ଯତ୍ରେନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚ ଵାଯୁଶ୍ ଚ ସମ୍ଯଞ୍ଚୋ ଚରତଃ ସହ । ତଂ ଲୋକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରଜ୍ଞେଷଂ ଯତ୍ର ସେଦିର୍ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ଏକତାରେ ଏକାସাথে ଚାଲନ୍ତି, ସେହି ଲୋକ ପବିତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନମୟ, ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବିରୋଧର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।
ଅꣳଶୁନା ତେ ଅꣳଶୁଃ ପୃଚ୍ଯତାଂ ପରୁଷା ପରୁଃ । ଗନ୍ଧସ୍ ତେ ସୋମମ୍ ଅଵତୁ ମଦାଯ ରସୋଽଅଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମ ତନ୍ତୁ ସହିତ ମୋର ତନ୍ତୁ ଯୋଗ ହେଉ, କଠିନ ସହିତ କଠିନ ମିଶିଯାଉ। ତୁମ ଗନ୍ଧ ସୋମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଅଚ୍ୟୁତ ରସ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ରହୁ।
ସିଞ୍ଚନ୍ତି ପରି ଷିଞ୍ଚନ୍ତ୍ଯ୍ ଉତ୍ ସିଞ୍ଚନ୍ତି ପୁନନ୍ତି ଚ । ସୁରାଯୈ ବଭ୍ର୍ଵୈ ମଦେ କିଂତ୍ଵୋ ଵଦତି କିଂତ୍ଵଃ
ସେମାନେ ଢାଲନ୍ତି, ଚାରିପାଖରେ ଛିଟାନ୍ତି, ପୁନି ଢାଲନ୍ତି ଓ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ସେ ହଳଦିଆ ମଦିରା ପାଇଁ—ତୁମ ପାଖରେ କଣ କହେ, ତୁମେ ଏହାକୁ କଣ କହୁଛ?
ଧାନାଵନ୍ତଂ କରମ୍ଭିଣମ୍ ଅପୂପଵନ୍ତମ୍ ଉକ୍ଥିନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାତର୍ ଜୁଷସ୍ଵ ନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସକାଳେ ଧାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦଧି ମିଶା ଓ ଆଟା ରୁଟି ଥିବା, ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆହୁତି ଆମ ପାଇଁ ଭୋଗ କର।
ବୃହଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ ମରୁତୋ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମମ୍ । ଯେନ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଜନଯନ୍ନ୍ ଋତାଵୃଧୋ ଦେଵଂ ଦେଵାଯ ଜାଗୃଵି
ମାରୁତମାନେ, ଭୟଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ ବିନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଗାଓ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଧର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଜାଗ୍ରତ ଦେବତା ପାଇଁ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଽ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତꣳ ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଽ ଆ ନଯ । ପୁନୀହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ଛାଣି ନେଇଆ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କର।
ଯୋ ଭୂତାନାମ୍ ଅଧିପତିର୍ ଯସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକା ଽ ଅଧି ଶ୍ରିତାଃ । ଯ ଽ ଈଶେ ମହତୋ ମହାꣳସ୍ ତେନ ଗୃହ୍ଣାମି ତ୍ଵାମ୍ ଅହଂ ମଯି ଗୃହ୍ଣାମି ତ୍ଵାମ୍ ଅହମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅବସ୍ଥିତ, ଯିଏ ବଡ଼ ଓ ଅଧିକ ବଡ଼କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି—ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧରୁଛି, ମୋ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ଧରୁଛି।
ଉପଯାମଗୃହୀତୋ ଽସ୍ଯ୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେଽ । ଏଷ ତେ ଯୋନିର୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ତ୍ଵା ସୁତ୍ରାମ୍ଣେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୁତ୍ରାମ୍ଣ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ସ୍ଥାନ—ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୁତ୍ରାମ୍ଣ ପାଇଁ।
ପ୍ରାଣପା ମେ ଽଅପାନପାଶ୍ ଚକ୍ଷୁଷ୍ପାଃ ଶ୍ରୋତ୍ରପାଶ୍ ଚ ମେ । ଵାଚୋ ମେ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜୋ ମନସୋ ଽସି ଵିଲାଯକଃ
ମୋର ଶ୍ୱାସ, ନିଶ୍ୱାସ, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶ୍ରବଣ ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁ। ମୋର କଥା ସମସ୍ତ ରୋଗ ହରୁ, ତୁମେ ମନକୁ ଏକତା କରୁଥିବା।
ଅଶ୍ଵିନକୃତସ୍ଯ ତେ ସରସ୍ଵତିକୃତସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରେଣ ସୁତ୍ରାମ୍ଣା କୃତସ୍ଯ । ଉପହୂତ ଽଉପହୂତସ୍ଯ ଭକ୍ଷଯାମି
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସରସ୍ୱତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୁତ୍ରାମ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ଯାହା, ମୁଁ ତାହା ଭୋଗ କରୁଛି।
ସମିଦ୍ଧ ଽ ଇନ୍ଦ୍ର ଽ ଉଷସାମ୍ ଅନୀକେ ପୁରୋରୁଚା ପୂର୍ଵକୃଦ୍ ଵାଵୃଧାନଃ । ତ୍ରିଭିର୍ ଦେଵୈସ୍ ତ୍ରିꣳଶତା ଵଜ୍ରବାହୁର୍ ଜଘାନ ଵୃତ୍ରଂ ଵି ଦୁରୋ ଵଵାର
ଉଷାମାନେ ଆଗରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଣା ହୋଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି। ତିନି ଦେବତା ଓ ତିରିଶି ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ବଜ୍ରଧାରୀ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଲେ।
ନରାଶꣳସଃ ପ୍ରତି ଶୂରୋ ମିମାନସ୍ ତନୂନପାତ୍ ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଧାମ । ଗୋଭିର୍ ଵପାଵାନ୍ ମଧୁନା ସମଞ୍ଜନ୍ ହିରଣ୍ଯୈଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରୀ ଯଜତି ପ୍ରଚେତାଃ
ନରାଶଂସ, ଶୂର ବଳିଦାନର ମାପ କରନ୍ତି, ତନୂନପାତ ବଳିଦାନର ସ୍ଥାନ। ଗାଁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗରାଗିତ, ସୁବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରୂପୀ ସୁନା ଆହୁତି ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଈଡିତୋ ଦେଵୈର୍ ହରିଵାꣳ୨ଽ ଅଭିଷ୍ଟିର୍ ଆଜୁହ୍ଵାନୋ ହଵିଷା ଶର୍ଧମାନଃ । ପୁରଂଦରୋ ଗୋତ୍ରଭିଦ୍ ଵଜ୍ରବାହୁର୍ ଆ ଯାତୁ ଯଜ୍ଞମ୍ ଉପ ନୋ ଜୁଷାଣଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଥିବା, ଆହୁତି ଦେଇ ଉତ୍ସାହିତ, ପୁରନ୍ଦର, ଗୋପୁର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବଳିଦାନରେ ଆସି, ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଜୁଷାଣୋ ବର୍ହିର୍ ହରିଵାନ୍ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଚୀନꣳ ସୀଦତ୍ ପ୍ରଦିଶା ପୃଥିଵ୍ଯାଃ । ଉରୁପ୍ରଥାଃ ପ୍ରଥମାନꣳ ସ୍ଯୋନମ୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଅକ୍ତଂ ଵସୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ
ବୃହତ୍ ଶକ୍ତି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବସନ୍ତି। ବିଶାଳ, ପ୍ରଥମ, ଶୁଭ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗରାଗିତ, ବସୁମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦୁରଃ କଵଷ୍ଯୋ ଧାଵମାନା ଵୃଷାଣଂ ଯନ୍ତୁ ଜନଯଃ ସୁପତ୍ନୀଃ । ଦ୍ଵାରୋ ଦେଵୀର୍ ଅଭିତୋ ଵି ଶ୍ରଯନ୍ତାꣳ ସୁଵୀରା ଵୀରଂ ପ୍ରଥମାନା ମହୋଭିଃ
ଦ୍ରୁତ ଚଳନ୍ତି ଭଲ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ, କବଷ୍ୟମାନେକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଖୋଲିଯାଉ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଥମ, ମହାବଳୀ ବୀର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ।
ଉଷାସାନକ୍ତା ବୃହତୀ ବୃହନ୍ତଂ ପଯସ୍ଵତୀ ସୁଦୁଘେ ଶୂରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ । ତନ୍ତୁଂ ତତଂ ପେଶସା ସଂଵଯନ୍ତୀ ଦେଵାନାଂ ଦେଵଂ ଯଜତଃ ସୁରୁକ୍ମେ
ଉଷା ଓ ନକ୍ତା, ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସଦା ଦେଉଥିବା, ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତି। ଦକ୍ଷତାରେ ତଣା ତଣା ତନ୍ତୁ ବୁନି, ଦେବମାନେର ଦେବତା, ପୂଜ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅଛନ୍ତି।
ଦୈଵ୍ଯା ମିମାନା ମନୁଷଃ ପୁରୁତ୍ରା ହୋତାରାଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ପ୍ରଥମା ସୁଵାଚା । ମୂର୍ଦ୍ଧନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ମଧୁନା ଦଧାନା ପ୍ରାଚୀନଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ ହଵିଷା ଵୃଧାତଃ
ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ହୋତା ପୁରାଣ ସ୍ଥାନରେ ମଧୁର କଥାରେ ପ୍ରଥମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ ମଧୁ ସହିତ ଧରି, ପୁରୁଣା ଆଲୋକକୁ ହବି ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ାନ୍ତି।
ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ ହଵିଷା ଵର୍ଧମାନା ଽ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଜୁଷାଣା ଜନଯୋ ନ ପତ୍ନୀଃ । ଅଚ୍ଛିନ୍ନଂ ତନ୍ତୁଂ ପଯସା ସରସ୍ଵତୀଡା ଦେଵୀ ଭାରତୀ ଵିଶ୍ଵତୂର୍ତିଃ
ତିନି ଦେବୀ, ହବି ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ୁଥିବା, ପତ୍ନୀମାନେ ପତିଙ୍କୁ ଯେପରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସରସ୍ୱତୀ, ଇଡା ଓ ଭାରତୀ, ଅଖଣ୍ଡ ସୂତ୍ର ଓ ପୋଷଣ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦଧଚ୍ଛୁଷ୍ମମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃଷ୍ଣେ ଽପାକୋ ଽଚିଷ୍ଟୁର୍ ଯଶସେ ପୁରୂଣି । ଵୃଷା ଯଜନ୍ ଵୃଷଣଂ ଭୂରିରେତା ମୂର୍ଧନ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସମ୍ ଅନକ୍ତୁ ଦେଵାନ୍
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଛନ୍ତି, ଅନେକ ମହିମା ଦେଇଛନ୍ତି। ବଳିଏ ବଳିକୁ ଯଜ୍ଞ କରି ଚାହେ, ଏହିମାନେ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ ଧରି ଦେବତାମାନେକୁ ଏକତ୍ର କରୁନ୍ତୁ।
ଵନସ୍ପତିର୍ ଅଵସୃଷ୍ଟୋ ନ ପାଶୈସ୍ ତ୍ମନ୍ଯା ସମଞ୍ଜଞ୍ଛମିତା ନ ଦେଵଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହଵ୍ଯୈର୍ ଜଠରଂ ପୃଣାନଃ ସ୍ଵଦାତି ଯଜ୍ଞଂ ମଧୁନା ଘୃତେନ
ବନସ୍ପତି, ଯେଉଁଥିରେ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ, ସିଧା ଦଢ଼ିଆ ଭାବେ ଦେବତା ପରି ଦଢ଼ିଆ ଅଛି। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପେଟକୁ ହବି ଦେଇ ପୂରଣ କରେ, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ମଧୁର କରେ।
ସ୍ତୋକାନାଂ ଇନ୍ଦୁଂ ପ୍ରତି ଶୂର ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୃଷାଯମାଣୋ ଵୃଷଭସ୍ ତୁରାଷାଟ୍ । ଘୃତପ୍ରୁଷା ମନସା ମୋଦମାନାଃ ସ୍ଵାହା ଦେଵା ଽ ଅମୃତା ମାଦଯନ୍ତାମ୍
ଛୋଟ ଛୋଟ ତୁପିକୁ ନେଇ, ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳିଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆସନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ, ଅମର, ମନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଘିଅ ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ।
ଆ ଯାତ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽଵସ ଽ ଉପ ନ ଽ ଇହ ସ୍ତୁତଃ ସଧମାଦସ୍ତୁ ଶୂରଃ । ଵାଵୃଧାନସ୍ ତଵିଷୀର୍ ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵୀର୍ ଦ୍ଯୌର୍ ନ କ୍ଷତ୍ରମ୍ ଅଭିଭୂତି ପୁଷ୍ଯାତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ, ପ୍ରଶଂସିତ, ବୀର, ସମାରୋହରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେହିପରି ଦିଗନ୍ତ ତାଙ୍କ ଶାସନ ପରି ଅଜୟ ରୁହୁ।
ଆ ନ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୂରାଦ୍ ଆ ନ ଽ ଆସାଦ୍ ଅଭିଷ୍ଟିକୃଦ୍ ଅଵସେ ଯାସଦ୍ ଉଗ୍ରଃ । ଓଜିଷ୍ଠେଭିର୍ ନୃପତିର୍ ଵଜ୍ରବାହୁଃ ସଂଗେ ସମତ୍ସୁ ତୁର୍ଵଣିଃ ପୃତନ୍ଯୂନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୂରରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତନ୍ତୁ।
ଆ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଭିର୍ ଯାତ୍ଵ୍ ଅଚ୍ଛାର୍ଵାଚୀନୋ ଽଵସେ ରାଧସେ ଚ । ତିଷ୍ଠାତି ଵଜ୍ରୀ ମଘଵା ଵିରପ୍ଶୀମଂ ଯଜ୍ଞମ୍ ଅନୁ ନୋ ଵାଜସାତୌ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଦାନ ପାଇଁ ଆମ ପ୍ରତି ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତୁ। ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦାନଶୀଳ, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଓ ବଳ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମ ସହିତ ରୁହନ୍ତୁ।
ତ୍ରାତାରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵିତାରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ହଵେ-ହଵେ ସୁହଵꣳ ଶୂରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ । ହ୍ଵଯାମି ଶକ୍ରଂ ପୁରୁହୂତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରꣳ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋ ମଘଵା ଧାତ୍ଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଭାବେ, ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଡାକରେ ସହଜେ ଉପସ୍ଥିତ ବୀର ଭାବେ ଡାକୁଛି। ମୁଁ ଶକ୍ର, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଭଲ ରଖନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାꣳ୨ଽ ଅଵୋଭିଃ ସୁମୃଡୀକୋ ଭଵତୁ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ବାଧତାଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଽ ଅଭଯଂ କୃଣୋତୁ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ସୁପଥଦର୍ଶୀ, ଉତ୍ତମ ଦାନକାରୀ, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ। ଘୃଣାକୁ ଦୂରେଇ ଆମକୁ ନିର୍ଭୟ କରନ୍ତୁ, ଆମେ ବୀରତ୍ୱର ମାଲିକ ହେବା।
ତସ୍ଯ ଵଯꣳ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ । ସ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାꣳ୨ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽ ଅସ୍ମେ ଆରାଚ୍ଚିଦ୍ ଦ୍ଵେଷଃ ସନୁତର୍ ଯୁଯୋତୁ
ଯେଉଁ ପୂଜ୍ୟଙ୍କ ଭଲ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶୁଭ ମନରେ ଆମେ ରୁହିପାରିବା, ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ସୁପଥଦର୍ଶୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଦାନକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଘୃଣାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଆ ମନ୍ଦ୍ରୈର୍ ଇନ୍ଦ୍ର ହରିଭିର୍ ଯାହି ମଯୂରରୋମଭିଃ । ମା ତ୍ଵା କେ ଚିନ୍ ନି ଯମନ୍ ଵିଂ ନା ପାଶିନୋ ଽତି ଧନ୍ଵେଵ ତାꣳ୨ଽ ଇହି
ଇନ୍ଦ୍ର, ମୟୂରପିଛା ସଜିଥିବା ହରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଭରା ଚାଲିଆସ। କେହି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ପାଶ ଦେଇ ରଖିବେ ନାହିଁ—ଧନୁର ତାଣି ଛାଡ଼ା ଶର ପରି ଏଠାକୁ ଆସ।
ଏଵେଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୃଷଣଂ ଵଜ୍ରବାହୁଂ ଵସିଷ୍ଠାସୋ ଽ ଅଭ୍ଯ୍ ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯ୍ ଅର୍କୈଃ । ସ ନ ସ୍ତୁତୋ ଵୀରଵଦ୍ ଧାତୁ ଗୋମଦ୍ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ଏଭଳି ବସିଷ୍ଠମାନେ ବଳିଏ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେ ଏପରି ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ଆମକୁ ବୀର ଓ ଗାଁ ଦିଅନ୍ତୁ—ସଦା ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛାରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସମିଦ୍ଧୋ ଽ ଅଗ୍ନିର୍ ଅଶ୍ଵିନା ତପ୍ତୋ ଘର୍ମୋ ଵିରାଟ୍ ସୁତଃ । ଦୁହେ ଧେନୁଃ ସରସ୍ଵତୀ ସୋମꣳ ଶୁକ୍ରମ୍ ଇହେନ୍ଦ୍ରିଯମ୍
ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତାପିତ ଘର୍ମ, ଚମକୁଥିବା ସୋମ ଚାପିଯାଇଛି। ସରସ୍ୱତୀ ଗାଈ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଦୁହେ।