ଇଯଂ ତେ ଯଜ୍ଞିଯା ତନୂଃ । ଅପୋ ମୁଞ୍ଚାମି ନ ପ୍ରଜାମ୍ । ଅꣳହୋମୁଚଃ ସ୍ଵାହାକୃତାଃ ପୃଥିଵୀମ୍ ଆଵିଶତ । ପୃଥିଵ୍ଯା ସଂଭଵ
ଏହି ତୁମର ପୂଜ୍ୟ ଦେହ। ମୁଁ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ସନ୍ତାନକୁ ନୁହେଁ। ହେ ଅପରାଧ ହରଣ କରୁଥିବାମାନେ, ସ୍ୱାହା ଡାକରେ, ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ପୃଥିବୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଅ।
ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵꣳ ସୁ ଜାଗୃହି ଵଯꣳ ସୁ ମନ୍ଦିଷୀମହି । ରକ୍ଷା ଣୋ ଽ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ ପ୍ରବୁଧେ ନଃ ପୁନସ୍ କୃଧି
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭଲଭାବେ ଜାଗିଥିବା, ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ହେ ଅଚେତନ ନ ହେଉଥିବା, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ପୁନି ଜାଗାଇଦିଅ।
ପୁନର୍ ମନଃ ପୁନର୍ ଆଯୁର୍ ମ ଽଆଗନ୍ ପୁନଃ ପ୍ରାଣଃ ପୁନର୍ ଆତ୍ମା ମଽ ଆଗନ୍ ପୁନଶ୍ ଚକ୍ଷୁଃ ପୁନଃ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ମ ଽଆଗନ୍ । ଵୈଶ୍ଵାନରୋଽ ଅଦବ୍ଧସ୍ ତନୂପା ଽଅଗ୍ନିର୍ ନଃ ପାତୁ ଦୁରିତାଦ୍ ଅଵଦ୍ଯାତ୍
ମୋ ମନ, ଆୟୁଷ୍ୟ ପୁନି ଫେରିଆସୁ; ପୁନି ପ୍ରାଣ, ପୁନି ଆତ୍ମା ଫେରିଆସୁ; ପୁନି ଦୃଷ୍ଟି, ପୁନି ଶ୍ରବଣ ଫେରିଆସୁ। ଅଦମ୍ୟ ଓ ଦେହର ରକ୍ଷକ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନେ ଵ୍ରତପା ଽ ଅସି ଦେଵ ଽ ଆ ମର୍ତ୍ଯେଷ୍ଵ୍ ଆ ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞେଷ୍ଵ୍ ଈଡ୍ଯଃ । ରାସ୍ଵେଯତ୍ସୋମା ଭୂଯୋ ଭର ଦେଵୋ ନଃ ସଵିତା ଵସୋର୍ ଦାତା ଵସ୍ଵ୍ ଅଦାତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରତର ରକ୍ଷକ; ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ। ଦେବତା ସବିତା ଧନ ଦେଉନ୍ତୁ, ଆମେ ଯେଉଁ ଧନ ଚାହୁଁ, ସେହିଟି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଏଷା ତେ ଶୁକ୍ର ତନୂର୍ ଏତଦ୍ ଵର୍ଚସ୍ ତଯା ସଂ ଭଵ ଭ୍ରାଜଂ ଗଚ୍ଛ । ଜୂର୍ ଅସି ଧୃତା ମନସା ଜୁଷ୍ଟା ଵିଷ୍ଣଵେ
ଏହି ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହ, ଏହି ତୁମର ତେଜ; ଏହା ସହ ଏକତ୍ୱ ହେଉ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଯାଅ। ତୁମେ ଧୃତ ଓ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଚୟିତ, ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ।
ତସ୍ଯାସ୍ ତେ ସତ୍ଯସଵସଃ ପ୍ରସଵେ ତନ୍ଵୋ ଯନ୍ତ୍ରମ୍ ଅଶୀଯ ସ୍ଵାହା । ଶୁକ୍ରମ୍ ଅସି ଚନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅମୃତମ୍ ଅସି ଵୈଶ୍ଵଦେଵମ୍ ଅସି
ସେହି ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ମୁଁ ତୁମର ଦେହର ଯନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି—ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ତୁମେ ଅମୃତ, ତୁମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ।
ଚିଦ୍ ଅସି ମନାସି ଧୀର୍ ଅସି ଦକ୍ଷିଣାସି କ୍ଷତ୍ରିଯାସି ଯଜ୍ଞିଯାସ୍ଯ୍ ଅଦିତିର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଉଭଯତଃଶୀର୍ଷ୍ଣୀ । ସା ନଃ ସୁପ୍ରାଚୀ ସୁପ୍ରତୀଚ୍ଯ୍ ଏଧି ମିତ୍ରସ୍ ତ୍ଵା ପଦି ବଧ୍ନୀତାଂ ପୂଷାଽଧ୍ଵନସ୍ ପାତ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯାଧ୍ଯକ୍ଷାଯ
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ମନ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଦକ୍ଷ, ଯୋଦ୍ଧା, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଅଦିତି, ଉଭୟ ପ୍ରମୁଖ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତି। ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ଶୁଭ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ। ମିତ୍ର ତୁମକୁ ପଥରେ ବାନ୍ଧୁ, ପୂଷା ତୁମକୁ ଯାତ୍ରାରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖନ୍ତୁ।
ଅନୁ ତ୍ଵା ମାତା ମନ୍ଯତାମ୍ ଅନୁ ପିତାଽନୁ ଭ୍ରାତା ସଗର୍ଭ୍ଯୋ ଽନୁ ସଖା ସଯୂଥ୍ଯଃ । ସା ଦେଵି ଦେଵମ୍ ଅଚ୍ଛେହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମꣳ ରୁଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵା ଵର୍ତଯତୁ ସ୍ଵସ୍ତି ସୋମସଖା ପୁନର୍ ଏହି
ତୁମର ମାଆ ତୁମକୁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ, ବାପା, ଭାଇ, ଗର୍ଭସଖା, ସଙ୍ଗୀ, ଦଳସାଥୀ ସମେତ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ। ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ; ରୁଦ୍ର ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କ ପାଖକୁ ଭଲ ଭାବେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ସୋମଙ୍କ ସଖା, ପୁଣି ଫେର।
ଵସ୍ଵ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଦିତିର୍ ଅସ୍ଯାଦିତ୍ଯାସି ରୁଦ୍ରାସି ଚନ୍ଦ୍ରାସି । ବୃହସ୍ପତିଷ୍ ଟ୍ଵା ସୁମ୍ନେ ରମ୍ଣାତୁ ରୁଦ୍ରୋ ଵସୁଭିର୍ ଆ ଚକେ
ତୁମେ ବସ୍ବୀ, ଅଦିତି, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର। ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ କୃପା କରି ଖୁସି କରୁନ୍ତୁ; ରୁଦ୍ର ବସୁମାନେ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵା ମୂର୍ଧନ୍ନ୍ ଆ ଜିଘର୍ମି ଦେଵଯଜନେ ପୃଥିଵ୍ଯାଽ ଇଡାଯାସ୍ ପଦମ୍ ଅସି ଘୃତଵତ୍ ସ୍ଵାହା । ଅସ୍ମେ ରମସ୍ଵ । ଅସ୍ମେ ତେ ବନ୍ଧୁଃ । ତ୍ଵେ ରାଯଃ । ମେ ରାଯଃ । ମା ଵଯꣳ ରାଯସ୍ପୋଷେଣ ଵି ଯୌଷ୍ମ । ତୋତୋ ରାଯଃ
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦେବ ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଛୁଉଛି; ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଇଡାଙ୍କ ଘୃତରେ ଭରିଥିବା ପଦ। ଆମ ସହିତ ବସ। ତୁମେ ଆମର ବନ୍ଧୁ। ଧନ ତୁମରେ ଅଛି। ମୋର ଧନ ତୁମରେ। ଆମେ ଧନ ହାରି ଅଲଗା ହେବା ନାହିଁ। ଏହା ହେଉଛି ଧନ।
ସମ୍ ଅଖ୍ଯେ ଦେଵ୍ଯା ଧିଯା ସଂ ଦକ୍ଷିଣଯୋରୁଚକ୍ଷସା । ମା ମଽ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀର୍ ମୋ ଽଅହଂ ତଵ । ଵୀରଂ ଵିଦେଯ ତଵ ଦେଵି ସଂଦୃଶି
ମୁଁ ଦେବୀଙ୍କ ସହ ବୁଦ୍ଧି, ଦକ୍ଷତା ଓ ଦୀପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି। ମୋ ଆୟୁଷ୍ୟ, ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ମୋର ତୁମ ସହିତ ଥିବା ଭାବକୁ ନେବେନି। ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ତୁମର ବୀରକୁ ଦେଖିପାରିବି।
ଏଷ ତେ ଗାଯତ୍ରୋ ଭାଗଽ ଇତି ମେ ସୋମାଯ ବ୍ରୂତାଦ୍ ଏଷ ତେ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭୋ ଭାଗଽ ଇତି ମେ ସୋମାଯ ବ୍ରୂତାଦ୍ ଏଷ ତେ ଜାଗତୋ ଭାଗଽ ଇତି ମେ ସୋମାଯ ବ୍ରୂତାଚ୍ ଛନ୍ଦୋନାମାନାꣳ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛେତି ମେ ସୋମାଯ ବ୍ରୂତାତ୍ । ଆସ୍ମାକୋଽ ସି ଶୁକ୍ରସ୍ ତେ ଗ୍ରହ୍ଯୋ ଵିଚିତସ୍ ତ୍ଵା ଵି ଚିନ୍ଵନ୍ତୁ
ଏହା ତୁମର ଗାୟତ୍ରୀର ଅଂଶ, ସୋମକୁ କୁହ; ଏହା ତୁମର ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ର ଅଂଶ, ସୋମକୁ କୁହ; ଏହା ତୁମର ଜଗତୀର ଅଂଶ, ସୋମକୁ କୁହ; ଛନ୍ଦମାନେ ଉପରେ ଶାସନ ମିଳୁ, ସୋମକୁ କୁହ। ତୁମେ ଆମର, ତୁମର ଦୀପ୍ତି ଧରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଦକ୍ଷମାନେ ତୁମକୁ ଖୋଜନ୍ତୁ।
ଅଭି ତ୍ଯଂ ଦେଵꣳ ସଵିତାରମ୍ ଓଣ୍ଯୋଃ କଵିକ୍ରତୁମ୍ ଅର୍ଚାମି ସତ୍ଯସଵꣳ ରତ୍ନଧାମ୍ ଅଭି ପ୍ରିଯଂ ମତିଂ କଵିମ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵା ଯସ୍ଯାମତିର୍ ଭା ଅଦିଦ୍ଯୁତତ୍ ସଵୀମନି ହିରଣ୍ଯପାଣିର୍ ଅମିମୀତ ସୁକ୍ରତୁଃ କୃପା ସ୍ଵଃ । ପ୍ରଜାଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା । ପ୍ରଜାସ୍ ତ୍ଵାଽନୁପ୍ରାଣନ୍ତୁ ପ୍ରଜାସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅନୁପ୍ରାଣିହି
ମୁଁ ସବିତା ଦେବଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟ, ଧନର ଧାରକ, ପ୍ରିୟ, ପ୍ରେରିତ କବିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ। ଯାହାର ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଦୀପ୍ତିମାନ, ସବିତା ସୁନା ହାତରେ ତାହାକୁ ମାପିଛନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ଓ କୌଶଳୀ। ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ, ସନ୍ତାନମାନେ ତୁମ ପଛରେ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ; ତୁମେ ସନ୍ତାନମାନେ ପଛରେ ଶ୍ୱାସ ନିଅ।
ଶୁକ୍ରଂ ତ୍ଵା ଶୁକ୍ରେଣ କ୍ରୀଣାମି ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚନ୍ଦ୍ରେଣାମୃତମ୍ ଅମୃତେନ । ସଗ୍ମେ ତେ ଗୋଃ । ଅସ୍ମେ ତେ ଚନ୍ଦ୍ରାଣି । ତପସସ୍ ତନୂର୍ ଅସି ପ୍ରଜାପତେର୍ ଵର୍ଣଃ ପରମେଣ ପଶୁନା କ୍ରୀଯସେ ସହସ୍ରପୋଷଂ ପୁଷେଯମ୍
ତୁମେ ଦୀପ୍ତିକୁ ଦୀପ୍ତିରେ କିଣୁଛି, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଚନ୍ଦ୍ରରେ, ଅମୃତକୁ ଅମୃତରେ। ତୁମର ଗାଈ ଏକତ୍ରିତ, ତୁମର ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆମ ପାଖରେ। ତୁମେ ତପସ୍ୟାର ଦେହ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ରଙ୍ଗ; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଶୁରେ କିଣାଯାଉଛ। ମୁଁ ହଜାର ଗୁଣ ଧନ ବଢ଼େଇବି।
ମିତ୍ରୋ ନଽ ଏହି ସୁମିତ୍ରଧଃ । ଽ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯୋରୁମ୍ ଆ ଵିଶ ଦକ୍ଷିଣମ୍ ଉଶନ୍ନ୍ ଉଶନ୍ତꣳ ସ୍ଯୋନଃ ସ୍ଯୋନମ୍ । ସ୍ଵାନ ଭ୍ରାଜାଙ୍ଘାରେ ବମ୍ଭାରେ ହସ୍ତ ସୁହସ୍ତ କୃଶାନୋ । ଏତେ ଵଃ ସୋମକ୍ରଯଣାସ୍ ତାନ୍ ରକ୍ଷଧ୍ଵଂ ମା ଵୋ ଦଭନ୍
ମିତ୍ର, ଭଲ ସଖା ଭାବେ ଆସ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ମୃଦୁ, ଶୁଭ। ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦକ୍ଷ ହାତ, ଭଲ ହାତ ଥିବା ଅଗ୍ନି, ଏହିମାନେ ତୁମର ସୋମ କିଣୁଥିବାମାନେ; ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, କେହି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ନଦିଅନ୍ତୁ।
ପରି ମାଗ୍ନେ ଦୁଶ୍ଚରିତାଦ୍ ବାଧସ୍ଵା ମା ସୁଚରିତେ ଭଜ । ଉଦ୍ ଆଯୁଷା ସ୍ଵାଯୁଷୋଦସ୍ଥାମ୍ ଅମୃତାꣳ ଽଅନୁ
ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେଇଦେ; ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶ ନେଅନି। ଆପଣ ଜୀବନ ଓ ଅମୃତତ୍ୱ ସହ ଉଠ।
ପ୍ରତି ପନ୍ଥାମ୍ ଅପଦ୍ମହି ସ୍ଵସ୍ତିଗାମ୍ ଅନେହସମ୍ । ଯେନ ଵିଶ୍ଵାଃ ପରି ଦ୍ଵିଷୋ ଵୃଣକ୍ତି ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ
ଆମେ ଏମିତି ପଥ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ ଶୁଭ ଓ ନିରାପଦ ରହିପାରିବା, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦୂରେଇଯାନ୍ତି ଓ ଧନ ମିଳେ।
ଅଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଗ୍ ଅସି । ଅଦିତ୍ଯୈ ସଦ ଽଆ ସୀଦ । ଅସ୍ତଭ୍ନାଦ୍ ଦ୍ଯାଂ ଵୃଷଭୋ ଽ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅମିମୀତ ଵରିମାଣଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଆସୀଦଦ୍ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ସମ୍ରାଡ୍ ଵିଶ୍ଵେତ୍ ତାନି ଵରୁଣସ୍ଯ ଵ୍ରତାନି
ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନେର ଚର୍ମ। ସଦା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହ ବସ। ବୃଷ ଆକାଶକୁ ଧରିଥିଲେ, ମଧ୍ୟାକାଶର ଅଞ୍ଚଳ ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରସ୍ଥାନ ମାପିଥିଲେ। ସମ୍ରାଟ୍ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବସିଥିଲେ; ଏସବୁ ଭାରୁଣଙ୍କ ନିୟମ।
ଵନେଷୁ ଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷଂ ତତାନ ଵାଜମ୍ ଅର୍ଵତ୍ସୁ ପଯ ଽଉସ୍ରିଯାସୁ । ହୃତ୍ସୁ କ୍ରତୁଂ ଵରୁଣୋ ଵିକ୍ଷ୍ଵ୍ ଅଗ୍ନିଂ ଦିଵି ସୂର୍ଯମ୍ ଅଦଧାତ୍ ସୋମମ୍ ଅଦ୍ରୌ
ବନରେ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟେ ଶକ୍ତି, ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟେ ଦୁଧ। ହୃଦୟରେ ଭାରୁଣ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ରଖିଲେ; ଗାଁମାନେ ମଧ୍ୟେ ଅଗ୍ନି; ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ପାହାଡ଼ରେ ସୋମ।
ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚକ୍ଷୁର୍ ଆରୋହାଗ୍ନେର୍ ଅକ୍ଷ୍ଣଃ କନୀନକମ୍ । ଯତ୍ରୈତଶେଭିର୍ ଈଯସେ ଭ୍ରାଜମାନୋ ଵିପଶ୍ଚିତା
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ଷୁକୁ ଚଢ଼, ଅଗ୍ନିର ଚକ୍ଷୁର କୋରିକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହିମାନେ ସହ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଭାବେ ଯାଉଛ।
ଉସ୍ରାଵ୍ ଏତଂ ଧୂର୍ଷାହୌ ଯୁଜ୍ଯେଥାମ୍ ଅନଶ୍ରୂଽ ଅଵୀରହଣୌ ବ୍ରହ୍ମଚୋଦନୌ । ସ୍ଵସ୍ତି ଯଜମାନସ୍ଯ ଗୃହାନ୍ ଗଚ୍ଛତମ୍
ଏହି ଯାନକୁ ଦୁଇ ଷାଣ୍ଡ ଯୋଡ଼ାଯାଉ, ଅଶ୍ରୁବିହୀନ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରେରିତ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଶୁଭ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।
ଭଦ୍ରୋ ମେଽ ସି ପ୍ରଚ୍ଯଵସ୍ଵ ଭୁଵସ୍ପତେ ଵିଶ୍ଵାନ୍ଯ୍ ଅଭି ଧାମାନି । ମା ତ୍ଵା ପରିପରିଣୋ ଵିଦନ୍ ମା ତ୍ଵା ପରିପନ୍ଥିନୋ ଵିଦନ୍ ମା ଵୃକାଽ ଅଘାଯଵୋ ଵିଦନ୍ । ଶ୍ଯେନୋ ଭୂତ୍ଵା ପରା ପତ ଯଜମାନସ୍ଯ ଗୃହାନ୍ ଗଚ୍ଛ ତନ୍ ନୌ ସଁ̐ସ୍କୃତମ୍
ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ; ହେ ଭୂବନ୍ଧାନ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ବା ପଥରେ ଅଟକାନ୍ତି, ବା ନିର୍ଦୟ ବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତୁମକୁ ଜାଣିନପାରନ୍ତୁ। ଶ୍ୟେନ ହୋଇ ଉଡ଼ିଯାଅ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଘରକୁ ଯାଅ। ଏହା ଆମର ସଫଳତା।
ନମୋ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯ ଚକ୍ଷସେ ମହୋ ଦେଵାଯ ତଦ୍ ଋତꣳ ସପର୍ଯତ । ଦୂରେଦୃଶେ ଦେଵଜାତାଯ କେତଵେ ଦିଵସ୍ ପୁତ୍ରାଯ ସୂର୍ଯାଯ ଶꣳସତ
ମିତ୍ର ଓ ଭାରୁଣଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସେଇ ସତ୍ୟକୁ ପୂଜା କର। ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଦେବଜନ୍ମା, ଆକାଶପୁତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।
ଵରୁଣସ୍ଯୋତ୍ତମ୍ଭନମ୍ ଅସି । ଵରୁଣସ୍ଯ ସ୍କମ୍ଭସର୍ଜନୀ ସ୍ଥଃ । ଵରୁଣସ୍ଯଽ ଋତସଦନ୍ଯ୍ ଅସି ଵରୁଣସ୍ଯଽ ଋତସଦନମ୍ ଅସି । ଵରୁଣସ୍ଯ ଽଋତସଦନମ୍ ଆ ସୀଦ
ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଆଧାର। ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ଖୁଟି ଓ ଭିତ୍ତି। ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନ; ତୁମେ ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନ। ଭାରୁଣଙ୍କ ସତ୍ୟ ଆସନରେ ବସ।
ଯା ତେ ଧାମାନି ହଵିଷା ଯଜନ୍ତି ତା ତେ ଵିଶ୍ଵା ପରିଭୂର୍ ଅସ୍ତୁ ଯଜ୍ଞମ୍ । ଗଯସ୍ଫାନଃ ପ୍ରତରଣଃ ସୁଵୀରୋ ଽଵୀରହା ପ୍ରଚରା ସୋମ ଦୁର୍ଯାନ୍
ତୁମ ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିବାସସ୍ଥଳୀ ହବି ଦ୍ୱାରା ଉପାସିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଆବୃତ କରୁ। ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ପୃଷ୍ଠବନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ପାର ହେବାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁର୍ବଳଙ୍କ ନାଶକ ଓ ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦ ଚଳନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେସ୍ ତନୂର୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା ସୋମସ୍ଯ ତନୂର୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵାତିଽତିଥେର୍ ଆତିଥ୍ଯମ୍ ଅସି ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ଯେନାଯ ତ୍ଵା ସୋମଭୃତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵାଽଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ରାଯସ୍ପୋଷଦେ ଵିଷ୍ଣଵେ ତ୍ଵା
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ସୋମଙ୍କ ଦେହ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଅତିଥିଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ। ଶ୍ୟେନ ପାଇଁ, ସୋମବାହକ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିୟୋଜନ କରେ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନିୟୋଜନ କରେ।
ଅଗ୍ନେର୍ ଜନିତ୍ରମ୍ ଅସି । ଵୃଷଣୌ ସ୍ଥଃ । ଽଉର୍ଵଶ୍ଯ୍ ଅସି । ଆଯୁର୍ ଅସି । ଽ ପୁରୂରଵା ଅସି । ଗାଯତ୍ରେଣ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି । ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି । ଜାଗତେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ମନ୍ଥାମି
ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ। ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମେ। ଉର୍ବଶୀ ତୁମେ। ଆୟୁଷ୍ୟ ତୁମେ। ପୁରୁରବା ତୁମେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି। ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଥୁଛି।
ଭଵତଂ ନଃ ସମନସୌ ସଚେତସାଵ୍ ଅରେପସୌ । ମା ଯଜ୍ଞꣳ ହିꣳସିଷ୍ଟଂ ମା ଯଜ୍ଞପତିଂ ଜାତଵେଦସୌ ଶିଵୌ ଭଵତମ୍ ଅଦ୍ଯ ନଃ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଇଁ ଏକମନ ଓ ଏକଚେତନ ହେଉ। ଅପବିତ୍ରତା ରହିତ ହେଉ। ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଜାତବେଦସ୍। ଆଜି ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।
ଅଗ୍ନାଵ୍ ଅଗ୍ନିଶ୍ ଚରତି ପ୍ରଵିଷ୍ଟ ଽ ଋଷୀଣାଂ ପୁତ୍ରୋ ଽଅଭିଶସ୍ତିପାଵା । ସ ନଃ ସ୍ଯୋନଃ ସୁଯଜା ଯଜେହ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵ୍ଯꣳ ସଦମ୍ ଅପ୍ରଯୁଚ୍ଛନ୍ତ୍ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନିରେ ଅଗ୍ନି ନିଜେ ପ୍ରବେଶ କରି ଚଳିଛନ୍ତି, ଋଷିମାନଙ୍କର ପୁଅ, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା। ସେ ଆମ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଭଲଭାବେ ଡାକାଯାଇଥିବା। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ନିରନ୍ତର ହବି ନେଇଯାଉନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଆପତଯେ ତ୍ଵା ପରିପତଯେ ଗୃହ୍ଣାମି ତନୂନପ୍ତ୍ର୍ଯେ ଶାକ୍ଵରାଯ ଶକ୍ଵନ ଽ ଓଜିଷ୍ଠାଯ । ଅନାଧୃଷ୍ଟମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅନାଧୃଷ୍ଯଂ ଦେଵାନାମ୍ ଓଜୋ ଽନଭିଶସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଭିଶସ୍ତିପା ଽ ଅନଭିଶସ୍ତେନ୍ଯମ୍ ଅଞ୍ଜସା ସତ୍ଯମ୍ ଉପ ଗେଷꣳ ସ୍ଵିତେ ମା ଧାଃ
ତୁମକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଚାରିପାଖରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଧରୁଛି, ଦେହର ରକ୍ଷାକାରୀ ପାଇଁ, ଶାକ୍ବର ପାଇଁ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଇଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ, ଶକ୍ତି, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ, ଅପମାନ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ମୁଁ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବି; ମୋତେ ଅଶୁଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଅନି।