ମଧ୍ଵା ଯଜ୍ଞଂ ନକ୍ଷସେ ପ୍ରୀଣାନୋ ନରାଶꣳସୋ ଽ ଅଗ୍ନେ । ସୁକୃଦ୍ ଦେଵଃ ସଵିତା ଵିଶ୍ଵଵାରଃ
ମଧୁ ସହିତ, ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ହେ ନରଶଂସ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତା ସବିତା, ସମସ୍ତ ଭଲ ଦାତା, ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଅଚ୍ଛାଯମ୍ ଏତି ଶଵସା ଘୃତେନେଡାନୋ ଵହ୍ନିର୍ ନମସା । ଅଗ୍ନିꣳ ସ୍ରୁଚୋ ଽ ଅଧ୍ଵରେଷୁ ପ୍ରଯତ୍ସୁ
ଘିଅ ଲଗାଇ, ଶକ୍ତି ସହିତ ଛାୟାକୁ ଯାଏ, ନମସ୍କାର ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପଣ ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ।
ସ ଯକ୍ଷଦ୍ ଅସ୍ଯ ମହିମାନମ୍ ଅଗ୍ନେଃ ସ ଽ ଈଂ ମନ୍ଦ୍ରା ସୁପ୍ରଯସଃ । ଵସୁଶ୍ଚେତିଷ୍ଠୋ ଵସୁଧାତମଶ୍ ଚ
ଯିଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ମହିମାକୁ ଉପଭୋଗ କରେ, ସେ ମଧୁର ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନକାରୀ, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧନ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀର୍ ଅନ୍ଵ୍ ଅସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେ ଵ୍ରତା ଦଦନ୍ତେ ଽ ଅଗ୍ନେଃ । ଉରୁଵ୍ଯଚସୋ ଧାମ୍ନା ପତ୍ଯମାନାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଶାସନ କରନ୍ତି।
ତେ ଽ ଅସ୍ଯ ଯୋଷଣେ ଦିଵ୍ଯେ ନ ଯୋନା ଽ ଉଷାସାନକ୍ତା । ଇମଂ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅଵତାମ୍ ଅଧ୍ଵରଂ ନଃ
ସେଇ ଦୁଇ ଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ଯୌବନରେ ଥିବା ନାରୀମାନେ, ଉଷା ଓ ନକ୍ତା, ଏହି ଯଜ୍ଞ ଓ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦୈଵ୍ଯା ହୋତାରା ଽ ଊର୍ଧ୍ଵମ୍ ଅଧ୍ଵରଂ ନୋ ଽଗ୍ନେର୍ ଜିହ୍ଵାମ୍ ଅଭି ଗୃଣୀତମ୍ । କୃଣୁତମ୍ ନଃ ସ୍ଵିଷ୍ଟମ୍
ଦୁଇ ଦେବୀ ହୋତୃ, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଜିହ୍ବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ। ଆମର ଅର୍ପଣ ସଠିକ୍ ହେଉ।
ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ ବର୍ହିର୍ ଇଦꣳ ସଦନ୍ତ୍ଵ୍ ଇଡା ସରସ୍ଵତୀ ଭାରତୀ । ମହୀ ଗୃଣାନା
ତିନି ଦେବୀ, ଇଡା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଭାରତୀ, ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସନ୍ତୁ, ବଡ଼ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ।
ତନ୍ ନସ୍ ତୁରୀପମ୍ ଅଦ୍ଭୁତଂ ପୁରୁକ୍ଷୁ ତ୍ଵଷ୍ଟା ସୁଵୀର୍ଯମ୍ । ରାଯସ୍ପୋଷଂ ଵି ଷ୍ଯତୁ ନାଭିମ୍ ଅସ୍ମେ
ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବହୁ ଦକ୍ଷତାର ଧାରକ, ଆମକୁ ସେଇ ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ; ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଵନସ୍ପତେ ଽଵ ସୃଜା ରରାଣସ୍ ତ୍ମନା ଦେଵେଷୁ । ଅଗ୍ନିର୍ ହଵ୍ଯꣳ ଶମିତା ସୂଦଯାତି
ହେ ବନସ୍ପତି, ତୁମେ ନିଜ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଅନୁଗ୍ରହ କର, ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ଆହୁତିକୁ ଶାନ୍ତ କରି ତୟାରି କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନେ ସ୍ଵାହା କୃଣୁହି ଜାତଵେଦୋ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ହଵ୍ଯମ୍ । ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ହଵିର୍ ଇଦଂ ଜୁଷନ୍ତାମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା! ହେ ଜାତବେଦ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆହୁତି ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ପୀଵୋ ଽ ଅନ୍ନା ରଯିଵୃଧଃ ସୁମେଧାଃ ଶ୍ଵେତଃ ସିଷକ୍ତି ନିଯୁତାମ୍ ଅଭିଶ୍ରୀଃ । ତେ ଵାଯଵେ ସମନସୋ ଵି ତସ୍ଥୁର୍ ଵିଶ୍ଵେନ୍ ନରଃ ସ୍ଵପତ୍ଯାନି ଚକ୍ରୁଃ
ଖାଦ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଧନବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଧଳା ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଶୋଭା ପାଇ ଚଳିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏକମତ ହୋଇ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।
ରାଯେ ନୁ ଯଂ ଜଜ୍ଞତୂ ରୋଦସୀମେ ରାଯେ ଦେଵୀ ଧିଷଣା ଧାତି ଦେଵମ୍ । ଅଧ ଵାଯୁଂ ନିଯୁତଃ ସଶ୍ଚତ ସ୍ଵା ଽ ଉତ ଶ୍ଵେତଂ ଵସୁଧିତିଂ ନିରେକେ
ଧନ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି; ଧନ ପାଇଁ ଦେବୀ ଧିଷଣା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ ନିୟୁତମାନେ ବାୟୁଙ୍କ ସହ ଯାଆନ୍ତି, ଧଳା ଆଭା ଥିବା ବସୁଧିତି ଅଲଗା ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ।
ଆପୋ ହ ଯଦ୍ ବୃହତୀର୍ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଆଯନ୍ ଗର୍ଭଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀର୍ ଅଗ୍ନିମ୍ । ତତୋ ଦେଵାନାꣳ ସମ୍ ଅଵର୍ତତାସୁରେକଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯେତେବେଳେ ବିଶାଳ ଜଳ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେଠାରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ଯଶ୍ ଚିଦ୍ ଆପୋ ମହିନା ପର୍ଯପଶ୍ଯଦ୍ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାନା ଜନଯନ୍ତୀର୍ ଯଜ୍ଞମ୍ । ଯୋ ଦେଵେଷ୍ଵ୍ ଅଧି ଦେଵ ଽ ଏକ ଽ ଆସୀତ୍ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ବିଶାଳ ଜଳକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦକ୍ଷତା ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସେ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ଥିଲେ? କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?
ପ୍ର ଯାଭିର୍ ଯାସି ଦାଶ୍ଵାꣳସମ୍ ଅଚ୍ଛା ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ ଵାଯଵିଷ୍ଟଯେ ଦୁରୋଣେ । ନି ନୋ ରଯିꣳ ସୁଭୋଜସଂ ଯୁଵସ୍ଵ ନି ଵୀରଂ ଗଵ୍ଯମ୍ ଅଶ୍ଵ୍ଯଂ ଚ ରାଧଃ
ଯେଉଁ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଉପାସକଙ୍କ ଘରକୁ ବାୟୁଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଯାଉଛ, ଆମକୁ ସୁଖରେ ଭୋଗ କରିପାରିବା ଧନ, ପ୍ରଭଳ ପୁଅ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଦାନ ଦିଅ।
ଆ ନୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶତିନୀଭିର୍ ଅଧ୍ଵରꣳ ସହସ୍ରିଣୀଭିର୍ ଉପ ଯାହି ଯଜ୍ଞମ୍ । ଵାଯୋ ଽ ଅସ୍ମିନ୍ ସଵନେ ମାଦଯସ୍ଵ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ପୂଜାରେ, ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ଆସ। ହେ ବାୟୁ, ଏହି ସବୁରେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।
ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ ଵାଯଵା ଗହ୍ଯ୍ ଅଯꣳ ଶୁକ୍ରୋ ଅଯାମି ତେ । ଗନ୍ତାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଗୃହମ୍
ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ବାୟୁ, ଆସ। ମୁଁ ତୁମ ଧଳା ଆଭାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତୁମେ ସୋମ ଚାପିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ।
ଵାଯୋ ଶୁକ୍ରୋ ଽ ଅଯାମି ତେ ମଧ୍ଵୋ ଽ ଅଗ୍ରଂ ଦିଵିଷ୍ଟିଷୁ । ଆ ଯାହି ସୋମପୀତଯେ ସ୍ପାର୍ହୋ ଦେଵ ନିଯୁତ୍ଵତା
ବାୟୁ, ଧଳା ଆଭା ଥିବା, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଥମ ମଧୁରତାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଥିବା। ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା।
ଵାଯୁର୍ ଅଗ୍ରେଗା ଯଜ୍ଞପ୍ରୀଃ ସାକଂ ଗନ୍ ମନସା ଯଜ୍ଞମ୍ । ଶିଵୋ ନିଯୁଦ୍ଭିଃ ଶିଵାଭିଃ
ବାୟୁ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦଳ ଓ ମନ ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଶୁଭ ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ଶିବ ହୁଅନ୍ତି।
ଵାଯୋ ଯେ ତେ ସହସ୍ରିଣୋ ରଥାସସ୍ ତେଭିର୍ ଆ ଗହି । ନିଯୁତ୍ଵାନ୍ତ୍ ସୋମପୀତଯେ
ବାୟୁ, ତୁମର ସହସ୍ର ରଥ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆସ। ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।
ଏକଯା ଚ ଦଶଭିଶ୍ ଚ ସ୍ଵଭୂତେ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମ୍ ଇଷ୍ଟଯେ ଵିꣳଶତୀ ଚ । ତିସୃଭିଶ୍ ଚ ଵହସେ ତ୍ରିꣳଶତା ଚ ନିଯୁଦ୍ଭିର୍ ଵାଯଵ୍ ଇହ ତା ଵି ମୁଞ୍ଚ
ଏକ, ଦଶ, ନିଜ, ଦୁଇ ଆହୁତି ପାଇଁ, କୁଡ଼ି, ତିନି, ତିରିଶି ନିୟୁତମାନଙ୍କ ସହ ବାୟୁ, ଏଠାରେ ଆଣ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତ କର।
ତଵ ଵାଯଵୃତସ୍ପତେ ତ୍ଵଷ୍ଟୁର୍ ଜାମାତର୍ ଅଦ୍ଭୁତ । ଅଵାꣳସ୍ଯ୍ ଆ ଵୃଣୀମହେ
ହେ ବାୟୁ, ବାୟୁର ନାଥ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଜାମାତା, ଆମେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ବାଛୁଛୁ।
ଅଭି ତ୍ଵା ଶୂର ନୋନୁମୋ ଽଦୁଗ୍ଧା ଇଵ ଧେନଵଃ । ଈଶାନମ୍ ଅସ୍ଯ ଜଗତଃ ସ୍ଵର୍ଦୃଶମ୍ ଈଶାନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତସ୍ଥୁଷଃ
ହେ ବୀର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯେପରି ଦୁଧ ନଦେଇଥିବା ଗାଈ ତାଙ୍କ ଛୁଆକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏହି ଚଳନଶୀଳ ଜଗତର ନାଥ, ଦୃଢ଼ ଥିବା ଜଗତର ନାଥ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଆଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ନ ତ୍ଵାଵାꣳ୨ଽ ଅନ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯୋ ନ ପାର୍ଥିଵୋ ନ ଜାତୋ ନ ଜନିଷ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତସ୍ ତ୍ଵା ହଵାମହେ
ତୁମ ପରି ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ଦିବ୍ୟ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର, ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ହେବାକୁ ଥିବା। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଚାହିଁ, ଗାଈ ଚାହିଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ।
ତ୍ଵାମ୍ ଇଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତା ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵ୍ ଅର୍ଵତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ବଳର ଦାତା, ଗାୟକମାନେ। ତୁମେ ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ କାଠ ଓ ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ ଡାକନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଽ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଗାମ୍ ଅଶ୍ଵꣳ ରଥ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ତେଣୁ, ହେ ବଳବାନ, ଚମକୁଥିବା ବଜ୍ରଧାରୀ, ଧୃଢ଼, ପ୍ରଶଂସିତ, ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ସକ୍ଷମ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଧନ ବଣ୍ଟିଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଆମକୁ ହରାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ।
କଯା ନଶ୍ ଚିତ୍ର ଽ ଆ ଭୁଵଦ୍ ଊତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା । କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା
କେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲେ, ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ, ଏବଂ ବନ୍ଧୁ ହେଲେ? କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ବାଛିତ ହେଲେ?
କସ୍ ତ୍ଵା ସତ୍ଯୋ ମଦାନାଂ ମꣳହିଷ୍ଠୋ ମତ୍ସଦ୍ ଅନ୍ଧସଃ । ଦୃଢା ଚିଦ୍ ଆରୁଜେ ଵସୁ
ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦିତ, ଯିଏ ମଦରେ ମତ୍ତ, ଯିଏ ଅନ୍ଦସରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ? ସେ ଦୃଢ଼ ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ଖୋଲିଦେଇଥାଏ।
ଅଭୀ ଷୁ ଣଃ ସଖୀନାମ୍ ଅଵିତା ଜରିତୄଣାମ୍ । ଶତଂ ଭଵାସ୍ଯ୍ ଊତଯେ
ତୁମେ ଆମ ଗାୟକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶତଗୁଣ ହେଉ।
ଯଜ୍ଞା-ଯଜ୍ଞା ଵୋ ଽ ଅଗ୍ନଯେ ଗିରା-ଗିରା ଚ ଦକ୍ଷସେ । ପ୍ର-ପ୍ର ଵଯମ୍ ଅମୃତଂ ଜାତଵେଦସଂ ପ୍ରିଯଂ ମିତ୍ରଂ ନ ଶꣳସିଷମ୍
ଯଜ୍ଞ ପରେ ଯଜ୍ଞ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ, ଗୀତ ପରେ ଗୀତ, ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ; ଆମେ ଅମୃତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ, ବନ୍ଧୁକୁ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ସେପରି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ।