ଶୁକ୍ଲଯଜୁର୍ଵେଦଃ

वसोः पवित्रम् असि । द्यौर् असि पृथिव्यसि । मातरिश्वनो ऽघर्मो सि विश्वधा ऽअसि परमेण धाम्ना दृꣳहस्व मा ह्वार् मा ते यज्ञपतिर् ह्वार्षीत्

ତୁମେ ବସୁଙ୍କର ପବିତ୍ରତା। ତୁମେ ଆକାଶ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ। ତୁମେ ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟରେ ଅଛ। ଦୃଢ଼ ରୁହ; କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଉନି, ଯଜ୍ଞପତି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।

वसोः पवित्रम् असि शतधारं वसोः पवित्रम् असि सहस्रधारम् । देवस् त्वा सविता पुनातु वसोः पवित्रेण शतधारेण सुप्वा । काम् अधुक्षः

ତୁମେ ବସୁଙ୍କର ପବିତ୍ରତା, ଶତଧାରାରେ ବହୁଥିବା। ତୁମେ ବସୁଙ୍କର ପବିତ୍ରତା, ସହସ୍ରଧାରାରେ ବହୁଥିବା। ଦେବତା ସବିତା ବସୁଙ୍କର ଏହି ପବିତ୍ର ଶତଧାରା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଭଲଭାବେ ପବିତ୍ର କରୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛ।

सा विश्वायुः । सा विश्वकर्मा । सा विश्वधायाः । इन्द्रस्य त्वा भागꣳ सोमेना तनच्मि । विष्णो हव्यꣳ रक्ष

ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାଗକୁ ସୋମ ସହିତ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହବିଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।

अग्ने व्रतपते व्रतं चरिष्यामि तच् छकेयं तन् मे राध्यताम् । इदम् अहम् अनृतात् सत्यम् उपैमि

ହେ ଅଗ୍ନି, ନିୟମର ନାଥ, ମୁଁ ନିୟମ ପାଳନ କରିବି; ମୋତେ ଏହା କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଫଳଦାୟକ ହେଉ। ମୁଁ ଅସତ୍ୟରୁ ସତ୍ୟକୁ ଯାଉଛି।

कस् त्वा युनक्ति स त्वा युनक्ति कस्मै त्वा युनक्ति तस्मै त्वा युनक्ति । कर्मणे वां वेषाय वाम्

କିଏ ତୁମକୁ ଯୋଗାଏ? ସେ ତୁମକୁ ଯୋଗାଏ। କାହାପାଇଁ ତୁମେ ଯୋଗାଯାଉଛ? ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଯୋଗାଯାଉଛ। ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ତୁମର ଶୋଭା ପାଇଁ।

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा अरातयः । निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः । उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि

ଉଠିଆସୁଥିବା ବିପକ୍ଷରୁ ରକ୍ଷା କର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦହିଦେ, ଦହିଯାଇଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର। ମୁଁ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶ ଦେଖିଯାଉଛି।

धूर् असि धूर्व धूर्वन्तं धूर्व तं योऽ स्मान् धूर्वति तं धूर्व यं वयं धूर्वामः । देवानाम् असि वह्नितमꣳ सम्नितमं पप्रितमं जुष्टतमं देवहूतमम्

ତୁମେ ଯୋକ, ହେ ଯୋକଧାରୀ; ଯିଏ ଆମକୁ ଯୋକେଇଥାଏ, ତାକୁ ଯୋକ କର; ଯାହାକୁ ଆମେ ଯୋକେଇଥାଉ, ସେଉଁଠି ଯୋକ କର। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବହନକାରୀ, ସବୁଠାରେ ଏକତା, ସମୃଦ୍ଧି, ପ୍ରିୟତମ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।

अह्रुतम् असि हविर्धानं दृꣳहस्व मा ह्वार् मा यज्ञपतिर् ह्वार्षीत् । विष्णुस् त्वा क्रमताम् । उरु वाताय । अपहतꣳ रक्षः । यच्छन्तां पञ्च

ତୁମେ ଅନଅର୍ପିତ, ହବିଷ୍ୟର ସ୍ଥାନ; ଦୃଢ଼ ରୁହ, କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଉନି, ଯଜ୍ଞପତି ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ପଦକ୍ଷେପ ଦିଅନ୍ତୁ, ବାୟୁ ପାଇଁ ବିଶାଳ ହେଉ। ବିପକ୍ଷକୁ ଦୂର କର। ପାଞ୍ଚଜନ ଦେଉନ୍ତୁ।

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । अग्नये जुष्टं गृह्णामि । अग्नीषोमाभ्यां जुष्टं गृह्णामि

ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଚେତନାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହସ୍ତରେ, ମୁଁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।

भूताय त्वा नारातये । स्वर् अभिवि ख्येषम् । दृꣳहन्तां दुर्याः पृथिव्याम् । उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि । पृथिव्यास् त्वा नाभौ सादयाम्य् अदित्या ऽउपस्थेऽ ग्ने हव्यꣳ रक्ष

ଭୂତି ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁତା ନ ହେବା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ କିଲ୍ଲା ସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ମୁଁ ବିଶାଳ ମଧ୍ୟାକାଶ ଦେଖିଯାଉଛି। ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ଅଦିତିଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ତୁମକୁ ବସାଉଛି। ହେ ଅଗ୍ନି, ହବିଷ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କର।

पवित्रे स्थो वैष्णव्यौ । सवितुर् वः प्रसव उत् पुनाम्य् अच्छिद्रेण पवित्रेण सूर्यस्य रश्मिभिः । देवीर् आपो अग्रेगुवोऽ अग्रेपुवोऽग्र इमम् अद्य यज्ञं नयताग्रे यज्ञपतिꣳ सुधातुं यज्ञपतिं देवयुवम्

ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଅଂଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଛ। ସବିତାଙ୍କ ଚେତନାରେ, ଅଖଣ୍ଡ ପବିତ୍ରତା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛି। ଦେବୀ ଜଳମାନେ, ଆଗେ ଆଗେ ଯାଅ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗେ ନେଉ, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ, ଭଲ ଗଢ଼ା, ଦେବତାଙ୍କ ଯୁବ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଆଗେ ନେଉ।

युष्मा ऽ इन्द्रोऽवृणीत वृत्रतूर्ये यूयम् इन्द्रम् अवृणीध्वं वृत्रतूर्ये । प्रोक्षिता स्थ । अग्नये त्वा जुष्टं प्रोक्षामि । अग्नीषोमाभ्यां त्वा जुष्टं प्रोक्षामि । दैव्याय कर्मणे शुन्धध्वं देवयज्यायै यद् वोऽशुद्धाः पराजघ्नुर् इदं वस् तच् छुन्धामि

ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ବୃତ୍ର ଦଳନ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃତ୍ର ଦଳନ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲ। ତୁମେ ସିଞ୍ଚିତ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ସିଞ୍ଚୁଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ସିଞ୍ଚୁଛି। ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଦେବପୂଜା ପାଇଁ ନିଜେମାନେ ପବିତ୍ର ହେଉ। ଯଦି କିଛି ଅପବିତ୍ରତା ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିଛ, ଏହାକୁ ମୁଁ ପବିତ୍ର କରୁଛି।

शर्मासि । अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः । ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु । अद्रिर् असि वानस्पत्यः । ग्रावासि पृथुबुध्नः प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु

ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ। ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଚର୍ମ; ଅଦିତି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ। ତୁମେ ପାହାଡ଼, କାଠର। ତୁମେ ପ୍ରଶସ୍ତ ତଳ ଥିବା ପିଷାଣ; ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମର ଚର୍ମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ।

अग्नेस् तनूर् असि वाचो विसर्जनं देववीतये त्वा गृह्णामि । बृहद्ग्रावासि वानस्पत्यः । सऽइदं देवेभ्यो हविः शमीष्व सुशमि शमीष्व । हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि हविष्कृद् एहि

ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦେହ, ବାଣୀର ଉଚ୍ଚାରଣ, ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ତୁମେ ବଡ଼ ପିଷାଣ, କାଠର। ଏହି ହବିଷ୍ୟକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର, ହେ ଶମୀ, ଭଲଭାବେ ଅର୍ପିତ ହେଉ। ହବିଷ୍ୟ ଦାତା, ଆସ, ଆସ, ଆସ।

कुक्कुटोऽसि मधुजिह्वऽइषमूर्जम् आ वद त्वया वयꣳ संघातꣳ-संघातं जेष्म । वर्षवृद्धम् असि । प्रति त्वा वर्षवृद्धं वेत्तु । परापूतꣳ रक्षः परापूता अरातयः । ऽअपहतꣳ रक्षः । वायुर् वो वि विनक्तु । देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना

ତୁମେ କୁକୁଡ଼, ମଧୁର ଜିଭା; ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ କଥା କହ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମାବେଶରେ ସମାବେଶ ଜିତିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଉ। ତୁମେ ବର୍ଷାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛ; ବର୍ଷା ତୁମକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତୁ। ବିପକ୍ଷ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର ହେଉ। ବିପକ୍ଷ ଦୂର ହେଉ। ବାୟୁ ତୁମେ ଭିନ୍ନ କରନ୍ତୁ। ଦେବତା ସବିତା, ସୁନା ହସ୍ତରେ ଅଖଣ୍ଡ ହସ୍ତରେ ତୁମକୁ ଧରନ୍ତୁ।

धृष्टिर् असि । अपाऽग्ने ऽ अग्निम् आमादं जहि निष् क्रव्यादꣳ सेध । आ देवयजं वह । ध्रुवम् असि पृथिवीं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय

ତୁମେ ସାହସ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମଠାରୁ, ଅଗ୍ନିଠାରୁ ମାଂସ ଭକ୍ଷକୁ ଦୂର କର, ତାକୁ ଦୂର କର। ଦେବପୂଜକଙ୍କୁ ଆଣ। ତୁମେ ଦୃଢ଼; ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବସାଉଛି।

अग्ने ब्रह्म गृभ्णीष्व । धरुणम् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय । धर्त्रम् असि दिवं दृꣳह ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि सजातवन्य् उप दधामि भ्रातृव्यस्य वधाय । विश्वाभ्यस् त्वाशाभ्यऽ उप दधामि । चित स्थोर्ध्वचितः । भृगूणाम् अङ्गिरसां तपसा तप्यध्वम्

शर्मासि । अवधूतꣳ रक्षोऽवधूता ऽ अरातयः । ऽअदित्यास् त्वग् असि प्रति त्वादितिर् वेत्तु । धिषणासि पर्वती प्रति त्वादित्यास् त्वग् वेत्तु । दिव स्कम्भनीर् असि । धिषणासि पार्वतेयी प्रति त्वा पर्वती वेत्तु

ତୁମେ ରକ୍ଷା ଅଟୁଟ ଅଛ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉ। ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ଚର୍ମ, ଅଦିତି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଧିଷଣା, ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମକୁ ଧିଷଣା ଭାବେ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ। ତୁମେ ଆକାଶର ଦଣ୍ଡ। ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଧିଷଣା, ପାହାଡ଼ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନୁନ୍ତୁ।

धान्यम् असि धिनुहि देवान् । प्राणाय त्वा । उदानाय त्वा । व्यानाय त्वा । दीर्घाम् अनु प्रसितिम् आयुषे धां देवो वः सविता हिरण्यपाणिः प्रति गृभ्णात्व् अच्छिद्रेण पाणिना । चक्षुषे त्वा । महीनां पयोऽसि

ତୁମେ ଧାନ, ଦେବତାମାନେକୁ ପୋଷଣ କର। ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଉପରକୁ ଯିବା ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ସବୁଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ସୁନା ହାତ ଥିବା ସବିତା ଦେବତା ତୁମକୁ ଦୀର୍ଘ ଅଖଣ୍ଡ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ତୁମେ ମାଟିର ଦୁଧ।

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । सं वपामि । सम् आपऽओषधीभिः सम् ओषधयो रसेन । सꣳ रेवतीर् जगतीभिः पृच्यन्ताꣳ सं मधुमतीर् मधुमतीभिः पृच्यन्ताम्

ଦେବତା ସବିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ହାତ, ପୂଷାଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଶାଉଛି। ପାଣି ଓ ଔଷଧିମାନେ ସହିତ, ଔଷଧିର ରସ ସହିତ, ଧନ୍ୟ ଓ ଚଳିତା ଯାହା ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ସହିତ, ମଧୁର ଓ ଧନ୍ୟ ଯାହା ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ସହିତ ମିଶିଯାଉ।

जनयत्यै त्वा सं यौमि । इदम् अग्नेः । इदम् अग्नीषोमयोः । इषे त्वा । घर्मोऽसि विश्वायुः । उरुप्रथाऽ उरु प्रथस्वोरु ते यज्ञपतिः प्रथताम् । अग्निष्टे त्वचं मा हिꣳसीत् । देवस् त्वा सविता श्रपयतु वर्षिष्ठेऽधि नाके

ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକତ୍ର କରୁଛି। ଏହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ପାଇଁ। ପୋଷ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣର ଉତ୍ତାପ ଦେଉଥିବା ପାନୀୟ। ବିସ୍ତୃତ ହେଉ, ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ତୁମର ଚର୍ମକୁ କ୍ଷତି ନ କରୁ। ସବିତା ଦେବତା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ତୁମକୁ ସିଜିଅନ୍ତୁ।

मा भेर् मा संविक्थाः । ऽ अतमेरुर् यज्ञो ऽतमेरुर् यजमानस्य प्रजा भूयात् । त्रिताय त्वा । द्विताय त्वा । एकताय त्वा

ଭୟ କରିନହଅ, ଭ୍ରମିତ ହେଉନାହିଁ। ଯଜ୍ଞ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛି; ଯଜ୍ମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହୁନ୍। ତୃତୀୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ପ୍ରଥମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् । आ ददे ऽध्वरकृतं देवेभ्यः । ऽइन्द्रस्य बाहुर् असि दक्षिणः सहस्रभृष्टिः शततेजा वायुर् असि तिग्मतेजा द्विषतो वधः

ଦେବତା ସବିତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ବାହୁଦ୍ୱାରା, ପୂଷାଙ୍କର ହସ୍ତଦ୍ୱାରା, ତୁମକୁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ରଖୁଛି। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଡାହାଣ ବାହୁ, ହଜାର ଶକ୍ତି, ଶତଶଃ ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କରିଛ। ତୁମେ ବାୟୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର।

पृथिवि देवयजन्य् ओषध्यास् ते मूलं मा हिꣳसिषम् । व्रजं गच्छ गोष्ठानम् । वर्षतु ते द्यौः । बधान देव सवितः परमस्यां पृथिव्याꣳ शतेन पाशैर् यो स्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मस् तम् अतो मा मौक्

ହେ ପୃଥିବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ଔଷଧୀମାନେ, ତୁମର ମୂଳକୁ ମୁଁ କ୍ଷତି କରିନପାରିଁ। ତୁମେ ଗୋଠକୁ, ଗୋଶାଳାକୁ ଯାଅ। ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶ ବର୍ଷା କରୁ। ହେ ଦେବ ସବିତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୃଥିବୀରେ ଶତଶଃ ପାଶ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ନ ଆସନ୍ତୁ।

गायत्रेण त्वा छन्दसा परि गृह्णामि । त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि । जागतेन त्वा छन्दसा परि गृह्णामि । सुक्ष्मा चासि शिवा चासि । स्योना चासि सुषदा चासि । ऊर्जस्वती चासि पयस्वती च

ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ଘେରି ରଖୁଛି। ତୁମେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶୁଭ। ତୁମେ ମୃଦୁ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ। ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୋଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

पुरा क्रूरस्य विसृपो विरप्शिन्न् उदादाय पृथिवीं जीवदानुम् । याम् ऐरयꣳश् चन्द्रमसि स्वधाभिस् ताम् उ धीरासो ऽअनुदिश्य यजन्ते । प्रोक्षणीर् आ सादय । द्विषतो वधोऽ सि

ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ଭୟଙ୍କର ବିଷକୁ ଦୂର କରି, ପୃଥିବୀକୁ ଜୀବନ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା। ଯାହାକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନିବେଦିତ ଉପହାର ସହିତ ମୁଁ ବିସ୍ତାର କରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି। ଛିଟାଯିବା ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର।

प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टा ऽअरातयः । निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ता ऽ अरातयः । अनिशितोऽ सि सपत्नक्षिद् वाजिनं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि । प्रत्युष्टꣳ रक्षः प्रत्युष्टाऽ अरातयः । निष्टप्तꣳ रक्षो निष्टप्ताऽ अरातयः । अनिशिताऽसि सपत्नक्षिद् वाजिनीं त्वा वाजेध्यायै सं मार्ज्मि

अदित्यै रास्नासि । विष्णोर् वेष्यो सि । ऊर्जे त्वा । ऽअदब्धेन त्वा चक्षुषाव पश्यामि । अग्नेर् जिह्वासि सुहूर् देवेभ्यो धाम्ने-धाम्ने मे भव यजुषे-यजुषे

ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ କମରବନ୍ଧ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆବରଣ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଭ୍ରମ ନ ହୋଇଥିବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁଛି। ତୁମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଜିଭ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମିତ୍ର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ରୁହ।