ହେଉ। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରୁଥିବା। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କର। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରୁଥିବା। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରଘୋଷସ୍ ତ୍ଵା ଵସୁଭିଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ ପାତୁ । ପ୍ରଚେତାସ୍ ତ୍ଵା ରୁଦ୍ରୈଃ ପଶ୍ଚାତ୍ ପାତୁ । ମନୋଜଵାସ୍ ତ୍ଵା ପିତୃଭିର୍ ଦକ୍ଷିଣତଃ ପାତୁ । ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ତ୍ଵାଦିତ୍ଯୈର୍ ଉତ୍ତରତଃ ପାତୁ । ଇଦମ୍ ଅହଂ ତପ୍ତଂ ଵାର୍ ବହିର୍ଧା ଯଜ୍ଞାନ୍ ନିଃ ସୃଜାମି
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଓ ବସୁମାନେ ସାମ୍ନାରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ପ୍ରଚେତାସ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ ପଛରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ମନୋଜବ ଓ ପିତୃମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବାମ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ତାପିତ ଜଳକୁ ମୁଁ ବାହାରକୁ ଢାଳୁଛି, ଯଜ୍ଞରୁ ଦୂରେ କରୁଛି।
ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ସ୍ଵାହା । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଆଦିତ୍ଯଵନିଃ ସ୍ଵାହା । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ବ୍ରହ୍ମଵନିଃ କ୍ଷତ୍ରଵନିଃ ସ୍ଵାହା । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସି ସୁପ୍ରଜାଵନୀ ରାଯସ୍ପୋଷଵନିଃ ସ୍ଵାହା । ସିꣳହ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଆଵହ ଦେଵାନ୍ ଯଜମାନାଯ ସ୍ଵାହା । ଭୂତେଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା
ତୁମେ ସିଂହୀ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ରକ୍ଷା। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ରକ୍ଷା। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଆଣ। ସ୍ୱାହା। ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରୁଛି।
ଧ୍ରୁଵୋ ଽସି ପୃଥିଵୀଂ ଦୃꣳହ । ଧ୍ରୁଵକ୍ଷିଦ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦୃꣳହ । ଅଚ୍ଯୁତକ୍ଷିଦ୍ ଅସି ଦିଵଂ ଦୃꣳହ । ଅଗ୍ନେଃ ପୁରୀଷମ୍ ଅସି
ତୁମେ ଦୃଢ଼; ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ; ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅଚଳ; ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଆର୍ଦ୍ରତା।
ଯୁଞ୍ଜତେ ମନ ଽ ଉତ ଯୁଞ୍ଜତେ ଧିଯୋ ଵିପ୍ରା ଵିପ୍ରସ୍ଯ ବୃହତୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ । ଵି ହୋତ୍ରା ଦଧେ ଵଯୁନାଵିଦ୍ ଏକ ଽଇନ୍ ମହୀ ଦେଵସ୍ଯ ସଵିତୁଃ ପରିଷ୍ଟୁତିଃ ସ୍ଵାହା
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମନକୁ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ଚିନ୍ତାକୁ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଜ୍ଞ ମନ୍ୟେ। ଦୁଇ ହୋତା, ଯିଏ କ୍ରିୟା ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଯୁକ୍ତ। ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ଏହି ମହା ଷ୍ଟୁତିକୁ ମୁଁ ପଢ଼ୁଛି। ସ୍ୱାହା।
ଇଦଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵିଚକ୍ରମେ ତ୍ରେଧା ନି ଦଧେ ପଦମ୍ । ସମୂଢମ୍ ଅସ୍ଯ ପାସୁରେ ସ୍ଵାହା
ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମାପିଛନ୍ତି; ସେ ତିନିଟି ପଦ ରଖିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଧୂଳି ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଛି। ସ୍ୱାହା।
ଇରାଵତୀ ଧେନୁମତୀ ହି ଭୂତꣳ ସୂଯଵସିନୀ ମନଵେ ଦଶସ୍ଯା । ଵ୍ଯସ୍କଭ୍ନା ରୋଦସୀ ଵିଷ୍ଣଵ୍ ଏତେ ଦାଧର୍ତ୍ଥ ପୃଥିଵୀମ୍ ଅଭିତୋ ମଯୂଖୈଃ ସ୍ଵାହା
ସେ ମୃତ୍ସିକା ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ, ଗାଈରେ ଏବଂ ଶୁଭ ଜିନିଷରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉ, ମନୁଙ୍କୁ କୃପା କରୁ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଦୁଇ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଧରିଛନ୍ତି। ସ୍ୱାହା।
ଦେଵଶ୍ରୁତୌ ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଆ ଘୋଷତମ୍ । ପ୍ରାଚୀ ପ୍ରେତମ୍ ଅଧ୍ଵରଂ କଲ୍ପଯନ୍ତୀ ଽ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞଂ ନଯତଂ ମା ଜିହ୍ଵରତମ୍ । ସ୍ଵଂ ଗୋଷ୍ଠମ୍ ଆ ଵଦତଂ ଦେଵୀ ଦୁର୍ଯେ ଽ ଆଯୁର୍ ମା ନିର୍ଵାଦିଷ୍ଟଂ ପ୍ରଜାଂ ମା ନିର୍ଵାଦିଷ୍ଟମ୍ । ଅତ୍ର ରମେଥାଂ ଵର୍ଷ୍ମନ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ତୁମର ଦେବତା ସ୍ୱର ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଞ୍ଜିଉ। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଯାଇ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୟାରି କର, ଉପରକୁ ଆହୁତି ନେଇଯାଅ; ତୁମର ଜିହ୍ୱା ଅସ୍ଥିର ହେଉନି। ଦେବୀମାନେ, ତୁମେ ତୁମର ନିଜ ଗୋସାଳା ବିଷୟରେ କହ, କଠିନ ସ୍ଥାନରେ; ଆମର ଆୟୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ କେବେ ବି ଛିନିନିଅ। ଏହି ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତୃତିରେ ତୁମେ ବସିଥାଅ।
ଵିଷ୍ଣୋର୍ ନୁ କଂ ଵୀର୍ଯାଣି ପ୍ର ଵୋଚଂ ଯଃ ପାର୍ଥିଵାନି ଵିମମେ ରଜାꣳସି । ଯୋ ଽ ଅସ୍କଭାଯଦ୍ ଉତ୍ତରꣳ ସଧସ୍ଥଂ ଵିଚକ୍ରମାଣସ୍ ତ୍ରେଧୋରୁଗାଯଃ । ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା
ଏବେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିରାଟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ କହିବି, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମାପିଥିଲେ, ଯିଏ ଉପର ଆକାଶକୁ ଅସ୍ଥିର ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ତିନିଟି ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହା ଅର୍ପଣ କରେ।
ଦିଵୋ ଵା ଵିଷ୍ଣ ଽ ଉତ ଵା ପୃଥିଵ୍ଯା ମହୋ ଵା ଵିଷ୍ଣଽଉରୋରନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ । ଉଭା ହି ହସ୍ତା ଵସୁନା ପୃଣସ୍ଵା ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଦକ୍ଷିଣାଦ୍ ଓତ ସଵ୍ଯାତ୍ । ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣ ଦିଗନ୍ତରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରୁ, କିମ୍ବା ମଧ୍ୟ ଆକାଶରୁ, ଦୁଇ ହାତକୁ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂରିଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ଦୁଇଁପଟରୁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ।
ପ୍ର ତଦ୍ ଵିଷ୍ଣୁ ସ୍ତଵତେ ଵୀର୍ଯେଣ ମୃଗୋ ନ ଭୀମଃ କୁଚରୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ । ଯସ୍ଯୋରୁଷୁ ତ୍ରିଷୁ ଵିକ୍ରମଣେଷ୍ଵ୍ ଅଧିକ୍ଷିଯନ୍ତି ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି, ସେ ମାନେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘୁରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ବନ୍ୟପଶୁ ପରି; ତାଙ୍କର ତିନି ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି।
ଵିଷ୍ଣୋ ରରାଟମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋଃ ଶ୍ନପ୍ତ୍ରେ ସ୍ଥଃ । ଵିଷ୍ଣୋଃ ସ୍ଯୂର୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଧ୍ରୁଵୋ ସି । ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବନ୍ଧନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦୃଢତା। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର, ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ନାର୍ଯ୍ ଅସି । ଇଦମ୍ ଅହꣳ ରକ୍ଷସାଂ ଗ୍ରୀଵା ଽ ଅପିକୃନ୍ତାମି । ବୃହନ୍ନ୍ ଅସି ବୃହଦ୍ରଵା ବୃହତୀମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଚଂ ଵଦ
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କର ବାହୁ ଏବଂ ପୁଷାଙ୍କର ହାତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି। ତୁମେ ଜଣେ ନାରୀ। ଏଠି, ମୁଁ ଦେମନମାନଙ୍କର ଗଳା କାଟୁଛି। ତୁମେ ବିଶାଳ, ବିଶାଳ ଗତିଶୀଳ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଡ଼ କଥା କହ।
ସ୍ଵରାଡ୍ ଅସି ସପତ୍ନହା । ସତ୍ରରାଡ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଭିମାତିହା । ଜନରାଡ୍ ଅସି ରକ୍ଷୋହା । ସର୍ଵରାଡ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅମିତ୍ରହା
ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗର ନାଥ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନାଶକ; ଲୋକର ନାଥ, ଦେମନ ନାଶକ; ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ।
ରକ୍ଷୋହଣୋ ଵୋ ଵଲଗହନଃ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍ । ରକ୍ଷୋହଣୋ ଵୋ ଵଲଗହନୋ ଽଵ ନଯାମି ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍ । ରକ୍ଷୋହଣୋ ଵୋ ଵଲଗହନୋ ଽଵ ସ୍ତୃଣାମି ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍ । ରକ୍ଷୋହଣୌ ଵାଂ ଵଲଗହନା ଽ ଉପ ଦଧାମି ଵୈଷ୍ଣଵୀ । ରକ୍ଷୋହଣୌ ଵାଂ ଵଲଗହନୌ ପର୍ଯ୍ ଊହାମି ଵୈଷ୍ଣଵୀ । ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ ଅସି । ଵୈଷ୍ଣଵା ସ୍ଥ
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଦେହ ଇସ୍ପାତରେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗଭୀର ଭାବରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତାହାରୁ କ୍ରୁର କଥା ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଦେହ ଆକାଶରେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗଭୀର ଭାବରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତାହାରୁ କ୍ରୁର କଥା ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଯେଉଁ ଦେହ ସୁନାରେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଗଭୀର ଭାବରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତାହାରୁ କ୍ରୁର କଥା ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଦୂର ହେଉ। ସ୍ୱାହା।
ତପ୍ତାଯନୀ ମେ ଽସି । ଵିତ୍ତାଯନୀ ମେ ଽସି । ଅଵତାନ୍ ମା ନାଥିତାତ୍ । ଅଵତାନ୍ ମା ଵ୍ଯଥିତାତ୍ । ଵିଦେଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ନଭୋ ନାମ । ଅଗ୍ନେ ଽ ଅଙ୍ଗିର ଽ ଆଯୁନା ନାମ୍ନେହି । ଯୋଽସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅସି ଯତ୍ ତେଽନାଧୃଷ୍ଟଂ ନାମ ଯଜ୍ଞିଯଂ ତେନ ତ୍ଵା ଦଧେ । ଵିଦେଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ନଭୋ ନାମ । ଅଗ୍ନେ ଽ ଅଙ୍ଗିର ଽ ଆଯୁନା ନାମ୍ନେହି । ଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅସି ଯତ୍ ତେଽନାଧୃଷ୍ଟଂ ନାମ ଯଜ୍ଞିଯଂ ତେନ ତ୍ଵା ଦଧେ । ଵିଦେଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ନଭୋ ନାମ । ଅଗ୍ନେଽଅଙ୍ଗିର ଽ ଆଯୁନା ନାମ୍ନେହି । ଯସ୍ ତୃତୀଯସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅସି ଯତ୍ ତେ ଽନାଧୃଷ୍ଟଂ ନାମ ଯଜ୍ଞିଯଂ ତେନ ତ୍ଵା ଦଧେ । ଅନୁ ତ୍ଵା ଦେଵଵୀତଯେ
ତୁମେ ତାପିତ ହେଉଛ, ତୁମେ ପରିଚିତ ହେଉଛ। ମୋତେ ତ୍ୟାଗରୁ ରକ୍ଷା କର, ମୋତେ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି ନଭସ୍ ନାମକୁ ଜାଣନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଉତ୍ସବାନ୍ଶଜ, ଆୟୁ ନାମ ସହ ଆସ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛ, ତୁମର ଯେଉଁ ଅଜୟ, ଯଜ୍ଞର ନାମ ଅଛି, ସେହି ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ଅଗ୍ନି ନଭସ୍ ନାମକୁ ଜାଣନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଉତ୍ସବାନ୍ଶଜ, ଆୟୁ ନାମ ସହ ଆସ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛ, ତୁମର ଯେଉଁ ଅଜୟ, ଯଜ୍ଞର ନାମ ଅଛି, ସେହି ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ଅଗ୍ନି ନଭସ୍ ନାମକୁ ଜାଣନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଉତ୍ସବାନ୍ଶଜ, ଆୟୁ ନାମ ସହ ଆସ। ତୃତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛ, ତୁମର ଯେଉଁ ଅଜୟ, ଯଜ୍ଞର ନାମ ଅଛି, ସେହି ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲୁଛି।
ରକ୍ଷୋହଣଂ ଵଲଗହନଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀମ୍ । ଇଦମ୍ ଅହଂ ତଂ ଵଲଗମ୍ ଉତ୍ କିରାମି ଯଂ ମେ ନିଷ୍ଟ୍ଯୋ ଯମ୍ ଅମାତ୍ଯୋ ନିଚଖାନ । ଇଦମ୍ ଅହଂ ତଂ ଵଲଗମ୍ ଉତ୍ କିରାମି ଯଂ ମେ ସମାନୋ ଯମ୍ ଅସମାନୋ ନିଚଖାନ । ଇଦମ୍ ଅହଂ ତଂ ଵଲଗମ୍ ଉତ୍ କିରାମି ଯଂ ମେ ସବନ୍ଧୁର୍ ଯମ୍ ଅସବନ୍ଧୁର୍ ନିଚଖାନ । ଇଦମ୍ ଅହଂ ତଂ ଵଲଗମ୍ ଉତ୍ କିରାମି ଯଂ ମେ ସଜାତୋ ଯମ୍ ଅସଜାତୋ ନିଚଖାନ । ଉତ୍ କୃତ୍ଯାଂ କିରାମି
ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର; ଏହି ବାଧାକୁ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି, ଯାହା ମୋ ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପତିଥିଲେ। ଏହି ବାଧାକୁ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି, ଯାହା ସମାନ କିମ୍ବା ଅସମାନ ଲୋକ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପତିଥିଲେ। ଏହି ବାଧାକୁ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି, ଯାହା ଆତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଅନାତ୍ମୀୟ ଲୋକ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପତିଥିଲେ। ଏହି ବାଧାକୁ ମୁଁ ଦୂର କରୁଛି, ଯାହା ଜନ୍ମାନ୍ତ କିମ୍ବା ଅଜନ୍ମାନ୍ତ ଲୋକ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପତିଥିଲେ। ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ବା ଟୋଣାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରୁଛି।
ମୁଁ ତୁମକୁ ଛିଟାଉଛି, ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଉଛି, ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରସାରିତ କରୁଛି, ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ରଖୁଛି, ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ଘେରି ନେଉଛି, ଦେମନ ନାଶକ, ବାଧା ଭଙ୍ଗ କରିବାଳା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର।