ଏହି ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଆହୁତିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି, ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞରେ ଆହୁତି ଯାଏ, ଏଠାରୁ ଶବ୍ଦ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମେ ଦୟାର ସହିତ ପାଇପାରିବା। ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ପିତାମ୍ବର ଶିର ଥିବା ସବିତା, ସଦା ଚମକି ଆଗରେ ଉଦୟ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ଗତିରେ, ପୂଷଣ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଣି ଦେଖି ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ବସି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଏବଂ ମଧ୍ୟଯାମକୁ ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି; ତିନି ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଦେଖି ପୂର୍ବ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଘୃତର ଚମକରେ ଚମକୁଥାନ୍ତି। ବୃଷ, ସାଗର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଗୃଧ୍ର ପୂର୍ବ ଦିଶାର ପିତାର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ଆକାଶର ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବିଚିତ୍ର ପାଥର ଦିଶାର ଶେଷକୁ ରକ୍ଷା କରି ଦୂରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାର ଅଧିକାର ସାଗର ଉପରେ; ସମସ୍ତ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଥୀ, ପୁରସ୍କାରର ନିଷ୍ଠା ଲୋକପତି। ଦେବତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞରେ ଯାଉ, ଆଶୀର୍ବାଦର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞରେ ଯାଉ; ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ଉପରକୁ ଉଠାଯାଇଥିବା ହାତର ଧରଣରେ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସକୁ ଧରିଛି; ତାପରେ, ତଳକୁ ହାତ ଧରି, ଇନ୍ଦ୍ର ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଉପର ଓ ତଳ ଧରଣକୁ ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବଢ଼ାଇଥିଲେ; ଏହିପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ, ଅସମ୍ମତିକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିବା, ହାତରେ ଏହି ଭାଗକୁ ଧରି ଆଣ; ଆକାଶର ପଛକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆଲୋକକୁ ଯାଉ। ପୂର୍ବ ଦିଶାରେ ଆଗକୁ ଚାଲିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବରେ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ଏଠାରେ ରୁହ; ସମସ୍ତ ଦିଶାରେ ଚମକି, ଆଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କର, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ପୃଥିବୀରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟଯାମକୁ ଉଠିଛି, ମଧ୍ୟଯାମରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠିଛି; ଦିବ୍ୟ ଗୁମ୍ଫର ଶିଖରରୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଯେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ପଛକୁ ଦେଖନ୍ତିନା; ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦେବତା ଓ ମାନବଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ; ପୂଜାର୍ଥୀମାନେ, ଭୃଗୁମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାଉ, ସୁସ୍ଥ ଭାବରେ। ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଦୂଃସାଧାରଣ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ମନ ରଖି, ଏକ ଶିଶୁକୁ ସହିତ ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁବৰ্ণ ଏକ, ଭିତରେ ଚମକୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ଧନ ଦେଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତମୁଣ୍ଡ, ଶତ ଶ୍ୱାସ, ହଜାର ପ୍ରାଣ; ତୁମେ ହଜାର ଧନର ନାଥ; ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁ। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଡାଣ୍ଡା ଥିବା ଗରୁଡ, ପୃଥିବୀର ପିଛକୁ ବସ; ମଧ୍ୟଯାମକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରଣ କର, ଆକାଶକୁ ଆଲୋକରେ ଚମକା, ତୁମ ଚମକରେ ଦିଶାକୁ ସୁଦୃଢ କର। ଅଗ୍ନି, ଶୋଭାମୟ ଆକୃତି, ଅଗ୍ନିକୁ ଆଗରେ ଠିକ୍ ସ୍ଥାନରେ ବସ; ଏହି ପବିତ୍ର ଆସନ ଓ ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପୂଜାର୍ଥୀ ବସନ୍ତୁ। ମୁଁ ସବିତାର ଚମକୁଥିବା କୃପାକୁ ବାଛିଛି, ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ, ସାର୍ବଜନୀନ ଆଶୀର୍ବାଦ, କାନ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଦୁହିଥିଲେ, ଏହି ବଡ଼ ଗାୟ ଥିଲା, ହଜାର ଧାରା ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅଗ୍ନି, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ଆମେ ପୂଜା କରୁ, ନିମ୍ନ ଆସନରେ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରୁ; ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଛ, ମୁଁ ପୂଜା କରୁ; ତୁମେ ଜଳିଲେ, ଆହୁତି ଆଣାଯାଏ। ଅଗ୍ନି, ଚମକୁଥିବା, ଆମେ ଠାରେ ଯୁବ ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ୱଳନ କର; ସଦା, ପୁରସ୍କାର ତୁମକୁ ଆସେ। ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମେ ମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା। ମନ ଓ ଶୁଧ୍ଧ ଘୃତରେ ମୁଁ ବିବେକ ଆହୁତି ଦେଉଛି, ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଧର୍ମିକ, ସତ୍ୟର ଉପଧାରକ; ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ପାଦକ ପାଇଁ ଏହି ଆହୁତି ଦିଅ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ସାତଟି ଜ୍ୱଳନ, ସାତଟି ଜିଭ, ସାତଟି ଋଷି, ସାତଟି ପ୍ରିୟ ଆସନ; ସାତଟି ପୁରୋହିତ, ସାତଟି ଭାଗରେ ପୂଜା କର; ସାତଟି ଗର୍ଭକୁ ଘୃତରେ ପୂରଣ କର। ସ୍ୱାହା। ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକ, ବିଚିତ୍ର ଆଲୋକ, ସତ୍ୟ ଆଲୋକ ଓ ଚମକୁଥିବା; ଚମକୁଥିବା, ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ବଡ଼ମାନେ। ଏପରି, ଅନ୍ୟ ଓ ସମାନ, ଏବଂ ଅନୁକୂଳ; ମାପିଥିବା, ଭଲ ମାପିଥିବା, ଏକସাথে ଉଠାଯାଇଥିବା। କ୍ରମ, ସତ୍ୟ, ସ୍ଥିର, ଓ ଉପଧାରକ; ଧାରକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଓ ଧାରଣ କରୁଥିବା। କ୍ରମରେ ବିଜୟୀ, ସତ୍ୟରେ ବିଜୟୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଭଲ ସେନା ସହିତ; ସୀମାରେ ମିତ୍ର, ଦୂରେ ଅମିତ୍ର, ଦଳପତି। ଏମାନେ, ଏମାନେ ଭଳି, ଏମାନେ ସମାନ, ଏମାନେ ଅନୁକୂଳ—ସମସ୍ତେ ଆସନ୍ତୁ। ମାପିଥିବା ଓ ଭଲ ମାପିଥିବା, ମାରୁତମାନେ, ଶକ୍ତି ସହିତ, ଆଜି ଆମର ଯଜ୍ଞରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ଧନ ଦେଇଥିବା, ଖାଇଥିବା, ଜ୍ୱଳନ କରୁଥିବା, ଗୃହପତି; ଖେଳାଳି, ଶାଖାଧାରକ, ଉତ୍ସାହୀ। ଭୟଙ୍କର, ଭୀଷଣ, ଅନ୍ଧକାର, ଉତ୍ପାତ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ, ଫିଙ୍ଗାଇବା—ସ୍ୱାହା। ଦେବତାମାନେ, ମାରୁତମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରିଥିଲେ, ଏଭଳି ଦେବ ଓ ମାନବ ଦଳ ଏହି ପୂଜାର୍ଥୀକୁ ଅନୁସରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିମାନ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ଏହି ଅମୃତ ନିଅ; ଶରୀରର ମଧ୍ୟରେ ମଧୁମୟ ଝରଣା ଗ୍ରହଣ କର, ସାଗର ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କର। ଘୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ଘୃତ ଏହାର ଗର୍ଭ; ଘୃତରେ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଘୃତ ଏହାର ଆସନ। ଯଥାନୁକ୍ରମେ ଏହାକୁ ଆଣ, ଖୁସି ହେଉ; ବୃଷ, ଏହି ସ୍ୱାହା ଆହୁତିକୁ ଉଠାଇ ଚାଲ। ସାଗରରୁ, ଏକ ମିଠା ତରଙ୍ଗ ଉଠିଛି; କୌଶଳରେ ଏହା ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଏକତ୍ର କରିଛି। ଘୃତର ଗୁପ୍ତ ନାମ ଅଛି—ଜିଭ ହେଉଛି ଦେବତାଙ୍କର ନାଭି, ଅମୃତତ୍ୱର କେନ୍ଦ୍ର। ଘୃତର ନାମ ଘୋଷଣା କରୁଛି; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଧାରଣ କରୁ। ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣିଥାନ୍ତି; ଏହି ଚାରି-ଶିଙ୍ଗର ବୃଷ ଅବତରିଛି।