ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧାମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ । ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିର୍ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ଭେଷଜା କରତ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈର୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ସୀଷଧାତି
ଏବେ ଆମେ ଏହି ଜଗତଗୁଡିକୁ ପାଇଯାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା; ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଦେହ ଏବଂ ସନ୍ତାନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ନୋ ଽ ଅନ୍ତମ ଽ ଉତ ତ୍ରାତା ଶିଵୋ ଭଵ ଵରୂଥ୍ଯଃ । ଵସୁର୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଵସୁଶ୍ରଵା ଽ ଅଚ୍ଛା ନକ୍ଷି ଦ୍ଯୁମତ୍ତମꣳ ରଯିଂ ଦାଃ । ତଂ ତ୍ଵା ଶୋଚିଷ୍ଠ ଦୀଦିଵଃ ସୁମ୍ନାଯ ନୂନମ୍ ଈମହେ ସଖିଭ୍ଯଃ ॥ [ସ ନୋ ବୋଧି ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମୁରୁଷ୍ଯା ଣୋ ଽ ଅଘାଯତଃ ସମସ୍ମାତ୍]
ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମର ସୀମା ଏବଂ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଶୁଭ ହେଉ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଢାଲ ହେଉ; ଦୟାଳୁ ଅଗ୍ନି, ଦାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ; ତୁମେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମେ ଏବେ ତୁମକୁ ମିତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ କାମନା କରୁଛି। [ଆମ ପାଇଁ ଜାଗିଉ, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଆମକୁ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କର।]
ଅଗ୍ନିଶ୍ ଚ ପୃଥିଵୀ ଚ ସଂନତେ ତେ ମେ ସଂ ନମତାମ୍ ଅଦଃ । ଵାଯୁଶ୍ ଚାଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଚ ସଂନତେ ତେ ମେ ସଂ ନମତାମ୍ ଅଦଃ । ଽ ଆଦିତ୍ଯଶ୍ ଚ ଦ୍ଯୌଶ୍ ଚ ସଂନତେ ତେ ମେ ସଂ ନମତାମ୍ ଅଦଃ । ଽ ଆପଶ୍ ଚ ଵରୁଣଶ୍ ଚ ସଂନତେ ତେ ମେ ସଂ ନମତାମ୍ ଅଦଃ । ସପ୍ତ ସꣳସଦୋ ଽ ଅଷ୍ଟମୀ ଭୂତସାଧନୀ । ସକାମାꣳ୨ଽ ଅଧ୍ଵନସ୍ କୁରୁ ସଂଜ୍ଞାନମ୍ ଅସ୍ତୁ ମେ ଽମୁନା
ଯଥେମାଂ ଵାଚଂ କଲ୍ଯାଣୀମ୍ ଆଵଦାନି ଜନେଭ୍ଯଃ । ବ୍ରହ୍ମରାଜନ୍ଯାଭ୍ଯାꣳ ଶୂଦ୍ରାଯ ଚାର୍ଯାଯ ଚ ସ୍ଵାଯ ଚାରଣାଯ । ପ୍ରିଯୋ ଦେଵାନାଂ ଦକ୍ଷିଣାଯୈ ଦାତୁର୍ ଇହ ଭୂଯାସମ୍ ଅଯଂ ମେ କାମଃ ସମ୍ ଋଧ୍ଯତାମ୍ ଉପ ମାଦୋ ନମତୁ
ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ କହୁଛି—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଶୂଦ୍ର, ଆର୍ୟ, ନିଜ ଏବଂ ଯାତ୍ରୀମାନେ; ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେବାରେ ପ୍ରିୟ ହେଉ; ଏହି ଇଚ୍ଛା ଆମର ସଫଳ ହେଉ, ଆନନ୍ଦ ଆମ ପାଖରେ ମଣିବା।
ବୃହସ୍ପତେ ଽ ଅତି ଯଦ୍ ଅର୍ଯୋ ଽ ଅର୍ହାଦ୍ ଦ୍ଯୁମଦ୍ ଵିଭାତି କ୍ରତୁମଜ୍ ଜନେଷୁ । ଯଦ୍ ଦୀଦଯଚ୍ଛଵସ ଽ ଋତପ୍ରଜାତ ତଦ୍ ଅସ୍ମାସୁ ଦ୍ରଵିଣଂ ଧେହି ଚିତ୍ରମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ବୃହସ୍ପତଯେ ତ୍ଵା । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ବୃହସ୍ପତଯେ ତ୍ଵା
ବୃହସ୍ପତି, ଯେତେବେଳେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦକ୍ଷତାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଜ୍ଞାନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ, ଏବଂ ତିନି ତାପରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେ ଚମତ୍କାର ଧନ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ରଖ; ତୁମେ ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଗୋମନ୍ନ୍ ଇହା ଯାହି ପିବା ସୋମꣳ ଶତକ୍ରତୋ । ଵିଦ୍ଯଦ୍ଭିର୍ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଗୋମତେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଗୋମତେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁରେ ଧନୀ, ଏଠାକୁ ଆସ, ସୋମ ରସ ପିଉ, ଶତଶକ୍ତି; ଜଣାମାନେ ପାଥରରେ ଚାପିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁରେ ଧନୀ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁରେ ଧନୀ ପାଇଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଵୃତ୍ରହନ୍ ପିବା ସୋମꣳ ଶତକ୍ରତୋ । ଗୋମଦ୍ଭିର୍ ଗ୍ରାଵଭିଃ ସୁତମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସୀନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଗୋମତେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ଗୋମତେ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆସ, ସୋମ ରସ ପିଉ, ଶତଶକ୍ତି; ଗାଁରେ ଧନୀ ପାଥରରେ ଚାପିଛି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁରେ ଧନୀ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଁରେ ଧନୀ ପାଇଁ।
ଋତାଵାନଂ ଵୈଶ୍ଵାନରମ୍ ଋତସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ ପତିମ୍ । ଅଜସ୍ରଂ ଘର୍ମମ୍ ଈମହେ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା
ସତ୍ୟ ଓ ଆଲୋକର ନାଥ ଭୈଷ୍ବାନର, ଚିରନ୍ତନ ଉଷ୍ମାକୁ ଆମେ ଡାକୁଛି। ତୁମେ ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ସୁମତୌ ସ୍ଯାମ ରାଜା ହି କଂ ଭୁଵନାନାମ୍ ଅଭିଶ୍ରୀଃ । ଇତୋ ଜାତୋ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଵି ଚଷ୍ଟେ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଯତତେ ସୂର୍ଯେଣ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା
ଭୈଷ୍ବାନରଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ରହିବା; ସେ ଜଗତର ରାଜା, ଚମକିବା; ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସମସ୍ତ ଦେଖିଥାଏ, ଭୈଷ୍ବାନର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ତୁମେ ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ।
ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ନ ଽ ଊତଯ ଽ ଆ ପ୍ର ଯାତୁ ପରାଵତଃ । ଅଗ୍ନିର୍ ଉକ୍ଥେନ ଵାହସା । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯ ତ୍ଵା
ଭୈଷ୍ବାନରଙ୍କର କୃପା ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଅଗ୍ନି ଶ୍ରୁତି ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ। ତୁମେ ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଭୈଷ୍ବାନର ପାଇଁ।
ଅଗ୍ନିର୍ ଋଷିଃ ପଵମାନଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯଃ ପୁରୋହିତଃ । ତମ୍ ଈମହେ ମହାଗଯମ୍ । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ଵର୍ଚସେ । ଽ ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଅଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ଵର୍ଚସେ
ଅଗ୍ନି, ଋଷି, ପବିତ୍ର, ପଞ୍ଚଜନ୍ୟ, ପୁରୋହିତ; ତାକୁ ଆମେ ଡାକୁଛି, ବଡ ଏବଂ ଜୟୀ। ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ।
ମହାꣳ୨ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ ଷୋଡଶୀ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତୁ । ହନ୍ତୁ ପାପ୍ମାନଂ ଯୋ ଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି । ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା
ବିଶାଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଷୋଡଶ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ଅପରାଧକୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛ; ଏହି ତୁମର ଆସନ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ।
ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମ୍ ଋତୀଷହଂ ଵସୋର୍ ମନ୍ଦାନମ୍ ଅନ୍ଧସଃ । ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ ନଵାମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେ ନିଜର ଆହୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ମଧୁପାନକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି; ଯେପରି ଗୋମାନେ ତାଙ୍କର ବଛାକୁ ତାଙ୍କ ଗୋଶାଳାରେ ଡାକନ୍ତି, ସେପରି ଆମେ ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଯଦ୍ ଵାହିଷ୍ଠଂ ତଦ୍ ଅଗ୍ନଯେ ବୃହଦ୍ ଅର୍ଚ ଵିଭାଵସୋ । ମହିଷୀଵ ତ୍ଵଦ୍ ରଯିସ୍ ତ୍ଵଦ୍ ଵାଜା ଽ ଉଦ୍ ଈରତେ
ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ସେଠି ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୀତରେ ଗାଅ; ଧନ ଓ ଶକ୍ତି ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେପରି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀଠାରୁ ଉପଜେ।
ଏହ୍ଯ୍ ଊ ଷୁ ବ୍ରଵାଣି ତେ ଽଗ୍ନ ଽ ଇତ୍ଥେତରା ଗିରଃ । ଏଭିର୍ ଵର୍ଧାସ ଽ ଇନ୍ଦୁଭିଃ
ଏଠିକୁ ଆସ, ଆଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କହିବି; ଏହି ଅର୍ପଣରେ ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ।
ଋତଵସ୍ ତେ ଯଜ୍ଞଂ ଵି ତନ୍ଵନ୍ତୁ ମାସା ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତେ ହଵିଃ । ସଂଵତ୍ସରସ୍ ତେ ଯଜ୍ଞଂ ଦଧାତୁ ନଃ ପ୍ରଜାଂ ଚ ପରି ପାତୁ ନଃ
ଋତୁମାନେ ତୁମର ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ, ମାସମାନେ ତୁମ ହବିଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ବର୍ଷଟିଏ ତୁମର ଯଜ୍ଞକୁ ଧାରଣ କରୁ, ଏବଂ ଆମ ପରିବାରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖୁ।
ଉପହ୍ଵରେ ଗିରୀଣାꣳ ସଂଗମେ ଚ ନଦୀନାମ୍ । ଧିଯା ଵିପ୍ରୋ ଽ ଅଜାଯତ
ପାହାଡ଼ର ପାଦଦେଶରେ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନସ୍ଥଳୀରେ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଉଚ୍ଚା ତେ ଜାତମ୍ ଅନ୍ଧସୋ ଦିଵି ସଦ୍ ଭୂମ୍ଯ୍ ଆ ଦଦେ । ଉଗ୍ରꣳ ଶର୍ମ ମହି ଶ୍ରଵଃ
ତୁମର ମଧୁପାନରୁ ଜନ୍ମ ଦିବା ଓ ଭୂମିରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ରଖାଯାଇଛି; ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷା ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ।
ସ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଯଜ୍ଯଵେ ଵରୁଣାଯ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ । ଵରିଵୋଵିତ୍ ପରି ସ୍ରଵ
ଏହି ଅର୍ପଣ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ବରୁଣ ଓ ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ଏନା ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯ୍ ଅର୍ଯ ଽ ଆ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ମାନୁଷାଣାମ୍ । ସିଷାସନ୍ତୋ ଵନାମହେ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ଅନୁ ଵୀରୈର୍ ଅନୁ ପୁଷ୍ଯାସ୍ମ ଗୋଭିର୍ ଅନ୍ଵ୍ ଅଶ୍ଵୈର୍ ଅନୁ ସର୍ଵେଣ ପୁଷ୍ଟୈଃ । ଅନୁ ଦ୍ଵିପଦାନୁ ଚତୁଷ୍ପଦା ଵଯଂ ଦେଵା ନୋ ଯଜ୍ଞମ୍ ଋତୁଥା ନଯନ୍ତୁ
ବୀରମାନେ, ଗାଁ, ଘୋଡ଼ା, ସମସ୍ତ ପୋଷଣ ସହ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବା; ଦୁଇପଦୀ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦୀ ସହିତ; ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଋତୁଅନୁସାରେ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେ ପତ୍ନୀର୍ ଇହା ଵହ ଦେଵାନାମ୍ ଉଶତୀର୍ ଉପ । ତ୍ଵଷ୍ଟାରꣳ ସୋମପୀତଯେ
ଆଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପତ୍ନୀମାନେ ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ଅଭି ଯଜ୍ଞଂ ଗୃଣୀହି ନୋ ଗ୍ନାଵୋ ନେଷ୍ଟଃ ପିବ ଽ ଋତୁନା । ତ୍ଵꣳ ହି ରତ୍ନଧା ଽ ଅସି
ଦେବୀମାନେ, ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ; ନେଷ୍ଟୃ, ଋତୁଅନୁସାରେ ପିଉ; କାରଣ ତୁମେ ଧନର ଧାରକ।
ଦ୍ରଵିଣୋଦାଃ ପିପୀଷତି ଜୁହୋତ ପ୍ର ଚ ତିଷ୍ଠତ । ନେଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ ଋତୁଭିର୍ ଇଷ୍ଯତ
ଧନଦାତା ଆଶା କରୁଛନ୍ତି; ଆହୁତି ଦିଅ ଏବଂ ଆଗକୁ ଆସ; ନେଷ୍ଟୃ ଋତୁଅନୁସାରେ ଆଶା କରନ୍ତୁ।
ତଵାଯꣳ ସୋମସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଏହ୍ଯ୍ ଅର୍ଵାଙ୍ଛଶ୍ଵତ୍ତମꣳ ସୁମନା ଽ ଅସ୍ଯ ପାହି । ଅସ୍ମିନ୍ ଯଜ୍ଞେ ବର୍ହିଷ୍ଯ୍ ଆ ନିଷଦ୍ଯା ଦଧିଷ୍ଵେମଂ ଜଠର ଽ ଇନ୍ଦୁମ୍ ଇନ୍ଦ୍ର
ଏହି ସୋମ ତୁମର; ଏଠିକୁ ଆସ, ମଧୁର ମନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାନ କର; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ବର୍ହିରେ ବସି, ଏହି ଚାପା ସୋମକୁ ତୁମ ଜଠରରେ ରଖ, ଇନ୍ଦ୍ର।
ଅମେଵ ନଃ ସୁହଵା ଽ ଆ ହି ଗନ୍ତନ ନି ବର୍ହିଷି ସଦତନା ରଣିଷ୍ଟନ । ଅଥା ମନ୍ଦସ୍ଵ ଜୁଜୁଷାଣୋ ଽ ଅନ୍ଧସସ୍ ତ୍ଵଷ୍ଟର୍ ଦେଵେଭିର୍ ଜନିଭିଃ ସୁମଦ୍ଗଣଃ
ସୁମଧୁର ଡାକରେ ଆସନ୍ତୁ, ବର୍ହିରେ ବସନ୍ତୁ, ଆହୁତିରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ତାପରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟାର, ଦେବତାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କର।
ସ୍ଵାଦିଷ୍ଠଯା ମଦିଷ୍ଠଯା ପଵସ୍ଵ ସୋମ ଧାରଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ସୁତଃ
ସୋମ, ମଧୁରତା ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛ।
ରକ୍ଷୋହା ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିର୍ ଅଭି ଯୋନିମ୍ ଅଯୋହତମ୍ । ଦ୍ରୁଣା(ଦ୍ରୋଣେ) ସଧସ୍ଥମ୍ ଆସଦତ୍
ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନାଶକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳକୁ ଆସ; ଦ୍ରୋଣରେ ବସ।
ସମାସ୍ ତ୍ଵାଗ୍ନ ଽ ଋତଵୋ ଵର୍ଧଯନ୍ତୁ ସଂଵତ୍ସରା ଽ ଋଷଯୋ ଯାନି ସତ୍ଯା । ସଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଦୀଦିହି ରୋଚନେନ ଵିଶ୍ଵା ଽ ଆ ଭାହି ପ୍ରଦିଶଶ୍ ଚତସ୍ରଃ
ଋତୁମାନେ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନି; ବର୍ଷ, ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଚମକ, ସମସ୍ତ ଚାରି ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କର।
ସଂ ଚେଧ୍ଯସ୍ଵାଗ୍ନେ ପ୍ର ଚ ବୋଧଯୈନମ୍ ଉଚ୍ ଚ ତିଷ୍ଠ ମହତେ ସୌଭଗାଯ । ମା ଚ ରିଷଦ୍ ଉପସତ୍ତା ତେ ଽ ଅଗ୍ନେ ବ୍ରହ୍ମାଣସ୍ ତେ ଯଶସଃ ସନ୍ତୁ ମା ଽନ୍ଯେ
ଏକତା କର, ଆଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ଜଗାଅ, ଉଠିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କର, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚରେ ରୁହ; ତୁମର ଆସିବା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ହେଉ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ ଯଶ ପାଇଁ ହେଉ, ଅନ୍ୟମାନେ ତାହା ପାଇଁ ନୁହଁନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନି ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ; ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ ଆମ ପାଇଁ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଦିବା ଆମ ପାଇଁ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ; ଜଳ ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଏକତା ହେଉନ୍ତୁ। ସାତ ମିତ୍ର, ଅଷ୍ଟମ ହୁଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆଧାର; ଚାହିଦା ରାସ୍ତା ପୂରଣ କର, ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବୁଝିବାର ଶକ୍ତି ପାଉ।