ଭୂତାଯ ତ୍ଵା ନାରାତଯେ । ସ୍ଵର୍ ଅଭିଵି ଖ୍ଯେଷମ୍ । ଦୃꣳହନ୍ତାଂ ଦୁର୍ଯାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ଉର୍ଵ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ ଅନ୍ଵ୍ ଏମି । ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵା ନାଭୌ ସାଦଯାମ୍ଯ୍ ଅଦିତ୍ଯା ଽଉପସ୍ଥେଽ ଗ୍ନେ ହଵ୍ଯꣳ ରକ୍ଷ
ଭୂତି ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁତା ନ ହେବା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲା ସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ମୁଁ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶ ଦେଖିଯାଉଛି। ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ଅଦିତିଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ହେ ଅଗ୍ନି, ହବିଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।
ପଵିତ୍ରେ ସ୍ଥୋ ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯୌ । ସଵିତୁର୍ ଵଃ ପ୍ରସଵ ଉତ୍ ପୁନାମ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ଦେଵୀର୍ ଆପୋ ଅଗ୍ରେଗୁଵୋଽ ଅଗ୍ରେପୁଵୋଽଗ୍ର ଇମମ୍ ଅଦ୍ଯ ଯଜ୍ଞଂ ନଯତାଗ୍ରେ ଯଜ୍ଞପତିꣳ ସୁଧାତୁଂ ଯଜ୍ଞପତିଂ ଦେଵଯୁଵମ୍
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଅଂଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଛ। ସବିତାଙ୍କ ଚେତନାରେ, ଅଖଣ୍ଡ ପବିତ୍ରତା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ଆଗେ ଆଗେ ଯାଅ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗେ ନେଉ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ, ଭଲ ଗଢ଼ା, ଦେବତାଙ୍କ ଯୁବ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଆଗେ ନେଉ।
ଯୁଷ୍ମା ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋଽଵୃଣୀତ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ ଯୂଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଅଵୃଣୀଧ୍ଵଂ ଵୃତ୍ରତୂର୍ଯେ । ପ୍ରୋକ୍ଷିତା ସ୍ଥ । ଅଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି । ଅଗ୍ନୀଷୋମାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି । ଦୈଵ୍ଯାଯ କର୍ମଣେ ଶୁନ୍ଧଧ୍ଵଂ ଦେଵଯଜ୍ଯାଯୈ ଯଦ୍ ଵୋଽଶୁଦ୍ଧାଃ ପରାଜଘ୍ନୁର୍ ଇଦଂ ଵସ୍ ତଚ୍ ଛୁନ୍ଧାମି
ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ବୃତ୍ର ଦଳନ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ଦଳନ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲ। ତୁମେ ସିଞ୍ଚିତ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ସିଞ୍ଚୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ସିଞ୍ଚୁଛି। ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେବପୂଜା ପାଇଁ ନିଜେମାନେ ପବିତ୍ର ହେଉ। ଯଦି କିଛି ଅପବିତ୍ରତା ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିଛ, ଏହାକୁ ମୁଁ ପବିତ୍ର କରୁଛି।
ଶର୍ମାସି । ଅଵଧୂତꣳ ରକ୍ଷୋଽଵଧୂତା ଽ ଅରାତଯଃ । ଽଅଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଗ୍ ଅସି ପ୍ରତି ତ୍ଵାଦିତିର୍ ଵେତ୍ତୁ । ଅଦ୍ରିର୍ ଅସି ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ । ଗ୍ରାଵାସି ପୃଥୁବୁଧ୍ନଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଗ୍ ଵେତ୍ତୁ
ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ। ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଚର୍ମ; ଅଦିତି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ। ତୁମେ ପାହାଡ଼, କାଠର। ତୁମେ ପ୍ରଶସ୍ତ ତଳ ଥିବା ପିଷାଣ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମର ଚର୍ମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନେସ୍ ତନୂର୍ ଅସି ଵାଚୋ ଵିସର୍ଜନଂ ଦେଵଵୀତଯେ ତ୍ଵା ଗୃହ୍ଣାମି । ବୃହଦ୍ଗ୍ରାଵାସି ଵାନସ୍ପତ୍ଯଃ । ସଽଇଦଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ହଵିଃ ଶମୀଷ୍ଵ ସୁଶମି ଶମୀଷ୍ଵ । ହଵିଷ୍କୃଦ୍ ଏହି ହଵିଷ୍କୃଦ୍ ଏହି ହଵିଷ୍କୃଦ୍ ଏହି
ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ, ବାଣୀର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ତୁମେ ବଡ଼ ପିଷାଣ, କାଠର। ଏହି ହବିଷ୍ୟକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ହେ ଶମୀ, ଭଲଭାବେ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ହବିଷ୍ୟ ଦାତା, ଆସ, ଆସ, ଆସ।
କୁକ୍କୁଟୋଽସି ମଧୁଜିହ୍ଵଽଇଷମୂର୍ଜମ୍ ଆ ଵଦ ତ୍ଵଯା ଵଯꣳ ସଂଘାତꣳ-ସଂଘାତଂ ଜେଷ୍ମ । ଵର୍ଷଵୃଦ୍ଧମ୍ ଅସି । ପ୍ରତି ତ୍ଵା ଵର୍ଷଵୃଦ୍ଧଂ ଵେତ୍ତୁ । ପରାପୂତꣳ ରକ୍ଷଃ ପରାପୂତା ଅରାତଯଃ । ଽଅପହତꣳ ରକ୍ଷଃ । ଵାଯୁର୍ ଵୋ ଵି ଵିନକ୍ତୁ । ଦେଵୋ ଵଃ ସଵିତା ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣାତ୍ଵ୍ ଅଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପାଣିନା
ତୁମେ କୁକୁଡ଼, ମଧୁର ଜିଭା; ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ କଥା କହ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମାବେଶରେ ସମାବେଶ ଜିତିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଉ। ତୁମେ ବର୍ଷାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛ; ବର୍ଷା ତୁମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ। ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉ। ବିପକ୍ଷ ଦୂର ହେଉ। ବାୟୁ ତୁମେ ଭିନ୍ନ କରନ୍ତୁ। ଦେବତା ସବିତା, ସୁନା ହସ୍ତରେ ଅଖଣ୍ଡ ହସ୍ତରେ ତୁମକୁ ଧରନ୍ତୁ।
ଧୃଷ୍ଟିର୍ ଅସି । ଅପାଽଗ୍ନେ ଽ ଅଗ୍ନିମ୍ ଆମାଦଂ ଜହି ନିଷ୍ କ୍ରଵ୍ଯାଦꣳ ସେଧ । ଆ ଦେଵଯଜଂ ଵହ । ଧ୍ରୁଵମ୍ ଅସି ପୃଥିଵୀଂ ଦୃꣳହ ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ସଜାତଵନ୍ଯ୍ ଉପ ଦଧାମି ଭ୍ରାତୃଵ୍ଯସ୍ଯ ଵଧାଯ
ତୁମେ ସାହସ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମଠାରୁ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକୁ ଦୂର କର, ତାକୁ ଦୂର କର। ଦେବପୂଜକଙ୍କୁ ଆଣ। ତୁମେ ଦୃଢ଼; ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି।
ଅଗ୍ନେ ବ୍ରହ୍ମ ଗୃଭ୍ଣୀଷ୍ଵ । ଧରୁଣମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଦୃꣳହ ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ସଜାତଵନ୍ଯ୍ ଉପ ଦଧାମି ଭ୍ରାତୃଵ୍ଯସ୍ଯ ଵଧାଯ । ଧର୍ତ୍ରମ୍ ଅସି ଦିଵଂ ଦୃꣳହ ବ୍ରହ୍ମଵନି ତ୍ଵା କ୍ଷତ୍ରଵନି ସଜାତଵନ୍ଯ୍ ଉପ ଦଧାମି ଭ୍ରାତୃଵ୍ଯସ୍ଯ ଵଧାଯ । ଵିଶ୍ଵାଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵାଶାଭ୍ଯଽ ଉପ ଦଧାମି । ଚିତ ସ୍ଥୋର୍ଧ୍ଵଚିତଃ । ଭୃଗୂଣାମ୍ ଅଙ୍ଗିରସାଂ ତପସା ତପ୍ଯଧ୍ଵମ୍
ଶର୍ମାସି । ଅଵଧୂତꣳ ରକ୍ଷୋଽଵଧୂତା ଽ ଅରାତଯଃ । ଽଅଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଗ୍ ଅସି ପ୍ରତି ତ୍ଵାଦିତିର୍ ଵେତ୍ତୁ । ଧିଷଣାସି ପର୍ଵତୀ ପ୍ରତି ତ୍ଵାଦିତ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଗ୍ ଵେତ୍ତୁ । ଦିଵ ସ୍କମ୍ଭନୀର୍ ଅସି । ଧିଷଣାସି ପାର୍ଵତେଯୀ ପ୍ରତି ତ୍ଵା ପର୍ଵତୀ ଵେତ୍ତୁ
ତୁମେ ରକ୍ଷା ଅଟୁଟ ଅଛ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ। ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ଚର୍ମ, ଅଦିତି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଧିଷଣା, ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମକୁ ଧିଷଣା ଭାବେ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ଆକାଶର ଦଣ୍ଡ। ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଧିଷଣା, ପାହାଡ଼ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ।
ଧାନ୍ଯମ୍ ଅସି ଧିନୁହି ଦେଵାନ୍ । ପ୍ରାଣାଯ ତ୍ଵା । ଉଦାନାଯ ତ୍ଵା । ଵ୍ଯାନାଯ ତ୍ଵା । ଦୀର୍ଘାମ୍ ଅନୁ ପ୍ରସିତିମ୍ ଆଯୁଷେ ଧାଂ ଦେଵୋ ଵଃ ସଵିତା ହିରଣ୍ଯପାଣିଃ ପ୍ରତି ଗୃଭ୍ଣାତ୍ଵ୍ ଅଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପାଣିନା । ଚକ୍ଷୁଷେ ତ୍ଵା । ମହୀନାଂ ପଯୋଽସି
ତୁମେ ଧାନ, ଦେବତାମାନେକୁ ପୋଷଣ କର। ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଉପରକୁ ଯିବା ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ସବୁଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ସୁନା ହାତ ଥିବା ସବିତା ଦେବତା ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଅଖଣ୍ଡ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ତୁମେ ମାଟିର ଦୁଧ।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ସଂ ଵପାମି । ସମ୍ ଆପଽଓଷଧୀଭିଃ ସମ୍ ଓଷଧଯୋ ରସେନ । ସꣳ ରେଵତୀର୍ ଜଗତୀଭିଃ ପୃଚ୍ଯନ୍ତାꣳ ସଂ ମଧୁମତୀର୍ ମଧୁମତୀଭିଃ ପୃଚ୍ଯନ୍ତାମ୍
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହାତ, ପୂଷାଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଶାଉଛି। ପାଣି ଓ ଔଷଧିମାନେ ସହିତ, ଔଷଧିର ରସ ସହିତ, ଧନ୍ୟ ଓ ଚଳିତା ଯାହା ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ସହିତ, ମଧୁର ଓ ଧନ୍ୟ ଯାହା ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ସହିତ ମିଶିଯାଉ।
ଜନଯତ୍ଯୈ ତ୍ଵା ସଂ ଯୌମି । ଇଦମ୍ ଅଗ୍ନେଃ । ଇଦମ୍ ଅଗ୍ନୀଷୋମଯୋଃ । ଇଷେ ତ୍ଵା । ଘର୍ମୋଽସି ଵିଶ୍ଵାଯୁଃ । ଉରୁପ୍ରଥାଽ ଉରୁ ପ୍ରଥସ୍ଵୋରୁ ତେ ଯଜ୍ଞପତିଃ ପ୍ରଥତାମ୍ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟେ ତ୍ଵଚଂ ମା ହିꣳସୀତ୍ । ଦେଵସ୍ ତ୍ଵା ସଵିତା ଶ୍ରପଯତୁ ଵର୍ଷିଷ୍ଠେଽଧି ନାକେ
ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରୁଛି। ଏହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ। ପୋଷ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣର ଉତ୍ତାପ ଦେଉଥିବା ପାନୀୟ। ବିସ୍ତୃତ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ତୁମର ଚର୍ମକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁ। ସବିତା ଦେବତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତୁମକୁ ସିଜିଅନ୍ତୁ।
ମା ଭେର୍ ମା ସଂଵିକ୍ଥାଃ । ଽ ଅତମେରୁର୍ ଯଜ୍ଞୋ ଽତମେରୁର୍ ଯଜମାନସ୍ଯ ପ୍ରଜା ଭୂଯାତ୍ । ତ୍ରିତାଯ ତ୍ଵା । ଦ୍ଵିତାଯ ତ୍ଵା । ଏକତାଯ ତ୍ଵା
ଭୟ କରିନହଅ, ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହିଁ। ଯଜ୍ଞ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି; ଯଜ୍ମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହୁନ୍। ତୃତୀୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ପ୍ରଥମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଦେଵସ୍ଯ ତ୍ଵା ସଵିତୁଃ ପ୍ରସଵେ ଽଶ୍ଵିନୋର୍ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପୂଷ୍ଣୋ ହସ୍ତାଭ୍ଯାମ୍ । ଆ ଦଦେ ଽଧ୍ଵରକୃତଂ ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଽଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ବାହୁର୍ ଅସି ଦକ୍ଷିଣଃ ସହସ୍ରଭୃଷ୍ଟିଃ ଶତତେଜା ଵାଯୁର୍ ଅସି ତିଗ୍ମତେଜା ଦ୍ଵିଷତୋ ଵଧଃ
ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷାଙ୍କର ହସ୍ତଦ୍ୱାରା, ତୁମକୁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ରଖୁଛି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଡାହାଣ ବାହୁ, ହଜାର ଶକ୍ତି, ଶତଶଃ ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କରିଛ। ତୁମେ ବାୟୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର।
ପୃଥିଵି ଦେଵଯଜନ୍ଯ୍ ଓଷଧ୍ଯାସ୍ ତେ ମୂଲଂ ମା ହିꣳସିଷମ୍ । ଵ୍ରଜଂ ଗଚ୍ଛ ଗୋଷ୍ଠାନମ୍ । ଵର୍ଷତୁ ତେ ଦ୍ଯୌଃ । ବଧାନ ଦେଵ ସଵିତଃ ପରମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାꣳ ଶତେନ ପାଶୈର୍ ଯୋ ସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ ତମ୍ ଅତୋ ମା ମୌକ୍
ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ଔଷଧୀମାନେ, ତୁମର ମୂଳକୁ ମୁଁ କ୍ଷତି କରିନପାରିଁ। ତୁମେ ଗୋଠକୁ, ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଅ। ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ବର୍ଷା କରୁ। ହେ ଦେବ ସବିତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଶତଶଃ ପାଶ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ନ ଆସନ୍ତୁ।
ଗାଯତ୍ରେଣ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ପରି ଗୃହ୍ଣାମି । ତ୍ରୈଷ୍ଟୁଭେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ପରି ଗୃହ୍ଣାମି । ଜାଗତେନ ତ୍ଵା ଛନ୍ଦସା ପରି ଗୃହ୍ଣାମି । ସୁକ୍ଷ୍ମା ଚାସି ଶିଵା ଚାସି । ସ୍ଯୋନା ଚାସି ସୁଷଦା ଚାସି । ଊର୍ଜସ୍ଵତୀ ଚାସି ପଯସ୍ଵତୀ ଚ
ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ତୁମେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶୁଭ। ତୁମେ ମୃଦୁ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ। ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୋଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପୁରା କ୍ରୂରସ୍ଯ ଵିସୃପୋ ଵିରପ୍ଶିନ୍ନ୍ ଉଦାଦାଯ ପୃଥିଵୀଂ ଜୀଵଦାନୁମ୍ । ଯାମ୍ ଐରଯꣳଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରମସି ସ୍ଵଧାଭିସ୍ ତାମ୍ ଉ ଧୀରାସୋ ଽଅନୁଦିଶ୍ଯ ଯଜନ୍ତେ । ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀର୍ ଆ ସାଦଯ । ଦ୍ଵିଷତୋ ଵଧୋଽ ସି
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ଭୟଙ୍କର ବିଷକୁ ଦୂର କରି, ପୃଥିବୀକୁ ଜୀବନ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା। ଯାହାକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନିବେଦିତ ଉପହାର ସହିତ ମୁଁ ବିସ୍ତାର କରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି। ଛିଟାଯିବା ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର।
ପ୍ରତ୍ଯୁଷ୍ଟꣳ ରକ୍ଷଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଷ୍ଟା ଽଅରାତଯଃ । ନିଷ୍ଟପ୍ତꣳ ରକ୍ଷୋ ନିଷ୍ଟପ୍ତା ଽ ଅରାତଯଃ । ଅନିଶିତୋଽ ସି ସପତ୍ନକ୍ଷିଦ୍ ଵାଜିନଂ ତ୍ଵା ଵାଜେଧ୍ଯାଯୈ ସଂ ମାର୍ଜ୍ମି । ପ୍ରତ୍ଯୁଷ୍ଟꣳ ରକ୍ଷଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଷ୍ଟାଽ ଅରାତଯଃ । ନିଷ୍ଟପ୍ତꣳ ରକ୍ଷୋ ନିଷ୍ଟପ୍ତାଽ ଅରାତଯଃ । ଅନିଶିତାଽସି ସପତ୍ନକ୍ଷିଦ୍ ଵାଜିନୀଂ ତ୍ଵା ଵାଜେଧ୍ଯାଯୈ ସଂ ମାର୍ଜ୍ମି
ଅଦିତ୍ଯୈ ରାସ୍ନାସି । ଵିଷ୍ଣୋର୍ ଵେଷ୍ଯୋ ସି । ଊର୍ଜେ ତ୍ଵା । ଽଅଦବ୍ଧେନ ତ୍ଵା ଚକ୍ଷୁଷାଵ ପଶ୍ଯାମି । ଅଗ୍ନେର୍ ଜିହ୍ଵାସି ସୁହୂର୍ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଧାମ୍ନେ-ଧାମ୍ନେ ମେ ଭଵ ଯଜୁଷେ-ଯଜୁଷେ
ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ କମରବନ୍ଧ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆବରଣ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଭ୍ରମ ନ ହୋଇଥିବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁଛି। ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଜିଭ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମିତ୍ର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ରୁହ।
ସଵିତୁସ୍ ତ୍ଵା ପ୍ରସଵଽ ଉତ୍ ପୁନାମ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ସଵିତୁର୍ ଵଃ ପ୍ରସଵ ଽ ଉତ୍ ପୁନାମ୍ଯ୍ ଅଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ପଵିତ୍ରେଣ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମିଭିଃ । ତେଜୋ ଽସି ଶୁକ୍ରମ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅମୃତମ୍ ଅସି । ଧାମ ନାମାସି ପ୍ରିଯଂ ଦେଵାନାମ୍ ଅନାଧୃଷ୍ଟଂ ଦେଵଯଜନମ୍ ଅସି
ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିର୍ମଳ ଛାନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣରେ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିର୍ମଳ ଛାନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କିରଣରେ ପୁନି ପବିତ୍ର କରୁଛି। ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଶୁଭ୍ରତା, ଅମୃତ। ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନିବାସ, ନାମ ଓ ଅପରିଭୂତ ପୂଜାସ୍ଥଳ।
କୃଷ୍ଣୋଽସ୍ଯ୍ ଆଖରେଷ୍ଠୋ ଽଗ୍ନଯେ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି । ଵେଦିର୍ ଅସି ବର୍ହିଷେ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟାଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି । ବର୍ହିର୍ ଅସି ସ୍ରୁଗ୍ଭ୍ଯସ୍ ତ୍ଵା ଜୁଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋକ୍ଷାମି
ତୁମେ କଳା, ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଛିଟାଇ ଦେଉଛି। ତୁମେ ବେଦି, ମୁଁ ତୁମକୁ କୁଶା ଉପରେ ଅର୍ପିତ କରି ଛିଟାଇ ଦେଉଛି। ତୁମେ କୁଶା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପକରଣମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଛିଟାଇ ଦେଉଛି।
ଅଦିତ୍ଯୈ ଵ୍ଯୁନ୍ଦନମ୍ ଅସି । ଵିଷ୍ଣୋ ସ୍ତୁପୋ ଽସି । ଊର୍ଣମ୍ରଦସଂ ତ୍ଵା ସ୍ତୃଣାମି ସ୍ଵାସସ୍ଥାଂ ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଭୁଵପତଯେ ସ୍ଵାହା । ଭୁଵନପତଯେ ସ୍ଵାହା । ଭୂତାନାଂ ପତଯେ ସ୍ଵାହା
ତୁମେ ଆଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ ଆବରଣ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ କଠ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଉନ ଭଳି ମୃଦୁ କରି, ଦେବତାମାନେ ବସିପାରିବେ ବୋଲି ବିଛାଉଛି। ପୃଥିବୀର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ଜଗତର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।
ଵୀତିହୋତ୍ରଂ ତ୍ଵା କଵେ ଦ୍ଯୁମନ୍ତꣳ ସମ୍ ଇଧୀମହି । ଅଗ୍ନେ ବୃହନ୍ତମ୍ ଅଧ୍ଵରେ
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହାନ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଭାବେ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆହୁରି କରୁଛୁ।
ସମିଦ୍ ଅସି । ସୂର୍ଯସ୍ ତ୍ଵା ପୁରସ୍ତାତ୍ ପାତୁ କସ୍ଯାଶ୍ ଚିଦ୍ ଅଭିଶସ୍ତ୍ଯୈ । ସଵିତୁର୍ ବାହୂ ସ୍ଥଃ । ଽ ଊର୍ଣମ୍ରଦସଂ ତ୍ଵା ସ୍ତୃଣାମି ସ୍ଵାସସ୍ଥଂ ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ଽ ଆ ତ୍ଵା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଽ ଆଦିତ୍ଯାଃ ସଦନ୍ତୁ
ତୁମେ ହେଉଛ, ଆଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ଜ୍ୱାଳା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଗରୁ ତୁମକୁ କୌଣସି ଅପଶବ୍ଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ସବିତାଙ୍କର ବାହୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ କମଳା ଉନ୍ନରେ ବିଛାଉଛି, ଦେବତାମାନେ ବସିବା ପାଇଁ। ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମ ସହ ବସନ୍ତୁ।
ଘୃତାଚ୍ଯ୍ ଅସି ଜୁହୂର୍ ନାମ୍ନା ସେଦଂ ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ପ୍ରିଯꣳ ସଦ ଽ ଆ ସୀଦ । ଘୃତାଚ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ୍ ଉପଭୃନ୍ ନାମ୍ନା ସେଦଂ ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ପ୍ରିଯꣳ ସଦ ଽ ଆ ସୀଦ । ଘୃତାଚ୍ଯ୍ ଅସି ଧ୍ରୁଵା ନାମ୍ନା ସେଦଂ ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ପ୍ରିଯꣳ ସଦଽ ଆ ସୀଦ । ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ପ୍ରିଯꣳ ସଦ ଽଆ ସୀଦ । ଧ୍ରୁଵା ଽ ଅସଦନ୍ନ୍ ଋତସ୍ଯ ଯୋନୌ ତା ଵିଷ୍ଣୋ ପାହି । ପାହି ଯଜ୍ଞଂ । ପାହି ଯଜ୍ଞପତିମ୍ । ପାହି ମାଂ ଯଜ୍ଞନ୍ଯମ୍
ଅଗ୍ନେ ଵାଜଜିଦ୍ ଵାଜଂ ତ୍ଵା ସରିଷ୍ଯନ୍ତଂ ଵାଜଜିତꣳ ସଂ ମାର୍ଜ୍ମି । ନମୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ । ସ୍ଵଧା ପିତୃଭ୍ଯଃ । ସୁଯମେ ମେ ଭୂଯାସ୍ତମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ବିଜେତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିରେ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କରୁଛି। ଦେବତାମାନୋଁକୁ ନମସ୍କାର। ପିତୃମାନୋଁକୁ ସ୍ୱଧା। ମୋର ଭଲ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେଉ।
ଅସ୍କନ୍ନମ୍ ଅଦ୍ଯ ଦେଵେଭ୍ଯଽ ଆଜ୍ଯꣳ ସଂ ଭ୍ରିଯାସମ୍ । ଅଙ୍ଘ୍ରିଣା ଵିଷ୍ଣୋ ମା ତ୍ଵାଵ କ୍ରମିଷମ୍ । ଵସୁମତୀମ୍ ଅଗ୍ନେ ତେ ଛାଯାମ୍ ଉପ ସ୍ଥେଷଂ ଵିଷ୍ଣୋ ସ୍ଥାନମ୍ ଅସି । ଇତ ଽ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵୀର୍ଯମ୍ ଅକୃଣୋଦ୍ ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଧ୍ଵର ଽଆସ୍ଥାତ୍
ଆଜି ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଘିଅ ଉଠାଏଁ, ଏହା କେବେ ଝରିଯିବ ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ପଦଚିହ୍ନ ଅଟୁଟ ରହୁ, ମୁଁ କେବେ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବି ନାହିଁ। ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମର ଛାୟାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବି; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ। ଏଠି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବୀରତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ; ସେ ବେଦିରେ ଉଭୟ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇଥିଲେ।
ଅଗ୍ନେ ଵେର୍ ହୋତ୍ରଂ ଵେର୍ ଦୂତ୍ଯମ୍ । ଅଵତାଂ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ । ଽଅଵ ତ୍ଵଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସ୍ଵିଷ୍ଟକୃଦ୍ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଇନ୍ଦ୍ରଽ ଆଜ୍ଯେନ ହଵିଷା ଭୂତ୍ ସ୍ଵାହା । ସଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ଜ୍ଯୋତିଃ
ଅଗ୍ନି, ତୁମର ହେଉଛି ହୋତାର କାମ, ତୁମର ହେଉଛି ଦୂତର ଦାୟିତ୍ୱ। ଦିନ ଓ ରାତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଦିନ ଓ ରାତି, ସ୍ବିଷ୍ଟକୃତ ଭାବେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଘିଅ ହୋମ କରି, ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଆଲୋକରେ ଆଲୋକ ମିଶିଯାଉ।
ହେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର। ମଧ୍ୟାକାଶର ଆଧାରକୁ ଦୃଢ଼ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ତୁମେ ଧାରକ; ଦିବକୁ ଦୃଢ଼ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ସମସ୍ତ ଆଶା ପାଇଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ଭଲଭାବେ ରଖ। ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରାସମାନଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତାପିତ ହେଉ।
ଅପାରରୁଂ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ଦେଵଯଜନାଦ୍ ଵଧ୍ଯାସମ୍ । ଵ୍ରଜଂ ଗଚ୍ଛ ଗୋଷ୍ଠାନମ୍ । ଵର୍ଷତୁ ତେ ଦ୍ଯୌଃ । ବଧାନ ଦେଵ ସଵିତଃ ପରମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଶତେନ ପାଶୈର୍ ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ ତମ୍ ଅତୋ ମା ମୌକ୍ । ଅରରୋ ଦିଵଂ ମା ପପ୍ତଃ । ଦ୍ରପ୍ସସ୍ ତେ ଦ୍ଯାଂ ମା ସ୍କନ୍ । ଵ୍ରଜଂ ଗଚ୍ଛ ଗୋଷ୍ଠାନମ୍ । ଵର୍ଷତୁ ତେ ଦ୍ଯୌଃ । ବଧାନ ଦେଵ ସଵିତଃ ପରମସ୍ଯାଂ ପୃଥିଵ୍ଯାꣳ ଶତେନ ପାଶୈର୍ ଯୋଽସ୍ମାନ୍ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ଯଂ ଚ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଷ୍ମସ୍ ତମ୍ ଅତୋ ମା ମୌକ୍
ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ସ୍ଥଳରୁ ମୁଁ ବଧ ହେବାକୁ ଦିଅନାହିଁ। ତୁମେ ଗୋଠକୁ, ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଅ। ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ବର୍ଷା କରୁ। ହେ ଦେବ ସବିତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଶତଶଃ ପାଶ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ନ ଆସନ୍ତୁ। ଆକାଶକୁ ତୁମେ ଢଳିଯିଅନାହିଁ। ତୁମ ତିଆରି ଆକାଶକୁ ଝରିଯିଅନାହିଁ। ତୁମେ ଗୋଠକୁ, ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଅ। ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ବର୍ଷା କରୁ। ହେ ଦେବ ସବିତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଶତଶଃ ପାଶ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ନ ଆସନ୍ତୁ।
ଦୁଷ୍ଟ ଦୂର ହେଉଛି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉଛନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ପୁଡ଼ିଯାଉଛି, ଶତ୍ରୁମାନେ ପୁଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ତୁମେ ଅମାନିକ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାଶକ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ମାର୍ଜନ କରୁଛି। ଦୁଷ୍ଟ ଦୂର ହେଉଛି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉଛନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ପୁଡ଼ିଯାଉଛି, ଶତ୍ରୁମାନେ ପୁଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି। ତୁମେ ଅମାନିକ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ନାଶକ; ମୁଁ ତୁମକୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ମାର୍ଜନ କରୁଛି।
ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵାଵସୁଃ ପରି ଦଧାତୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାରିଷ୍ଟ୍ଯୈ ଯଜମାନସ୍ଯ ପରିଧିର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇଡ ଽīଡିତଃ । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ବାହୁର୍ ଅସି ଦକ୍ଷିଣୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାରିଷ୍ଟ୍ଯୈ ଯଜମାନସ୍ଯ ପରିଧିର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇଡ ଽ ଈଡିତଃ । ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ତ୍ଵୋତ୍ତରତଃ ପରି ଧତ୍ତାଂ ଧ୍ରୁଵେଣ ଧର୍ମଣା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାରିଷ୍ଟ୍ଯୈ ଯଜମାନସ୍ଯ ପରିଧିର୍ ଅସ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇଡ ଽ ଈଡିତଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱାବାସୁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କର ପରିଧି ଭାବେ ଘେରି ଦେଉନ୍ତୁ; ଇଡାଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଗ୍ନି ପୂଜିତ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କର ପରିଧି ଭାବେ; ଇଡାଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଗ୍ନି ପୂଜିତ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦୃଢ଼ ନୀତିରେ ଘେରି ଦେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କର ପରିଧି ଭାବେ; ଇଡାଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଗ୍ନି ପୂଜିତ।
ତୁମେ ଘୃତାଚୀ ନାମର ଛାମଚ, ଏହି ପ୍ରିୟ ଆଲୋକରେ ସଦା ଏଠାରେ ବସ। ତୁମେ ଉପଭୃତ ନାମର ଘୃତାଚୀ, ଏହି ପ୍ରିୟ ଆଲୋକରେ ସଦା ଏଠାରେ ବସ। ତୁମେ ଧୃୱା ନାମର ଘୃତାଚୀ, ଏହି ପ୍ରିୟ ଆଲୋକରେ ସଦା ଏଠାରେ ବସ। ଏହି ପ୍ରିୟ ଆଲୋକରେ ସଦା ଏଠାରେ ବସ। ଧୃୱ ଭାବେ ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ବସିଛନ୍ତି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସେମାନୋଁକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯଜ୍ଞର ମାଲିକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ମୋତେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କର।