ଏକ ଦୂରୁଦୂରୁ ଆସୁଥିବା ମାରୁତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି ସେନାକୁ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଗୁପ୍ତତାରେ ଢାକି ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଠି, ଯେଉଁଠାରେ ବାଣ ଉଡ଼ିଯାଉଛି, ଯୁବକମାନେ ବାଣର ପରି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି, ଏଠି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମର ଜୀବନ ଅଂଶଗୁଡିକୁ କବଚରେ ଢାକି ଦେଉଛି; ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱରେ ଆବୃତ କରନ୍ତୁ; ବରୁଣ ତୁମର ପଥକୁ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତୁ; ଦେବମାନେ ତୁମର ବିଜୟରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଉପର ଘୃତ ଅଫରିଂ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଉପରକୁ ନେଇଯାଅ; ତାଙ୍କୁ ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜନମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରି ଉପରକୁ ନେଇଯାଅ; ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଚେତନା ଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଅଂଶଦାର କର। ଯେଉଁ ଘରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅଫରିଂ ଦିଅଯାଉଛି, ଏ ଅଗ୍ନି, ତାହାକୁ ବୃଦ୍ଧି କର; ଦେବମାନେ ଏହାକୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମଧ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ; ତୁମେ ଶୁଭ ରୂପର ଚମକିଲା, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ପଞ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ଦିଗ, ଦେବୀମାନେ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅପକାର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଧନ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥିର ହୁଏ। ଅଗ୍ନି ଦଳିଗଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଧରାଯାଇଛି; ଉତ୍ତପ୍ତ ଘର୍ମାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଦେବମାନେ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପକ ଓ ଉପଭୋକ୍ତା ପାଇଁ, ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ବୀ, ଶତଗୁଣ ଧନର ମାଳିକ, ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଆସିଥିଲେ; ପ୍ରସ୍ତରମାନେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଦଉଡ଼ିଥିଲେ। ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଫରିଂ, ଶାନ୍ତିତା, ଉପାସନା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କର; ଚତୁର୍ଥ ଯଜ୍ଞରେ ହୋମ ଯାଉଛି; ଏଠାରୁ ଶବ୍ଦ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ପାଇଁ ଶିବ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଧୂସର କେଶ, ସବିତା, ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦୟ ହୁଏ, ସଦା ଚମକି ରହିଥାଏ; ତାଙ୍କର ଗତିରେ ପୂଷଣ ଆଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜାଣିବା, ଦେଖିବା, ସୁରକ୍ଷା କରିବା। ଏହି ଦେବତା ମଧ୍ୟକାଶରେ ବସିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରିବା, ସମସ୍ତକୁ ଦେଖିବା, ଘୃତର ଚମକରେ ଦେଖିବା, ପୁର୍ବ ଓ ପରେ ଆଲୋକର ମଧ୍ୟରେ। ବୃଷ, ସାଗର, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଗୃଧ୍ର, ପୂର୍ବ ଉତ୍ପତିକୁ ଗଭୀର କରିଛନ୍ତି; ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥାପନ କରି, ଚିହ୍ନିତ ପଥର, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷା କରି ଚାଲିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଅଧିକାର ସାଗରରେ; ସ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ପୁରସ୍କାରର ସତ୍ୟ ମାଳିକ, ନାୟକ। ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉ, ଆଶୀର୍ବାଦର ଆହ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞକୁ ବଢ଼ିଯାଉ; ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଯଜ୍ଞରେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଉ। ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ହାତର ଧାରଣରେ, ମୁଁ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସକୁ ଧରିଛି; ତଳକୁ ଧାରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତଳକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ଉପର ଓ ତଳ ଧାରଣକୁ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦରେ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ, ଦ୍ୱେଷୀମାନେକୁ ଚିତ୍ତି କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ସହ ଉପରକୁ ଉଠି ରସ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଆକାଶକୁ ଯାଅ, ତୁମର ହାତରେ ଧରି; ଆକାଶର ପଛକୁ ପହଁଚି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆଲୋକକୁ ଯାଅ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଯାଅ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବ ଅଗ୍ନିର ଭାବରେ ଏଠାରେ ରହ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚମକି ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର, ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ପୃଥିବୀରୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟକାଶକୁ ଉଠିଛି, ମଧ୍ୟକାଶରୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିଛି; ଦିବ୍ୟ ତଳର ଶିଖରରୁ ଆକାଶର ଆଲୋକକୁ ପହଁଚିଛି। ଯେମାନେ ଆଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି ସେମାନେ ପଛକୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠିବା, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଦେବପୂଜକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଓ ମାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ; ପୂଜାରୀମାନେ ଭୃଗୁମାନେ ସହ ଆଲୋକକୁ ଯାଉ, ଶୁଭ ହେଇ। ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ, ଭିନ୍ନ ରୂପ ହେଲେ ମନ ଏକ, ଏକ ସନ୍ତାନକୁ ସହଯୋଗରେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି; ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତାଲି, ଭିତରେ ଚମକି ରହିଥାଏ, ଦେବମାନେ ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ମୁଣ୍ଡ, ଶତ ଶ୍ୱାସ, ହଜାର ପ୍ରାଣ; ତୁମେ ହଜାର ଧନର ନାୟକ; ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଉପାସନା କରୁଛି। ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଚମକିଲା ପଙ୍ଗପଙ୍ଗ ଗରୁଡ୍ମାନ୍ୟ; ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ବସ; ମଧ୍ୟକାଶକୁ ତୁମ ଚମକରେ ପୂରଣ କର, ଆକାଶକୁ ଆଲୋକ ଦିଅ, ତୁମ ତେଜରେ ଦିଗକୁ ଶିବ କର। ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ ରୂପରେ, ଅଫରିଂ ସହ ସମ୍ମୁଖରେ ଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ବସ; ଏହି ପୂଜା ସ୍ଥାନ ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ପୂଜାରୀ ଏଠାରେ ବସନ୍ତୁ। ମୁଁ ସବିତାର ଚମକିଲା ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଚୟନ କରିଛି, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସାର୍ବଜନୀନ ଆଶୀର୍ବାଦ, ଯାହା କନ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଦୁହିଥିଲେ, ଏହି ବଡ଼ ଗାଏ, ହଜାର ଧାରା ଦୂଧରେ ପୂରଣ। ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଜନ୍ମରେ ପୂଜା କରୁଛି, ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ପୂଜା କରୁଛି; ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଉଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛି; ଦଳିଲେ ତୁମକୁ ଅଫରିଂ ଆର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଅଗ୍ନି, ଚମକି ତୁମ ଯୁବା ଶକ୍ତିରେ ଆଗକୁ ଜ୍ୱାଳା କର; ତୁମେ ସଦା ପୁରସ୍କାର ପାଉଛ। ଅଗ୍ନି, ଆଜି ଆମେ ତୁମ ଶ୍ରୀରେ ଏହି ଦୃତ ଘୋଡା, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶୁଭ ଶକ୍ତି, ଯାହା ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ମନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତରେ ମୁଁ ବିବେକ ଅଫରିଂ କରୁଛି, ଯେମାନେ ଦେବମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଧର୍ମୀ, ସତ୍ୟ ପାଳକ; ସମସ୍ତ ଜନମାନ୍ୟର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ରଚନାକାର ପାଇଁ ଏହି ଅଫରିଂ ଦିଅଛି, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପାଇଁ।