ଅଦ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଵାର୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହୋଦକାଯ ସ୍ଵାହା ତିଷ୍ଠନ୍ତୀଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ରଵନ୍ତୀଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ଯନ୍ଦମାନାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା କୂପ୍ଯାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସୂଦ୍ଯାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଧାର୍ଯାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାର୍ଣଵାଯ ସ୍ଵାହା ସମୁଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ସରିରାଯ ସ୍ଵାହା
ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ବହୁଥିବା ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଥିବା ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଶାନ୍ତ ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଝରିଥିବା ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, କୁଆଁର ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଝରଣାର ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଧରିଥିବା ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ସାଗରକୁ ସ୍ୱାହା, ମହାସାଗରକୁ ସ୍ୱାହା, ନଦୀକୁ ସ୍ୱାହା।
ଵାତାଯ ସ୍ଵାହା ଧୂମାଯ ସ୍ଵାହାଭ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ମେଘାଯ ସ୍ଵାହା ଵିଦ୍ଯୋତମାନାଯ ସ୍ଵାହା ସ୍ତନଯତେ ସ୍ଵାହାଵସ୍ଫୂର୍ଜତେ ସ୍ଵାହା ଵର୍ଷତେ ସ୍ଵାହାଵଵର୍ଷତେ ସ୍ଵାହୋଗ୍ରଂ ଵର୍ଷତେ ସ୍ଵାହା ଶୀଘ୍ରଂ ଵର୍ଷତେ ସ୍ଵାହୋଦ୍ଗ୍ରୃହ୍ଣତେ ସ୍ଵାହୋଦ୍ଗ୍ରୃହୀତାଯ ସ୍ଵାହା ପ୍ରୁଷ୍ଣତେ ସ୍ଵାହା ଶୀକାଯତେ ସ୍ଵାହା ପ୍ରୁଷ୍ଵାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ହ୍ରାଦୁନୀଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ନୀହାରାଯ ସ୍ଵାହା
ବାତାସକୁ ସ୍ୱାହା, ଧୂଁଆଁକୁ ସ୍ୱାହା, ମେଘକୁ ସ୍ୱାହା, ବର୍ଷାମେଘକୁ ସ୍ୱାହା, ଚମକୁଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ଗର୍ଜନକୁ ସ୍ୱାହା, ଗଞ୍ଜନକୁ ସ୍ୱାହା, ବର୍ଷାକୁ ସ୍ୱାହା, ବର୍ଷା ବନ୍ଦ କରୁଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ତିବ୍ର ବର୍ଷାକୁ ସ୍ୱାହା, ଦ୍ରୁତ ବର୍ଷାକୁ ସ୍ୱାହା, ଏଠାରେ ଜମା କରୁଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ଜମା ହୋଇଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ଛିଟିଁ ଦେଉଥିବାକୁ ସ୍ୱାହା, ମାନ୍ଦ ବର୍ଷାକୁ ସ୍ୱାହା, ଛିଟିଁ ଦେଉଥିବାମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଗଞ୍ଜନ କରୁଥିବାମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, କୁହୁଡ଼କୁ ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହା ସୋମାଯ ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସ୍ଵାହା ଦିଵେ ସ୍ଵାହା ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାଶାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହୋର୍ଵ୍ଯୈ ଦିଶେ ସ୍ଵାହାର୍ଵାଚ୍ଯୈ ଦିଶେ ସ୍ଵାହା
ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ୱାହା, ସୋମକୁ ସ୍ୱାହା, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ମାଟିକୁ ସ୍ୱାହା, ଆକାଶକୁ ସ୍ୱାହା, ଦିଗନ୍ତକୁ ସ୍ୱାହା, ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା, ମଧ୍ୟଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା, ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା।
ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହାନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସ୍ଵାହା ଦିଵେ ସ୍ଵାହା ସୂର୍ଯାଯ ସ୍ଵାହା ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାଦ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହୌଷଧୀଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ପରିପ୍ଲଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଚରାଚରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସରୀସୃପେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା, ଆକାଶକୁ ସ୍ୱାହା, ଦିଗକୁ ସ୍ୱାହା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ତାରାମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ପାଣିକୁ ସ୍ୱାହା, ଔଷଧିମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ବୃକ୍ଷମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଭାସୁଥିବା ସବୁକୁ ସ୍ୱାହା, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସବୁକୁ ସ୍ୱାହା, ସରିସୃପମାନେକୁ ସ୍ୱାହା।
ଅସଵେ ସ୍ଵାହା ଵସଵେ ସ୍ଵାହା ଵିଭୁଵେ ସ୍ଵାହା ଵିଵସ୍ଵତେ ସ୍ଵାହା ଗଣଶ୍ରିଯେ ସ୍ଵାହା ଗଣପତଯେ ସ୍ଵାହାଭିଭୁଵେ ସ୍ଵାହାଧିପତଯେ ସ୍ଵାହା ଶୂଷାଯ ସ୍ଵାହା ସꣳସର୍ପାଯ ସ୍ଵାହା ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ଜ୍ଯୋତିଷେ ସ୍ଵାହା ମଲିମ୍ଲୁଚାଯ ସ୍ଵାହା ଦିଵା ପତଯତେ ସ୍ଵାହା
ଅସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ବସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ବିଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ବିବସ୍ୱତ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଗଣମାନଙ୍କର ମହିମାକୁ ସ୍ୱାହା, ଗଣପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଅଭିଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଅଧିପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଶୂଷକୁ ସ୍ୱାହା, ସଂସର୍ପକୁ ସ୍ୱାହା, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ଜ୍ୟୋତିକୁ ସ୍ୱାହା, ମଲିମ୍ଲୁଚ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଦିନର ମାଲିକଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
ମଧଵେ ସ୍ଵାହା ମାଧଵାଯ ସ୍ଵାହା ଶୁକ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ଶୁଚଯେ ସ୍ଵାହା ନଭସେ ସ୍ଵାହା ନଭସ୍ଯାଯ ସ୍ଵାହାହେଷାଯ ସ୍ଵାହୋର୍ଜାଯ ସ୍ଵାହା ସହସେ ସ୍ଵାହା ସହସ୍ଯାଯ ସ୍ଵାହା ତପସେ ସ୍ଵାହା ତପସ୍ଯାଯ ସ୍ଵାହାꣳହସସ୍ପତଯେ ସ୍ଵାହା
ମାଧବକୁ ସ୍ୱାହା, ମାଧବାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଶୁକ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ଶୁଚିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ନଭସ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ନଭସ୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା, ହେଷକୁ ସ୍ୱାହା, ଊର୍ଜାକୁ ସ୍ୱାହା, ସହକୁ ସ୍ୱାହା, ସହସ୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା, ତପସ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ତପସ୍ୟାକୁ ସ୍ୱାହା, ଅଂହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
ଵାଜାଯ ସ୍ଵାହା ପ୍ରସଵାଯ ସ୍ଵାହାପିଜାଯ ସ୍ଵାହା କ୍ରତଵେ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହା ମୂର୍ଧ୍ନେ ସ୍ଵାହା ଵ୍ଯଶ୍ନୁଵିନେ ସ୍ଵାହାନ୍ତ୍ଯାଯ ସ୍ଵାହାନ୍ତ୍ଯାଯ ଭୌଵନାଯ ସ୍ଵାହା ଭୁଵନସ୍ଯ ପତଯେ ସ୍ଵାହାଧିପତଯେ ସ୍ଵାହା ପ୍ରଜାପତଯେ ସ୍ଵାହା
ବାଜକୁ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରସବକୁ ସ୍ୱାହା, ଅପିଜାକୁ ସ୍ୱାହା, କ୍ରତୁକୁ ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଃକୁ ସ୍ୱାହା, ଶୀର୍ଷକୁ ସ୍ୱାହା, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଶେଷକୁ ସ୍ୱାହା, ଶେଷ ଓ ଭୂବନକୁ ସ୍ୱାହା, ଭୂବନର ମାଲିକଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ଅଧିପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
ଏକସ୍ମୈ ସ୍ଵାହା ଦ୍ଵାଭ୍ଯାꣳ ସ୍ଵାହା ଶତାଯ ସ୍ଵାହୈକଶତାଯ ସ୍ଵାହା ଵ୍ଯୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵର୍ଗାଯ ସ୍ଵାହା
ଏକଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଦୁଇଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ଶତକୁ ସ୍ୱାହା। ଏକଶତକୁ ସ୍ୱାହା। ଉଷାକୁ ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସ୍ୱାହା।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ସମ୍ ଅଵର୍ତତାଗ୍ରେ ଭୂତସ୍ଯ ଜାତଃ ପତିର୍ ଏକ ଽ ଆସୀତ୍ । ସ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ଯାମ୍ ଉତେମାଂ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଆରମ୍ଭରେ ସୁନା ଗର୍ଭ ଏକାକି ଉଦିତ ହେଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ହେଲେ। ସେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାକୁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବା?
ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ପ୍ରଜାପତଯେ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିଃ ସୂର୍ଯସ୍ ତେ ମହିମା । ଯସ୍ ତେ ଽହନ୍ତ୍ ସଂଵତ୍ସରେ ମହିମା ସଂବଭୂଵ ଯସ୍ ତେ ଵାଯାଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ମହିମା ସଂବଭୂଵ ଯସ୍ ତେ ଦିଵି ସୂର୍ଯେ ମହିମା ସଂବଭୂଵ ତସ୍ମୈ ତେ ମହିମ୍ନେ ପ୍ରଜାପତଯେ ସ୍ଵାହା ଦେଵେଭ୍ଯଃ
ତୁମକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଉପୟାମ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ ସନ୍ତୋଷରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଗର୍ଭ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ତୁମର ମହିମା। ବର୍ଷରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ବାୟୁରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା—ସେଇ ତୁମର ମହିମାକୁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଯଃ ପ୍ରାଣତୋ ନିମିଷତୋ ମହିତ୍ଵୈକ ଽ ଇଦ୍ ରାଜା ଜଗତୋ ବଭୂଵ । ଯ ଽ ଈଶେ ଽ ଅସ୍ଯ ଦ୍ଵିପଦଶ୍ ଚତୁଷ୍ପଦଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଚଳନ୍ତି ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ରାଜା, ପ୍ରାଣ ଓ ନିମିଷରେ ମହାନ, ଯିଏ ଦୁଇପଦ ଓ ଚାରିପଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି—ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାହାକୁ ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବା?
ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସି ପ୍ରଜାପତଯେ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ଗୃହ୍ଣାମି । ଏଷ ତେ ଯୋନିଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ ତେ ମହିମା । ଯସ୍ ତେ ରାତ୍ରୌ ସଂଵତ୍ସରେ ମହିମା ସଂବଭୂଵ ଯସ୍ ତେ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ ଅଗ୍ନୌ ମହିମା ସଂବଭୂଵ ଯସ୍ ତେ ନକ୍ଷତ୍ରେଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରମସି ମହିମା ସଂବଭୂଵ ତସ୍ମୈ ତେ ମହିମ୍ନେ ପ୍ରଜାପତଯେ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ତୁମକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଉପୟାମ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ ସନ୍ତୋଷରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହା ତୁମର ଗର୍ଭ; ଚନ୍ଦ୍ରମା ହେଉଛି ତୁମର ମହିମା। ରାତିରେ ବର୍ଷରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା, ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନିରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା, ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ରମାରେ ଯେଉଁ ମହିମା ତୁମର ହେଲା—ସେଇ ତୁମର ମହିମାକୁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ସ୍ୱାହା।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନମ୍ ଅରୁଷଂ ଚରନ୍ତଂ ପରି ତସ୍ଥୁଷଃ । ରୋଚନ୍ତେ ରୋଚନା ଦିଵି
ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରକ୍ତିମ ଯାହା ଚଳିଛି, ତାକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକମାନେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ କାମ୍ଯା ହରୀ ଵିପକ୍ଷସା ରଥେ । ଶୋଣା ଧୃଷ୍ଣୂ ନୃଵାହସା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆକର୍ଷଣୀୟ, ହଳଦିଆ ଓ ଦୀର୍ଘ କେଶ ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ କୁ ରଥରେ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି ଲାଲ, ସାହସୀ, ଲୋକମାନେ ନେଇଯିବା ଘୋଡ଼ା।
ଯଦ୍ ଵାତୋ ଽ ଅପୋ ଽ ଅଗନୀଗନ୍ ପ୍ରିଯାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତନ୍ଵମ୍ । ଏତꣳ ସ୍ତୋତର୍ ଅନେନ ପଥା ପୁନର୍ ଅଶ୍ଵମ୍ ଆ ଵର୍ତଯାସି ନଃ
ଯେତେବେଳେ ବାୟୁ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନି ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରୂପ—ହେ ସ୍ତୋତା, ଏହି ପଥରେ ଆମ ପାଖକୁ ଘୋଡ଼ାକୁ ପୁଣି ଆଣ।
ଵସଵସ୍ ତ୍ଵାଞ୍ଜନ୍ତୁ ଗାଯତ୍ରେଣ ଛନ୍ଦସା । ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ଵାଞ୍ଜନ୍ତୁ ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ଛନ୍ଦସା । ଆଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵାଞ୍ଜନ୍ତୁ ଜାଗତେନ ଛନ୍ଦସା । ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵର୍ ଲାଜୀ3ଞ୍ ଛାଚୀ3ନ୍ ଯଵ୍ଯେ ଗଵ୍ଯଽ ଏତଦ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଅତ୍ତ ଦେଵା ଽ ଏତଦ୍ ଅନ୍ନମ୍ ଅଦ୍ଧି ପ୍ରଜାପତେ
ବସୁମାନେ ତୁମକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ; ରୁଦ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଜାଗତୀ ଛନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରୁନ୍ତୁ। ଭୂର୍, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱର୍—ଏହି ଧାନ୍ୟ, ଭୁଜା ଲାଜା, ଓ ଦୁଧ ତୁମରୁ; ଏହି ହେଉଛି ଖାଦ୍ୟ—ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କର; ପ୍ରଜାପତି, ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କର।
କଃ ସ୍ଵିଦ୍ ଏକାକୀ ଚରତି କ ଽ ଉ ସ୍ଵିଜ୍ ଜାଯତେ ପୁନଃ । କିꣳ ସ୍ଵିଦ୍ଧିମସ୍ଯ ଭେଷଜଂ କିମ୍ ଵ୍ ଆଵପନଂ ମହତ୍
କିଏ ଏକାକି ଚଳେ? କିଏ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ? ଏହି ଶୀତର ଉପାୟ କ'ଣ? ବଡ଼ ଆବରଣ କ'ଣ?
ସୂର୍ଯ ଽ ଏକାକୀ ଚରତି ଚନ୍ଦ୍ରମା ଜାଯତେ ପୁନଃ । ଅଗ୍ନିର୍ ହିମସ୍ଯ ଭେଷଜଂ ଭୂମିର୍ ଆଵପନଂ ମହତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାକି ଚଳେ; ଚନ୍ଦ୍ରମା ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଅଗ୍ନି ଏହି ଶୀତର ଉପାୟ; ପୃଥିବୀ ବଡ଼ ଆବରଣ।
କା ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀତ୍ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତିଃ କିꣳ ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀଦ୍ ବୃହଦ୍ ଵଯଃ । କା ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀତ୍ ପିଲିପ୍ପିଲା କା ସ୍ଵିଦ୍ ଆସୀତ୍ ପିଶଙ୍ଗିଲା
ପୂର୍ବ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ ଥିଲା? ବଡ଼ ଶକ୍ତି କ'ଣ ଥିଲା? ପିଲିପ୍ପିଲା କ'ଣ ଥିଲା? ପିଶଙ୍ଗିଲା କ'ଣ ଥିଲା?
ଦ୍ଯୌର୍ ଆସୀତ୍ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତିଃ ଅଶ୍ଵ ଽ ଆସୀଦ୍ ବୃହଦ୍ ଵଯଃ । ଅଵିର୍ ଆସୀତ୍ ପିଲିପ୍ପିଲା ରାତ୍ରିର୍ ଆସୀତ୍ ପିଶଙ୍ଗିଲା
ଦ୍ୟୌସ୍ ପୂର୍ବ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ; ଘୋଡ଼ା ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଥିଲା। ଅଭିର୍ ପିଲିପ୍ପିଲା ଥିଲେ; ରାତି ପିଶଙ୍ଗିଲା ଥିଲା।
ଵାଯୁଷ୍ ଟ୍ଵା ପଚତୈର୍ ଅଵତୁ । ଅସିତଗ୍ରୀଵଶ୍ ଛାଗୈଃ । ନ୍ଯଗ୍ରୋଧଶ୍ ଚମସୈଃ । ଶଲ୍ମଲିର୍ ଵୃଦ୍ଧ୍ଯା । ଏଷ ସ୍ଯ ରାଥ୍ଯୋ ଵୃଷା । ପଡ୍ଭିଶ୍ ଚତୁର୍ଭିର୍ ଏଦ୍ ଅଗନ୍ । ବ୍ରହ୍ମାକୃଷ୍ଣଶ୍ ଚ ନୋ ଽଵତୁ । ନମୋ ଽଗ୍ନଯେ
ବାୟୁ ତୁମକୁ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; କଳା ଗଳା ଥିବା ଛାଗ ଦ୍ୱାରା; ବଟଗଛର ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା; ଶାଲମଳି ଗଛର ବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା। ଏହି ହେଉଛି ରଥର ବଳିଅଂଶ; ଚାରିଟିଏ ପାଦ ନେଇ ଏହା ଆସିଛି। କଳା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସꣳଶିତୋ ରଶ୍ମିନା ରଥଃ ସꣳଶିତୋ ରଶ୍ମିନା ହଯଃ । ସꣳଶିତୋ ଅପ୍ସ୍ଵ୍ ଅପ୍ସୁଜା ବ୍ରହ୍ମା ସୋମପୁରୋଗଵଃ
ରଥ ରଶିଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ଘୋଡ଼ା ରଶିଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଛି; ଜଳରେ, ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୋମ ଅର୍ପଣକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ।
ସ୍ଵଯଂ ଵାଜିꣳସ୍ ତନ୍ଵଂ କଲ୍ପଯସ୍ଵ ସ୍ଵଯଂ ଯଜସ୍ଵ ସ୍ଵଯଂ ଜୁଷସ୍ଵ । ମହିମା ତେ ଽନ୍ଯେନ ନ ସଂନଶେ
ନିଜେ ତୁମ ଆକୃତିକୁ ଘୋଡ଼ା ଭାବେ ତିଆରି କର; ନିଜେ ଯଜ୍ଞ କର, ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମର ମହିମା କେହି ଅନ୍ୟେ ହ୍ରାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ନ ଵା ଽ ଉ ଽ ଏତନ୍ ମ୍ରିଯସେ ନ ରିଷ୍ଯସି ଦେଵାꣳ୨ଽ ଇଦ୍ ଏଷି ପଥିଭିଃ ସୁଗେଭିଃ । ଯତ୍ରାସତେ ସୁକୃତୋ ଯତ୍ର ତେ ଯଯୁସ୍ ତତ୍ର ତ୍ଵା ଦେଵଃ ସଵିତା ଦଧାତୁ
ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁନାହାଁ, ନ ନଷ୍ଟ ହେଉଛ; ଦେବମାନେ ଦେଇଥିବା ଭଲ ପଥରେ ଚାଲୁଛ। ଯେଉଁଠାରେ ସଦ୍କର୍ମ କରିଥିବାମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ଲୋକମାନେ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତା ସବିତା ତୁମକୁ ରଖୁନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଣାଯ ସ୍ଵାହା । ଅପାନାଯ ସ୍ଵାହା । ଵ୍ଯାନାଯ ସ୍ଵାହା ଅମ୍ବେ ଽ ଅମ୍ବିକେ ଽମ୍ବାଲିକେ ନ ମା ନଯତି କଶ୍ ଚନ । ସସସ୍ତ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵକଃ ସୁଭଦ୍ରିକାଂ କାମ୍ପୀଲଵାସିନୀମ୍
ପ୍ରାଣକୁ ସ୍ୱାହା; ଅପାନକୁ ସ୍ୱାହା; ବ୍ୟାନକୁ ସ୍ୱାହା। ମା, ଅମ୍ବିକା, ଅମ୍ବାଲିକା, କେହି ମୋତେ ନେଇଯିବେ ନାହିଁ। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା କାମ୍ପିଲାବାସିନୀ ସୁଭଦ୍ରିକାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ।
ଗଣାନାଂ ତ୍ଵା ଗଣପତିꣳ ହଵାମହେ ପ୍ରିଯାଣାଂ ତ୍ଵା ପ୍ରିଯପତିꣳ ହଵାମହେ ନିଧୀନାଂ ତ୍ଵା ନିଧିପତିꣳ ହଵାମହେ ଵସୋ ମମ । ଆହମ୍ ଅଜାନି ଗର୍ଭଧମ୍ ଆ ତ୍ଵମ୍ ଅଜାସି ଗର୍ଭଧମ୍
ହେ ଗଣମାନଙ୍କର ନାଥ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ପ୍ରିୟମାନଙ୍କର ନାଥ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଧନର ମାଲିକ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ବସୁ, ତୁମେ ମୋର ହେଉ। ମୁଁ ଗର୍ଭଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ତା ଽ ଉଭୌ ଚତୁରଃ ପଦଃ ସମ୍ପ୍ର ସାରଯାଵ ସ୍ଵର୍ଗେ ଲୋକେ ପ୍ରୋର୍ଣୁଵାଥାଂ ଵୃଷା ଵାଜୀ ରେତୋଧା ରେତୋ ଦଧାତୁ
ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ଚାରିଟି ପାଏଁ ସହିତ ଏକାଠି ଆଗେ ବଢ଼। ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ବୃଷଭ, ଘୋଡ଼ା, ଓ ଶୁକ୍ରଧାରୀ, ଶୁକ୍ର ରଖୁନ୍ତୁ।
ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ନକ୍ଷତ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାହୋରାତ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାର୍ଧମାସେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମାସେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଽ ଋତୁଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାର୍ତଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ସଂଵତ୍ସରାଯ ସ୍ଵାହା ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାꣳ ସ୍ଵାହା ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସ୍ଵାହା ସୂର୍ଯାଯ ସ୍ଵାହା ରଶ୍ମିଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଵସୁଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ରୁଦ୍ରେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହାଦିତ୍ଯେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମରୁଦ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ମୂଲେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଶାଖାଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଵନସ୍ପତିଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ପୁଷ୍ପେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା ଫଲେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହୌଷଧୀଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହା
ନକ୍ଷତ୍ରମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ନକ୍ଷତ୍ରର ଅଧିପତିମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ସ୍ୱାହା, ଅର୍ଧମାସକୁ ସ୍ୱାହା, ମାସକୁ ସ୍ୱାହା, ଋତୁମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଋତୁର ଅଂଶମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ବର୍ଷକୁ ସ୍ୱାହା, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱାହା, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସ୍ୱାହା, କିରଣମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ବସୁମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ରୁଦ୍ରମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଆଦିତ୍ୟମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ମରୁତମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ମୂଳମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଶାଖାମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ବୃକ୍ଷମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଫୁଲମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଫଳମାନେକୁ ସ୍ୱାହା, ଔଷଧିମାନେକୁ ସ୍ୱାହା।
ଆଯୁର୍ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଣୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହାପାନୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଵ୍ଯାନୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହୋଦାନୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ସମାନୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଚକ୍ଷୁର୍ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଵାଗ୍ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ମନୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହାତ୍ମା ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ବ୍ରହ୍ମା ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଜ୍ଯୋତିର୍ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵର୍ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ପୃଷ୍ଠଂ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା ଯଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞେନ କଲ୍ପତାꣳ ସ୍ଵାହା
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଅପାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଉଦାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମାନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟି ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବଣ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବାକ୍ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମନ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୟୋତି ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୃଷ୍ଠ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା। ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ, ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନିଃ ପଶୁର୍ ଆସୀତ୍ ତେନାଯଜନ୍ତ ସ ଽ ଏତଂ ଲୋକମ୍ ଅଜଯଦ୍ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଗ୍ନିଃ ସ ତେ ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଂ ଜେଷ୍ଯସି ପିବୈତା ଽ ଅପଃ । ଵାଯୁଃ ପଶୁର୍ ଆସୀତ୍ ତେନାଯଜନ୍ତ ସ ଽ ଏତଂ ଲୋକମ୍ ଅଜଯଦ୍ ଯସ୍ମିନ୍ ଵାଯୁଃ ସ ତେ ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଂ ଜେଷ୍ଯସି ପିବୈତା ଽ ଅପଃ । ସୂର୍ଯଃ ପଶୁର୍ ଆସୀତ୍ ତେନାଯଜନ୍ତ ସ ଽ ଏତଂ ଲୋକମ୍ ଅଜଯଦ୍ ଯସ୍ମିନ୍ତ୍ ସୂର୍ଯଃ ସ ତେ ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଂ ଜେଷ୍ଯସି ପିବୈତା ଽ ଅପଃ
ଅଗ୍ନି ପଶୁ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରାଗଲା, ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ଜିତିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକରେ ଅଗ୍ନି ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଲୋକ ତୁମର ହେବ; ତୁମେ ତାହାକୁ ଜିତିବ, ଏହି ଜଳ ପିଅ। ବାୟୁ ପଶୁ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରାଗଲା, ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ଜିତିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକରେ ବାୟୁ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଲୋକ ତୁମର ହେବ; ତୁମେ ତାହାକୁ ଜିତିବ, ଏହି ଜଳ ପିଅ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶୁ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରାଗଲା, ସେ ଏହି ଲୋକକୁ ଜିତିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ଲୋକ ତୁମର ହେବ; ତୁମେ ତାହାକୁ ଜିତିବ, ଏହି ଜଳ ପିଅ।