ପୀଵୋ ଽ ଅନ୍ନା ରଯିଵୃଧଃ ସୁମେଧାଃ ଶ୍ଵେତଃ ସିଷକ୍ତି ନିଯୁତାମ୍ ଅଭିଶ୍ରୀଃ । ତେ ଵାଯଵେ ସମନସୋ ଵି ତସ୍ଥୁର୍ ଵିଶ୍ଵେନ୍ ନରଃ ସ୍ଵପତ୍ଯାନି ଚକ୍ରୁଃ
ଖାଦ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଧନବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଧଳା ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଶୋଭା ପାଇ ଚଳିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକମତ ହୋଇ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
ରାଯେ ନୁ ଯଂ ଜଜ୍ଞତୂ ରୋଦସୀମେ ରାଯେ ଦେଵୀ ଧିଷଣା ଧାତି ଦେଵମ୍ । ଅଧ ଵାଯୁଂ ନିଯୁତଃ ସଶ୍ଚତ ସ୍ଵା ଽ ଉତ ଶ୍ଵେତଂ ଵସୁଧିତିଂ ନିରେକେ
ଧନ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି; ଧନ ପାଇଁ ଦେବୀ ଧିଷଣା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ ନିୟୁତମାନେ ବାୟୁଙ୍କ ସହ ଯାଆନ୍ତି, ଧଳା ଆଭା ଥିବା ବସୁଧିତି ଅଲଗା ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ।
ଆପୋ ହ ଯଦ୍ ବୃହତୀର୍ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଆଯନ୍ ଗର୍ଭଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀର୍ ଅଗ୍ନିମ୍ । ତତୋ ଦେଵାନାꣳ ସମ୍ ଅଵର୍ତତାସୁରେକଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯେତେବେଳେ ବିଶାଳ ଜଳ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯଶ୍ ଚିଦ୍ ଆପୋ ମହିନା ପର୍ଯପଶ୍ଯଦ୍ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀର୍ ଯଜ୍ଞମ୍ । ଯୋ ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଅଧି ଦେଵ ଽ ଏକ ଽ ଆସୀତ୍ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ବିଶାଳ ଜଳକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦକ୍ଷତା ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସେ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ଥିଲେ? କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ପ୍ର ଯାଭିର୍ ଯାସି ଦାଶ୍ଵାꣳସମ୍ ଅଚ୍ଛା ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ ଵାଯଵିଷ୍ଟଯେ ଦୁରୋଣେ । ନି ନୋ ରଯିꣳ ସୁଭୋଜସଂ ଯୁଵସ୍ଵ ନି ଵୀରଂ ଗଵ୍ଯମ୍ ଅଶ୍ଵ୍ଯଂ ଚ ରାଧଃ
ଯେଉଁ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ବାୟୁଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଯାଉଛ, ଆମକୁ ସୁଖରେ ଭୋଗ କରିପାରିବା ଧନ, ପ୍ରଭଳ ପୁଅ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଦାନ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶତିନୀଭିର୍ ଅଧ୍ଵରꣳ ସହସ୍ରିଣୀଭିର୍ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞମ୍ । ଵାଯୋ ଽ ଅସ୍ମିନ୍ ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ପୂଜାରେ, ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ଆସ। ହେ ବାୟୁ, ଏହି ସବୁରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ ଵାଯଵା ଗହ୍ଯ୍ ଅଯꣳ ଶୁକ୍ରୋ ଅଯାମି ତେ । ଗନ୍ତାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଗୃହମ୍
ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ବାୟୁ, ଆସ। ମୁଁ ତୁମ ଧଳା ଆଭାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତୁମେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ।
ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରୋ ଽ ଅଯାମି ତେ ମଧ୍ଵୋ ଽ ଅଗ୍ରଂ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଆ ଯାହି ସୋମପୀତଯେ ସ୍ପାର୍ହୋ ଦେଵ ନିଯୁତ୍ଵତା
ବାୟୁ, ଧଳା ଆଭା ଥିବା, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଥମ ମଧୁରତାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଥିବା। ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା।
ଵାଯୁର୍ ଅଗ୍ରେଗା ଯଜ୍ଞପ୍ରୀଃ ସାକଂ ଗନ୍ ମନସା ଯଜ୍ଞମ୍ । ଶିଵୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶିଵାଭିଃ
ବାୟୁ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦଳ ଓ ମନ ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଶୁଭ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଶିବ ହୁଅନ୍ତି।
ଵାଯୋ ଯେ ତେ ସହସ୍ରିଣୋ ରଥାସସ୍ ତେଭିର୍ ଆ ଗହି । ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ତ୍ ସୋମପୀତଯେ
ବାୟୁ, ତୁମର ସହସ୍ର ରଥ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆସ। ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଏକଯା ଚ ଦଶଭିଶ୍ ଚ ସ୍ଵଭୂତେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମ୍ ଇଷ୍ଟଯେ ଵିꣳଶତୀ ଚ । ତିସୃଭିଶ୍ ଚ ଵହସେ ତ୍ରିꣳଶତା ଚ ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ ଵାଯଵ୍ ଇହ ତା ଵି ମୁଞ୍ଚ
ଏକ, ଦଶ, ନିଜ, ଦୁଇ ଆହୁତି ପାଇଁ, କୁଡ଼ି, ତିନି, ତିରିଶି ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ବାୟୁ, ଏଠାରେ ଆଣ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତ କର।
ତଵ ଵାଯଵୃତସ୍ପତେ ତ୍ଵଷ୍ଟୁର୍ ଜାମାତର୍ ଅଦ୍ଭୁତ । ଅଵାꣳସ୍ଯ୍ ଆ ଵୃଣୀମହେ
ହେ ବାୟୁ, ବାୟୁର ନାଥ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଜାମାତା, ଆମେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ବାଛୁଛୁ।
ଅଭି ତ୍ଵା ଶୂର ନୋନୁମୋ ଽଦୁଗ୍ଧା ଇଵ ଧେନଵଃ । ଈଶାନମ୍ ଅସ୍ଯ ଜଗତଃ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ ଈଶାନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତସ୍ଥୁଷଃ
ହେ ବୀର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯେପରି ଦୁଧ ନଦେଇଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏହି ଚଳନଶୀଳ ଜଗତର ନାଥ, ଦୃଢ଼ ଥିବା ଜଗତର ନାଥ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଆଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ନ ତ୍ଵାଵାꣳ୨ଽ ଅନ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯୋ ନ ପାର୍ଥିଵୋ ନ ଜାତୋ ନ ଜନିଷ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
ତୁମ ପରି ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ଦିବ୍ୟ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର, ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ହେବାକୁ ଥିବା। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଚାହିଁ, ଗାଈ ଚାହିଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ତ୍ଵାମ୍ ଇଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତା ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵ୍ ଅର୍ଵତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ବଳର ଦାତା, ଗାୟକମାନେ। ତୁମେ ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ କାଠ ଓ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ ଡାକନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଽ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଗାମ୍ ଅଶ୍ଵꣳ ରଥ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ତେଣୁ, ହେ ବଳବାନ, ଚମକୁଥିବା ବଜ୍ରଧାରୀ, ଧୃଢ଼, ପ୍ରଶଂସିତ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ସକ୍ଷମ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଧନ ବଣ୍ଟିଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଆମକୁ ହରାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
କଯା ନଶ୍ ଚିତ୍ର ଽ ଆ ଭୁଵଦ୍ ଊତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା । କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା
କେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲେ, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ଏବଂ ବନ୍ଧୁ ହେଲେ? କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ବାଛିତ ହେଲେ?
କସ୍ ତ୍ଵା ସତ୍ଯୋ ମଦାନାଂ ମꣳହିଷ୍ଠୋ ମତ୍ସଦ୍ ଅନ୍ଧସଃ । ଦୃଢା ଚିଦ୍ ଆରୁଜେ ଵସୁ
ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦିତ, ଯିଏ ମଦରେ ମତ୍ତ, ଯିଏ ଅନ୍ଦସରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ? ସେ ଦୃଢ଼ ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ଖୋଲିଦେଇଥାଏ।
ଅଭୀ ଷୁ ଣଃ ସଖୀନାମ୍ ଅଵିତା ଜରିତୄଣାମ୍ । ଶତଂ ଭଵାସ୍ଯ୍ ଊତଯେ
ତୁମେ ଆମ ଗାୟକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶତଗୁଣ ହେଉ।
ଯଜ୍ଞା-ଯଜ୍ଞା ଵୋ ଽ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରା-ଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ । ପ୍ର-ପ୍ର ଵଯମ୍ ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶꣳସିଷମ୍
ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ; ଆମେ ଅମୃତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ, ବନ୍ଧୁକୁ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ସେପରି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।
ପାହି ନୋ ଽ ଅଗ୍ନ ଽ ଏକଯା ପାହ୍ଯ୍ ଉତ ଦ୍ଵିତୀଯଯା । ପାହି ଗୀର୍ଭିସ୍ ତିସୃଭିର୍ ଊର୍ଜାଂ ପତେ ପାହି ଚତସୃଭିର୍ ଵସୋ
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମକୁ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର; ତିନିଟି ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ; ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କର, ଧନର ଦାତା।
ଊର୍ଜୋ ନପାତꣳ ସ ହିନାଯମ୍ ଅସ୍ମଯୁର୍ ଦାଶେମ ହଵ୍ଯଦାତଯେ । ଭୁଵଦ୍ ଵାଜେଷ୍ଵ୍ ଅଵିତା ଭୁଵଦ୍ ଵୃଧ ଽ ଉତ ତ୍ରାତା ତନୂନାମ୍
ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନଙ୍କୁ, ଆମେ ଭକ୍ତିସହିତ ହବ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାନ କରିଛୁ; ସେ ଆମ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ରକ୍ଷକ, ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଦେହର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ।
ସଂଵତ୍ସରୋ ଽସି ପରିଵତ୍ସରୋଽସୀଦାଵତ୍ସରୋ ଽସୀଦ୍ଵତ୍ସରୋ ଽସି ଵତ୍ସରୋ ଽସି । ଉଷସସ୍ ତେ କଲ୍ପନ୍ତାମ୍ ଅହୋରାତ୍ରାସ୍ ତେ କଲ୍ପନ୍ତାମ୍ ଅର୍ଧମାସାସ୍ ତେ କଲ୍ପନ୍ତାଂ ମାସାସ୍ ତେ କଲ୍ପନ୍ତାମ୍ ଋତଵସ୍ ତେ କଲ୍ପନ୍ତାꣳ ସଂଵତ୍ସରସ୍ ତେ କଲ୍ପତାମ୍ । ପ୍ରେତ୍ଯା ଽ ଏତ୍ଯୈ ସଂ ଚାଞ୍ଚ ପ୍ର ଚ ସାରଯ । ସୁପର୍ଣଚିଦ୍ ଅସି ତଯା ଦେଵତଯାଙ୍ଗିରସ୍ଵଦ୍ ଧ୍ରୁଵଃ ସୀଦ
ତୁମେ ବର୍ଷ, ପରିବର୍ଷ, ଅର୍ଦ୍ଧବର୍ଷ, ଋତୁ, ମାସ, ପକ୍ଷ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଉଷା ଅଟୁଟ ଅଛ; ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ବର୍ଷ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ। ଯିବା ପରେ ଫେରି ଆସ, ସମେତେ ଚାଲ, ଆଗକୁ ବଢ଼। ତୁମେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛ; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ସମିଧେନ୍ଦ୍ରମ୍ ଇଡସ୍ ପଦେ ନାଭା ପୃଥିଵ୍ଯା ଽ ଅଧି । ଦିଵୋ ଵର୍ଷ୍ମନ୍ତ୍ ସମ୍ ଇଧ୍ଯତ ଽ ଓଜିଷ୍ଠଶ୍ ଚର୍ଷଣୀସହାଂ ଵେତ୍ଵ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ଇଡାଙ୍କ ଥାନରେ, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ସମିଧା-ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷତ୍ ତନୂନପାତମୂତିଭିର୍ ଜେତାରମ୍ ଅପରାଜିତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵꣳ ସ୍ଵର୍ଵିଦଂ ପଥିଭିର୍ ମଧୁମତ୍ତମୈର୍ ନରାଶꣳସେନ ତେଜସା ଵେତ୍ଵ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ତନୂନପାତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଅଜୟ ଜିତିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା, ଆଲୋକ ଜଣା, ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ପଥରେ, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତିରେ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ଇଡାଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଈଡିତମ୍ ଆଜୁହ୍ଵାନମ୍ ଅମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଦେଵୋ ଦେଵୈଃ ସଵୀର୍ଯୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ ପୁରଂଦରୋ ଵେତ୍ଵ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ଇଡାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଅମର, ହବନ କରାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ନଗର ଧ୍ୱଂସକ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ବର୍ହିଷୀନ୍ଦ୍ରଂ ନିଷଦ୍ଵରଂ ଵୃଷଭଂ ନର୍ଯାପସମ୍ । ଵସୁଭୀ ରୁଦ୍ରୈର୍ ଆଦିତ୍ଯୈଃ ସୁଯୁଗ୍ଭିର୍ ବର୍ହିର୍ ଆସଦଦ୍ ଵେତ୍ଵ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ବର୍ହିରେ ବସିବାକୁ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଭଲ ଯୁଗଳ ସହିତ ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ଓଜୋ ନ ଵୀର୍ଯꣳ ସହୋ ଦ୍ଵାର ଽ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵର୍ଧଯନ୍ । ସୁପ୍ରାଯଣା ଽ ଅସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞେ ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତାମ୍ ଋତାଵୃଧୋ ଦ୍ଵାର ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମୀଢୁଷେ ଵ୍ଯନ୍ତ୍ଵ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ, ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ଦ୍ୱାରମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଭଲ ନେତୃତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା ଦ୍ୱାରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉନ୍ତୁ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ଉଷେ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେନୂ ସୁଦୁଘେ ମାତରା ମହୀ । ସଵାତରୌ ନ ତେଜସା ଵତ୍ସମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵର୍ଧତାଂ ଵୀତାମ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁହୁଁ ମହା ମାତା, ସଦା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ବାୟୁ ପରି ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଛା ପରି ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।
ହୋତା ଯକ୍ଷଦ୍ ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ଭିଷଜା ସଖାଯା ହଵିଷେନ୍ଦ୍ରଂ ଭିଷଜ୍ଯତଃ । କଵୀ ଦେଵୌ ପ୍ରଚେତସାଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଧତ୍ତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଵୀତାମ୍ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ହୋତର୍ ଯଜ
ହୋତା ଦେବତା ହୋତା, ଚିକିତ୍ସକ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ହବିଷ୍ୟ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଦେବତାମାନେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ହୋତା, ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର।