ଗୋଭିର୍ ନ ସୋମମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ମାସରେଣ ପରିସ୍ରୁତା । ସମ୍ ଅଧାତꣳ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସ୍ଵାହେନ୍ଦ୍ରେ ସୁତଂ ମଧୁ
ଗାଈମାନେ ସହିତ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ମାସିକ କ୍ରିୟାରେ ପ୍ରବାହିତ ସୋମ ସରସ୍ୱତୀ ସହ ଏକତ୍ର ରଖାଯାଇଛି; ମଧୁର ଚାପାଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, 'ସ୍ୱାହା' ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ।
ଅଶ୍ଵିନା ହଵିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ନମୁଚେର୍ ଧିଯା ସରସ୍ଵତୀ । ଆ ଶୁକ୍ରମ୍ ଆସୁରାଦ୍ ଵସୁ ମଘମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଜଭ୍ରିରେ
ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ହବି ହେଉଛି ଶକ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ, ନମୁଚିଙ୍କ ଚିନ୍ତା ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବୀୟ ଧନ, ଦାନ ଆଣିଦେଇଛନ୍ତି।
ଯମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ସରସ୍ଵତୀ ହଵିଷେନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵର୍ଧଯନ୍ । ସ ବିଭେଦ ଵଲଂ ମଘଂ ନମୁଚାଵ୍ ଆସୁରେ ସଚା
ଯେ ହବି ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ନମୁଚି ଅସୁର ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଭଣ୍ଡାର ଭିତରୁ ଧନ ବାହାର କଲେ।
ତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ସଚାଶ୍ଵିନୋଭା ସରସ୍ଵତୀ । ଦଧାନା ଽ ଅଭ୍ଯ୍ ଅନୂଷତ ହଵିଷା ଯଜ୍ଞ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସହିତ, ହବି ଧାରଣ କରି, ଯଜ୍ଞ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାଇଛନ୍ତି।
ଯ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଦଧୁଃ ସଵିତା ଵରୁଣୋ ଭଗଃ । ସ ସୁତ୍ରାମା ହଵିଷ୍ପତିର୍ ଯଜମାନାଯ ସଶ୍ଚତ
ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଛି—ସବିତା, ବରୁଣ ଓ ଭଗ—ସେଇ ଦୃଢ଼ ସୂତ୍ରବନ୍ଧ, ହବିର ମାଲିକ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସଵିତା ଵରୁଣୋ ଦଧଦ୍ ଯଜମାନାଯ ଦାଶୁଷେ । ଆଦତ୍ତ ନମୁଚେର୍ ଵସୁ ସୁତ୍ରାମା ବଲମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ସବିତା ଓ ବରୁଣ ଯେଉଁ ଯଜ୍ମାନ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ନମୁଚିଙ୍କ ଧନ ନେଇ, ଦୃଢ଼ ସୂତ୍ରବନ୍ଧ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଵରୁଣଃ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଭଗେନ ସଵିତା ଶ୍ରିଯମ୍ । ସୁତ୍ରାମା ଯଶସା ବଲଂ ଦଧାନା ଯଜ୍ଞମ୍ ଆଶତ
ବରୁଣ ଶାସନ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ଭଗ ଓ ସବିତା ଶ୍ରୀ ଦେଇଛନ୍ତି; ଦୃଢ଼ ସୂତ୍ରବନ୍ଧ ଯଶ ଓ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵିନା ଗୋଭିର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍ ଅଶ୍ଵେଭିର୍ ଵୀର୍ଯଂ ବଲମ୍ । ହଵିଷେନ୍ଦ୍ରꣳ ସରସ୍ଵତୀ ଯଜମାନମ୍ ଅଵର୍ଦ୍ଧଯନ୍
ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଗାଈ ସହିତ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି; ଘୋଡ଼ା ସହିତ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ବଳ ଦେଇଛନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ହବି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଯଜ୍ମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ତା ନାସତ୍ଯା ସୁପେଶସା ହିରଣ୍ଯଵର୍ତନୀ ନରା । ସରସ୍ଵତୀ ହଵିଷ୍ମତୀନ୍ଦ୍ର କର୍ମସୁ ନୋ ଽଵତ
ସେଇ ଦୁଇ ନାସତ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ, ସୁନା ଚକ୍ର ସହିତ, ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ସରସ୍ୱତୀ ହବିରେ ଧନବତୀ—ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ତା ଭିଷଜା ସୁକର୍ମଣା ସା ସୁଦୁଘା ସରସ୍ଵତୀ । ସ ଵୃତ୍ରହା ଶତକ୍ରତୁର୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଦଧୁର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ସେଇ ଦୁଇ ଚିକିତ୍ସକ, ସୁକର୍ମ କରୁଥିବା, ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ, ଭଲ ଦୁହିଥିବା ଗାଈ—ସେ ଭୃତ୍ର ନାଶକ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯୁଵꣳ ସୁରାମମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵ୍ ଆସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନାଃ ସରସ୍ଵତୀନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵ୍ ଆଵତ
ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ସୋମ ସହିତ, ନମୁଚି ଅସୁର ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଗଭୀର ଭାବେ ପାନ କରି, ସରସ୍ୱତୀ—ତୁମେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ।
ପୁତ୍ରମ୍ ଇଵ ପିତରାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ ଦꣳସନାଭିଃ । ଯତ୍ ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ଯେପରି ପିତାମାତା ନିଜ ପୁଅକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି; ଯେବେ ତୁମେ, ସରସ୍ୱତୀ, ମଘବାନ ସହିତ ତୁମ ଶକ୍ତି ନେଇ ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଶ୍ଵାସ ଽ ଋଷଭାସ ଽ ଉକ୍ଷଣୋ ଵଶା ମେଷା ଽ ଅଵସୃଷ୍ଟାସ ଽ ଆହୁତାଃ । କୀଲାଲପେ ସୋମପୃଷ୍ଠାଯ ଵେଧସେ ହୃଦା ମତିଂ ଜନଯେ ଚାରୁମ୍ ଅଗ୍ନଯେ
ଯେଉଁଠାରେ ଘୋଡ଼ା, ବଳଦ, ବୃଷଭ, ଗାଈ ଓ ଛାଗାମାନେ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇ ଓ ଅର୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଇ ସୋମପ୍ରିୟ, ଜ୍ଞାନୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ମୁଁ ମୋ ହୃଦୟରୁ ଏକ ଶୁଭ ଭାବନା ଅର୍ପଣ କରେଉଛି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ।
ଅହାଵ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନେ ହଵିର୍ ଆସ୍ଯେ ତେ ସ୍ରୁଚୀଵ ଘୃତଂ ଚମ୍ଵୀଵ ସୋମଃ । ଵାଜସନିꣳ ରଯିମ୍ ଅସ୍ମେ ସୁଵୀରଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଧେହି ଯଶସଂ ବୃହନ୍ତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି, ଯେମିତି ଘୃତ ଚମଚ ପାଇଁ, ସୋମ ଚାମଚ ପାଇଁ; ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନ, ବହୁ ସୁରା, ଖ୍ୟାତି ଓ ବଡ଼ ଯଶ ଦିଅ।
ଅଶ୍ଵିନା ତେଜସା ଚକ୍ଷୁଃ ପ୍ରାଣେନ ସରସ୍ଵତୀ ଵୀର୍ଯମ୍ । ଵାଚେନ୍ଦ୍ରୋ ବଲେନେନ୍ଦ୍ରାଯ ଦଧୁର୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଛନ୍ତି, ସରସ୍ୱତୀ ଶ୍ୱାସରେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଛନ୍ତି, ବାଣୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳ ଦେଇଛି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି।
ଗୋମଦ୍ ଊ ଷୁ ଣାସତ୍ଯା ଅଶ୍ଵାଵଦ୍ ଯାତମ୍ ଅଶ୍ଵିନା । ଵର୍ତୀ ରୁଦ୍ରା ନୃପାଯ୍ଯମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାର ସମ୍ପଦ ସହ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ନରମୁଖ୍ୟ, ଶାସନ ସହ ଆସନ୍ତୁ।
ନ ଯତ୍ ପରୋ ନାନ୍ତରଽ ଆଦଧର୍ଷଦ୍ ଵୃଷଣ୍ଵସୂ । ଦୁଃଶꣳସୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ରିପୁଃ
ବାହାର ହେଉ କି ଭିତର, ବିରୋଧୀ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ, କେହି ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧନୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତା ନ ଽ ଆ ଵୋଢମ୍ ଅଶ୍ଵିନା ରଯିଂ ପିଶଙ୍ଗସଂଦୃଶମ୍ । ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଵରିଵୋଵିଦମ୍
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଖରେ ସେଇ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା ସମ୍ପଦ ଆଣନ୍ତୁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପଥ ଖୋଲନ୍ତି।
ପାଵକା ନଃ ସରସ୍ଵତୀ ଵାଜେଭିର୍ ଵାଜିନୀଵତୀ । ଯଜ୍ଞଂ ଵଷ୍ଟୁ ଧିଯାଵସୁଃ
ପବିତ୍ର ଓ ଘୋଡ଼ାର ସମୃଦ୍ଧିର ମାଲିକା ସରସ୍ୱତୀ ଆମର ଯଜ୍ଞକୁ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ, ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନବତୀ ଓ ଧନବତୀ।
ଚୋଦଯିତ୍ରୀ ସୂନୃତାନାଂ ଚେତନ୍ତୀ ସୁମତୀନାମ୍ । ଯଜ୍ଞଂ ଦଧେ ସରସ୍ଵତୀ
ସରସ୍ୱତୀ, ଶୁଭ ବାଣୀର ପ୍ରେରଣାଦାତ୍ରୀ, ଭଲ ଭାବନାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି, ସେ ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।
ମହୋ ଽ ଅର୍ଣଃ ସରସ୍ଵତୀ ପ୍ର ଚେତଯତି କେତୁନା । ଧିଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଵି ରାଜତି
ବଡ଼ ଓ ବହୁତ ଭାବେ ବହୁଥିବା ସରସ୍ୱତୀ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନରେ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି; ସେ ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସୁତା ଽ ଇମେ ତ୍ଵାଯଵଃ । ଅଣ୍ଵୀଭିସ୍ ତନା ପୂତାସଃ
ହେ ଚମକୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ; ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିପୁଣତାରେ ଛାଣାଯାଇଥିବା ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଧିଯେଷିତୋ ଵିପ୍ରଜୂତଃ ସୁତାଵତଃ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵାଘତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ସୋମ ଚାପିଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଆସ; ଉପାସକମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ତୂତୁଜାନ ଽ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵଃ । ସୁତେ ଦଧିଷ୍ଵ ନଶ୍ ଚନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ହରିତ କେଶରେ ତୁରନ୍ତ ଆସ, ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଆମର ଆଶାକୁ ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ରଖ।
ଅଶ୍ଵିନା ପିବତାଂ ମଧୁ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ସଜୋଷସା । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ଵୃତ୍ରହା ଜୁଷନ୍ତାꣳ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ; ବଳବାନ୍, ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ମଧୁକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଇମଂ ମେ ଵରୁଣ ଶ୍ରୁଧୀ ହଵମ୍ ଅଦ୍ଯା ଚ ମୃଡଯ । ତ୍ଵାମ୍ ଅସ୍ଵସ୍ଯୁର୍ ଆ ଚକେ
ହେ ବରୁଣ, ମୋର ଏହି ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଆଜି ଦୟା କର; ଯେଉଁମାନେ ରକ୍ଷା ନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି।
ତତ୍ ତ୍ଵା ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵନ୍ଦମାନସ୍ ତଦ୍ ଆ ଶାସ୍ତେ ଯଜମାନୋ ହଵିର୍ଭିଃ । ଅହେଡମାନୋ ଵରୁଣେହ ବୋଧ୍ଯ୍ ଉରୁଶꣳସ ମା ନ ଽ ଆଯୁଃ ପ୍ର ମୋଷୀଃ
ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ସ୍ତୁତି କରୁଛି; ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଉପହାର ସହ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି; ବରୁଣ, ଏଠାରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଉନାହାଁ— ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ କେବେ ନେଉନାହାଁ।
ତ୍ଵଂ ନୋ ଅଗ୍ନେ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଦେଵସ୍ଯ ହେଡୋ ଽ ଅଵ ଯାସିସୀଷ୍ଠାଃ । ଯଜିଷ୍ଠୋ ଵହ୍ନିତମଃ ଶୋଶୁଚାନୋ ଵିଶ୍ଵା ଦ୍ଵେଷାꣳସି ପ୍ର ମୁମୁଗ୍ଧ୍ଯ୍ ଅସ୍ମତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଜାଣି, ଆମକୁ ତାଙ୍କ ରୋଷରୁ ରକ୍ଷା କର; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।
ସ ତ୍ଵଂ ନୋ ଽ ଅଗ୍ନେ ଽଵମୋ ଭଵୋତୀ ନେଦିଷ୍ଠୋ ଽ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟୌ । ଅଵ ଯକ୍ଷ୍ଵ ନୋ ଵରୁଣꣳ ରରାଣୋ ଵୀହି ମୃଡୀକꣳ ସୁହଵୋ ନ ଽ ଏଧି
ତେଣୁ ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ପ୍ରଭାତରେ ଆମର ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ବରୁଣଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଏବଂ ସହଜରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ହୁଅ।
ମହୀମୂ ଷୁ ମାତରꣳ ସୁଵ୍ରତାନାମ୍ ଋତସ୍ଯ ପତ୍ନୀମ୍ ଅଵସେ ହୁଵେମ । ତୁଵିକ୍ଷତ୍ରାମ୍ ଅଜରନ୍ତୀମ୍ ଉରୂଚୀꣳ ସୁଶର୍ମାଣମ୍ ଅଦିତିꣳ ସୁପ୍ରଣୀତିମ୍
ସଦ୍ବ୍ରତ ଲୋକଙ୍କର ମହା ମାତୃ, ସତ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀସାଥୀ, ଏହି ଅଦିତିଙ୍କୁ ଆମେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଅ; ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅବିଚଳ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା, ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଅଦିତି।